บทที่ 47: โรงงานผลิตอาวุธอาณาจักรเทพ! การผลิตอุปกรณ์ระดับสิบเอ็ดจำนวนมาก
บทที่ 47: โรงงานผลิตอาวุธอาณาจักรเทพ! การผลิตอุปกรณ์ระดับสิบเอ็ดจำนวนมาก
“ไม่เลว ในที่สุดก็ดูเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้างแล้ว” เยี่ยเทียนมองไปที่จ้าวอันกั๋ว
จ้าวอันกั๋วฟังคำพูดของเยี่ยเทียนจบ ใบหน้าแก่ชราของเขาก็ยิ้มกว้างจนหน้าบาน เขากระแอมในลำคอ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจที่ไม่อาจปิดบัง
“ผู้บริหาร ผู้บัญชาการสูงสุด!”
“นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!”
“โปรดฟังผมรายงานผลงานล่าสุดของโรงงานผลิตอาวุธ!”
“อันดับแรกคือด้านการหลอมอาวุธ!”
“ด้วยความอนุเคราะห์จากเหมืองผลึกศักดิ์สิทธิ์สามร้อยสายที่คุณจอมเทพมอบให้ รวมถึงสมบัติสวรรค์จำนวนมหาศาลจากหมื่นพิภพพญามาร แผนกหลอมอาวุธของกรมสรรพาวุธได้รับการปรับปรุงใหม่ทั้งหมดแล้ว!”
“พวกเราไม่พอใจแค่กับอาวุธวิญญาณระดับเก้าและระดับสิบอีกต่อไป!”
“หลังจากทุ่มเททำงานทั้งวันทั้งคืน พวกเราก็ประสบความสำเร็จในการผลิตอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำจำนวนมาก!”
“ระดับสิบเอ็ด?” เหลาจางหัวโล้นแทบจะกระโดดตัวลอย หอกมังกรปีศาจสะกดวิญญาณระดับสิบในมือของเขาแทบจะถือไว้ไม่อยู่
“เหล่าจ้าว นายไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”
“อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ด? นั่นมันของที่ยอดฝีมือระดับปราชญ์ถึงจะใช้ได้นะ!”
จ้าวอันกั๋วไม่สนใจการพูดแทรกของเหลาจาง เขามองไปที่เยี่ยเทียน น้ำเสียงดังกังวานยิ่งขึ้น
“รายงานผู้บริหาร!”
“พวกเราใช้ซากศพขนาดมหึมาของปราชญ์ปีศาจเนตรสีทองเป็นวัสดุหลัก เสริมด้วยเหล็กกล้าสกัดมิติจำนวนมหาศาลและพลังงานผลึกศักดิ์สิทธิ์ จนประสบความสำเร็จในการหลอมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำ——【ชุดเกราะแสงศักดิ์สิทธิ์】!”
“ปัจจุบัน ประสบความสำเร็จในการผลิตจำนวนมากถึงห้าร้อยชุดแล้ว!”
“ห้าร้อยชุด?!” เหลยต้งเบิกตากว้าง
เขารู้ถึงมูลค่าของอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดดี แค่หยิบออกไปสักชิ้น ก็สามารถทำให้โลกธรรมดาใบหนึ่งบ้าคลั่งได้แล้ว
ตอนนี้ต้าเซี่ยเล่นสร้างออกมาถึงห้าร้อยชุดเลยงั้นเหรอ?
“อย่าเพิ่งรีบร้อน นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น!” จ้าวอันกั๋วชี้ไปที่ประตูโกดังด้านหลัง
“【ชุดเกราะแสงศักดิ์สิทธิ์】มีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งมาก เพียงพอที่จะต้านทานการโจมตีเต็มกำลังของยอดฝีมือปราชญ์ยุทธ์ขั้นต้นได้!”
“มันมาพร้อมกับม่านพลังงานในตัว สามารถดูดซับพลังงานผลึกศักดิ์สิทธิ์ ใช้งานได้ยาวนานไร้ขีดจำกัด!”
“ในขณะเดียวกัน พวกเรายังใช้วัสดุระดับสิบเอ็ดจากใต้ทะเลลึกของหมื่นพิภพพญามาร หลอมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำ——【ตรีศูลจ้าวสมุทร】!”
“ผลิตออกมาแล้วสามร้อยเล่ม!”
“【ตรีศูลจ้าวสมุทร】มีความสามารถในการทำลายอาณาเขตกฎเกณฑ์ ยอดฝีมือที่อยู่ต่ำกว่าปราชญ์ยุทธ์ขั้นกลางยากที่จะต้านทานได้!”
“นอกจากนี้ ยังมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำ【ยานกระสวยสุญตา】อีกหนึ่งร้อยลำ!”
“【ยานกระสวยสุญตา】แต่ละลำสามารถบรรทุกยอดฝีมือบรรพจารย์ยุทธ์ได้หนึ่งร้อยคน มีความสามารถในการกระโดดข้ามมิติระยะสั้น เป็นอาวุธชั้นยอดในการสำรวจสมรภูมิสุญตา!”
ทุกครั้งที่จ้าวอันกั๋วพูดตัวเลขออกมา จังหวะการเต้นของหัวใจของทุกคนในที่นั้นก็เร็วขึ้นหนึ่งจังหวะ
นี่มันรายงานผลงานของโรงงานผลิตอาวุธที่ไหนกัน? นี่มันเทพนิยายจุติลงมาบนโลกมนุษย์ชัดๆ!
“ผู้อาวุโสจ้าว ที่คุณพูดมาทั้งหมดนี้... ล้วนเป็นระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำงั้นเหรอ?” ซิวหลัวเอ่ยปากถาม
ภายในดวงตาคู่นั้นของเขา แฝงไปด้วยความตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
“ใช่แล้ว นายพลซิวหลัว!” จ้าวอันกั๋วพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“เมื่ออยู่ต่อหน้าทรัพยากรจำนวนมหาศาลที่จอมเทพมอบให้ ประสิทธิภาพของแผนกหลอมอาวุธกรมสรรพาวุธนั้นเหนือจินตนาการ!”
“พวกเราถึงขั้นหลอมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นกลางออกมาได้หนึ่งชิ้น!”
จ้าวอันกั๋วพูดพลางหยิบกล่องผ้าไหมสั่งทำพิเศษออกมา
เมื่อเปิดกล่องผ้าไหมออก แสงเจ็ดสีก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
มันคือกระบี่ยาวที่โปร่งใสทั้งเล่ม ภายในมีแสงเจ็ดสีไหลเวียนอยู่
ทันทีที่กระบี่ยาวปรากฏขึ้น พื้นที่ใต้ดินทั้งหมดก็กลายเป็นเงียบสงบและน่าเกรงขาม
ทุกคนสัมผัสได้ว่า ภายในกระบี่เล่มนี้แฝงไปด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ลึกล้ำถึงขีดสุด
“นี่... นี่คือ?” ลมหายใจของผู้บัญชาการสูงสุดเริ่มถี่กระชั้นขึ้น
“อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นกลาง——【กระบี่หลิวหลีเจ็ดสี】!” น้ำเสียงของจ้าวอันกั๋วเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
“มันใช้วัสดุจากหินหลิวหลีเจ็ดสีที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับชีพจรมังกรแกนกลางของหมื่นพิภพพญามาร ผสมผสานกับเศษเสี้ยวกฎเกณฑ์ที่หลงเหลืออยู่หลังจากที่ผู้บัญชาการสูงสุดสังหารปราชญ์ปีศาจเนตรสีทอง!”
“กระบี่เล่มนี้ เพียงพอที่จะทำลายอาณาเขตกฎเกณฑ์ของยอดฝีมือปราชญ์ยุทธ์ขั้นปลายได้!”
“พวกเราหลอมออกมาได้เพียงแค่เล่มเดียวเท่านั้น!”
“เพราะวัสดุของมันหายากเกินไป!”
ผู้บัญชาการสูงสุดยื่นมือออกไป จับด้าม【กระบี่หลิวหลีเจ็ดสี】อย่างแผ่วเบา
พลังแห่งกฎเกณฑ์อันกว้างใหญ่ไพศาล พุ่งทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขาในทันที
เขาสัมผัสได้ว่า กระบี่เล่มนี้ ราวกับถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ
“กระบี่ดี!” ผู้บัญชาการสูงสุดเอ่ยชม
‘ให้ตายสิ ตาแก่นี่ได้อาวุธคู่มือเพิ่มมาอีกชิ้นแล้ว’ เยี่ยเทียนบ่นในใจ
“ด้านการหลอมอาวุธขอรายงานเพียงเท่านี้!” จ้าวอันกั๋วเก็บ【กระบี่หลิวหลีเจ็ดสี】
“ต่อไปคือด้านการหลอมโอสถ!”
“แผนกหลอมโอสถภายใต้การหล่อเลี้ยงจากแก่นอสูรระดับสิบและผลึกศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดที่คุณจอมเทพมอบให้ ก็ก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดเช่นกัน!”
“พวกเราประสบความสำเร็จในการหลอมโอสถใจศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำ!”
“โอสถใจศักดิ์สิทธิ์ หลังจากทานเข้าไปแล้วสามารถยกระดับพลังฝึกตนของยอดฝีมือปราชญ์ยุทธ์ขั้นต้นได้ถึงสามส่วนโดยตรง!”
“พวกเราหลอมออกมาได้หนึ่งร้อยเม็ด!”
“โอสถใจศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดหนึ่งร้อยเม็ด?” เฉินกังร้องอุทาน
เขารู้ถึงความล้ำค่าของโอสถใจศักดิ์สิทธิ์ดี นั่นมันโอสถเทพที่สามารถทำให้ยอดฝีมือปราชญ์ยุทธ์ยกระดับพลังฝึกตนได้โดยตรงเลยนะ!
“นี่ยังไม่พอ!” น้ำเสียงของจ้าวอันกั๋วฮึกเหิม
“พวกเรายังหลอม【โอสถรู้แจ้งกฎเกณฑ์】ระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำออกมาอีกห้าร้อยเม็ด!”
“หลังจากทานเข้าไปแล้ว สามารถเพิ่มความเร็วในการทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ของยอดฝีมือปราชญ์ยุทธ์ได้อย่างมหาศาล!”
“และ【โอสถต่อชีวิตเก้าวัฏจักร】ระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำอีกสิบเม็ด!”
“โอสถนี้สามารถชุบชีวิตคนตาย สร้างเนื้อบนกระดูกขาว ต่อให้ยอดฝีมือปราชญ์ยุทธ์ใกล้ตาย ก็สามารถยื้อชีวิตและฟื้นฟูพลังปราณกลับมาได้!”
“นี่... นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ!” บนใบหน้าเสือขนาดมหึมาของไป๋จ้าน เผยให้เห็นสีหน้าที่ตกตะลึงสุดขีด
มันมีชีวิตมานับแสนปี ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีเผ่าพันธุ์ไหน ที่สามารถผลิตโอสถและอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดจำนวนมากขนาดนี้ได้ในเวลาเดียวกัน!
มนุษย์พวกนี้ มันก็แค่กลุ่มคนบ้าชัดๆ!
“รายงานผู้บริหาร!” ในที่สุดจ้าวอันกั๋วก็มองไปที่เยี่ยเทียน
“ปัจจุบัน กำลังการผลิตของโรงงานผลิตอาวุธ ได้ก้าวไปสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนแล้ว!”
“เป้าหมายของพวกเราคือ ภายในครึ่งปีข้างหน้า จะเพิ่มกำลังการผลิตอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นต่ำทั้งหมดขึ้นอีกสามเท่า!”
“ในขณะเดียวกัน ก็จะพิชิตเทคโนโลยีการผลิตอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นกลางจำนวนมากให้ได้!”
เยี่ยเทียนฟังรายงานของจ้าวอันกั๋วจบ เขาก็เพียงแค่พยักหน้าอย่างสงบนิ่ง
“ไม่เลว”
“ผู้อาวุโสจ้าวลำบากแล้ว”
‘แบบนี้สิถึงจะดูเหมือนโรงงานผลิตอาวุธอาณาจักรเทพหน่อย’ เยี่ยเทียนคิดในใจ
‘แต่ว่า อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นกลาง ยังมีแค่เล่มเดียว’
‘แบบนี้ไม่ได้การ’
“ผู้อาวุโสจ้าว คุณเอา【กระบี่หลิวหลีเจ็ดสี】เล่มเมื่อกี้ออกมาหน่อย” เยี่ยเทียนเอ่ยปากพูด
จ้าวอันกั๋วชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าเยี่ยเทียนต้องการจะทำอะไร แต่เขาก็ยังคงทำตามทันที เปิดกล่องผ้าไหมออกอีกครั้ง
แสงเจ็ดสีพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง 【กระบี่หลิวหลีเจ็ดสี】ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
เยี่ยเทียนเดินไปตรงหน้ากระบี่ยาว ยื่นมือออกไป กดลงบนด้ามกระบี่อย่างแผ่วเบา
‘ระบบ’
‘อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นกลางเล่มนี้’
‘ช่วย... เพิ่มจำนวนร้อยเท่าให้ฉันที!’
วูบ!
คลื่นความผันผวนที่มองไม่เห็น แผ่กระจายออกไปโดยมีเยี่ยเทียนเป็นศูนย์กลาง
วินาทีต่อมา
ทุกคนก็เบิกตากว้าง
【กระบี่หลิวหลีเจ็ดสี】ที่เดิมทีลอยอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลางอากาศ เริ่มทำการคัดลอกตัวเองอย่างบ้าคลั่ง!
หนึ่งเล่ม กลายเป็นสองเล่ม!
สองเล่ม กลายเป็นสี่เล่ม!
แสงเจ็ดสี เติมเต็มพื้นที่ใต้ดินทั้งหมดในชั่วพริบตา!
คลื่นความผันผวนของกฎเกณฑ์อันน่าสะพรึงกลัว ถึงขั้นทำให้ผนังหินรอบๆ เริ่มปรากฏรอยร้าวเล็กๆ ขึ้นมา!
เมื่อแสงสว่างจางหายไป
ภายในกล่องผ้าไหมทั้งหมด ก็มี【กระบี่หลิวหลีเจ็ดสี】ที่เหมือนกันทุกประการลอยอยู่อย่างหนาแน่นถึงหนึ่งร้อยเล่ม!
กระบี่แต่ละเล่ม ล้วนแผ่ซ่านพลังแห่งกฎเกณฑ์อันแข็งแกร่งที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นกลางออกมา!
“เชี่ย... เชี่ยเอ๊ย!” เหลาจางหัวโล้นสบถคำหยาบออกมาอีกครั้ง
เขามองดูทะเลกระบี่เจ็ดสีตรงหน้า รู้สึกว่าโลกทัศน์ของตัวเอง ถูกเยี่ยเทียนทุบทำลายอย่างโหดเหี้ยมอีกครั้งแล้ว
“หนึ่งร้อยเล่ม... อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นกลาง?” น้ำเสียงของเหลยต้งถึงกับสั่นเครือ
นี่มันเทพนิยายชัดๆ!
นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ!
เขามองไปที่เยี่ยเทียน ภายในแววตานอกจากความคลั่งไคล้และเคารพบูชาแล้ว ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก
‘เฮ้อ เรื่องพื้นฐานน่า อย่าตกใจไปเลย’ เยี่ยเทียนบ่นในใจ
เขาชักมือกลับ ปัดฝุ่นบนมือ
“ผู้บัญชาการสูงสุด ผู้อาวุโสจ้าว”
“ตอนนี้จำนวนของ【กระบี่หลิวหลีเจ็ดสี】 น่าจะพอใช้ชั่วคราวแล้วใช่ไหม?”
ผู้บัญชาการสูงสุดอ้าปากค้าง พูดไม่ออกอยู่นาน
เขามองดูใบหน้าที่สงบนิ่งของเยี่ยเทียน แล้วมองดูกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่แสงเจ็ดสีทั้งหนึ่งร้อยเล่มในกล่องผ้าไหม
“พอ... พอแล้ว...”
“ผู้บริหาร นี่... นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ!” จ้าวอันกั๋วตื่นเต้นจนน้ำตาไหลพราก
“เมื่อมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบเอ็ดขั้นกลางหนึ่งร้อยเล่มนี้ พลังรบระดับแนวหน้าของต้าเซี่ยเรา จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอีกครั้ง!”
เยี่ยเทียนพยักหน้า เขามองไปที่จ้าวอันกั๋วแล้วพูดว่า
“พาผมไปที่โรงงานผลิตอาวุธที ผมจะไปเพิ่มจำนวนอาวุธวิญญาณและโอสถระดับสิบเอ็ดที่เหลือทั้งหมดสักรอบ”
“จากนั้นพวกเราก็จะได้เริ่มเตรียมตัวไปดูที่สมรภูมิสุญตากัน ว่าตกลงแล้วสถานการณ์ที่นั่นมันเป็นยังไงกันแน่”