บทที่ 29 สรรหาบุคลากรและสร้างทีม

บทที่ 29 สรรหาบุคลากรและสร้างทีม

ห้อง 126 ของอาคารฮวาอ้าว สภาพการณ์ในตอนนี้ไม่สามารถใช้คำว่าวุ่นวายมาอธิบายได้อีกต่อไปแล้ว มันแทบจะกลายเป็นเขตภัยพิบัติไปแล้วต่างหาก

เครื่องแฟกซ์สองเครื่องส่งกลิ่นพลาสติกเหม็นไหม้จากการทำงานหนักจนเครื่องร้อนจัด แต่มันก็ยังคงพ่นใบสั่งซื้อจากทั่วทุกสารทิศออกมาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

กระดาษกองเกลื่อนกลาดไปทั่วทุกหนทุกแห่งบนพื้น แทบจะไม่มีที่ให้เดินแล้ว

เฉินเฮ่าใช้มือข้างหนึ่งกดหูโทรศัพท์บ้านที่ร้อนจี๋ไว้แนบหู ส่วนมืออีกข้างก็ใช้ปากกาลูกลื่นขีดฆ่าตัวเลขสินค้าคงคลังบรรทัดสุดท้ายบนกระดานไวต์บอร์ดอย่างแรง

เขาโยนปากกาทิ้ง โดยไม่สนใจเสียงตะโกนที่ยังคงดังลอดมาจากปลายสาย แล้วหันไปตะโกนใส่เสิ่นเยว่ที่ยืนอยู่ริมหน้าต่าง

"พี่เยว่! สต็อกของหมดเกลี้ยงแล้ว! ไม่เหลือสักกล่องเลยพี่!"

เสิ่นเยว่หันหน้าไปมองนาฬิกาแขวนผนังแวบหนึ่ง

11:00 น.

เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับกระแสตอบรับที่อาจจะถล่มทลายจากโฆษณาในคอมพิวเตอร์นิวส์ เขาได้สั่งให้โรงงานเตรียมแผ่นซีดีที่ผลิตเสร็จแล้วไว้ล่วงหน้าถึงสองพันชุด

ตามการคำนวณโมเดลของเทียนซู สินค้าลอตนี้ควรจะเพียงพอต่อการขายไปจนถึงวันงานประชุมตัวแทนจำหน่ายในวันอาทิตย์

แต่เขาก็ยังประเมินความบ้าคลั่งของผู้คนในยุคสมัยอันป่าเถื่อนนี้ ที่มีต่อเครื่องมือที่สามารถ 'ประหยัดเงินและทำเงินได้' ต่ำเกินไป

เพียงแค่เช้าวันเดียว สต็อกสินค้าสองพันชุดก็ระเหยหายไปในพริบตา ราวกับหยดน้ำที่หยดลงบนกระทะร้อนๆ

"เถ้าแก่จากเป่าติ้งเมื่อกี้ยืนกรานจะโอนเงินมาพรีออร์เดอร์ให้ได้เลยนะพี่!" เฉินเฮ่าปาดเหงื่อไคลบนใบหน้า

"เขาบอกว่าต่อให้ส่งของสัปดาห์หน้าก็ไม่เป็นไร ขอแค่ล็อกของไว้ให้เขาก็พอ พี่เยว่ เราจะรับเงินก้อนนี้ไว้ไหม?"

โทรศัพท์เครื่องอื่นๆ ในออฟฟิศก็ยังคงดังระงม ทุกสายล้วนโทรมาขอพรีออร์เดอร์และขอลงชื่อรอคิวทั้งสิ้น

เสิ่นเยว่เดินไปที่โต๊ะทำงาน มองดูไฟสัญญาณที่กะพริบถี่รัวอย่างบ้าคลั่งด้วยสายตาที่สงบนิ่ง

"เทียนซู คำนวณอัตราส่วนกำลังการผลิตต่อความต้องการ" เขาออกคำสั่งในใจ

【ยืนยันคำสั่ง สินค้าคงคลังปัจจุบันเป็นศูนย์ คำขอสั่งซื้อใหม่อยู่ที่ 45 คำสั่งซื้อต่อนาที การขยายสายการผลิตต้องใช้เวลา 48 ชั่วโมง หากยอมรับการพรีออร์เดอร์จากลูกค้ารายย่อย รอบการจัดส่งจะล่าช้าออกไป 15 วัน ซึ่งมีแนวโน้มสูงมากที่จะทำให้เกิดวิกฤตความเชื่อมั่น】

ตอนนี้เสิ่นเยว่เข้าใจสถานการณ์อย่างแจ่มแจ้งแล้ว

ถ้าเขาโลภมากรับพรีออร์เดอร์ตอนนี้ทั้งที่ไม่มีของจะส่ง ชื่อเสียงที่เขาเพิ่งสร้างมาก็จะพังทลายลงในทันที

"เราไม่รับ" เสิ่นเยว่พูดอย่างเด็ดขาด

"หา?" เฉินเฮ่าถึงกับอึ้ง เกือบจะทำหูโทรศัพท์หลุดมือ

"พี่เยว่ นั่นมันเนื้อชิ้นโตมาป้อนให้ถึงปากเลยนะ! แค่พยักหน้า เงินมัดจำก็จะโอนเข้าบัญชีเราทันทีเลยนะเว้ย"

"ถ้านายรับเงินตอนนี้ นายก็เสกของออกมาให้เขาไม่ได้อยู่ดี"

"บอกทุกคนที่โทรมาว่า ช่องทางขายปลีกปิดรับออร์เดอร์แล้ว เราไม่รับพรีออร์เดอร์ปากเปล่า และไม่รับโอนเงินเพื่อลงคิวรอ"

"ถ้าอยากได้ของ? บอกให้พวกเขาไปที่โรงแรมเฟรนด์ชิปในวันอาทิตย์นี้ เพื่อร่วมงานประชุมตัวแทนจำหน่ายของบริษัทจู๋ล่างเทคโนโลยี"

เสิ่นเยว่หยุดไปครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า "เราจะเซ็นสัญญาและส่งมอบของให้ตรงนั้นเลย เฉพาะคนที่ไปร่วมงานเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์ได้สินค้า"

ดวงตาของเฉินเฮ่ากรอกไปมา และจู่ๆ เขาก็ตบต้นขาตัวเองฉาดใหญ่ "ฉันเข้าใจแล้ว! พอพวกนั้นไปรวมตัวกันที่งานประชุมแล้วเริ่มแย่งกันซื้อ เราก็จะมีอำนาจต่อรองมากขึ้นไปอีก!"

"ถูกต้อง ผลักภาระความกดดันไปให้พวกตัวแทนจำหน่ายซะ"

"เสี่ยวเสี่ยว" เสิ่นเยว่หันไปมองหลินเสี่ยวเสี่ยวที่กำลังปาดเหงื่อ

"บูธในงานมหกรรมรับสมัครงานที่ผมให้คุณจองไว้เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว คอนเฟิร์มเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?"

หลินเสี่ยวเสี่ยวรีบเปิดสมุดโน้ตของเธอทันที "คอนเฟิร์มเรียบร้อยแล้วค่ะประธานเสิ่น เช้าวันพุธนี้ที่ตลาดนัดแรงงานไห่เตี้ยน ได้ทำเลทองพื้นที่จัดแสดงพิเศษที่โดดเด่นที่สุดตรงทางเข้าเลยค่ะ ป้ายแบนเนอร์กับเอกสารต่างๆ ก็ส่งไปถึงตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ"

...

เช้าวันพุธ ตลาดนัดแรงงานไห่เตี้ยน

ใจกลางโถงนิทรรศการ พื้นที่จัดแสดงพิเศษที่โดดเด่นที่สุดนั้นเนืองแน่นไปด้วยผู้คนจนแทบจะไม่มีที่ให้แทรกตัวเข้าไปได้เลย

ป้ายแบนเนอร์สีแดงแขวนตระหง่านอยู่ด้านบน: 【บริษัทจู๋ล่างเทคโนโลยี พลิกโฉมระบบนิเวศร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่】

เสิ่นเยว่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ถึงแม้โต๊ะตรงหน้าเขาจะเป็นแค่โต๊ะที่เอามาต่อๆ กัน แต่เขากลับแผ่รังสีของความมีอำนาจออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

เฉินเฮ่ายืนหลังตรงอยู่ข้างๆ รับหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อย

บรรดาผู้สมัครงานที่ยืนล้อมรอบต่างจ้องมองป้ายเงินเดือนที่ดูเวอร์วังเกินจริง พร้อมกับซุบซิบพูดคุยกันพลางกำเรซูเม่ในมือไว้แน่น

เสิ่นเยว่ไม่ได้เปิดดูเอกสารทีละหน้าเหมือนการสัมภาษณ์งานทั่วไป เพราะนั่นมันชักช้าเกินไป

"เทียนซู เริ่มการคัดกรองผู้มีความสามารถ"

【ยืนยันคำสั่ง】

ในสายตาของเสิ่นเยว่ มีป้ายข้อมูลจางๆ ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของผู้สมัครงานทุกคนที่ก้าวเข้ามาหาเขา

【ชื่อ: หลี่... ระดับความสามารถ: D การประเมิน: ขี้เกียจ ทำงานแบบขอไปที】

"คนต่อไป" เสิ่นเยว่พูดโดยไม่แม้แต่จะรับเรซูเม่มาดู

【ชื่อ: หวัง... ระดับความสามารถ: C การประเมิน: ธรรมดาทั่วไป ขาดความกระตือรือร้น】

"ขอโทษด้วยครับ คุณไม่เหมาะกับงานนี้ คนต่อไป"

ความเร็วในการคัดคนนั้นน่าทึ่งมาก โดยเฉลี่ยแล้วแต่ละคนใช้เวลายืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่เกินสิบวินาทีเท่านั้น

คนรอบข้างถึงกับรู้สึกว่าเถ้าแก่หนุ่มคนนี้มาเล่นขายของซะด้วยซ้ำ

จนกระทั่งชายวัยกลางคนสวมชุดสูทเก่าๆ ที่หวีผมจนเรียบแปล้ ค่อยๆ เบียดตัวแทรกขึ้นมาข้างหน้าด้วยท่าทีลังเลเล็กน้อย

เขาถือกระเป๋าเอกสาร ท่าทางดูเหมือนคนตกอับ แต่ดวงตาของเขากลับมีความดื้อรั้นบางอย่างแฝงอยู่

【กำลังสแกน...】

【ชื่อ: จ้าวไห่เซิง ทักษะวิชาชีพ: กฎหมายและการจัดการสัญญา ระดับ S สถานะปัจจุบัน: ว่างงาน จุดเด่นหลัก: มีความเข้มงวดสูงมาก ยึดมั่นในหลักการอย่างแรงกล้า】

ป้ายระดับ S สีทองอร่าม

ดวงตาของเสิ่นเยว่เป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย

งานประชุมในวันอาทิตย์นี้จะเกี่ยวข้องกับกระแสเงินทุนหลักล้านและเงื่อนไขการเป็นตัวแทนจำหน่ายที่ซับซ้อน หากไม่มีผู้เชี่ยวชาญมาคอยดูแล ทุกอย่างก็อาจจะผิดพลาดได้ง่ายๆ

"สวัสดีครับ ผมชื่อจ้าวไห่เซิง นี่คือเร..."

ชายวัยกลางคนกำลังจะยื่นเรซูเม่ให้

"ไม่ต้องดูหรอกครับ" เสิ่นเยว่พูดขัดขึ้นมา แล้วชี้ไปที่เก้าอี้ข้างๆ

"ทนายจ้าว เชิญนั่งครับ"

จ้าวไห่เซิงชะงักไปครู่หนึ่ง "คุณรู้จักผมเหรอ?"

"ผมดูคนเก่งน่ะครับ" เสิ่นเยว่มองหน้าเขาแล้วพูดต่อ

"ดูจากโหงวเฮ้งของคุณแล้ว คุณต้องเป็นคนที่มีความสามารถทางวิชาชีพสูงมากแน่ๆ

ประจวบเหมาะกับที่วันอาทิตย์นี้ ผมมีงานประชุมที่เกี่ยวข้องกับเงินหลักล้านดอลลาร์ และผมต้องการสัญญาที่รัดกุมไร้ช่องโหว่

เงินเดือนเดือนละแปดพันหยวน บวกโบนัสสิ้นปี คุณกล้ารับงานนี้ไหม?"

"แปดพันหยวน?!" คนที่ยืนรอคิวอยู่ถึงกับอ้าปากค้างสูดลมหายใจเฮือก

จ้าวไห่เซิงมองหน้าเสิ่นเยว่ นิ่งเงียบไปหลายวินาที จากนั้นก็ขยับเนกไทให้เข้าที่แล้วนั่งลง น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นแบบมืออาชีพทันที

"ถ้าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง ผมไม่เพียงแต่จะช่วยคุณเรื่องสัญญาได้เท่านั้น แต่ยังช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงความเสี่ยงทางธุรกิจที่มาพร้อมกับการขยายตัวอย่างรวดเร็วได้อีกด้วย แต่เงินเดือนแปดพันนี้ต้องถูกระบุไว้ในสัญญาจ้างงานอย่างชัดเจนนะ"

"ตกลงครับ" เสิ่นเยว่หันไปบอกหลินเสี่ยวเสี่ยว

"เสี่ยวเสี่ยว พา ทนายจ้าว ไปจัดการเรื่องเอกสารเข้าทำงานให้เรียบร้อย แล้วก็เบิกเงินเดือนล่วงหน้าให้เขาหนึ่งเดือนเลยนะ"

เหตุการณ์นี้ปลุกความตื่นเต้นของฝูงชนให้ลุกโชนขึ้นมาในทันที

พวกเขาจ่ายเงินจริงๆ แถมยังให้เงินเดือนสูงลิ่วอีกด้วย!

หลังจากนั้น ประสิทธิภาพในการรับคนของเสิ่นเยว่ก็พุ่งปรี๊ดขึ้นถึงขีดสุด

【สแกนพบพนักงานขายระดับ A: จางเทา จุดเด่น: มีสัญชาตญาณหมาป่า กระหายเงิน】

"เงินเดือนพื้นฐานพันห้า ค่าคอมมิชชันไม่มีเพดานจำกัด"

"ผมเอาด้วยครับ!"

【สแกนพบพนักงานฝ่ายสนับสนุนด้านเทคนิกระดับ B+: โจวเหว่ย จุดเด่น: มีความอดทนเป็นเลิศ】

"ตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริการหลังการขาย เงินเดือนสองพันห้าร้อยหยวน"

"ขอบคุณครับเถ้าแก่!"

จนกระทั่งเด็กสาวคนหนึ่งที่หอบเรซูเม่ปึกใหญ่เดินเข้ามาที่โต๊ะอย่างระมัดระวัง

เธอสวมชุดสูทสไตล์นักศึกษาที่ดูไม่ค่อยพอดีตัว ใบหน้าของเธอยังคงมีความไร้เดียงสาของคนที่เพิ่งเรียนจบใหม่ๆ

【กำลังสแกน...】

【ชื่อ: เย่ชิง ประวัติ: บัณฑิตคณะอักษรศาสตร์ภาษาจีน การประเมินศักยภาพ: การวางแผนภาพรวม ระดับ S, ความเจ้าระเบียบและใส่ใจรายละเอียด ระดับ A+】

เสิ่นเยว่ทำการประเมินในใจ

สำหรับตำแหน่งเลขาแล้ว พวก 'จิ้งจอกเฒ่า' มักจะกะล่อนพลิกแพลงเก่งเกินไป เด็กจบใหม่ที่มีศักยภาพความเจ้าระเบียบนี่แหละคือตัวเลือกที่ดีที่สุด

"สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อเย่ชิงค่ะ"

เด็กสาวยื่นเรซูเม่ให้ด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย แต่ตำแหน่งที่เธอวางเรซูเม่ลงบนโต๊ะนั้น ขนานกับขอบโต๊ะแบบเป๊ะๆ และอยู่ตรงหน้ามือของเสิ่นเยว่พอดิบพอดี

เสิ่นเยว่ไม่ได้ก้มลงมองเรซูเม่ แต่ชี้ไปที่โต๊ะทำงานอันแสนจะรกรุงรังของเขาแทน

บนนั้นมีเรซูเม่หลายสิบใบที่เพิ่งรับมากองสุมกันอยู่ พร้อมกับขวดน้ำที่กินไปครึ่งขวดซึ่งเฉินเฮ่าวางทิ้งไว้

"ถ้าฉันให้เธอเริ่มงานตอนนี้เลย เธอจะจัดการกับโต๊ะตัวนี้ยังไง?"

เย่ชิงชะงักไปครู่หนึ่ง เธอเผลอเหลือบมองความรกรุงรังนั้นตามสัญชาตญาณ คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ และโดยไม่พูดอะไรสักคำ เธอก็ลงมือจัดการทันที

สามสิบวินาที

ขวดน้ำลงไปอยู่ในถังขยะ และคราบน้ำบนโต๊ะก็ถูกเช็ดจนแห้งสนิท

เรซูเม่ถูกแยกออกเป็นสามกองตามสายงาน ปากกาถูกเก็บเข้าที่เสียบ และกล่องใส่นามบัตรก็ถูกจัดให้ตรง

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ เธอก็ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว "ขอโทษด้วยนะคะ พอดีดิฉันเห็นแล้วรู้สึกขัดตาก็เลยติดนิสัยชอบจัดของให้เป็นระเบียบน่ะค่ะ"

"ดีมาก" เสิ่นเยว่แสดงสีหน้าพึงพอใจ

"ฉันกำลังต้องการเลขาที่รู้สึกขัดตากับความรกรุงรังอยู่พอดี เงินเดือนพื้นฐานสองพันห้าร้อยหยวน ผ่านโปรแล้วปรับเป็นสามพัน ทดลองงานหนึ่งเดือน"

ดวงตาของเย่ชิงเบิกกว้างขึ้นมาทันที

สองพันห้าร้อยหยวน!

สำหรับเด็กจบใหม่ในปี 2000 นี่ถือเป็นเงินเดือนที่สูงลิ่วอย่างแน่นอน เพื่อนร่วมรุ่นหลายคนที่ได้เข้าทำงานในรัฐวิสาหกิจยังได้เงินเดือนแค่แปดร้อยหรือหนึ่งพันหยวนเท่านั้น

"ขอบคุณค่ะเถ้าแก่! ดิฉันพร้อมเริ่มงานตอนนี้เลยค่ะ!"

เธอโค้งคำนับและเดินไปยืนอยู่ข้างหลังเสิ่นเยว่อย่างรู้หน้าที่ หยิบสมุดโน้ตออกมาเตรียมจดบันทึก

เสิ่นเยว่พยักหน้า "ดีมาก จากเรซูเม่สามกองนี้ คัดเอาเฉพาะคนที่จบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำออกมา ส่วนที่เหลือเอาไปเก็บไว้ก่อน"

เพียงแค่ช่วงบ่ายวันเดียว เสิ่นเยว่ก็สามารถคัดเลือกบุคลากรชั้นยอดกว่ายี่สิบคนจากผู้สมัครงานหลายร้อยคนได้อย่างแม่นยำ โครงสร้างของบริษัทจู๋ล่างเทคโนโลยีได้ถูกก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นรูปเป็นร่างแล้วในที่สุด

จบบท