บทที่ 26: กสิกรและช่างทอ กับการตรวจตราขั้นสุดท้าย

บทที่ 26: กสิกรและช่างทอ กับการตรวจตราขั้นสุดท้าย

ผิดกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในรายการ "เรื่องเล่าต่างโลก..." ทางฝั่งของเหล่าเหล่านักจัดรายการออนไลน์ (สตรีมเมอร์) นั้นค่อนข้างมั่นคงและกลมเกลียวกันมากกว่า

อย่างไรเสีย เหล่านักจัดรายการรุ่นใหญ่ที่ก้าวขึ้นมาสู่จุดสูงสุดของพีระมิดได้ ย่อมมีของดีในตัว ไม่ว่าจะเป็นวาทศิลป์ในการพูด หรือการชี้นำกระแสข้อความในห้องถ่ายทอดสด พวกเขาล้วนโชกโชนด้วยประสบการณ์ อาจกล่าวได้ว่าในแคว้นเซี่ย ไม่มีใครรู้จักการถ่ายทอดสดดีไปกว่าพวกเขาอีกแล้ว

ยามนี้ เหล่านักจัดรายการชื่อดังหลายคนได้เชื่อมต่อสัญญาณออนไลน์และเริ่มสนทนากันในหัวข้อต่างโลก

อาจารย์เพี่ยว: "ถามข้าเรื่อ? แน่นอนว่าข้าต้องสนับสนุนผู้เล่นแคว้นเซี่ยของเราอยู่แล้ว ตราบใดที่อยู่ในขอบเขตของเกม แคว้นเซี่ยของเราไม่เคยแพ้ชาติใดในโลก!"

ต้าสื่อหม่า: "ข้าสัมผัสได้ว่าความคืบหน้าในการก่อสร้างของผู้เล่นแคว้นเซี่ยนั้นนำหน้าประเทศอื่นไปไกลพอสมควร และการวางผังดินแดนก็ดูมีสง่าราศีมาก..."

ผิดกับฝั่งชายหนุ่มที่มุ่งเน้นเรื่องการสร้างดินแดน เหล่านักจัดรายการสาวกลับให้ความสนใจไปที่รูปลักษณ์ของผู้เล่นมากกว่า

ไต้เม่ย เอามือปิดหน้าทำท่าเขินอาย: "ว้าว~ ผู้เล่นแคว้นเซี่ยของพวกเราหล่อเหลาเหลือเกิน ทำเอาหัวใจข้าเต้นไม่เป็นจังหวะเลยเชียว~ เอ๊ะ? พวกเจ้าจะจ้องหน้าข้าทำไมกัน? ข้าไม่ได้น้ำลายสอเสียหน่อย!!"

พี่สาวโจว ตะโกนพลางทุบโต๊ะ: "สหายฉินหยาง พี่สาวโจวผู้นี้เอาใจช่วยเจ้าอยู่นะ ข้าจะคอยส่งเสียงเชียร์เจ้าจากที่นี่! เจ้าต้องคว้าชัยเพื่อเป็นเกียรติศรีแก่ประเทศชาติให้ได้!"

ทว่าเนื่องจาก ฉินหยาง มักจะขลุกอยู่แต่ในดินแดนและไม่ค่อยออกไปไหน เขาจึงเน้นความปลอดภัยเป็นอันดับแรก และกล้องหลักของการถ่ายทอดสดจะคอยติดตามตัวเจ้าเมืองเพื่อถ่ายทำเป็นหลัก ดังนั้นเมื่อเทียบกับผู้เล่นประเทศอื่นที่ต้องออกไปทำงาน ทำนา หรือล่าซอมบี้ด้วยตนเอง เนื้อหาการถ่ายทอดสดของฉินหยางจึงดูค่อนข้างน่าเบื่อไปบ้าง

ผู้ชมชาวเซี่ยหลายคนเริ่มบ่นว่าฉินหยางขี้เกียจและไม่พัฒนาดินแดนอย่างจริงจัง ในขณะที่ผู้ชมต่างชาติก็คอยเย้ยหยันว่าฉินหยางไม่มีฝีมือ ดีแต่ใช้สูตรโกงกับพวกชาวเมืองลูกสมุนเท่านั้น

หลังจากเฝ้าดูอยู่พักหนึ่งและรู้สึกว่าไม่มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจ เหล่านักจัดรายการชื่อดังก็ทยอยสลับไปดูช่องของประเทศอื่นแทน

อาจารย์เพี่ยว: "ฮ่าๆๆ... (เสียงหัวเราะสำลัก) ผู้เล่นแคว้นอสัน (อินเดีย) คนนี้ช่างรื่นเริงนัก ซอมบี้มาจ่อหน้าประตูแล้วเขายังเต้นระบำอยู่อีก"

ต้าสื่อหม่า: "ร่างกายของผู้เล่นอเมริกานี่กำยำจริงๆ หืม? จินหลุนกล้ามปู 3.0 เรื่อ? ไม่ๆๆ พวกเจ้าช่างซุกซนนัก แกล้งข้าได้แต่อย่าไปแกล้งผู้เล่นเขาสิ"

ต้าเชี่ยจื่อ: "มารดามันเถอะ! ผู้เล่นแคว้นหมีขาวมีปืนกลแกตลิงเรื่อ? อย่างนี้เขาก็ไล่ฆ่าซอมบี้เหมือนหั่นผักเลยน่ะสิ?"

วันที่หก

เหลือเวลาอีกเพียงวันเดียว ก่อนที่กองทัพซอมบี้จะปะทุขึ้น

【มีชาวเมืองใหม่มาถึง 2 คน ท่านต้องการเรียกพบทันทีหรือไม่?】

หลังจากยืนยันการเรียกตัว ชาวเมืองสองคนที่ก้าวเข้ามาในเรือนไม้ครั้งนี้เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่งเช่นเดิม

ฝ่ายชายดูซื่อสัตย์และสมถะ มีผิวสีเข้มและสวมงอบไม้ไผ่ไว้บนศีรษะ

【หลี่ปัน】

【พลังกาย: 250/250】

【คุณสมบัติ: พลังชีวิต 30, พลังโจมตี 2, พลังป้องกัน 0】

【ความจงรักภักดี: 100% (สูงสุดถาวร)】

【ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว ระดับ 0: 0/100】

【พรสวรรค์: กสิกร (เมื่อทำนา อัตราการเติบโตของพืชจะเพิ่มขึ้น 1 เท่า) → ปรมาจารย์การเพาะปลูก (เมื่อทำนา อัตราการเติบโตของพืชจะเพิ่มขึ้น 100 เท่า)】

ฝ่ายหญิงสวมผ้าโพกศีรษะสีขาว หน้าตาธรรมดาสามัญ ทว่าบุคลิกดูคล่องแคล่วว่องไวนัก

【หลินลี่】

【พลังกาย: 190/190】

【คุณสมบัติ: พลังชีวิต 20, พลังโจมตี 1, พลังป้องกัน 0】

【ความจงรักภักดี: 100% (สูงสุดถาวร)】

【ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว ระดับ 0: 0/100】

【พรสวรรค์: ช่างทอ (เมื่อทำงานทอผ้า ผลผลิตที่ได้จะเพิ่มขึ้น 1 หน่วย) → ปรมาจารย์การทอผ้า (เมื่อทำงานทอผ้า ผลผลิตที่ได้จะเพิ่มขึ้น 100 หน่วย)】

ชาวเมืองที่มาในวันนี้ล้วนเป็นสายการดำรงชีวิต

"เพาะปลูกและทอผ้า หืม ทั้งคู่ล้วนเป็นพรสวรรค์ที่สำคัญยิ่ง ไม่ช้าก็เร็วคงได้ใช้งานแน่"

ทว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการต้านทานกองทัพซอมบี้ที่จะมาถึงในวันพรุ่งนี้ เรื่องการเพาะปลูกนั้น ในยามนี้ดินแดนยังไม่ขาดแคลนอาหารจึงยังไม่รีบร้อน ส่วนเรื่องการทอผ้านั้น ในดินแดนยังไม่มีแม้แต่วัตถุดิบที่จะนำมาทอ... ดังนั้นฉินหยางจึงลากทั้งคู่ไปช่วยอัปเกรดกำแพงและสร้างกับดักแทน

"ข้าจะออกไปตรวจดูเสียหน่อยว่ามีจุดไหนที่ตกหล่นไปหรือไม่"

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉินหยางก็เดินออกจากศูนย์บัญชาการ

หลังจากการก่อสร้างและเตรียมการตลอดทั้งวันเมื่อวาน ดินแดนยามนี้ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก กำแพงสองชั้นวงนอกล้วนได้รับการอัปเกรดเป็นกำแพงไม้ระดับ 2 ทั้งหมด ความสูงของกำแพงเพิ่มขึ้นเป็น 3 เมตร ในที่สุดมันก็ดูไม่เหมือนรั้วกั้นคอกสัตว์อีกต่อไป

เมื่อกำแพงไม้สูงขึ้น ทัศนวิสัยก็อาจะถูกบดบัง หากยืนอยู่ภายในดินแดนจะไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายนอกกำแพงได้ ฉินหยางจึงสร้างหอสังเกตการณ์ไว้ข้างทางเข้ากำแพงทั้งสี่ด้าน และอัปเกรดหอสังเกตการณ์ให้เป็นระดับ 2 เช่นกัน

【หอสังเกตการณ์ ระดับ 2: ใช้ไม้ 20 หน่วย สร้างหอสังเกตการณ์สูง 3.5 เมตร รองรับคนได้ 4 คน เพิ่มระยะการโจมตีระยะไกล 7 เมตร มีค่าเกราะป้องกัน 40/40】

ต่อเมื่อขึ้นไปยืนบนหอสังเกตการณ์เช่นนี้เท่านั้น จึงจะสามารถมองเห็นสถานการณ์ภายนอกได้อย่างชัดเจน

แกรก แกรก แกรก—

ประตูทางทิศตะวันตกของดินแดนเปิดออก ฉินหยางค่อยๆ เดินออกจากประตูไม้สองชั้น เริ่มการตรวจตรากำแพงวงนอกเป็นครั้งสุดท้าย พื้นที่กว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของกำแพงไม้ด้านนอกถูกติดตั้งด้วยขวากหนามไม้เป็นแถว ดูแหลมคมน่าเกรงขามนัก

ห่างออกไปเล็กน้อย บนพื้นดินมีการขุดหลุมลึกครึ่งเมตรไว้หลายจุด ภายในปักไว้ด้วยเสาไม้เหลาแหลม แล้วพรางตาไว้ด้วยกิ่งไม้และใบไม้แห้ง นี่คือ 'กับดักขวากหนาม' ที่ได้รับมาจากรางวัลวิทยาการ กับดักเหล่านี้ถูกวางไว้ด้านนอกกำแพงทั้งสี่ด้าน ด้านละประมาณ 10 ถึง 20 จุด

"ข้าไม่รู้เลยว่ากองทัพซอมบี้ครั้งนี้จะมีขนาดใหญ่เพียงใด ไม่รู้ว่าด้วยการตระเตรียมเพียงเท่านี้จะต้านทานไหวหรือไม่..."

ฉินหยางครุ่นคิดด้วยความกังวลใจไม่น้อย แม้โลกต่างแห่งนี้จะมีกฎเกณฑ์คล้ายกับในเกม แต่เขารู้ดีว่าหากเขาตายที่นี่ จะไม่มีโอกาสฟื้นคืนชีพเป็นครั้งที่สอง ศูนย์บัญชาการ กำแพง และชาวเมือง สิ่งเหล่านี้คือสิ่งเดียวที่เขาพึ่งพาได้

"ข้าได้ทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว ที่เหลือคงต้องฝากไว้กับโชคชะตา"

ภายในห้องถ่ายทอดสดแคว้นเซี่ย

เมื่อกองทัพซอมบี้ใกล้เข้ามา หัวข้อสนทนาในห้องก็เริ่มเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากขึ้น

"สุดยอด! ข้าเห็นดินแดนของฉินหยางติดอาวุธจนถึงฟันแล้ว"

"ผู้เล่นประเทศอื่นยังมีกำแพงไม้แค่ชั้นเดียวอยู่เลย ถ้าพวกเขารอดจากกองทัพซอมบี้ได้ ฉินหยางก็ต้องรอดได้อย่างแน่นอน"

"ประสิทธิภาพการทำงานสูงจริงๆ ข้าจำได้ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนดินแดนนี้ยังว่างเปล่าอยู่เลย ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยสิ่งก่อสร้าง"

"อย่าลืมสิ ฉินหยางยังมีกลุ่มลูกสมุนที่ใช้สูตรโกงอยู่อีกเพียบ"

"ใช่แล้ว! ลูกสมุนของฉินหยางนี่แหละคืออาวุธลับที่แท้จริง!"

"ข้าขอพูดถึงผู้เล่นที่ข้าเก็งไว้หน่อยแล้วกัน อันดับแรกแน่นอนว่าต้องเป็นแคว้นเซี่ยของเรา ตามมาด้วยผู้เล่นอเมริกา, อาจารย์ปัวตัว, ผู้เล่นแคว้นหมีขาว, เบียร์ กริลส์, แคว้นศัลยกรรม (เกาหลีใต้), แคว้นอสัน..."

"เปิดรับพนันแล้วจ้า เหล่านักเสี่ยงโชคทั้งหลายมารวมตัวกันทางนี้! มาทายกันว่ากองทัพซอมบี้ครั้งนี้จะคัดผู้เล่นออกไปกี่คน"

"ข้าว่าอย่างน้อยก็ต้องมี 20 คนที่ถูกกำจัด"

"น้อยไป อย่างต่ำต้อง 50 คนขึ้นไป"