บทที่ 19 แชมป์ภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้

บทที่ 19 แชมป์ภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้

เปรี้ยง!

โจนส์สืบเท้าเข้าประชิด ส่งหมัดตรงพุ่งเข้าใส่หน้าลิงก์อย่างรวดเร็ว

แต่ลิงก์ไวกว่า... เอียงคอหลบวูบ พร้อมเหวี่ยงหมัดกลับหลัง  สวนเข้าใส่หัวโจนส์ทันที

“ว้าว! ท่าเดิมอีกแล้ว!”

“วิสัญญีแพทย์ออนไลน์แล้วจ้า! พระเจ้าช่วย!”

“จะโดนไหมเนี่ย?!”

คนดูฮือฮา... ทุกคนรู้กิตติศัพท์ท่าไม้ตายนี้ดี หมัดที่เหวี่ยงมาจากข้างหลัง มองยาก ป้องกันยาก และมักจะปิดบัญชีได้ในหมัดเดียว

แต่โจนส์ทำการบ้านมาดี... เขาซ้อมแก้ทางท่านี้กับโค้ชมาสองวันเต็ม

เคล็ดลับคือ... ทันทีที่ออกหมัด ให้รีบเอนหัวไปข้างหลังหรือก้มหลบ โดยไม่ต้องคิดจะน็อกลิงก์คืน แค่หลบให้พ้นเพื่อทำลายความมั่นใจของลิงก์ก็พอ

ดังนั้น ก่อนที่หมัดของลิงก์จะมาถึง โจนส์ก็เอนตัวหลบวูบไปข้างหลังอย่างรู้ทัน

วูบ!

หมัดของลิงก์เฉียดปลายคางโจนส์ไปนิดเดียว

“ว้าาา~”

เสียงเสียดายดังระงมทั้งสนาม

แม้ท่าไม้ตายจะว่าว แต่ลิงก์ไม่มีอาการผิดหวัง ยังคงรักษาสถานะตั้งรับอย่างใจเย็น

โจนส์สัมผัสได้ทันที... พลังและความเร็วของลิงก์ตกลงจากแมตช์ที่แล้วชัดเจน

‘ไอ้หมอนี่หมดแรงจริง ๆ ด้วย... มันพยายามถ่วงเวลาเพื่อพักเหนื่อย!’

โจนส์ไม่ยอมให้ลิงก์ได้พัก... เขาตามซ้ำด้วยหมัดชุด กระหน่ำใส่การ์ดของลิงก์หวังเจาะยาง แต่การป้องกันของลิงก์เหนียวแน่นดุจกำแพงเหล็ก

โจนส์เดินหน้าบดขยี้ตลอดทั้งยก ออกหมัดไป 65 ครั้ง เข้าเป้า 8 ครั้ง คะแนนในยกนี้เป็นของโจนส์ 10-8

ยกสี่... โจนส์ยังคงไล่ยำ ออกหมัด 72 ครั้ง เข้าเป้า 9 ครั้ง... เก็บไปอีกหนึ่งยก

พักยกสี่... โค้ชเตือนให้โจนส์เพลา ๆ เกมบุก เซฟแรงไว้บ้าง และระวังลูกไม้ของลิงก์

แต่โจนส์ไม่สน... เกมมาถึงครึ่งทาง เขาคะแนนนำเห็น ๆ คู่แข่งก็หมดสภาพ จะผ่อนเครื่องทำไม? อีกแค่สองยกก็ชนะแล้ว!

แถมจากการปะทะเมื่อกี้... แรงหมัดของลิงก์เบาลงอย่างเห็นได้ชัด... งานนี้กินนิ่ม!

“ลิงก์... นายจะไม่บุกหน่อยเหรอ? ขืนเป็นแบบนี้แพ้คะแนนแน่” มาริโอพัดวีให้พลางบ่น

“รออีกนิด... ขอพักอีกสักยก”

ลิงก์บ้วนน้ำทิ้ง เดินเซ ๆ ออกไปกลางเวที

ยกห้า... โจนส์รัวหมัดอีก 84 ครั้ง เข้าเป้า 10 ครั้ง... โกยคะแนนไปอีก

ยกหก... เหลืออีกแค่ 4 ยก

“ลิงก์จะไม่สู้จริงดิ?”

คนดูและเหล่าโปรโมเตอร์เริ่มงง... ทำไมจู่ ๆ ก็กลายเป็นกระสอบทราย? หรือทะเลาะกับแฟนก่อนแข่ง?

ยกหกจบลง... โจนส์เก็บแต้มไปอีกตามเคย

“ลิงก์แพ้แน่...”

โปรโมเตอร์ส่ายหน้าผิดหวัง... ใจเสาะชะมัด โดนกดดันนิดหน่อยก็ไปไม่เป็นแล้ว สภาพจิตใจแย่มาก

“ลิงก์... นายแทงสวนตัวเองไว้เยอะหรือไง? ถึงได้ตั้งใจแพ้ขนาดนี้?”

มาริโอถามกวนประสาท

ลิงก์ปรายตามอง ถ่มน้ำลายลงพื้น

“ดูให้ดี... ฉันจะอาละวาดแล้วนะ”

“เหอะ! สภาพอย่างนายแค่เดินขึ้นเตียงยังลำบาก จะเอาแรงที่ไหนมาอาละวาดวะ?”

มาริโอเบ้ปาก

เปรี้ยง!

ยกเจ็ด... วินาทีที่ 24

โจนส์ยิงหมัดตรงเข้าใส่ ลิงก์เอียงคอหลบวูบ

“โจนส์!! ระวัง!!”

เสียงโค้ชตะโกนลั่น

โจนส์ยังไม่ทันรู้ตัว... หมัดเหวี่ยงกลับของลิงก์ก็กระแทกเข้าขมับเต็มเหนี่ยว!

ร่างกายของโจนส์เอียงวูบไปทางขวา... วินาทีที่โลกหมุนติ้ว เขาถึงนึกขึ้นได้...

‘Backswing Punch ของลิงก์!!!’

เพราะบุกเพลินจนลืมตัว คิดว่าลิงก์หมดน้ำยา... เลยประมาท ไม่ทันระวังท่าไม้ตาย

และที่สำคัญ... ทำไมหมัดมันยังหนักขนาดนี้วะ?! ไหนว่าหมดแรงไง?!

พลาดแล้วกู!

ตึง!!

ร่างยักษ์ของโจนส์ฟาดลงกับพื้นเวทีด้วยความเจ็บใจ

“ว้าววว!! มาแล้ว! ท่าไม้ตายมาแล้ว!”

“วิสัญญีแพทย์ตอกบัตรเข้างานแล้วจ้า! โอ๊ย... รอจนเกือบหลับ!”

“ลิงก์! เอาเลย! ฆ่ามัน!”

คนดูตื่นตัวกันพรึ่บพรั่บ... ที่ทนนั่งดูมาตั้งนานก็เพื่อรอดูช็อตนี้นี่แหละ!

ลิงก์ไม่ทำให้ผิดหวัง...

ทันทีที่โจนส์ลุกขึ้นมาแบบมึน ๆ ลิงก์ก็พุ่งเข้าใส่ รัวหมัดชุดทลายการ์ด... แย็บนำ ตามด้วยฮุกซ้ายเข้าเต็มกราม

โจนส์ร่วงเป็นครั้งที่ 2!

“ลิงก์! สู้เขา!”

“ลิงก์! ฉันอยากมีลูกกับนาย!”

“เอาให้หนักกว่านี้อีก!”

เสียงเชียร์กระหึ่ม ลิงก์เครื่องติดแล้ว!

โจนส์พยายามลุกขึ้นมาสู้ ลิงก์ตามซ้ำไม่ยั้ง

“กอดมันไว้! กอดมันไว้!” โค้ชโจนส์ตะโกนสั่ง

โจนส์พยายามโผเข้ากอดเพื่อถ่วงเวลา แต่ลิงก์ระดมหมัดใส่ชายโครงจนตัวงอ กรรมการต้องเข้ามาแยก

ยกแปด...

โจนส์ยกการ์ดสูงปิดหน้ามิดชิด เปลี่ยนมาตั้งรับเต็มตัว

ถ้าเป็นช่วงต้นเกมที่โจนส์ยังสด ลิงก์คงเจาะการ์ดไม่เข้า

แต่ตอนนี้... หลังจากบุกแหลกมา 4 ยก แถมโดนสอยร่วงไป 2 ครั้ง... โจนส์หมดสภาพ ขาตาย แขนล้า แค่ยกการ์ดก็เต็มกลืนแล้ว

นี่คือช่วงเวลาที่การป้องกันเปราะบางที่สุด!

ลิงก์เดินหน้าฆ่าไม่เลี้ยง ระดมหมัดทุบการ์ดจนแตก แล้วยัดหมัดตรงเข้ากลางหน้า

เปรี้ยง!!

ร่วงครั้งที่ 3!

“เยี่ยม! เยี่ยมมาก!”

บนอัฒจันทร์... ฟรังโก้ ดูวัล  โปรโมเตอร์หนุ่มไฟแรง ชูกำปั้นสะใจ

“บอสครับ... เราจะเซ็นเขาไหม?” ไซม่อนถาม

ฟรังโก้ขมวดคิ้ว มองไปรอบ ๆ...

เกร็ก โคเฮน , แฟรงก์ วอร์เรน , อัล เฮย์มอน (PBC), ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ... ตัวเป้งมากันครบ

งานนี้ไม่ง่าย... ค่ายเล็กอย่างเขาจะไปแย่งชิงเพชรเม็ดงามกับยักษ์ใหญ่พวกนี้ไหวเหรอ?

แถมลิงก์เองก็เขี้ยวลากดิน... เคยยื่นข้อเสนอไปแล้วแต่โดนปฏิเสธ บอกจะคุยหลังจบรายการ Golden Gloves

ลิงก์รู้มูลค่าตัวเองดี... เขาไม่รีบ และเขารู้ว่าพวกโปรโมเตอร์กระหายอยากได้ตัวเขาแค่ไหน

ปัง!

บนเวที... ลิงก์ฮุกเข้าขมับส่งโจนส์ลงไปจูบพื้นอีกรอบ

โจนส์ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาได้... นี่เป็นครั้งที่ 8 แล้วที่เขาล้มและลุก

“โจนส์นี่ก็ใจสู้ใช้ได้นะ”

“เทคนิคดี อึดถึกทน... น่าปั้นเหมือนกัน”

เหล่าโปรโมเตอร์พยักหน้าชม... โดนลิงก์นวดขนาดนี้ยังลุกไหว ถือว่ามีของ

“เหลืออีกยกเดียว... ลิงก์จะน็อกได้ไหมนะ?”

ทุกคนลุ้นตัวโก่ง

ยกเก้า...

ลิงก์เหงื่อท่วมตัว หอบหายใจหนักหน่วง... คราวนี้ไม่ได้แกล้งเหนื่อย แต่เหนื่อยจริง

พักแค่ 3 ชั่วโมงหลังแข่งรอบรองฯ แถมต้องมาเจอกับรถถังฝั่งธนอย่างโจนส์... ร่างกายเริ่มล้าเต็มที

แต่... ความอึดและจิตวิญญาณนักสู้ของลิงก์นั้นเหนือมนุษย์

ตอนเข็นรถเหมืองนรก... ตอนสู้ตายในกรงเหล็ก... เขาผ่านจุดวิกฤตมานับไม่ถ้วน แค่นี้จิ๊บจ๊อย!

“ย้ากกก!!”

ลิงก์ระเบิดพลังก๊อกสุดท้าย รัวหมัดพายุบุแคมใส่โจนส์ที่มุมเวที

ปัง! ปัง! ปัง!

หนึ่ง... สอง... สามหมัดเจาะการ์ดแตก...

หมัดที่สี่ทะลุช่องว่าง กระแทกเข้าหน้าผากเต็มแรง!

โจนส์ตาเหลือก หงายหลังตึงลงไปนอนแผ่หลา หมดสภาพโดยสมบูรณ์

“แยก!”

กรรมการกันลิงก์ออกไป

ลิงก์ถอยฉาก ลดมือลงอย่างสุภาพ

กรรมการนับ...

“...8! 7! 6! 5! 4! 3! 2! 1!”

ยุติการชก!

ลิงก์ชูมือขึ้นฟ้า!

เฮ!!!!

เสียงเชียร์ถล่มทลาย อเมริกันแอร์ไลน์สอารีนาแทบแตก

“เย้! ลิงก์ชนะแล้ว!”

มาริโอกับเรกจี้กระโดดกอดกันกลม

“ลิงก์! ราชันกำปั้น! ลิงก์! ราชันกำปั้น!”

“สุดยอดแมตช์! ลิงก์ เบเกอร์ อนาคตไกลแน่นอน!”

“ชนะน็อกรวดตั้งแต่รอบคัดเลือกยันรอบชิงระดับภูมิภาค! สถิตินี้ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์!”

“14 ไฟต์... 14 น็อกเอาต์! บ้าไปแล้ว!”

คนดูยืนปรบมือเกรียวกราว  โปรโมเตอร์มองลิงก์ด้วยสายตาหวานเยิ้มเหมือนมองบ่อทองเคลื่อนที่

สื่อมวลชนรัวชัตเตอร์เก็บภาพประวัติศาสตร์... ดาวดวงใหม่ถือกำเนิดแล้ว!

“ขอประกาศ! ผู้ชนะเลิศเหรียญทอง Golden Gloves ระดับภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้... จากฟลอริดา... ลิงก์ เบเกอร์!”

ยูนุส มูซา รองประธานสมาคมมวยฯ ชูมือลิงก์ขึ้นประกาศศักดา

“ลิงก์! แชมป์!”

แฟนคลับหลายร้อยคนชูโปสเตอร์กระโดดโลดเต้น ตะโกนเรียกชื่อเขา บางคนตะโกน ‘คุณหมอวิสัญญี!’

ลิงก์ฉีกยิ้มกว้าง โบกกำปั้นทักทายแฟนคลับ

“เจอกันที่ไมอามีนะทุกคน!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน