บทที่ 17 ฉันต้องได้เธอมา! (เสียงสั่นระทึก)

บทที่ 17 ฉันต้องได้เธอมา! (เสียงสั่นระทึก)

สิ่งมีชีวิตนี้เป็นที่รู้จักของโลกมานานแล้ว

นั่นก็คือ นางเงือก ที่มักจะปรากฏอยู่ในเทพนิยายนั่นเอง!

ในโลกดาวเคราะห์สีน้ำเงิน นางเงือกเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตในจินตนาการเท่านั้น

แต่เห็นได้ชัดว่าในโลกใบนี้ พวกเธอมีอยู่จริง

เพราะตอนนี้เธอกำลังนอนอยู่บนชายหาดตรงหน้าเขานี่ไงล่ะ

จี้เฉินสูดหายใจเข้าลึกๆ สะกดกลั้นความตื่นเต้นในใจ แล้วเดินเข้าไปใกล้พร้อมกับพวกเมอร์ล็อค

"นางเงือก" ตนนี้มีครีบหางสีฟ้าอ่อนขนาดใหญ่ที่งดงามมาก มันแยกออกเป็นสองแฉกตรงกลางและโค้งงอออกด้านนอกอย่างสง่างาม

ร่างกายของเธอปกคลุมไปด้วยเกล็ดที่เรียงตัวกันแน่นหนาและเป็นประกายระยิบระยับ ซึ่งส่องแสงสะท้อนเป็นสีรุ้งเมื่อกระทบกับแสงแดด

ทั่วทั้งเรือนร่างของเธอแผ่ซ่านไปด้วยความรู้สึกงดงามและทรงพลัง โดยไม่มีท่าทีงุ่มง่ามหรืออ่อนแอเลยแม้แต่น้อย

สายตาของเขาเลื่อนสูงขึ้นไป

ต่างจากคำบรรยายในเทพนิยาย ท่อนบนที่เป็นมนุษย์ของเธอไม่ได้ถูกปกปิดด้วยเปลือกหอยหรือปลาดาวเพื่อบดบังจุดซ่อนเร้น

ตั้งแต่หน้าท้อง พาดผ่านหน้าอก ไปจนถึงไหปลาร้าอันเย้ายวน "นางเงือก" ตนนี้ถูกห่อหุ้มอย่างแนบแน่นด้วยเยื่อหนาเรืองแสงสีฟ้าชั้นหนึ่ง ราวกับชุดรัดรูปที่ปกปิดส่วนใหญ่ของร่างกายเธอไว้อย่างมิดชิด

ผิวพรรณที่เผยให้เห็นตรงไหปลาร้านั้นขาวเนียน ไล่ไปจนถึงใบหน้าอันงดงามวิจิตรราวกับหญิงสาวแรกรุ่น ซึ่งคิ้วที่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยบ่งบอกว่าเธอกำลังหมดสติอยู่

ใบหูที่ดูคล้ายครีบสีฟ้าอ่อนเปิดออกเล็กน้อย และเรือนผมสีเงินที่ส่องประกายระยิบระยับเมื่อกระทบแสงแดดก็สยายอยู่บนชายหาด ปล่อยให้เกลียวคลื่นซัดสาด

— ตาเบ็ดเกี่ยวเข้าที่หางของเธอ และเมื่อกี้เขาก็ลาก "นางเงือก" ตนนี้ขึ้นฝั่งมาเหมือนลากหมู ทำให้ผมของเธอยุ่งเหยิงไปหมด

ดังนั้น ท่าทางของ "นางเงือก" ในตอนนี้จึงอยู่ในสภาพที่หันหัวไปทางทะเลและหันหางไปทางฝั่ง ทิ้งรอยลากเป็นทางยาวบนหาดทราย ซึ่งดูไม่ค่อยน่าดูนัก

แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก

จี้เฉินหรี่ตาลงขณะตรวจสอบหน้าต่างสถานะของเธอ

• บทเพลงแห่งการล่อลวง (สกิลสีฟ้า สามารถใช้เสียงร้องอันไพเราะและเย้ายวนใจเพื่อทำให้ศัตรูสับสน ทำให้พวกมันตกอยู่ในสภาวะงุนงงและเกิดภาพหลอน)
• บทเพลงสงคราม (สกิลสีฟ้า สามารถใช้เสียงร้องเพื่อปลุกใจพันธมิตร เพิ่มความเร็วในการโจมตีและความเร็วในการเคลื่อนที่ขึ้น 30% และลดการรับรู้ความเจ็บปวดลงอย่างมาก)
• ชนชั้นสูงแห่งมหาสมุทร (สกิลสีเขียว ไซเรนคือชนชั้นสูงผู้ใช้เวทมนตร์แห่งมหาสมุทร จะได้รับบัฟบางอย่างเมื่ออยู่ในมหาสมุทร ซึ่งจะช่วยเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูมานาและความเร็วในการฟื้นฟูพละกำลังขึ้น 30%)

• คุณลักษณะกองทหาร: สายเลือดไซเรน (มีผลในการสะกดข่มเผ่าพันธุ์ในมหาสมุทรทั้งหมดที่มีสายเลือดด้อยกว่าในระดับหนึ่ง โดยผลลัพธ์จะแตกต่างกันไปตามแต่ละเผ่าพันธุ์)
• นี่คือไซเรนที่ยังไม่โตเต็มวัย
• อยากฟังฉันร้องเพลงไหมล่ะ?

"ซี๊ด~"

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างแรง

นี่มันฮีโร่นี่นา!

แถมยังเป็นระดับสีฟ้ายอดเยี่ยมด้วย!

สีขาวระดับทั่วไป สีเขียวระดับชั้นยอด สีฟ้าระดับยอดเยี่ยม

เขารู้ดีว่าสีฟ้าระดับยอดเยี่ยมหมายถึงอะไร และเขาก็เข้าใจความหมายของศักยภาพด้วย ซึ่งก็คือเลเวลสูงสุดที่สามารถไปถึงได้นั่นเอง

แต่ระดับสีแดงสืบทอดนี่มันคืออะไรล่ะเนี่ย?

หรือว่ามันจะเป็นระดับที่ทรงพลังและหายากยิ่งกว่าเดิมกันนะ?

เมื่อดูจากสกิลของเธอที่มีสกิลสีฟ้าสองสกิลและสกิลสีเขียวหนึ่งสกิล เห็นได้ชัดเลยว่าเธอคือฮีโร่สายสนับสนุนเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งมาก

ต่างจากคุณลักษณะขี้ขลาดโดยธรรมชาติของพวกเมอร์ล็อค คุณลักษณะกองทหารของไซเรนตนนี้แทบจะตะโกนคำว่าทรงพลังออกมาดังๆ เลยทีเดียว

เมื่อหันหน้าไปมอง เขาก็เห็นพวกเมอร์ล็อคที่ยืนอยู่รอบๆ กำลังตัวสั่นเทา ใบหน้าของพวกมันเต็มไปด้วยความหวาดผวาและกระวนกระวายใจ

แม้ว่าไซเรนจะหมดสติอยู่ แต่พวกมันก็ยังคงได้รับผลกระทบจากการถูกสะกดข่มทางสายเลือดของเธออยู่ดี

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา

"ฉันต้องได้เธอมา!"

แม้เขาจะไม่รู้ว่าทำไมถึงตก "ปลาตัวใหญ่" แบบนี้ขึ้นมาจากทะเลตื้นได้ แต่เขาก็รู้ว่านี่คือโอกาสที่พลาดไม่ได้เด็ดขาด

แต่เขาจะปราบเธอได้ยังไงล่ะ?

ในตอนนั้นเอง คิ้วที่ขมวดมุ่นของไซเรนที่หมดสติอยู่ก็คลายลงเล็กน้อย และเปลือกตาที่ปิดสนิทก็สั่นไหวเบาๆ ราวกับว่าเธอกำลังจะฟื้นขึ้นมา

เมื่อเห็นดังนั้น จี้เฉินก็เริ่มร้อนรนขึ้นมาทันที

ถ้าเธอตื่นขึ้นมา เธอคงจะหนีไปทันที หรือไม่ก็อาจจะโจมตีพวกเขาด้วยซ้ำ

อย่าว่าแต่เรื่องปราบเธอเลย ดีไม่ดีอาจจะมีการนองเลือดเกิดขึ้นด้วย!

ท่ามกลางความร้อนรน จู่ๆ ไอเดียหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว ทำให้ดวงตาของเขาเป็นประกาย

เขารีบหยิบขวดของเหลวขวดหนึ่งออกมาจากกระเป๋าทันที

เจ้านี่อาจจะมีประโยชน์ก็ได้!

เมื่อเห็นเปลือกตาของไซเรนกระตุกถี่ขึ้นเรื่อยๆ

จี้เฉินก็ไม่สนอะไรอีกแล้ว เขารีบโน้มตัวและย่อเข่าลงทันที

เขาดึงจุกขวดออก ประคองหัวของไซเรนขึ้นมา แล้วกรอกของเหลวลงไปในปากของเธอ

ในตอนนั้นเอง ในที่สุดเธอก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ไซเรนตัวน้อยผู้น่าสงสาร ทันทีที่ลืมตาขึ้นมา เธอก็ถูกบังคับให้กลืนของเหลวประหลาดๆ ลงไปเสียแล้ว

ดวงตาสีไพลินของเธอเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและสับสน

ก่อนที่เธอจะทันได้ดิ้นรน

"แค่กๆ"

อลิซเช็ดของเหลวที่มุมปาก พลางจ้องมองมนุษย์ตรงหน้าด้วยความโกรธเกรี้ยว

"แค่กๆ มนุษย์คนนี้กำลังทำอะไรเนี่ย? ฉันต้องสั่งสอนเขาให้หลาบจำซะหน่อยแล้ว เอ๊ะ? ทำไมฉันถึงรู้สึกผูกพันกับเขาจังนะ เหมือนเขาเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆ เลย?"

ความโกรธเกรี้ยวในแววตาของอลิซค่อยๆ จางหายไป และเธอก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย

หลังจากกรอกโพชั่นให้ไซเรนเสร็จ จี้เฉินก็รีบถอยห่างออกมาหลายเมตรทันที และเฝ้าสังเกตปฏิกิริยาของเธออย่างระแวดระวัง

ถ้ามีอะไรดูไม่ชอบมาพากล เขาจะรีบวิ่งหนีไปพร้อมกับพวกเมอร์ล็อคทันที

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นความโกรธเกรี้ยวในแววตาของไซเรนในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นความสับสน จากนั้นก็กลายเป็นความงุนงง ตามด้วยความผูกพัน และท้ายที่สุดก็กลายเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความโหยหา

เขาก็รู้เลยว่าสำเร็จแล้ว!

"ติ๊ง~ ใช้งานโพชั่นแห่งเทพแห่งความรักสำเร็จ ค่าความประทับใจของ ไซเรน: อลิซ (ฮีโร่) ที่มีต่อคุณเพิ่มขึ้นเป็น 100 แล้ว"

เมื่อเหลือบมองดูเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่มาช้าไปหน่อย จี้เฉินก็ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้

บนใบหน้าของเขามีรอยยิ้มที่อ่อนโยน

"สวัสดี ฉันชื่อจี้เฉิน เป็นลอร์ดของที่นี่ ยินดีที่ได้รู้จักนะ"

"สาวสวย ไม่ทราบว่าเธอชื่ออะไรเหรอ?"

อลิซมีท่าทีตื่นตระหนกเล็กน้อย เธอทำตัวไม่ถูก ใบหน้าของเธอแดงก่ำ ราวกับเป็นหญิงสาวชาวมนุษย์ธรรมดาที่กำลังตกหลุมรัก

"ฉะ ฉันชื่ออลิซค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ ท่านลอร์ด"

เมื่อเห็นเธอเป็นแบบนี้ จี้เฉินก็ยิ่งรู้สึกมั่นใจมากขึ้น

เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาดและพูดออกไปตรงๆ ทันที

"ชื่อเพราะจังเลยนะ อย่างที่เธอได้ยินนั่นแหละ ฉันเป็นลอร์ด" เขากล่าวพร้อมกับทำสีหน้าหนักใจเล็กน้อย "แต่ดินแดนของฉันเพิ่งจะเริ่มต้น และฉันก็ยังขาดฮีโร่ที่จะมาช่วยบัญชาการกองทัพด้วย"

"ดังนั้น อลิซ เธอช่วยอยู่ต่อแล้วมาช่วยฉันได้ไหม?"

ตามหลักตรรกะทั่วไป การพูดจาขวานผ่าซากแบบนี้ ย่อมเป็นการรนหาที่ตายอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ตอนนี้ค่าความประทับใจของอลิซถูกบังคับให้เต็มเปี่ยมไปแล้ว และตรรกะทางภาษาบางอย่างก็ถูกบิดเบือนไป

ดังนั้น เมื่อคำพูดของจี้เฉินลอยเข้าหูของเธอ มันจึงถูกแปลความหมายโดยอัตโนมัติว่า:

"เขาอยากให้ฉันอยู่ต่อ เขามีฉันอยู่ในใจ!"

โดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ใบหน้าของอลิซเต็มไปด้วยความปิติยินดี และเธอก็ตอบกลับทันทีว่า "ฉันยินดีที่จะอยู่ต่อค่ะ"

"เยี่ยมไปเลย!"

"ติ๊ง~ ไซเรน: อลิซ (ฮีโร่) ได้ให้คำสัตย์ปฏิญาณว่าจะจงรักภักดีต่อคุณแล้ว"

"ตรวจพบว่าคุณมีฮีโร่อยู่ในครอบครอง ปลดล็อกสายวิจัยเทคโนโลยีกองทหาร (ฮีโร่) แล้ว"

จิตใจของจี้เฉินสั่นสะท้าน

ฮีโร่ก็สามารถอัปเกรดผ่านสายวิจัยเทคโนโลยีกองทหารได้ด้วยงั้นเหรอ?

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เขาก็แอบส่ายหัวและถามตัวเอง

แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะ?

ท้ายที่สุดแล้ว ฮีโร่ก็คือยูนิตนั่นแหละ แค่เป็นยูนิตที่พิเศษและทรงพลังกว่าก็เท่านั้น

แต่พวกเขาก็ยังคงเป็นกองทหารประเภทหนึ่งอยู่ดี

เขาสงบอารมณ์ลง และเมื่อสายตาของเขาเลื่อนไปหยุดที่หางของอลิซ แววตาของเขาก็ฉายแววลังเลขึ้นมาเล็กน้อย

"แต่อลิซ หางของเธอน่ะ..."

"ท่านลอร์ด ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ ไซเรนสามารถเปลี่ยนหางเป็นขามนุษย์ได้ค่ะ" อลิซยิ้มอย่างอ่อนโยน

เพียงแค่เธอโบกมือเล็กๆ หางอันงดงามของเธอก็พร่ามัวและเปลี่ยนเป็นเรียวขายาวขาวเนียนตรงสวยราวกับงาช้าง

เยื่อหนาเรืองแสงที่ดูคล้ายชุดรัดรูปก็ขยายตัวยาวลงมาปกปิดถึงต้นขาของเธอโดยอัตโนมัติเช่นกัน

"แบบนี้เธอก็สามารถเคลื่อนที่บนบกได้แล้วสินะ แต่อลิซ เธอสามารถอยู่บนบกได้นานหรือเปล่า?"

"ถึงแม้การอยู่บนบกจะทำให้รู้สึกไม่สบายตัวอยู่บ้าง แต่สำหรับไซเรนแล้ว ตราบใดที่มีน้ำอยู่ใกล้ๆ การใช้ชีวิตในมหาสมุทรกับบนบกก็ไม่ได้ต่างกันมากนักหรอกค่ะ"

จี้เฉินพยักหน้า และไม่มีคำถามอะไรอีก

แม้อลิซจะเปลี่ยนหางเป็นขาแล้ว แต่เธอก็ดูเหมือนจะยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่

เขาจึงต้องช่วยพยุงเธอขณะพาเดินกลับไปยังดินแดน