บทที่ 72 ปราณธรณีพิฆาต

หวังฉางเซิง ก้าวขึ้นไปบนเวทีสูง จ่ายหินวิญญาณครบถ้วนแล้วรับหยกวารีลึกลับมา ก่อนจะกลับมานั่งที่ที่นั่งด้วยใบหน้าเปี่ยมด้วยความสุข หลิวจงทำการประมูลสินค้าต่ออีกหลายรายการ ในจำนวนนั้นมีอีกาอัคคีแดงระดับหนึ่งขั้นสูงตัวหนึ่งที่ประมูลไปได้ในราคาสูงถึงแปดร้อยหินวิญญาณ ทำให้บรรยากาศในงานพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด

หลิวจงหยิบกล่องผ้าไหมสีแดงขนาดยาว และกว้างหนึ่งฟุต ออกมา เมื่อเปิดออกดู ภายในมีง่ามบินสีแดงเข้มห้าเล่ม

“ต่อไปเป็นช่วงเวลาของของวิเศษชิ้นเอกชุดแรก ชุดเวทมนตร์ง่ามอัคคี ชุดนี้ประกอบด้วยห้าเล่ม ทุกชิ้นเป็นเวทมนตร์ ระดับล่าง หากเปิดใช้งานพร้อมกัน แม้แต่สัตว์อสูรระดับสองขั้นต่ำก็มิอาจต้านทานได้โดยง่าย พลังอำนาจมหาศาล ราคาเริ่มต้นห้าร้อยหินวิญญาณ เพิ่มราคาต่อครั้งไม่ต่ำกว่าห้าสิบ”

การประมูลครั้งนี้มีผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน เข้าร่วมไม่น้อย ของวิเศษชุดนี้จึงก่อให้เกิดการแย่งชิงราคาอย่างดุเดือด สุดท้ายถูกประมูลไปในราคาหนึ่งพันสองร้อยหินวิญญาณ โดยนักปราชญ์วัยกลางคนในชุดคลุมสีน้ำเงิน ที่แขนเสื้อของเขามีลายปักพระจันทร์สีน้ำเงินปักอยู่ รอบตัวเขามีชายหญิงรุ่นเยาว์นับสิบคน ซึ่งที่แขนเสื้อล้วนมีลายปักพระจันทร์สีน้ำเงินเช่นเดียวกัน

“ตระกูลวางแห่งทะเลสาบจันทร์คราม มิน่าเล่าถึงได้กระเป๋าหนักเช่นนี้” หวังฉางเซิง แอบตกใจ ตระกูลวางแห่งทะเลสาบจันทร์ครามคือตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแคว้นซ่ง ภายในตระกูลมีผู้บำเพ็ญขั้นแก่นปราณ แม้แต่สี่สำนักใหญ่แห่งแคว้นซ่งก็ยังไม่กล้าดูแคลนตระกูลวาง

ของวิเศษชิ้นเอกรายการที่สองคือยาวิญญาณ ระดับสอง ‘ยาฟื้นวิญญาณ’ จำนวนสามขวด ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน รับประทานเข้าไปจะสามารถฟื้นฟูพลังเวทส่วนใหญ่ได้ในเวลาอันสั้น ยาฟื้นวิญญาณแต่ละขวดถูกประมูลไปด้วยราคาสูง โดยสองขวดในนั้นถูกผู้ฝึกตนตระกูลวางประมูลไป

รายการที่สามคือแกนอสูรธาตุไฟระดับสองขั้นต่ำสองชิ้น ซึ่งถูกชายวัยกลางคนในชุดนักพรตสีแดงประมูลไป

“ยาวิญญาณ ระดับสองขั้นกลางสองขวด ‘ยาบำรุงจิต’ ยานี้มีสรรพคุณเสริมสร้างพลังจิตวิญญาณ ไม่ว่าจะเป็นขั้นสร้างฐาน หรือการกลั่นพลัง หากรับประทานเข้าไปล้วนสามารถเสริมสร้างพลังจิตวิญญาณได้ หลอมรวมจากสมุนไพรวิญญาณระดับสองถึงสามสิบหกชนิด แยกประมูลทีละขวด ราคาเริ่มต้นสามร้อยหินวิญญาณ เพิ่มราคาต่อครั้งไม่ต่ำกว่าห้าสิบหินวิญญาณ” หลิวจงชี้ไปยังขวดกระเบื้องสีเขียวสองขวดบนโต๊ะกลมแล้วกล่าวเสียงดังว่า

“ยาบำรุงจิต? เสริมสร้างพลังจิตวิญญาณ?” หวังฉางเซิง รู้สึกสนใจขึ้นมา รีบส่งกระแสจิตหาหวังหมิงจ้านทันที: “ท่านอาหก ช่วยข้าประมูลยาบำรุงจิตสักขวด สิ่งนี้มีประโยชน์ต่อการสร้างหุ่นเชิดของข้า”

หวังหมิงจ้านชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าตกลง ยาบำรุงจิตสองขวดถูกประมูลไปในราคาสองร้อยห้าสิบและเจ็ดร้อยห้าสิบหินวิญญาณ ตามลำดับ ขวดหนึ่งถูกตระกูลวางชิงไป อีกขวดตกอยู่ในมือของหวังหมิงจ้าน

“หรูเยียน ยาบำรุงจิตขวดนี้มีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียรของเจ้า เจ้าเอาไปเถิด!”  นักปราชญ์ตระกูลวางยื่นยาให้แก่หญิงสาวรุ่นเยาว์วัยประมาณยี่สิบปีข้างกาย หญิงสาวสวมกระโปรงสีม่วง รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้างดงามราวกับดอกปทุม ผิวพรรณนวลเนียนดุจหยก ข้อมือทั้งสองข้างสวมกระดิ่งสีม่วงข้างละลูก สวมรองเท้าปักลายสีม่วง เส้นผมดำขลับปล่อยสยายลงบนไหล่อย่างเป็นธรรมชาติ

“ขอบคุณท่านอาห้าค่ะ” หญิงสาวชุดม่วงยิ้มหวาน น้ำเสียงใสไพเราะจับใจ

หวังฉางเซิง รับยาบำรุงจิตมาจากมือหวังหมิงจ้าน ท่ามกลางสายตาอิจฉาของผู้บำเพ็ญรอบข้าง เขาเอ่ยคำขอบคุณออกมาคำหนึ่ง

หลังจากประมูลยาบำรุงจิตจบ หลิวจงก็หยิบขวดกระเบื้องสีน้ำเงินขนาดเท่าฝ่ามือออกมาสามขวด

“รายการชิ้นเอกสุดท้าย ปราณเหมันต์พิฆาตสามส่วนจากแหล่งเดียวกัน ผู้บำเพ็ญการกลั่นพลัง สายวารีหรือสายน้ำแข็งสามารถใช้ปราณเหมันต์พิฆาตนี้ในการสร้างฐาน ได้ ปราณนี้ยังมีผลเสริมพลังให้กับเวทมนตร์ สายวารีและน้ำแข็งอีกด้วย ก่อนที่ยาสร้างฐานจะถูกคิดค้นขึ้น ผู้บำเพ็ญเพียรส่วนใหญ่ล้วนใช้ปราณธรณีพิฆาตในการสร้างฐาน ซึ่งมีการบันทึกสืบต่อกันมาแต่โบราณ แม้ในปัจจุบันก็ยังหาซื้อตำราที่เกี่ยวข้องได้ทั่วไป”

“แม้การใช้ปราณธรณีพิฆาตจะสามารถสร้างฐาน ได้ แต่พลังพิฆาตอย่างไรเสียก็ไม่ใช่สิ่งดี แม้จะสร้างฐาน สำเร็จ พลังพิฆาตก็จะยังคงตกค้างอยู่ในร่างกาย จำเป็นต้องกินยาหรือพกพาของวิเศษที่สอดคล้องกันเพื่อค่อยๆ สลายพลังพิฆาตออกไป มิเช่นนั้นมันจะทำลายเส้นลมปราณ หากสลายไม่ทันการณ์ นานวันเข้าผู้บำเพ็ญเพียรจะสูญเสียสติสัมปชัญญะ กลายเป็นสัตว์ประหลาดที่รู้จักแต่การเข่นฆ่า ด้วยข้อเสียที่ร้ายแรงนี้ ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรจึงไม่ค่อยมีใครใช้ปราณธรณีพิฆาตเพื่อสร้างฐาน แล้ว” นักปราญช์ตระกูลวางกล่าวอย่างช้าๆ

“ผู้อาวุโสวางกล่าวได้ถูกต้อง แต่ยาสร้างฐานนั้นหาได้ยากยิ่ง หากไม่มีความสัมพันธ์กับสี่สำนักใหญ่ย่อมยากจะได้มา ยาสร้างฐานแทบจะไม่ไหลออกมาสู่ภายนอก ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน ที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้ ก็ใช่ว่าจะสำเร็จมาจากการกินยาสร้างฐานกันทุกคน! แม้ปราณธรณีพิฆาตจะทำลายเส้นลมปราณ แต่ก็สามารถสลายได้ด้วยยาวิเศษ การบำเพ็ญเพียรคือการฝืนลิขิตสวรรค์ หากไม่ยอมเสี่ยงอันตรายแม้เพียงนิด จะเดินไปบนเส้นทางอมตะได้ไกลสักเท่าใด?”

หวังฉางเซิง รู้สึกประหลาดใจ เขาไม่คาดคิดเลยว่าของวิเศษที่ใช้ในการสร้างฐาน จะเป็นปราณธรณีพิฆาต ตามที่เขาทราบมา ปราณธรณีพิฆาตคือพลังพิฆาตพิเศษที่ถือกำเนิดขึ้นใต้ดิน มีหลากหลายประเภทและคุณสมบัติแตกต่างกันไป ก่อนมียาสร้างฐาน ผู้บำเพ็ญเพียรส่วนใหญ่ล้วนก้าวเข้าสู่ขั้นสร้างฐาน ผ่านปราณธรณีพิฆาต บางชนิดช่วยเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่ง แม้ไม่ได้ฝึกวิชาสายนวรักษ์ก็สามารถฉีกร่างเสือสิงห์ได้ด้วยมือเปล่า บางชนิดเสริมสร้างประสาทสัมผัสทั้งห้าให้มองได้ไกลขึ้น ได้ยินชัดขึ้น และบางชนิดยังช่วยเพิ่มพูนพลังจิตวิญญาณได้อีกด้วย

“ปราณธรณีพิฆาตต้องใช้เวลาสะสมอย่างน้อยห้าร้อยปี และมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่มีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญ แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป มันจึงค่อยๆ เลือนหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ แต่ถึงกระนั้น ปัจจุบันก็ยังมีผู้บำเพ็ญส่วนน้อยที่เลือกใช้มันในการสร้างฐาน เพราะยาสร้างฐานนั้นหายากเกินไป สำนักต่างๆ ควบคุมยาสร้างฐานไว้อย่างเข้มงวด หากไม่ใช่คนของสำนักแล้วอยากจะสร้างฐาน ก็ต้องพึ่งพาสิ่งของวิเศษอื่นๆ มิเช่นนั้นโอกาสสำเร็จโดยไม่ใช้ตัวช่วยนั้นริบหรี่จนแทบจะเป็นศูนย์”

“เหอะๆ หลังจากสร้างฐานเสร็จแล้ว แล้วจะมีอายุยืนถึงสองร้อยปี ข้าไม่อยากติดอยู่ในการกลั่นพลัง ไปตลอดชีวิตหรอก รีบเสนอราคามาเถอะ!” ชายล่ำสันหัวโล้นใบหน้าดุดันลูบศีรษะเกลี้ยงเกลาของตนพลางเร่งเร้า

“นั่นสิ ผู้บำเพ็ญเพียรโบราณที่ใช้ปราณธรณีพิฆาตยังฝึกฝนไปถึงระดับที่สูงกว่านี้ได้เลย พวกเขาทำได้ ทำไมพวกเราจะทำไม่ได้? รีบเสนอราคามา!”

หลิวจงยิ้มอย่างพอใจก่อนจะประกาศ: “ปราณเหมันต์พิฆาตสามขวด แยกประมูลทีละขวด ราคาเริ่มต้นขวดละหนึ่งพันหินวิญญาณ เพิ่มราคาต่อครั้งไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อย”

“หนึ่งพัน!” “หนึ่งพันสองร้อย!” “หนึ่งพันสามร้อย!” ......

แม้การใช้ปราณธรณีพิฆาตจะมีผลเสีย แต่ยาสร้างฐานนั้นหายากเกินไป ผู้บำเพ็ญจำนวนมากจึงเข้าร่วมชิงปราณเหมันต์พิฆาต หวังหมิงจ้านเองก็เริ่มเสนอราคาเช่นกัน แมวที่จับหนูได้คือแมวดี ของวิเศษที่ช่วยสร้างฐาน ได้ย่อมเป็นของดี

การแข่งขันเป็นไปอย่างดุเดือด แม้แต่นักปราชญ์ตระกูลวางที่เพิ่งจะบอกถึงข้อเสียของมันไปก็ยังร่วมประมูลด้วย ปราณเหมันต์พิฆาตทั้งสามขวดถูกปิดประมูลไปในราคาหกพันห้าซึ่งรายแรก เจ็ดพันสาม และเจ็ดพันห้าร้อยตามลำดับ ทั้งหมดถูกตระกูลวางกวาดไป สมกับที่เป็นตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรอันดับหนึ่งแห่งแคว้นซ่ง ช่างร่ำรวยยิ่งนัก

เมื่อไม่สามารถประมูลปราณเหมันต์พิฆาตมาได้แม้แต่ขวดเดียว ใบหน้าของหวังหมิงจ้านจึงอดไม่ได้ที่จะแสดงความผิดหวังออกมา