บทที่ 14 ศึกชิงแชมป์ระดับรัฐ (ภาค 2)

บทที่ 14 ศึกชิงแชมป์ระดับรัฐ (ภาค 2)

หลังจบรุ่นเฮฟวี่เวต การแข่งขันรุ่นซับ-เฮฟวี่เวต (Sub-Heavyweight, 90+ กก.) และไลต์เฮฟวี่เวต (79.45+ กก.) ก็ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งบ่ายสองกว่า ถึงคิวของรุ่น ซูเปอร์มิดเดิลเวต (76.27+ กก.)

ลิงก์ชั่งน้ำหนักก่อนชกได้ 77.4 กก. ผ่านเกณฑ์รุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวตพอดิบพอดี

รอบแรก... คู่ต่อสู้ของเขาคือนักมวยผิวดำจากเวสต์เกรทมาร์ช ผิวเข้มเป็นมันวาวกว่ามาริโอ รูปร่างเพรียวแกร่ง บ่งบอกว่าเป็นสายสปีด

เริ่มยกแรก... อีกฝ่ายเปิดฉากบุกทันที ลิงก์แกล้งถลำตัวเข้าไปในระยะอันตราย ยื่นหัวล่อเป้าเพื่อดึงจังหวะ

คู่ต่อสู้หลงกล เหวี่ยงหมัดตรงใส่หัวเขาเต็มแรง

“เสร็จมันแน่!” มาริโอตะโกนลั่น

ด้วยปฏิกิริยาตอบสนองระดับปีศาจ ลิงก์เอียงคอหลบวูบ หมัดคู่ต่อสู้เฉียดผ่านไป... และในเสี้ยววินาทีเดียวกัน หมัดฮุกซ้ายของลิงก์ก็สวนเปรี้ยงเข้าที่แก้มซ้ายของอีกฝ่ายอย่างจัง!

ผัวะ!!

แรงปะทะหนักหน่วงส่งร่างนักชกผิวดำเซถลาลงไปกองกับพื้น

“ว้าว!!”

“พระเจ้าช่วย!”

เสียงฮือฮาดังกระหึ่ม

ด้วยรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาและหุ่นสุดเซ็กซี่ สาว ๆ ในสนามต่างจับจ้องลิงก์ตาเป็นมัน พอเห็นเขาโชว์เทพน็อกคู่ต่อสู้ในหมัดเดียว เสียงกรี๊ดจึงดังสนั่นกว่าคู่ไหน ๆ

“ท่านี้อีกแล้ว! ท่าเดิมเลย! โคตรเจ้าเล่ห์!”

มาริโอกุมหน้าตัวเองด้วยความสยอง นึกถึงตอนโดนท่านี้เล่นงาน ผ่านมาครึ่งเดือนแล้วยังรู้สึกวิงเวียนอยู่เลย

“โหดชิบเป๋ง... กล้าพูดเลยว่าไม่มีใครแก้ทางได้ ฉันอยากเรียนท่านี้ว่ะ”

เรกจี้ตาเป็นประกาย

เวสต์ลูบตอหนวดสีขาวที่คาง ส่ายหน้าเบา ๆ

“ยาก... ท่านี้ต้องอาศัยความเร็ว พลัง และปฏิกิริยาขั้นเทพ คนทั่วไปฝึกให้ตายก็ทำไม่ได้หรอก”

“ไม่เชื่อ! กลับไปผมจะให้ลิงก์สอน คราวหน้าผมจะเอาไปใช้บ้าง!”

มาริโอหมายมั่นปั้นมือ

บนเวที... คู่ต่อสู้สวมเฮดการ์ดช่วยซับแรง จึงไม่สลบเหมือดคาที่ รีบลุกขึ้นมาสู้ต่อ

แต่พอโดนไปหนึ่งดอก นักชกผิวดำก็เริ่มเข็ดขยาด สองยกถัดมาเอาแต่ถอยหนี วนออกข้าง ไม่ยอมปะทะ พอลิงก์ขยับเข้าหาก็เข้ากอด ทำเอาลิงก์หาช่องเจาะยางยาก

ลิงก์เริ่มหงุดหงิด... คู่แข่งในระดับรัฐนี่ของจริง เร็วและเหนียวแน่นกว่าพวกมวยบาร์หรือระดับภูมิภาคเยอะ

ออกหมัดสิบครั้ง โดนหลบได้เกินเจ็ดครั้ง...

ยิ่งคู่แข่งเก่ง โจทย์ก็ยิ่งยาก

ถ้าอยากชนะให้ขาดลอย เขาต้องงัดเทคนิคที่เหนือชั้นกว่านี้ออกมา

“ลิงก์ ใจเย็น ๆ... อย่าไปจ้องจะน็อกอย่างเดียว ชนะคะแนนก็คือชนะเหมือนกัน”

ช่วงพักยกสอง เวสต์ดึงเขามาเตือนสติ

“เข้าใจครับ!”

ลิงก์พยักหน้า บ้วนน้ำทิ้ง... การปล่อยให้คอแห้งนิด ๆ จะช่วยกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าได้ดีกว่า

ยกสามเริ่มขึ้น... ลิงก์ผ่อนเกมบุก เปลี่ยนมาตั้งรับรอจังหวะ

พอเห็นลิงก์เลิกไล่บี้ คู่ต่อสู้ก็นึกว่าเขาหมดแรง จึงเริ่มย่ามใจ เปลี่ยนมาเดินเกมช้าลงบ้าง

นาทีที่ 50 ของยกสาม... จังหวะที่คู่ต่อสู้ถอยเข้ามุม ลิงก์ฉวยโอกาสพุ่งเข้าใส่!

หมัดโอเวอร์แฮนด์  ข้ามการ์ดกระแทกแขนคู่ต่อสู้จนการ์ดแตก ตามด้วยฮุกขวาสวนเข้าแก้ม และปิดท้ายด้วยหมัดตรงเข้ากลางแสกหน้า

เปรี้ยง!!

คราวนี้เข้าเป้าจัง ๆ หน้าหงายไปชนเชือก แล้วรูดลงไปกองกับพื้น

แม้จะมีเฮดการ์ด แต่โดนหมัดหนัก ๆ เข้าไปเต็ม ๆ แบบนี้ สมองก็สะเทือนจนภาพตัด คู่ต่อสู้พยายามยันกายลุกแต่ก็เซลงไปนอนอีกรอบ

กรรมการยุติการชก... ลิงก์ชนะ RSC

ในมวยสมัครเล่น เฮดการ์ดและนวมหนา ๆ ช่วยลดแรงปะทะได้มหาศาล จากหมัดหนัก 100 ปอนด์อาจเหลือแค่ 10 ปอนด์

การที่ลิงก์ต่อยทะลุเกราะจนคู่ต่อสู้ลุกไม่ขึ้น แสดงว่าพลังหมัดของเขาต้อง ‘มหาศาล’ จนน่ากลัว... นี่เป็นเคสแรกในรายการนี้ที่ต่อยคนร่วงทั้งที่ใส่เครื่องป้องกันครบชุด

เสียงเชียร์กระหึ่มสนาม ปรบมือเกรียวกราวให้กับชัยชนะอันดุดัน

ลิงก์ชูกำปั้นเดินลงจากเวที

“ลิงก์! นายโคตรเจ๋ง! ต่อยทะลุเฮดการ์ดร่วงได้เนี่ยนะ?!”

เรกจี้รีบเข้ามาเลียแข้งเลียขา

มาริโอแค่นเสียง “เหอะ! ทีนี้รู้หรือยังว่าการเป็นคู่ซ้อมให้มันอันตรายแค่ไหน? ฉันเอาชีวิตไปเสี่ยงทุกวันนะเว้ย”

“แต่ฝีมือนายก็พัฒนาขึ้นเยอะนี่นา” เรกจี้แซว

“แหงสิ! แลกมาด้วยเลือดและน้ำตานะโว้ย!” มาริโอตบอกตัวเอง

ลิงก์ฟังแล้วไม่ได้รู้สึกยินดีปรีดาเท่าไหร่... แค่รอบแรกระดับรัฐยังต้องเหนื่อยถึงยกสาม ถ้าไปถึงระดับประเทศเจอพวกปีศาจกว่านี้ คงรากเลือดแน่

เดิมทีเขาหวังจะสร้างสถิติ Perfect KO เพื่อเรียกแสงจากสื่อ... ดูท่าจะไม่ง่ายอย่างที่คิด

ลิงก์กำหมัดแน่น... โทษตัวเองที่ยังซ้อมไม่หนักพอ ถ้าพลังหมัดมากกว่านี้ เร็วกว่านี้ ปฏิกิริยาไวกว่านี้ ทุกอย่างคงง่ายกว่านี้

หลังจบรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวต ก็มาถึงรุ่น Middleweight (72+ กก.)

เรกจี้ขึ้นสังเวียน เจอกับคู่แข่งฝีมือไม่ธรรมดา สู้กันครบ 10 ยก (สำหรับมวยสมัครเล่นปกติแข่ง 3 ยก แต่ในบริบทนี้อาจหมายถึงกติกาเฉพาะหรือการบรรยายเปรียบเปรยถึงความยืดเยื้อ -- หมายเหตุผู้แปล: ตามกติกาสากลมวยสมัครเล่นชายแข่ง 3 ยก ยกละ 3 นาที แต่ต้นฉบับระบุ 10 ยก 2 นาที ซึ่งอาจเป็นกติกาเฉพาะของรายการนี้)

ผลการตัดสิน: เรกจี้ชนะคะแนนเอกฉันท์ (UD) 96:88

กรรมการข้างสนามมี 6 คน: ผู้ให้คะแนน 3, กรรมการห้ามบนเวที 1, กรรมการจับเวลา/ระฆัง 2 ระบบการให้คะแนนใช้คอมพิวเตอร์

(เกณฑ์คะแนน: ชนะยก 10-9, ชนะขาด 10-8, น็อก 1 ครั้ง 10-7, น็อก 2 ครั้งหรือน็อก 1 ครั้งแบบเหนือชั้น 10-6)

เรกจี้ทำผลงานได้ดี ชนะใจกรรมการทั้งสามคนอย่างเป็นเอกฉันท์

ต่อด้วยรุ่น Heavyweight รอบสอง

มาริโอเจอกับนักชกผิวขาวรูปร่างดี เทคนิคแพรวพราว สู้กันดุเดือด มาริโอได้นับหนึ่งครั้ง แต่ก็โดนดักต่อยเก็บแต้มไปไม่น้อย

ครบยก... คะแนนออกมา 91:94

กรรมการหนึ่งคนให้มาริโอชนะ อีกสองคนให้คู่แข่งชนะ... มาริโอแพ้คะแนนแบบไม่เอกฉันท์

“เหยียดผิว! นี่มันเหยียดผิวชัด ๆ! ถ้าฉันเป็นคนขาว ฉันชนะไปแล้ว!”

มาริโอโวยวายลั่นหลังจากลงเวที

“หุบปาก!”

เวสต์ลากคอเขาออกมา

กรรมการ 5 คน มีคนขาว 1 คนดำ 2 ฮิสแปนิก 2... จะมาอ้างเหยียดผิวคงฟังไม่ขึ้น ปัญหาอยู่ที่สไตล์การชกของมาริโอต่างหาก

ยกแรกมัวแต่ตั้งรับ พอยกสองเห็นคู่แข่งหมัดเบาก็ย่ามใจบุกแหลก แต่ดันเจอพวกเทคนิคดี ดักทางเก่ง แม้จะได้นับครั้งหนึ่ง แต่ปิดเกมไม่ได้เหมือนรอบแรก

พอยกหลัง ๆ มาริโอหมดแรง โดนดักต่อยจนคะแนนตามหลัง ถ้าไม่ได้ลูกนับช่วยไว้ คะแนนคงขาดลอยกว่านี้

“เหอะ!”

เวสต์หน้าบึ้งตึง ไม่อยากจะมองหน้าลูกศิษย์... บอกให้เปลี่ยนแผนก็ไม่ฟัง ประมาทคู่ต่อสู้ คิดว่าซ้อมกับลิงก์มาแล้วจะแน่ สุดท้ายก็แพ้ภัยตัวเอง

มาริโอเห็นเวสต์โกรธจริงก็เริ่มจ๋อย เกาหัวแกรก ๆ

“เวสต์... ผมผิดเอง ไม่คิดว่ามันจะเหนียวขนาดนี้... หมอนั่นน่าจะเข้าชิงได้เลยนะ”

“มันจะเข้าชิงแล้วเกี่ยวอะไรกับแก? แกตกรอบไปแล้ว!”

เวสต์ตอกกลับ

“รู้แล้วน่า... แต่แพ้แล้วจะให้ทำไง? มันจบไปแล้วนี่หว่า”

มาริโอนั่งคอตก มองมือตัวเองแล้วถอนหายใจ หันไปมองลิงก์ที่นั่งฟังเพลงสบายใจเฉิบ กับเรกจี้ที่ก้มหน้ากดเกมมือถือ

“นี่ฉันแพ้นะเว้ย! พวกแกจะไม่ปลอบใจกันหน่อยเหรอ?”

“ห๊ะ? แพ้แล้วเหรอ? ไวจัง? ไม่ทันดูเลย”

เรกจี้เงยหน้าขึ้นมาทำหน้าตาย

“ไอ้ฟายเรกจี้! เพื่อนต่อยแทบตาย เอ็งนั่งเล่นเกมเนี่ยนะ?!” มาริโอกุมอก เจ็บปวดยิ่งกว่าโดนหมัด

“โทษที... รอบหน้าจะดูให้ตาแฉะเลย”

“ไอ้เวร! ตกรอบแล้วโว้ย! กลับบ้าน! ไม่มีรอบหน้าแล้ว! เข้าใจไหม?!” มาริโอเขย่าไหล่เพื่อนอย่างบ้าคลั่ง

“แพ้แล้วพาลว่ะ... จะแหกปากทำไม?”

ลิงก์แคะหู บิดขี้เกียจ

“ทำตัวเองแท้ ๆ เวสต์วางแผนให้ก็ไม่ฟัง สมน้ำหน้า... ไปหาสมุดมาเขียนเรียงความสำนึกผิดหมื่นคำดีกว่าไป มานั่งโวยวายตรงนี้”

“หนอย... ก็แกยังไม่แพ้นี่หว่า! คอยดูเถอะ วันไหนแกแพ้ ฉันจะซ้ำเติมให้จมดินเลย!”

มาริโอหน้างอ กอดอกฮึดฮัด

“เสียใจด้วยเพื่อน... นายคงไม่มีโอกาสนั้นหรอก”

ลิงก์กระดิกนิ้วชี้ไปมา แล้วลุกขึ้นเดินไปเตรียมตัวหลังเวที

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน