ตอนที่ 2

ตอนที่ 2

พอผมกลับมาเปิดทีวีหลังจากอาบน้ำเสร็จ ก็พบว่า ทุกช่องต่างฉายเนื้อหาเดียวกันทั้งนั้น

ประโยคเดียวกัน ซ้ำไปซ้ำมา ผ่านลำโพง

『ถึงพลเมืองทุกท่าน : กรุณาทำแบบทดสอบคุณสมบัติด้วย 』

หลังจากนั้น ก็มีการขอให้แจ้งบอกต่อเพื่อนร่วมงานและคนในครอบครัวที่ไม่ได้รับชมการออกอากาศครั้งนี้ให้ไปทำแบบทดสอบคุณสมบัติด้วย

ไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว มันเกิดอะไรขึ้นมาเนี่ย  ? ก็บอกเรื่องให้ไปทำแบบทดสอบคุณสมบัติไปแล้วไม่ใช่หรือไง ?

หรือว่านี่เป็นรายการหลอกกันเล่นที่เอาชาวบ้านธรรมดาๆมาเล่นสนุกด้วยเหรอ ? มีช่างกล้องหรือกล้องซุกแอบไว้ที่ไหนซักแห่งใกล้ตัวผมหรือเปล่าเนี่ย ?

นี่ต้องเล่นใหญ่ผ่านพวกสถานีต่างๆ แบบเดียวกับที่ทำสแปมเมลเลยเหรอ?

เจ้าสแปมเมลที่เกิดเสียงอิเล็กทรอนิกดังตอนที่อยู่มหาวิทลัยก็ทีนึงแล้ว คนที่ได้รับเมลพวกนั้นก็มีแต่นักศึกษาทั้งนั้น

แต่คนธรรมดาแถมยังเป็นคนโดดเดี่ยวเดียวดายแบบผมเนี่ยนะ ?

เป็นไปไมได้น่า

ยิ่งไปกว่านั้นไม่มีทางที่พวกนั้นจะมาวุ่นวายกับทั้งเว็บและบล้อก ที่ผมนานๆทีเข้าด้วยซ้ำ

ขณะที่กำลังตกประหม่าอยู่นั้นผมก็หยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองขึ้นมา

ผมเปิดเครื่องแล้วเปิดสแปมเมล ที่ชื่อว่า—   『โปรเจคกอบกู้โลก 』

และตอนนั้นเอง ผมก็รวบรวมความกล้า กดปุ่ม 【 เริ่ม 】

『กรุณาตอบคำถามข้างล่าง

ไม่สำคัญว่า คำตอบที่คุณตอบมาจะจริงหรือไม่

ในกรณีที่คุณโกหก จะมีการบันทึกไว้ว่าคุณตอบผิด 』

เดี๋ยวนี้มันมีแอปพลิเคชั่นในสมาร์ทโฟนนี่นะ ที่วัดอัตราการเต้นของหัวใจและความดันเลือดได้

โดยมักจะพ่วงฟังชั่นพวกนั้นพร้อมกับตัววัดจำนวนก้าวและความเร็วขณะเดิน

ก็เป็นไปได้สูงเลยล่ะ ที่จะใช้มันเพื่อตรวจจับการโกหกผ่านฟังชั่นพวกนั้น

เอาจริงๆผมก็คิดว่า มันมีแอปพวกนั้นอยู่เยอะเลยล่ะ

Q1: บนโลกนี้มีคนที่คุณอยากปกป้องหรือไม่ ?

1. มีมากกว่า 10

2. มีมากกว่า 5

3. มีมากกว่า 3

4. มีมากกว่า 1

5. ไม่มีเลยสักคน

หืม ? สมมุติว่า ถ้ามี 12คนก็จะต้องตอบ ทั้ง   1, 2, 3 และข้อ 4 เลยสินะ ใช่ไหม ?

เอาล่ะ กด 1 ไปก็คงไม่เป็นไรมั้ง แต่เอ้ะ … ผมชักสงสัย แบบทดสอบคุณสมบัตินี่มันจะวัดได้ถึงความปรารถนาเรื่องยิบๆย่อยๆแบบนั้นได้ยังไงกันนะ ?

ถึงอย่างนั้นผมเองก็มีพ่อมีแม่ และน้องสาวนะ ครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผม

แต่ถ้ามาถามถึงคนที่ผมอยากปกป้องมันก็คนละเรื่องกันเลย

การที่ผมเป็นนักเรียนนักศึกษาอยู่นี่ ผมไม่ใช่บุคคลที่ควรได้รับการปกป้องเองหรอกเหรอ? น้องสาวผมก็อยู่ชั้นมัธยม การที่มาบอกว่า ในฐานะพี่ชายต้องปกป้องน้องสาวมันชวนให้รู้สึกอึดอัดใจขึ้นมานิดหน่อย

แล้วถ้าเป็นแฟนสาวล่ะ? ไม่มีหรอก

ลูกหลานล่ะ ? ไม่มีทางที่ผมจะมี

เห? ถ้าอย่างกรณีผมก็เป็น 5 สินะ ?

ด้วยเหตุผลบางอย่างผมไม่เต็มใจนักจะเลือกแบบนั้น สุดท้ายผมเองก็เลือกข้อ 5  — ไม่มีเลยสักคน

ต่อจากนั้นก็มีคำถามคลุมเครือมาเรื่อยๆ

“คุณพอใจกับชีวิตในปัจจุบันหรือไม่ ?”

“คุณชอบโลกใบนี้หรือไม่ ?”

“คุณเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและความฝันหรือไม่ ?”

“มีบุคคลที่คุณเกลียดระดับที่คุณอยากฆ่าพวกเขาเลยหรือไม่ ?”

และก็ดำเนินต่อไป

คำถามที่ว่า  “ การโกหกเป็นสิ่งจำเป็นหรือไม่ ?” และ  “คุณคิดว่า การโกหกนั้นเป็นสิ่งที่ไม่อาจให้อภัยได้ ใช่หรือไม่ ?” นั่นมันก็คำถามแบบเดียวกันไม่ใช่รึ ?

มีคำถามมากมายที่คล้ายคลึงกันมากโผล่ขึ้นมา อย่างไรก็ดี ผมเลือกข้อ5ในทุกคำตอบ

พอผมตอบคำถามไป500 ข้อ อยู่ๆก็เหมือนเปลี่ยนไปกลายเป็นแบบทดสอบจิตวิทยาเสียอย่างนั้น

คุณเห็นอกเห็นใจบุคคลใดในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน มี5 คน คือ  A, B, C, D และ E?

ลักษณะนิสัยแบบใดที่คุณอดทนได้ยากที่สุด ?

คำถามประเภทนั้นก็ดำเนินต่อไป

และแล้วหลังจากผ่านไป 5 ชั่วโมง เกินเวลาที่สมควรที่บอกไว้ว่า 3  –  ผมก็ตอบคำถามเสร็จไปทั้งหมด  1000  คำถาม

『ขอบคุณสำหรับความพยายามของท่าน , ท่านคุโรซากิ ชิออน

คุณสมบัติของท่าน คือ   【โกลาหล 】

ท่านคุโรซากิ ผู้ปรารถนาในเสรีภาพและความโกลาหล ,

ต่อไปท่านจะได้รับการนำทางไปสู่    【ช่วงเวลาแห่งการตื่นขึ้น】 』

…เอ๋?

แล้วผมก็หมดสติไป