บทที่ 25: ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว และเรื่องราวจากอีกฟากโลก

บทที่ 25: ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว และเรื่องราวจากอีกฟากโลก

【วิจัยวิทยาการเลื่อนระดับเป็น 7! ท่านได้รับรางวัลวิทยาการ】

...

【วิจัยวิทยาการเลื่อนระดับเป็น 10! ท่านได้รับรางวัลวิทยาการ】

ความกระตือรือร้นในการวิจัยของ หยางซี พุ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาหมกมุ่นอยู่กับการค้นคว้าจนกระทั่งสิ้นแสงตะวัน ในที่สุดก็สามารถยกระดับวิทยาการของโรงเวิร์กชอปขึ้นสู่ระดับ 10 ได้สำเร็จ

ทว่าโรงเวิร์กชอประดับ 1 นั้นรองรับการวิจัยได้สูงสุดเพียง 10 รายการเท่านั้น หากต้องการก้าวต่อไป จำเป็นต้องอัปเกรดโรงเวิร์กชอปให้เป็นระดับ 2 เสียก่อน แต่การจะทำเช่นนั้นต้องใช้ทรัพยากร 'หิน' ซึ่งในตอนนี้ ฉินหยาง ยังมีไม่เพียงพอ เขาจึงต้องสั่งระงับการวิจัยไว้ชั่วคราว

"สมกับเป็นพรสวรรค์ 'เทพแห่งการเรียนรู้' ประสิทธิภาพนี้ช่างเหนือคำบรรยายจริงๆ"

ฉินหยางรีบตรวจสอบรางวัลวิทยาการใหม่ทั้ง 4 รายการที่เพิ่งได้รับทันที:

【ได้รับรางวัลวิทยาการ: การดำรงชีวิต · ถนนดินปนทราย】

【ได้รับรางวัลวิทยาการ: ทางทหาร · การสร้างธนูและลูกศร】

【ได้รับรางวัลวิทยาการ: ทางทหาร · การฝึกทหารธนู】

【ได้รับรางวัลวิทยาการ: การดำรงชีวิต · ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว】

"ข้าอยากจะสร้างถนนมาตั้งนานแล้ว 'ถนนดินปนทราย' นี่มาช่างประจวบเหมาะเหลือเกิน"

เนื่องจากภายในดินแดนยังไม่มีถนนหนทาง ทุกเช้ายามตื่นมาพื้นดินที่ปกคลุมด้วยยอดหญ้าจึงมักจะแฉะแฉะและรกรุงรัง ไม่เพียงแต่ฉินหยางต้องเดินลำบากบนพื้นที่ไม่ราบเรียบ แต่มันยังทำให้รองเท้าของเขาเปื้อนโคลนจนดูไม่ได้

โบราณว่าไว้ 'อยากรวยต้องสร้างทาง' หากเขาสามารถปูถนนดินปนทรายนี้ให้ทั่วดินแดนและพื้นที่โดยรอบ... นอกจากชาวเมืองจะสัญจรได้สะดวกขึ้นแล้ว การขนส่งทรัพยากรต่างๆ ก็จะง่ายดายขึ้นเป็นกอง

ส่วนวิทยาการ 'การสร้างธนูและลูกศร' และ 'การฝึกทหารธนู' นั้นถือเป็นของที่เกื้อหนุนกัน หน้าที่หลักของมันคือการเปลี่ยนอาชีพชาวเมืองในดินแดนให้กลายเป็นหน่วยรบพื้นฐานอย่าง 'ทหารธนู' ซึ่งถือเป็นรางวัลที่มีมูลค่ามหาศาล!

"เร็วเข้า! รีบสั่งให้นายช่างเกิ๋งเร่งผลิตธนูยาวและลูกศรออกมา"

ฉินหยางตบพนักเก้าอี้ด้วยความตื่นเต้น "ข้าต้องฝึกชาวเมืองให้กลายเป็นทหารธนูให้ได้มากที่สุด ก่อนที่กองทัพซอมบี้จะบุกมา"

สำหรับรางวัลสุดท้าย 'ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว' นั้น เป็นรางวัลประเภทสถานะเสริม (บัฟ) ที่คล้ายกับ 'รักอิสระ' และ 'การปลูกป่า'

【การดำรงชีวิต · ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียว: ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนนั้นสำคัญยิ่ง! ต่อเมื่อพวกเขามองว่าดินแดนนี้คือ 'บ้าน' อย่างแท้จริง จึงจะสามารถระเบิดพลังใจในการต่อสู้ออกมาได้ถึง 200% ในยามที่ต้องปกป้องดินแดน!】

คุณสมบัติ 1: อนุญาตให้ตรวจสอบระดับความผูกพันของชาวเมืองแต่ละคนที่มีต่อดินแดน

คุณสมบัติ 2: เมื่อชาวเมืองมีความผูกพันถึงระดับ 1 ขึ้นไป ผู้เป็นเจ้าเมืองสามารถเปิดใช้งานทักษะ 'ผู้พิทักษ์มาตุภูมิ' แก่พวกเขาได้

(ทักษะพิเศษ · ผู้พิทักษ์มาตุภูมิ ระดับ 1: เพิ่มพลังโจมตี 10 แต้ม พลังป้องกัน 10 แต้ม แก่ชาวเมืองทุกคน เป็นเวลา 5 นาที ใช้งานได้วันละ 1 ครั้ง)

"เท่ากับว่าข้ามีไม้ตายสำหรับระเบิดพลังชั่วคราวเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่าง"

"ด้วยวิธีนี้ ต่อให้เป็นชาวเมืองที่ดูขี้ขลาดอย่าง หยางเส้า ก็คงพอจะมีปัญญาไปฟัดกับพวกซอมบี้นักวิ่งได้ตัวต่อตัวบ้างล่ะนะ"

ในโลกแห่งความเป็นจริง

เนื่องจากกระแสการถ่ายทอดสดต่างโลกโด่งดังไปทั่วทุกมุมโลก ปริมาณการใช้งานอินเทอร์เน็ตเกือบ 80% จึงถูกดึงดูดไปที่เหตุการณ์นี้ เพื่อรักษาความนิยมของตนเอง เหล่าคนดังและนักจัดรายการต่างพยายามโหนกระแสการถ่ายทอดสดต่างโลกเพื่อดึงดูดผู้คน

'เรื่องเล่าต่างโลก' เป็นรายการทอล์กโชว์เฉพาะกิจที่รวบรวมเหล่าดาราดังและนักจัดรายการยอดนิยมมานั่งพูดคุยวิเคราะห์สถานการณ์ของผู้เล่นในต่างโลก เนื่องจากรายการนี้ไหวตัวทันกระแสเป็นเจ้าแรก ทั้งยังมีนายทุนยักษ์ใหญ่คอยหนุนหลัง จึงสามารถเชิญเหล่าคนดังระดับแถวหน้ามาร่วมรายการได้มากมาย

ไม่ว่าจะเป็นไอดอลหนุ่มชื่อดัง นักจัดรายการฝีปากกล้าที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศพร้อมชื่อเสียงอันรุ่งโรจน์ หรือแม้แต่ดาราสาวที่ทำเงินได้วันละล้านหยวน ส่วนเหล่านักจัดรายการออนไลน์ชื่อดังอย่าง อาจารย์เพี่ยว, เสี่ยวถวนถวน, ต้าสื่อหม่า และ ไต้เสี่ยวเม่ย นั้น รับหน้าที่เพียงช่วยชี้นำกระแสในหน้าข้อความวิ่งและไม่ได้มาร่วมในสตูดิโอโดยตรง

หลังจากรายการออกอากาศ ก็กลายเป็นที่พูดถึงไปทั่วแคว้นเซี่ย ทว่าเนื่องจากทีมงานเร่งผลิตเพื่อให้ทันกระแส เตรียมงานกันอย่างลนลาน ทำให้เหล่าคนดังไม่ได้มีเวลาท่องบทก่อนขึ้นเวที จนเกิดการหลุดคำพูดที่ดูไร้สมองออกมาบ่อยครั้ง

เวลา 20.00 น. รายการ 'เรื่องเล่าต่างโลก' เริ่มออกอากาศตรงเวลา โดยมี อาจารย์เหอ เสาหลักแห่งสถานีผลไม้ (Hunan TV) เป็นผู้ดำเนินรายการ

"สวัสดีครับผู้ชมทุกท่าน! ยินดีต้อนรับเข้าสู่รายการเรื่องเล่าต่างโลก! ผม อาจารย์เหอ รับหน้าที่พิธีกรครับ..."

หลังจากแนะนำตัวเสร็จสิ้น อาจารย์เหอก็เข้าสู่ช่วงการสัมภาษณ์เหล่าคนดังทันที โดยเริ่มจากไอดอลหนุ่มรุ่นใหม่

"มาเริ่มที่ เสี่ยวเซวียนเซวียน กันก่อน สวัสดีครับเสี่ยวเซวียนเซวียน"

"สวัสดีครับอาจารย์เหอ" ไอดอลหนุ่มทักทายอย่างเป็นกันเอง พลันหน้าจอข้อความก็เต็มไปด้วยเสียงกรี๊ดจากแฟนคลับ 'เซวียนเซวียน ข้ารักเจ้า!' 'เซวียนเซวียนของพวกเราหล่อที่สุด!'

"ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเองก็ติดตามการถ่ายทอดสดต่างโลกอย่างใกล้ชิดเช่นกัน ไม่ทราบว่าตอนนี้เจ้าชื่นชอบและสนับสนุนผู้เล่นจากแคว้นไหนมากที่สุดครับ?"

"แน่นอนว่าต้องเป็น สหายฉินหยาง จากแคว้นเซี่ยของพวกเราอยู่แล้วครับ!" ไอดอลหนุ่มตอบโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด

อาจารย์เหอถามต่อ "พอจะบอกเหตุผลได้ไหมครับว่าทำไมถึงชอบเขา?"

"เอ่อ... คือว่า... เพราะเขา... หล่อครับ!" ไอดอลหนุ่มที่ความจริงแทบไม่ได้ดูรายการเลยตอบออกมาอย่างตะกุกตะกัก

"ฮ่าๆ~ ดูเหมือนจะเป็นกรณีที่คนหล่อชื่นชมคนหล่อด้วยกันสินะครับ เสี่ยวเซวียนเซวียนอาจจะให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์และบุคลิกของผู้เล่นเป็นพิเศษ" อาจารย์เหอที่เจนเวทีรีบช่วยแก้ต่างให้ไอดอลหนุ่มทันที พลางลอบทอดถอนใจในใจ คนพวกนี้ไม่ได้ทำการบ้านมาเลยหรืออย่างไร ดาราสมัยนี้... เฮ้อ...

เขารีบยิงมุกตลกเพื่อข้ามผ่านไอดอลหนุ่มไป แล้วเริ่มถามคนดังที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศที่นั่งอยู่ข้างๆ แทน ชายผู้นี้ผมยาวปานกลาง ใบหน้าใหญ่ สวมแว่นกรอบดำ ในมือถือพัดจีบ แม้หน้าตาจะดูดิบเถื่อนแต่กิริยาท่าทางกลับดูภูมิฐาน

อาจารย์เหอถามอย่างสุภาพ "แล้วท่าน อ้ายต้าจิน เล่าครับ ท่านชื่นชอบผู้เล่นคนไหนมากที่สุด?"

อ้ายต้าจินเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางโอหัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจและถือดีในตนเอง "โดยส่วนตัวแล้ว ข้าชื่นชอบผู้เล่นจากแผ่นดิน อเมริกา"

เขาหุบพัดจีบดัง 'ปึ่บ' แสดงท่าทีเตรียมจะร่ายยาว "บิล วิลสัน ผู้นี้ไม่ธรรมดา ข้าเคยมีเกียรติได้พบเขาครั้งหนึ่งในงานสมาคม และยังเคยได้สนทนากันสั้นๆ ด้วย"

ความอวดดีบนใบหน้าของอ้ายต้าจินชัดเจนยิ่งขึ้นขณะกล่าวต่อ "บิลมาจากตระกูลที่มั่งคั่ง ญาติพี่น้องกว่าหนึ่งในสามเป็นนักการเมืองระดับสูงในอเมริกา และตัวเขาเองก็เป็นนายทหารเรือยศพันโทที่ยังประจำการอยู่ สิ่งที่พวกเจ้าอาจไม่รู้คือ พ่อของเขาเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของอดีตประธานาธิบดีทอมป์สันอีกด้วย การศึกษาที่คนระดับนี้ได้รับมาตั้งแต่เด็กย่อมไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะนำมาเปรียบเทียบได้ ความจริงตอนเขาอายุสิบห้า เขาก็เคยมีประสบการณ์เอาชีวิตรอดในป่าด้วยตัวคนเดียวมาแล้ว ข้าไม่รู้หรอกว่าคนอื่นจะรอดในต่างโลกได้ไหม แต่ข้ารู้เพียงว่า บิล รอดแน่นอน! เพราะฉะนั้น ข้าจึงสนับสนุนเขาอย่างเต็มที่"

ยังไม่ทันที่อ้ายต้าจินจะพูดจบ ข้อความด่าทอถล่มทลายก็พุ่งพรวดขึ้นเต็มหน้าจอถ่ายทอดสด:

"ถุย! ไอ้พวกคลั่งฝรั่ง ไสหัวกลับไปเลียเท้าพ่ออเมริกาของแกไป๊ เลิกพล่ามไร้สาระที่นี่ได้แล้ว"

"ไอ้หมาตัวนี้ทำกินในแคว้นตัวเองไม่ได้ เลยวิ่งมาขุดเงินในแคว้นเซี่ยสินะ!"

"ใครๆ ก็รู้ว่าหลังจากมันไปเรียนที่อเมริกา มันก็โดนล้างสมองจนกลายเป็นทาสอเมริกาไปแล้ว"

"ทีมงานเชิญคนแบบนี้มาได้ยังไง? บ้าเอ๊ย! ขอแบนไอ้โง่นี่อย่างเด็ดขาด!"