บทที่ 5 การยกระดับร้านค้า

บทที่ 5 การยกระดับร้านค้า

หลังจากนำรถเช่าไปจอดคืนยังจุดที่กำหนด ยูจีนก็เรียกแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังอพาร์ตเมนต์ที่เขาพักอาศัยอยู่ในปัจจุบัน

เดิมทีเขาเป็นเจ้าของบ้านหลังหนึ่งในย่านคลินตัน ทางฝั่งตะวันตกของเกาะแมนฮัตตัน หรือที่รู้จักกันในนามมิดทาวน์เวสต์ แต่ชาวนิวยอร์กมักจะนิยมเรียกขานย่านนั้นว่า เฮลส์คิทเช่น

เขาถูกบีบให้ต้องย้ายออกมาด้วยเหตุผลเรื่องการแต่งงาน การมีบุตร สภาพแวดล้อมทางการศึกษา และปัจจัยอื่นๆ

เมื่อก้าวลงจากรถแท็กซี่ ยูจีนสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวตามความเคยชิน เขาเหลือบไปเห็นชายหนุ่มผมทรงลานบินผู้หนึ่งซึ่งมีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับ คริส อีแวนส์ แบบถอดแบบกันมา ชายหนุ่มผู้นั้นกำลังเดินตรงมาทางเขาพลางซุกมือไว้ในกระเป๋ากางเกงและส่ายหัวไปมาอย่างไม่ทุกข์ร้อน

"จอนนี่!"

เมื่อได้ยินคนเรียกชื่อ ชายหนุ่มผมสั้นก็นิ่งชะงักและหรี่ตามอง พิจารณายูจีนอยู่ครู่ใหญ่ก่อนที่สีหน้าจะผ่อนคลายลง เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดเต็มปาก

"ให้ตายสิ! ยูจีน!"

เมื่อมองดูจอนนี่ที่วิ่งร่าเข้ามาหา ยูจีนก็รู้สึกเปี่ยมไปด้วยอารมณ์บางอย่าง

ตอนที่เขาพบกับจอนนี่ครั้งแรก เขาเคยขบคิดเรื่องนี้อยู่นาน

แม้ข้อสงสัยของเขาจะถูกเจ้าตัวปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขากลับยิ่งรู้สึกว่าการคาดคะเนของเขานั้นถูกต้องแม่นยำ

สองพี่น้องซูซานและจอนนี่ในจักรวาลนี้ จะต้องมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับ สตีฟ โรเจอร์ส เป็นแน่

เมื่อพิเคราะห์ใบหน้าของจอนนี่ที่เหมือนกับสตีฟ โรเจอร์ส ราวกับพิมพ์เดียวกัน แม้แต่โลแกนก็คงไม่เชื่อว่าทั้งคู่ไม่มีความเกี่ยวพันกัน

แน่นอนว่าเพียงแค่หน้าตาคล้ายกันคงไม่อาจทำให้ยูจีนมั่นใจได้ถึงเพียงนี้

ทว่าเมื่อยูจีนได้ใช้เวลาร่วมกับสองพี่น้องมากขึ้น คุณลักษณะพิเศษของพวกเขาก็ถูกเขาขุดคุ้ยออกมาทีละอย่าง

ประการแรกคือสมรรถภาพทางร่างกาย การฟื้นฟู และความทนทาน ทั้งคู่ล้วนเหนือกว่าคนปกติทั่วไป

ประการต่อมาคือกลิ่นสาบตัวตามธรรมชาติของชาวตะวันตก สองพี่น้องคู่นี้กลับไม่มีกลิ่นเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย

นอกจากนี้ยังมีสัดส่วนร่างกายและผิวพรรณ ผิวของพวกเขานั้นเรียบเนียนดุจหยก สัดส่วนร่างกายก็สมบูรณ์แบบจนยากจะบรรยาย หากจะนิยามก็คงเป็นคำว่าเซ็กซี่และไร้ที่ติ

รูขุมขนของพวกเขามีขนาดเล็กมากจนแทบจะมองไม่เห็นแม้จะใช้สายตาที่เฉียบคมของยูจีนเพ่งมองก็ตาม

ราวกับว่าพวกเขาถูกปรับปรุงตั้งแต่หัวจรดเท้า เหมือนมนุษย์ยุคใหม่ที่ผ่านการขัดเกลาทางพันธุกรรมมาอย่างสมบูรณ์

ยูจีนยืนรอจนจอนนี่วิ่งมาถึง เขาเอื้อมมือไปตบบ่าจอนนี่พลางเอ่ยเย้าว่า

"อะไรกัน แค่ไม่เจอกันสัปดาห์เดียว จำข้าไม่ได้แล้วหรือ"

จอนนี่ฉีกยิ้มกว้างพลางเอื้อมมือไปคว้ากระเป๋าเป้ของยูจีน หมายจะช่วยถือ

ยูจีนไม่ได้ปฏิเสธ แรงงานฟรีมีไว้ให้ใช้งาน เขาจึงส่งกระเป๋าเป้ให้จอนนี่ไป

จอนนี่รับกระเป๋ามา แล้วทั้งคู่ก็ก้าวเข้าไปในอพาร์ตเมนต์พร้อมกัน

"ผมแค่ไม่ได้มองให้ชัดน่ะครับ ว่าแต่พี่ไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม"

หลังจากซูซานตั้งครรภ์ จอนนี่ก็อาสาขอมาพักอยู่ด้วยกัน ตามคำกล่าวของจอนนี่ที่ว่า

ในเมื่อพี่ซูซานท้องอยู่ อย่างไรเสียตอนกลางคืนพี่ทั้งสองก็คงทำอะไรกันไม่ได้อยู่แล้ว ไม่ต้องกังวลว่าผมจะไปขัดคอหรอก การที่ผมมาอยู่ด้วยจะได้ช่วยงานบ้านและคอยดูแลความปลอดภัยให้พี่ซูซานด้วย

ซึ่งนั่นก็เป็นความจริง จักรวาลมาร์เวลนั้นอันตรายเกินไป แค่โยนก้อนอิฐไปสุ่มๆ บนถนนก็อาจจะไปถูกตัวสายลับไฮดร้าเข้าได้

ถึงแม้จอนนี่จะไม่เอ่ยปาก ยูจีนก็วางแผนจะให้จอนนี่มาอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว

ยูจีนไม่อาจอยู่เคียงข้างซูซานได้ตลอดเวลา เขาจึงต้องหาคนที่ไว้ใจได้มาช่วยดูแลนางยามที่เขาไม่อยู่ เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน

ในฐานะน้องชายของซูซาน จอนนี่จึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด

เมื่อได้ยินดังนั้น ยูจีนก็ใช้ศอกสะกิดจอนนี่แล้วเอ่ยหยอกล้อว่า

"ข้าจะบาดเจ็บได้อย่างไรกัน แต่เจ้าน่ะสิไอ้หนู กำลังจะเป็นน้าคนอยู่แล้ว ทำตัวให้มันดูเป็นผู้ใหญ่กว่านี้หน่อยได้ไหม"

"หา?"

เมื่อได้ยินคำพูดของยูจีน จอนนี่ก็เหลือบมองเขาด้วยสายตาประมาณว่า 'พูดจาไร้สาระอะไรน่ะ' ก่อนจะเอ่ยอย่างดูแคลน

"ถ้าจะให้ผมพูด คนที่ไม่เป็นผู้ใหญ่ที่สุดตอนนี้ก็คือพี่กับพี่ซูซานนั่นแหละ ไม่แปลกใจเลยที่เป็นสามีภรรยากัน คนบ้าสองคนมาชุดเดียวกันชัดๆ"

ยูจีนหัวเราะร่วนกับคำพูดนั้น เขาเอามือไพล่หลังพลางทำท่าทางเลียนแบบยอดฝีมือผู้หลุดพ้นจากโลก

"นี่เขาเรียกว่าหัวใจยังหนุ่มต่างหาก"

เมื่อเห็นยูจีนทำท่าเช่นนั้น จอนนี่ก็บ่นพึมพำในใจ

"เหอะ 'หัวใจยังหนุ่ม' ผมว่า 'คนบ้าชอบหาพวก' มากกว่ามั้ง"

เขาไม่กล้าพูดออกมาดังๆ หรืออย่างน้อยก็ไม่พูดต่อหน้ายูจีน มิเช่นนั้นคงได้โดนฝ่ามือสั่งสอนแน่

ติ๊ง!

ประตูลิฟต์เปิดออก ยูจีนและจอนนี่เดินเคียงข้างกันไปยังหน้าประตูห้องพัก

ทันทีที่จอนนี่หยิบกุญแจออกมาไขเปิดประตู ยูจีนก็ดันเขาไปข้างๆ แล้วก้าวยาวๆ เข้าไปในห้องทันที

"ซูซาน!"

"ยูจีน!"

จอนนี่ที่ยืนอยู่หน้าประตู เมื่อเห็นทั้งคู่สวมกอดกัน ก็แสดงสีหน้ารังเกียจออกมาโดยสัญชาตญาณพลางค่อนแคะในใจอย่างดุเดือด

"บัดซบ! ไอ้สองคนนี้ไม่แยแสความรู้สึกผมเลยแม้แต่น้อย เอาแต่พลอดรักกันทุกวี่ทุกวัน แต่กลับไม่ยอมให้ผมมีแฟน

คอยดูเถอะ ยิ่งกดขี่ผมมากเท่าไหร่ ผมก็จะยิ่งดีดกลับแรงเท่านั้น พอหมดช่วงปิดเทอมฤดูร้อนนี้แล้วผมเข้ามหาวิทยาลัย ยามที่พวกพี่มองไม่เห็น ผมจะหาแฟนใหม่ทุกวันประชดพวกพี่เลย!"

"ยืนบื้ออะไรอยู่หน้าประตูจ่ะจอนนี่ ทำไมยังไม่เข้ามาอีก"

เสียงสตรีที่คุ้นเคยดังขึ้น จอนนี่สะดุ้งสุดตัวโดยอัตโนมัติ เขารีบก้าวเข้าบ้าน ปิดประตู แล้วเอ่ยพลางก้มหัวปลกๆ

"ครับๆ ผมกำลังเปลี่ยนรองเท้าสลิปเปอร์อยู่ครับ กำลังเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ"

"รีบไปทำกับข้าวเสีย ยูจีนเพิ่งกลับมาคงจะเหนื่อยมาก จำไว้ว่าต้องทำมื้อใหญ่ๆ นะ เดี๋ยวโลแกนก็จะแวะมาที่นี่เหมือนกัน"

"ทราบแล้วครับพี่สาวคนสวย ไม่มีปัญหา ปล่อยเป็นหน้าที่ผมเอง พี่อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมครับ"

...

เสียงน้ำมันฉ่าในกระทะปนเปกับกลิ่นหอมกรุ่นที่ลอยฟุ้งออกมาจากห้องครัว

บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ยูจีนนั่งโอบไหล่ซูซานไว้ ขณะที่โทรทัศน์บนผนังกำลังฉายเรื่อง ทอมกับเจอร์รี่ ตอนล่าสุด

เมื่อเห็นซูซานจ้องมองจอโทรทัศน์อย่างตั้งใจ ยูจีนก็ยิ้มบางๆ เอื้อมมือไปลูบผมของนางอย่างแผ่วเบา จากนั้นจึงนึกในใจเพื่อเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา

ผู้เล่น : ยูจีน ลี

พละกำลัง : 124

ความคล่องตัว : 124

จิตวิญญาณ : 6

ความสามารถ :

การควบคุมอุณหภูมิสูง ระดับ 2 (ควบคุมอุณหภูมิร่างกายของตนเอง สูงสุด 300 องศาเซลเซียส)

พ่นไฟ ระดับ 2 (ปล่อยเปลวไฟอุณหภูมิสูงสุด 300 องศาเซลเซียสออกจากปาก)

การเยียวยาฟื้นฟู ระดับ 3 (ซ่อมแซมเนื้อเยื่อที่เสียหายได้ในเวลาอันรวดเร็ว สามารถงอกอวัยวะใหม่ได้)

การปล่อยกระแสไฟฟ้า ระดับ 2 (ปล่อยไฟฟ้าแรงสูงผ่านปลายนิ้ว สูงสุด 300 โวลต์)

"หกชั่วโมง... ขั้นตอนเริ่มต้นของการปรับปรุงร่างกายด้วยไวรัสเอ็กซ์ตรีมิสสิ้นสุดลงแล้วหรือ พละกำลังของข้าถึงระดับหกตันแล้วจริงๆ หรือนี่

ส่วนเรื่องความเร็ว นอกจากค่าสถานะ 1 แต้มแรกที่แทนความเร็วประมาณ 5 เมตรต่อวินาทีแล้ว

ทุกแต้มความคล่องตัวที่เพิ่มหลังจากนั้น จะเพิ่มความเร็วได้ประมาณ 2 เมตรต่อวินาที ค่าความคล่องตัว 124 แต้ม ก็เท่ากับประมาณ 251 เมตรต่อวินาที ซึ่งใกล้เคียงกับความเร็วเสียงเข้าไปทุกที

สำหรับพลังพิเศษ กระแสไฟฟ้า 300 โวลต์ และความร้อน 3,000 องศาก็นับว่าไม่เลว หลังจากนี้การพัฒนาคงจะช้าลงแล้ว"

ยูจีนมองไปที่ค่าจิตวิญญาณ 6 แต้มบนแผงตัวละครแล้วรู้สึกคันยิบๆ ในหัวใจ เขาไม่ลังเลใจแม้แต่น้อย รีบเปิดหน้าต่างร้านค้าขึ้นมาทันที

เขาใช้เหรียญทอง 1,000 เหรียญ ซื้อค่าจิตวิญญาณ 72 แต้ม พละกำลัง 12 แต้ม และความคล่องตัว 12 แต้ม

ค่าจิตวิญญาณนั้นแตกต่างจากพละกำลังและความคล่องตัวที่ส่งผลต่อร่างกายโดยตรง มันเป็นเรื่องของนามธรรมที่ส่งผลต่อความจำและการควบคุมร่างกายอย่างละเอียดของยูจีน

นี่คือเหตุผลที่ยูจีนสามารถเชี่ยวชาญทักษะระดับ 6 ได้มากมาย

ในเมื่อจะซื้ออยู่แล้ว เขาก็ถือโอกาสใช้เงินอีกหนึ่งหมื่นเหรียญทองเพื่ออัปเกรดร้านค้าเสียเลย เพื่อดูว่าร้านค้าระดับ 2 จะมีของดีอะไรบ้าง

พละกำลัง : 136

ความคล่องตัว : 136

จิตวิญญาณ : 136

เหรียญทอง : 33,895

โฮสต์ได้ใช้จ่ายเหรียญทองสะสมครบหนึ่งหมื่นเหรียญ ร้านค้าได้รับการอัปเกรดโดยอัตโนมัติ ระดับปัจจุบัน : ระดับ 2 การเลื่อนระดับขั้นต่อไปต้องใช้จ่ายให้ครบหนึ่งแสนเหรียญทอง

เมื่อมองดูแผงภารกิจที่ตัวเลขดูเป็นระเบียบเรียบร้อย ยูจีนก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาอย่างประหลาด

"แบบนี้ค่อยดูดีหน่อย ไหนดูซิว่าร้านค้าระดับ 2 มีอะไรขายบ้าง"

ยูจีนเปิดหน้าต่างร้านค้าขึ้นมาอีกครั้งด้วยความคิดที่ว่าคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก

ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับเป็นร้านค้าของระบบที่ถูกปรับโฉมใหม่จนแทบจำไม่ได้