บทที่ 19 การมุ่งหน้าสู่จุดสูงสุดทั้งสองทาง

บทที่ 19 การมุ่งหน้าสู่จุดสูงสุดทั้งสองทาง

“ไอ้เด็กนั่นหายไปไหนอีกแล้ว?!”

เลสคอตต์ แทบจะเป็น PTSD เพราะความวูบวาบของหลี่โม่

เขาเหมือนจิ้งจอก

เผลอนิดเดียว เขาก็จะมุดเข้าไปในจุดบอดของคุณ

ในสถานการณ์เช่นนี้

กองหลังแมนเชสเตอร์ ซิตี จำต้องรวมสมาธิ จดจ่ออยู่กับการป้องกันไม่ให้หลี่โม่หาโอกาสได้

ท้ายที่สุด

เลสคอตต์จึงตัดสินใจเกาะติดหลี่โม่แจ ไม่ยอมให้คลาดสายตา

เขาเลิกสนใจการคุมโซนไปเลย

วิธีนี้สร้างความกดดันให้หลี่โม่ได้ไม่น้อยจริง ๆ

เขาไม่มีพื้นที่ให้สอดแทรก และในขณะเดียวกัน จุดอ่อนเรื่องการครองบอลของเขาก็ถูกขยายให้เห็นเด่นชัดขึ้น

หลังจากหลี่โม่รับบอลเรียดหลายครั้งแล้วถูกเลสคอตต์ตัดได้

ผู้เล่นอาร์เซนอลก็รู้แล้วว่าหลี่โม่ยังไม่เหมาะที่จะครองบอลมากเกินไปในตอนนี้ พวกเขาจึงทำได้แค่เคาะบอลวนอยู่วงนอก

จังหวะเกมรุกของอาร์เซนอลค่อย ๆ ช้าลง

สำหรับแมนเชสเตอร์ ซิตี

พวกเขานำอยู่หนึ่งลูก และสามารถถอยลงไปตั้งรับรอสวนกลับได้อย่างสบายใจ

ยิ่งเกมช้าเท่าไหร่ ก็ยิ่งเข้าทางพวกเขา

เวลาการแข่งขันจึงถูกยืดออกไปเรื่อย ๆ นาทีแล้วนาทีเล่า

สีหน้าของอาร์แซน เวนเกอร์ เริ่มเคร่งเครียด

เขารู้ดีว่าหลี่โม่เป็นนักเตะที่มีจุดเด่นจุดด้อยชัดเจนมาก

การที่เขาจะสร้างจุดเปลี่ยนได้ ปัจจัยสำคัญที่สุดคือการอ่านเกมของตัวเขาเอง

การมีจุดอ่อนไม่ใช่เรื่องน่ากลัว

กุญแจสำคัญคือจะใช้จุดแข็งยังไงต่างหาก

ณ ซาน ซีโร

อินซากีกำลังจดจ่อกับการถ่ายทอดสดบนมือถือ สีหน้าของเขาก็เคร่งเครียดไม่แพ้กัน

“แกคงรู้สึกถึงความแตกต่างระหว่างเกมลีกอาชีพกับเกมเยาวชนแล้วใช่ไหม?”

อินซากีคิดในใจ

ความจริงแล้ว

เขาเชื่อว่าการประเดิมสนามของหลี่โม่ครั้งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จ

เขาแสดงจุดเด่นออกมาได้ในช่วงสิบนาทีแรก

การถูกจำกัดพื้นที่ในเวลาต่อมาเป็นเพราะเขาขาดประสบการณ์

ถ้าเขาเอาชนะจุดนี้ได้ในอนาคต หลี่โม่ก็ยังสามารถเป็นนักเตะอาชีพชั้นยอดได้

ฉันไม่พอใจแค่นี้หรอก!!

หลี่โม่กำลังวิ่ง

ท่ามกลางแนวรับของแมนเชสเตอร์ ซิตี

เขาเหมือนเรือลำน้อยที่โดดเดี่ยว

ถูกบีบอัดและกระแทกกระทั้นอยู่ตลอดเวลา

“นี่คือความเข้มข้นของฟุตบอลอาชีพ!”

หลี่โม่ที่ถูกกอมปานีกระแทกล้มจากด้านหลัง รีบลุกขึ้นทันที

ถ้าในช่วงสิบนาทีแรก หลี่โม่พึ่งพาความไม่คุ้นเคยของผู้เล่นแมนเชสเตอร์ ซิตี สร้างความปั่นป่วนให้แนวรับเรือใบสีฟ้าได้เล็กน้อย

งั้นในช่วงสิบนาทีนี้

ความเข้มข้นของเกมนี้

ก็ทำให้หลี่โม่รู้สึกสั่นสะเทือนยิ่งกว่าจากความเข้มข้นของฟุตบอลลีกอาชีพ ฟุตบอลลีกระดับท็อป

ความเข้มข้นแบบนี้ จังหวะแบบนี้ การปะทะร่างกายแบบนี้ เป็นสิ่งที่ไม่มีทางสัมผัสได้ในฟุตบอลลีกเยาวชน

หลี่โม่ดูสะบักสะบอมเล็กน้อย

แต่เขาก็ยังวิ่งต่อไป

“วิ่ง! วิ่งต่อไป! เล่นในแบบที่แกถนัด!”

เสียงของอินซากีฝังแน่นอยู่ในหัว

วิ่ง!

วิ่งให้ฉลาดกว่าเดิม

หลี่โม่สังเกตการณ์ตลอดเวลา หาตำแหน่ง วิ่งทำทาง และดึงตัวประกบ

“กุญแจสำคัญในการได้รับโอกาสคือความอดทน ยิ่งใจร้อน โอกาสก็ยิ่งห่างไกล!”

หลี่โม่รู้สึกว่าในอนาคตเขาอาจจะเขียนหนังสือชื่อ “วจนะอินซากี” ได้เลย

เหมือนที่ลูกศิษย์ขงจื๊อเขียนคัมภีร์หลุนอวี่ให้อาจารย์

เพื่อบอกเหล่ากองหน้าที่สภาพร่างกายไม่ได้ระเบิดเถิดเทิงว่าควรเล่นให้ฉลาดอย่างไร

เขาเจอช่องและพุ่งทะยานไปข้างหน้าอีกครั้ง!

น่าเสียดาย เพื่อนร่วมทีมไม่ได้ส่งมา

“ความท้อแท้คืออารมณ์ที่ไม่อนุญาตให้มีในสนามฟุตบอลที่สุด!”

ห้ามท้อ ห้ามท้อ ห้ามท้อเด็ดขาด!

หลี่โม่หันกลับมาและดึงตัวเองเข้าไปในโซนรับผิดชอบของกอมปานีอีกครั้ง

กอมปานีมองหลี่โม่ด้วยความประหลาดใจ

ก่อนหน้านี้

หลี่โม่มักจะไปป่วนเลสคอตต์

เขาคิดว่าหลี่โม่กลัวเขา

แต่ตอนนี้

หลี่โม่กลับเป็นฝ่ายเข้าหาเขาเอง

ทำไมกันนะ?

“อย่ากลัวคู่ต่อสู้ไม่ว่าจะเวลาไหน ความกลัวจะทำให้นายเสียพื้นที่ในการคิด”

หลี่โม่นึกถึง “วจนะอินซากี” อีกบทขึ้นมาในตอนนี้

เขาแทบจะกลั้นขำไม่อยู่

นึกไม่ถึงจริง ๆ

คุณลุงเพลย์บอยของเขา จะพูดจา “เบียว ๆ” แบบนี้ออกมาได้ตั้งหลายประโยค

แต่มันก็ฟังดูมีเหตุผลดีเหมือนกัน

เขาเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ กอมปานี

รอคอยโอกาส

การแข่งขัน

เข้าสู่นาทีที่แปดสิบเก้าแล้ว

หลี่โม่ลงสนามมาเกือบครึ่งชั่วโมง

ถ้าแบ่งช่วงครึ่งชั่วโมงนี้

งั้น

สิบนาทีแรกของการลงสนาม เขาทำให้ทั้งสนามตกตะลึง

สิบนาทีกลาง การปะทะระดับท็อปของพรีเมียร์ลีกทำให้เขาตกตะลึง

สิบนาทีสุดท้าย เขาและการปะทะระดับท็อปของพรีเมียร์ลีกได้ทำความรู้จักกัน

เขากำลังปรับตัว คิดวิเคราะห์ และตัดสินใจ

อย่างเช่นตอนนี้

นาทีที่เก้าสิบของการแข่งขัน

ผู้ตัดสินที่สี่ข้างสนามชูป้ายไฟดิจิตอล

“เกมเข้าสู่ช่วงทดเวลาบาดเจ็บ! ทดเวลาห้านาทีสำหรับเกมนี้ครับ!”

“สกอร์ยังคงเป็นหนึ่งต่อศูนย์! อาร์เซนอลมีโอกาสสูงที่จะต้องเผชิญกับความน่าอับอายจากการไม่ชนะใครสี่นัดรวดและยิงไม่ได้เลยในช่วงต้นฤดูกาลนี้!”

“เวลาของอาร์เซนอลกำลังจะหมดลงแล้วครับ”

ผู้บรรยายในห้องส่งเริ่มจินตนาการถึงกระแสสังคมที่อาร์เซนอลจะต้องเจอหลังจบเกม

เปิดฤดูกาลด้วยผลเสมอสาม แพ้หนึ่ง และยิงประตูไม่ได้เลย

การเริ่มต้นแบบนี้มันย่ำแย่เกินไปจริง ๆ

บางทีหลังจบเกม อาจมีเสียงเรียกร้องให้ปลดอาร์แซน เวนเกอร์ ดังกระหึ่ม...ตรรกะในโลกกีฬามันก็แค่นั้นแหละ

ถ้าผลงานไม่ดี

ต่อให้เป็นอาร์แซน เวนเกอร์ ที่อาร์เซนอล

เก้าอี้ก็สั่นคลอนได้เหมือนกัน

“อาร์เซนอลยังคงบุกต่อ! กาซอร์ล่าได้บอลที่ริมเส้น เปิดโด่งเข้าไปเลยครับ!!”

บนหน้าจอทีวี กาซอร์ล่าเปิดบอลเข้ากรอบเขตโทษด้วยเท้าซ้าย

ณ จุดนี้

ไม่มีเวลามาห่วงเรื่องการต่อบอลสวยงามแล้ว

แค่เปิดบอมบ์เข้าไปแล้วไปลุ้นเอาดาบหน้า

ลูกฟุตบอลลอยละลิ่วเข้าสู่กลางกรอบเขตโทษ

หลี่โม่เจ้าของความสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบเอ็ดเซนติเมตร ก็ดูเหมือนเป้าขนาดใหญ่ เขาสปีดไปที่เสาไกล

กอมปานีไม่กล้าประมาท แทบจะเกาะติดหลี่โม่ไปที่เสาไกล

“...นายไม่ได้แค่อ่านทางบอล แต่นายต้องอ่านคู่แข่ง และแม้แต่เพื่อนร่วมทีมของนายด้วย!”

หลี่โม่มองดูฟุตบอลลอยเข้ามาในกรอบเขตโทษ

เป็นเลสคอตต์ที่ขึ้นเบียดแย่งโหม่งกับชิรูด์ แต่ในขณะเดียวกัน โจ ฮาร์ท ก็ออกมาตัดบอล

เขาเลือกที่จะ

หยุดกะทันหัน!

ถอยหลัง!

“กาซอร์ล่าเปิดให้ชิรูด์ โจ ฮาร์ท! ออกมาตัดบอลสวยมาก!!”

“บอลลอยออกมา หลี่โม่!!!”

ในห้องส่ง! ผู้บรรยายค้นพบความจริงอย่างกะทันหัน

หลี่โม่ที่เพิ่งจะพุ่งเข้าไปในกรอบหกหลา จู่ ๆ ก็หันกลับมาที่บริเวณหัวกระโหลกโดยไม่มีใครสังเกตเห็น!!

ลูกฟุตบอล ตกลงมาในพื้นที่ของเขาอย่างพอดิบพอดี

กอมปานีเพิ่งรู้ตัวว่าหลี่โม่หายไปจากสายตา

นอกจากจับตาดูหลี่โม่

เขายังต้องระวังลูกกลางอากาศด้วย

การจ้องแต่คนไม่ดูบอล ไม่ใช่วิสัยของกองหลังระดับท็อป

จนกระทั่งเห็นว่าบอลตกมาตรงกลางและโจ ฮาร์ท ออกมาตัดบอลแล้ว

กอมปานีถึงวางใจ

จากนั้นเขาถึงหันไปมองหาหลี่โม่

วินาทีที่เขาหันกลับไป

เขาเห็นโจ ฮาร์ท กระโดดลอยตัว ชกบอลข้ามหัวชิรูด์ และบอลก็ตกลงมาอยู่ในระยะควบคุมของหลี่โม่พอดี

หลี่โม่เกี่ยวบอลกลับมา พลิกตัว แล้วเหลือบมองกรอบเขตโทษและประตู

จากนั้น

เขาแปบอลสวนตูม!!

โจ ฮาร์ท เพิ่งชกบอลออกไป หัวใจเขาแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นหลี่โม่ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า

หลังจากเท้าแตะพื้น เขารีบถอยกลับไปที่เส้นประตูทันที

ในระหว่างนั้น ลูกแปด้วยเท้าขวาของหลี่โม่ก็พุ่งแหวกฝูงชนเข้ามา

มันไม่ได้เร็วมากนัก

มันเล็งไปที่มุมล่างซ้ายของเสาประตู

โจ ฮาร์ท ทำได้แค่พุ่งปัดอย่างทุลักทุเล

เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะขยับเท้าเตรียมจังหวะ

ขณะที่เขาล้มตัวลง

ลูกฟุตบอลก็ผ่านปลายนิ้วของเขาไปแล้ว

และพุ่งเข้าสู่ประตู!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═