บทที่ 8 การทดสอบฝีเท้า

บทที่ 8 การทดสอบฝีเท้า

“เฮ้! มาร์เซโล! ไม่เจอกันนาน สบายดีไหม?”

ซานเชซหัวเราะร่าทักทายชายวัยกลางคนที่ชื่อมาร์เซโล ซึ่งยืนสั่งการอยู่ข้างสนาม

ใบหน้าเคร่งขรึมของมาร์เซโลคลายลงเล็กน้อยเมื่อเห็นซานเชซ เขาเผยรอยยิ้มจาง ๆ

“ซานเชซ เพื่อนยาก ลมอะไรหอบนายมาที่นี่? หรือมีเด็กเทพมาเสนอขายฉันอีกแล้ว?”

เห็นได้ชัดว่ามาร์เซโลรู้ทันว่าอีกฝ่ายไม่มาเยือนโดยไร้เหตุผล

“ฮ่าฮ่า! รู้ใจฉันจริง ๆ! วันนี้ฉันพาอัจฉริยะมาฝากนายคนนึง”

ซานเชซหันไปทางหลินรุ่ยแล้วเอ่ยแนะนำ “หลิน มานี่สิ นี่คุณมาร์เซโล เฮดโค้ชทีมชุดบีของแอตเลติโก มาดริด... มาร์เซโล นี่เด็กที่ฉันแนะนำ หลินรุ่ย”

“เด็กจีนเหรอ?”

มาร์เซโลมองหลินรุ่ยอย่างใคร่รู้

เห็นรูปร่างบึกบึนของหลินรุ่ย เขาก็อดพยักหน้าไม่ได้ เจ้าหนุ่มนี่โครงสร้างร่างกายดีใช้ได้

แต่ฟุตบอลไม่ได้วัดกันแค่หุ่น เขาจึงโบกมือเรียกโค้ชหนุ่มวัยสามสิบกว่าที่อยู่ไม่ไกลให้วิ่งเข้ามา

“ซานโตส พาเจ้า... เอ่อ หลิน ไปเปลี่ยนชุด แล้วจัดลงทีมซ้อมแข่ง ฉันอยากเห็นฝีเท้าไอ้หนุ่มนี่หน่อย”

“รับทราบครับบอส”

ผู้ช่วยโค้ชที่ชื่อซานโตสรับคำ ก่อนหันมาหาหลินรุ่ย “ตามผมมา”

“ครับ”

หลินรุ่ยเดินตามซานโตสไปเปลี่ยนชุดที่ห้องแต่งตัวอย่างว่าง่าย

ไม่นานนัก หลินรุ่ยในชุดแข่งก็กลับลงมาที่สนาม

มาร์เซโลสั่งหยุดเกมในสนามไว้แล้ว

เห็นหลินรุ่ยเดินออกมา เขาจึงเอ่ยถาม “ไอ้หนูจีน นายเล่นตำแหน่งไหน?”

“ผมเล่นกองหน้าครับโค้ช” หลินรุ่ยตอบตามตรง

“ดี งั้นไปอยู่ชุดตัวจริง เปลี่ยนเชสออก”

พูดจบเขาก็เรียกเด็กหนุ่มวัยประมาณยี่สิบปีออกจากสนาม แล้วส่งสัญญาณให้หลินรุ่ยลงไปแทน

หลินรุ่ยยืนรอข้างสนาม พอหนุ่มที่ชื่อเชสเดินออกมา เขาก็เดินเข้าไปแปะมือเปลี่ยนตัว แล้ววิ่งเหยาะ ๆ ลงสู่สนาม

เห็นท่าทางนั้น มาร์เซโลพยักหน้ากับตัวเอง เจ้าหนุ่มนี่รู้ธรรมเนียมดี

ความประทับใจแรกถือว่าสอบผ่าน

เขากวักมือเรียกกัปตันทีมชุดที่หลินรุ่ยสังกัด ชายหนุ่มวัยเบญจเพส แล้วกำชับว่า “ซิลวิโอ เดี๋ยวส่งบอลให้ไอ้หนูจีนนั่นเยอะ ๆ หน่อย ฉันอยากเห็นของดี”

ซิลวิโอเห็นคนมาทดสอบฝีเท้าจนชินตา จึงพยักหน้ารับทันที “รับทราบครับบอส”

ไม่นาน เกมก็เริ่มใหม่อีกครั้ง

หลินรุ่ยในฐานะกองหน้าหน้าเป้า ยืนค้ำอยู่แดนหน้าสุด

ผู้เล่นคนอื่นต่างรู้ว่านี่คือเด็กมาลองของ

นักเตะคุ้นชินกับสถานการณ์แบบนี้ดี ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ปฏิบัติกับหลินรุ่ยเป็นพิเศษแต่อย่างใด

ทีมของหลินรุ่ยคือชุดตัวจริง ส่วนคู่แข่งคือชุดสำรอง

ดังนั้นระดับฝีเท้าของเพื่อนร่วมทีมจึงเหนือกว่าคู่แข่งอยู่หนึ่งขั้น

จังหวะนี้เป็นทีของชุดตัวจริงเปิดเกมบุก

โนเกร่า กองกลางจอมทัพ เลี้ยงหลบตัวตัดเกมฝ่ายตรงข้าม พาบอลข้ามเส้นแบ่งแดนอย่างรวดเร็ว

กองหลังสองคนพุ่งเข้ามาบีบทันที

โนเกร่าไม่ครองบอลนาน จ่ายออกขวาให้ซิลวิโอที่กำลังสปีดเติมเกมขึ้นมา

ซิลวิโอรับบอล กระชากไปสองสามก้าว พลางกวาดตามองสถานการณ์ในแดนหน้า

เขาเห็นหลินรุ่ยที่เพิ่งลงมา ยืนว่างอยู่บริเวณหัวกะโหลกเขตโทษโดยไร้ตัวประกบ จึงตัดสินใจวางบอลยาวทแยงมุม หวดตูมส่งบอลไปหาตำแหน่งของหลินรุ่ยทันที

เห็นลูกฟุตบอลพุ่งเข้ามา หลินรุ่ยยื่นเท้าออกไปรับบอลตามสัญชาตญาณ

ทว่าลูกจ่ายของซิลวิโอน้ำหนักแรงเอาเรื่อง แม้เท้าขวาที่ยื่นออกไปจะสัมผัสบอล แต่เขาผ่อนแรงรับไม่ทัน บอลจึงกระดอนกระเด็นออกจากตัว หลุดการควบคุมไปทันที

กว่าจะขยับตัวไปไล่บอลอีกครั้ง กองหลังคู่แข่งก็หวดตูมเดียวเคลียร์ทิ้งไปไกลแล้ว

หลินรุ่ยหน้าเสียทันที

ทักษะการจับบอลของเขาห่วยแตกบรม

เขาได้แต่ยกมือเชิงขอโทษส่งไปให้ซิลวิโอคนเปิดบอล

ซิลวิโอไม่พูดอะไร แต่สีหน้าดูไม่สบอารมณ์นัก

มาร์เซโลที่ยืนกอดอกดูอยู่ข้างสนาม อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

เขาจดลงสมุดเล่มเล็กพลางพึมพำ “จับบอลห่วยแตก”

ซานเชซที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็หน้าเจื่อนไปเหมือนกัน

หรือเขาจะดูคนผิด?

แต่นี่เพิ่งเริ่มต้น ความผิดพลาดครั้งเดียวยังตัดสินอะไรไม่ได้มาก

ทั้งสองจึงจ้องมองเกมในสนามต่อไป

แม้ความผิดพลาดของหลินรุ่ยจะทำให้กองหลังเคลียร์บอลได้ แต่ก็ไม่เกิดการสวนกลับที่มีประสิทธิภาพ เพราะบอลถูกตัดได้ที่แดนกลาง

โลเปซ กองหลังเจ้าถิ่น โหม่งหนุนบอลลอยกลับไปที่แดนหน้า

ซิลวิโอวิ่งไปเอาบอลลง แล้วตอกส้นเปลี่ยนทางหลอกกองหลังที่พุ่งเข้ามาเสียบ

กระชากไปไม่กี่ก้าว เขาก็จ่ายยัดเข้ากลางให้หลินรุ่ยที่ยืนอยู่ตรงส่วนโค้งเขตโทษอีกครั้ง

คราวนี้บอลมาไม่แรง หลินรุ่ยจับบอลอยู่เท้า

แต่ทว่า... ตอนนี้เขายืนหันหลังให้ประตู และมีกองหลังสองคนเข้าบีบจากด้านหลัง ถ้าฝืนพลิกบอลตอนนี้ มีหวังโดนแย่งแน่

ครั้งนี้เขาจึงเลือกจ่าย

เขาแปบอลจังหวะเดียวออกไปทางขวาของเขตโทษ กะให้เพื่อนร่วมทีม

นั่นคือ อาเตียนซ่า กองหน้าอีกคนของทีม

แต่ทว่า... ลูกจ่ายของเขาไม่ได้เผื่อระยะวิ่ง  เลย

นั่นหมายความว่า กว่าบอลจะกลิ้งไปถึงจุดนัดพบ อาเตียนซ่าก็สปีดเลยตำแหน่งนั้นไปแล้ว

ลูกบอลกลิ้งผ่านหลังอาเตียนซ่าไปเฉย ๆ ทำเอาเจ้าตัวที่กำลังสปีดมาต้องเบรกตัวโก่ง ยืนชะงักอยู่กับที่

หลินรุ่ยพูดไม่ออกอีกครั้ง... เทคนิคการจ่ายบอลอันน่าสมเพชของเขา

ถ้าเป็นเซียนจ่ายบอล ลูกนี้ต้องคำนวณสปีดต้นของอาเตียนซ่า แล้วแทงทะลุช่องเผื่อระยะหน้าให้เพื่อนวิ่งไปเอาบอล ซึ่งจะดึงศักยภาพความเร็วของเพื่อนออกมาได้สูงสุด

แต่หลินรุ่ย... เขารู้แค่จ่ายไปที่ “คน” พอคนวิ่งเลยไป บอลก็ไปไม่ถึง หรือถ้าบอลถึง คนรับก็ต้องหยุดรอ ทำให้เสียจังหวะเกมบุกไปหมด

มาร์เซโลที่ดูอยู่ข้างสนาม สีหน้าแย่ลงไปอีก เขาขีดเขียนลงสมุดส่ง ๆ

“เทคนิคจ่ายบอลขยะ”

ถึงตอนนี้ เขาเริ่มหมดความอดทน หันไปหาซานเชซข้าง ๆ แล้วเอ่ยว่า “นี่เหรออัจฉริยะของนาย? ฉันไม่เห็นแววอัจฉริยะตรงไหนเลย เลิกทดสอบแค่นี้เถอะ ฉันยุ่ง ไม่มีเวลามาเล่นขายของกับเด็กนี่หรอก”

“อย่าเพิ่งสิเพื่อนยาก ดูต่ออีกนิดเถอะ จุดอ่อนของหลินมีแค่เท้าไม่นิ่ง แต่ลูกโหม่งเขาหนักหน่วงมาก ร่างกายก็แกร่งสุด ๆ ฉันเห็นเขาชนยักษ์เกือบสองเมตรกระเด็นมาแล้ว”

ซานเชซเริ่มร้อนรน

ถ้าหลินรุ่ยไม่ผ่านการคัดตัวครั้งนี้ มันจะเสียเครดิตแมวมองอาวุโสอย่างเขามาก

เขาจึงพยายามแก้ต่างให้หลินรุ่ยสุดฤทธิ์

“ลูกโหม่ง?”

มาร์เซโลหันกลับไปมองในสนาม แล้วกวักมือเรียกซิลวิโอที่วิ่งอยู่ใกล้ ๆ

“เดี๋ยวครอสบอลโด่งเข้าไปสักสองสามลูก ให้ไอ้หนูยักษ์จีนนั่นลองโขกดูหน่อย”

“รับทราบครับ”

ซิลวิโอให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี พยักหน้ารับคำสั่ง แล้วกลับไปเล่นต่อ

ไม่นาน เขาก็ได้บอลที่ริมเส้น จำคำสั่งโค้ชได้แม่น จึงรีบกระชากพาบอลตะลุยขึ้นหน้าทันที

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═