ตอนที่ 17: ความตื่นตะลึงของเย่ชิงเฉิง บุตรเทวะตระกูลกู้คือ 'เครื่องจักรผลิตกายเทวะ' อย่างนั้นหรือ!

ตระกูลกู้ ตำหนักบุตรเทวะ

รัตติกาลมาเยือน เทียนแดงส่องแสงเรืองรอง ม่านมุ้งทอดตัวลงต่ำ

เย่ชิงเฉิงนั่งอยู่บนขอบเตียง อาภรณ์สีขาวของนางทอแสงนวลตาภายใต้แสงเทียน นางก้มหน้าลง นิ้วมือเรียวยาวขยุ้มชายกระโปรงแน่นจนข้อต่อกลายเป็นสีขาวซีด

กู้จิ่วหยวนผลักประตูบานใหญ่ก้าวเข้ามา สายตาของเขาหยุดลงที่ร่างของนาง รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นที่มุมปาก

"แม่นางเย่ ตอนที่เราพบกันครั้งแรก ท่าทีของเจ้ามิได้เป็นเช่นนี้นี่นา"

เย่ชิงเฉิงช้อนตาขึ้นมอง ประกายความเขินอายระคนขัดเขินวาบผ่านนัยน์ตา "ท่านบุตรเทวะกำลังล้อข้าเล่นหรือเจ้าคะ"

"ข้ามิกล้าหรอก" กู้จิ่วหยวนเดินเข้าไปใกล้นาง เอื้อมมือออกไปเชยคางของนางขึ้น "ข้าเพียงรู้สึกว่าเจ้าในยามนี้ ดูเป็นตัวของตัวเองมากกว่าก็เท่านั้น"

เย่ชิงเฉิงพยายามจะเบี่ยงหน้าหนี ทว่ากู้จิ่วหยวนกลับวางมือลงบนบ่าของนางเบาๆ

"ผ่อนคลายเถิด" กู้จิ่วหยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ข้าไม่ได้จะกินเจ้าเสียหน่อย"

"ท่าน..." เย่ชิงเฉิงกัดริมฝีปาก "บุตรเทวะกู้ ข้ารู้ดีว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย แต่ข้าหวังว่า..."

"หวังว่าอะไรหรือ"

"ข้าหวังว่าท่านจะให้เกียรติข้า"

กู้จิ่วหยวนหัวเราะเบาๆ "มิต้องกังวลไป ข้าเข้าใจคำว่าให้เกียรติดีกว่าผู้ใด"

เขาโน้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูของนาง "แต่เรื่องที่สมควรทำ ก็ยังคงต้องทำอยู่ดี"

พวงแก้มของเย่ชิงเฉิงพลันแดงซ่านขึ้นมาในพริบตา

แสงเทียนดับวูบลง

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุเข้ามาภายในห้อง

เย่ชิงเฉิงลืมตาขึ้น และพบว่าตนนอนซุกอยู่ภายในอ้อมกอดของกู้จิ่วหยวน สัญชาตญาณสั่งให้นางพยายามหยัดกายลุกขึ้น ทว่ากลับถูกท่อนแขนแกร่งรั้งตัวเอาไว้

"ตื่นแล้วรึ" น้ำเสียงของกู้จิ่วหยวนแฝงแววเกียจคร้านเล็กน้อย

"อืม" เสียงของเย่ชิงเฉิงแผ่วเบายิ่งนัก

"รู้สึกอย่างไรบ้าง"

"ท่าน..." ใบหน้าของเย่ชิงเฉิงแดงระเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง "ท่านจริงจังหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ"

"ข้าก็กำลังจริงจังอยู่นี่อย่างไร" กู้จิ่วหยวนแย้มยิ้ม "ข้ากำลังถามว่า รากฐานกายาของเจ้ามีการเปลี่ยนแปลงอันใดหรือไม่"

เย่ชิงเฉิงชะงักไปเล็กน้อย นางหลับตาลงเพื่อสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงภายในร่างกาย ครู่ต่อมานางก็ลืมตาขึ้น นัยน์ตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นตะลึง

"ตบะบารมีของข้า... ดูเหมือนจะคลายตัวและก้าวหน้าขึ้นหรือ"

"ถูกต้องแล้ว" กู้จิ่วหยวนคลายอ้อมกอด หยิบเสื้อคลุมที่หัวเตียงขึ้นมาสวมใส่ "รอประเดี๋ยว"

สิ้นคำกล่าวนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังก้องขึ้นในห้วงคำนึงของกู้จิ่วหยวน

【ติง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้ประกอบพิธีเข้าหอร่วมอภิรมย์กับสตรีแห่งโชคชะตา เย่ชิงเฉิง (ปราณวาสนา 92 แต้ม) และทำให้นางตั้งครรภ์ได้สำเร็จ!】

【รางวัลที่ 1: ตบะบารมียกระดับขึ้นสู่ขอบเขตหยินหยางขั้นสูงสุด!】

【รางวัลที่ 2: คัมภีร์กระบี่วิถีเซียน!】

【รางวัลที่ 3: โอสถรากฐานกายา 10 เม็ด!】

【รางวัลที่ 4: โอสถกายเทวะ 1 เม็ด!】

【รางวัลที่ 5: ค่ายกลพิทักษ์ตระกูลระดับกึ่งเซียน!】

ประกายแสงคมกริบวาบผ่านนัยน์ตาของกู้จิ่วหยวน

พลังตบะภายในร่างของเขาพุ่งพล่านอย่างรุนแรงขึ้นมาอีกครา!

'เป็นการเก็บเกี่ยวอันอุดมสมบูรณ์อีกครั้งสินะ'

เขาจมดิ่งสติสัมปชัญญะลงสู่พื้นที่ของระบบ สายตาหยุดลงที่ "คัมภีร์กระบี่วิถีเซียน" เป็นอันดับแรก

【คัมภีร์กระบี่วิถีเซียน: เคล็ดวิชาวิถีกระบี่ขั้นสุดยอดที่แพร่หลายในแดนเซียน แบ่งออกเป็นเก้าขั้น หากฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์ จะสามารถสังหารเซียนได้ในดาบเดียว!】

'สังหารเซียนในดาบเดียว...' หัวใจของกู้จิ่วหยวนสั่นไหว 'หากข้ามอบวิชานี้ให้แก่บรรพชนลำดับที่สอง ความแข็งแกร่งของท่านจะต้องพุ่งทะยานขึ้นอย่างแน่นอน'

ต่อมา เขาก็หันไปมอง "ค่ายกลพิทักษ์ตระกูลระดับกึ่งเซียน"

【ค่ายกลพิทักษ์ตระกูลระดับกึ่งเซียน: ครอบคลุมอาณาเขตรัศมีล้านลี้ สามารถต้านทานการโจมตีทั้งหมดที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตระดับกึ่งเซียนได้ ระยะเวลาแสดงผลขึ้นอยู่กับพลังงานที่อัดฉีดเข้าไป】

'นี่แหละคือทรัพยากรระดับยุทธศาสตร์อย่างแท้จริง' กู้จิ่วหยวนสูดลมหายใจเข้าลึก 'ด้วยค่ายกลนี้ ความปลอดภัยของตระกูลกู้จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างน้อยสิบเท่า'

เขาดึงสติกลับคืนมา แล้วหันไปทอดมองเย่ชิงเฉิง เม็ดยาโอสถปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา

"นี่คือ?" เย่ชิงเฉิงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"โอสถรากฐานกายา" กู้จิ่วหยวนยื่นเม็ดยาให้นาง "กลืนมันลงไปเสีย แล้วกายาศักดิ์สิทธิ์หงสาเทวะของเจ้าจะสามารถเลื่อนขั้นเป็นกายาเทวะหงสาได้"

รูม่านตาของเย่ชิงเฉิงหดเล็กลงในฉับพลัน "กายเทวะงั้นรึ?!"

"ถูกต้อง" กู้จิ่วหยวนพยักหน้า "ถือเสียว่านี่คือสิ่งชดเชยที่ข้ามอบให้แก่เจ้าก็แล้วกัน"

เย่ชิงเฉิงรับเม็ดยามา สองมือของนางสั่นเทาเล็กน้อย

นางสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วกลืนเม็ดยาลงคอไป

ตู้ม!

พลังงานอันน่าครั่นคร้ามปะทุขึ้นภายในร่างของนาง ภาพมายาของหงสาเทวะปรากฏขึ้น เสียงกู่ร้องของหงสาดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วฟ้าดิน

ครู่ต่อมา นิมิตฟ้าดินก็สลายหายไป

เย่ชิงเฉิงลืมตาขึ้น แววตาของนางเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นตะลึง

"ข้า... ข้าเลื่อนขั้นเป็นกายเทวะแล้วจริงๆ หรือ"

"จริงเสียยิ่งกว่าจริง" กู้จิ่วหยวนแย้มยิ้ม

เย่ชิงเฉิงมองกู้จิ่วหยวนด้วยสีหน้าและแววตาที่ซับซ้อน

ตอนนี้นางเพิ่งจะเข้าใจ ว่าเหตุใดตระกูลกู้จึงต้องการทำข้อตกลงแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ไปทั่วทุกหนแห่ง

โอสถเพียงเม็ดเดียวก็สามารถยกระดับรากฐานกายาของผู้คนได้

ยิ่งไปกว่านั้น ในเมื่อกู้จิ่วหยวนยินยอมมอบโอสถอันล้ำค่าเช่นนี้ให้นาง เขาย่อมไม่ได้มีแค่มันเพียงเม็ดเดียวเป็นแน่ เขาจะต้องมีอยู่อีกมากมายเหลือคณานับ

กู้จิ่วหยวนผู้นี้ มันก็คือ 'เครื่องจักรผลิตกายเทวะ' ชัดๆ!

'หากไม่มีสิ่งใดผิดพลาด ในไม่ช้าตระกูลกู้จะต้องมียอดฝีมือกายเทวะปรากฏขึ้นมาเป็นจำนวนมากอย่างแน่นอน' หัวใจของเย่ชิงเฉิงสั่นสะท้าน 'ในขณะที่ยังไม่มีผู้ใดในมหาพิภพเสวียนเทียนล่วงรู้เรื่องนี้ ข้าจะต้องไขว่คว้าหาผลประโยชน์มาให้ตระกูลของข้าให้ได้มากที่สุด'

นางเงยหน้าขึ้นมองกู้จิ่วหยวน "ท่านบุตรเทวะ ข้ามีเรื่องอยากจะขอร้องเจ้าค่ะ"

"พูดมาเถิด"

"ข้าอยากจะแนะนำ เย่ชิงเซียน น้องสาวของข้าให้ท่านรู้จักเจ้าค่ะ" เย่ชิงเฉิงกล่าวอย่างจริงจัง "พรสวรรค์ของนางมิได้ด้อยไปกว่าข้าเลย และ..."

นางชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะลดเสียงลง "นางได้เข้าร่วมกับขุมกำลังที่ทรงอำนาจยิ่งแห่งหนึ่ง ว่ากันว่าขุมกำลังนั้นสามารถติดต่อสื่อสารกับแดนเซียนได้ด้วยเจ้าค่ะ"

ประกายแสงคมกริบวาบผ่านนัยน์ตาของกู้จิ่วหยวน

'แดนเซียนงั้นรึ'

"น้องสาวของเจ้าเข้าร่วมกับขุมกำลังใดหรือ"

"ข้าบอกไม่ได้เจ้าค่ะ" เย่ชิงเฉิงส่ายหน้า "แต่ข้ารับรองได้เลยว่า หากท่านสามารถแต่งงานกับนางได้ มันจะเป็นผลดีต่อตระกูลกู้อย่างมหาศาลแน่นอน"

กู้จิ่วหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า "ตกลง ข้ารับข้อเสนอ"

เย่ชิงเฉิงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก "ขอบคุณท่านบุตรเทวะเจ้าค่ะ"

เมื่อนึกถึงท่าทีเย็นชาและการมุ่งมั่นแสวงหาวิถีเต๋าเพียงอย่างเดียวของน้องสาว เย่ชิงเฉิงก็ได้แต่กล่าวคำขอโทษอยู่ในใจอย่างเงียบๆ

'ขอโทษด้วยนะน้องพี่ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อตระกูลของเรา!'

โถงสภาตระกูลกู้

กู้จิ่วหยวนได้แจ้งให้เหล่าบรรพชนทราบถึงเรื่องคัมภีร์กระบี่วิถีเซียนและค่ายกลพิทักษ์ตระกูลระดับกึ่งเซียน

"อะไรนะ?! คัมภีร์กระบี่วิถีเซียนอย่างนั้นรึ?!" กู้ซาเทียนผุดลุกขึ้นยืนในทันที แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น

"หยวนเอ๋อร์ เจ้าพูดจริงหรือ" กู้เมี่ยเทียนเองก็ยากที่จะปกปิดความตื่นตะลึงเอาไว้ได้

"ย่อมเป็นความจริงขอรับ" กู้จิ่วหยวนสะบัดมือเบาๆ คัมภีร์โบราณที่แผ่กลิ่นอายแสงเซียนก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ

กู้ซาเทียนคว้ามันไปเปิดดูหน้าแรก ก่อนจะจมดิ่งลงไปในเนื้อหานั้นทันที

ครู่ต่อมา เขาก็เงยหน้าขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้หลงใหล "นี่... นี่มันเคล็ดวิชาจากแดนเซียนของแท้เลย!"

บรรพชนท่านอื่นต่างพากันชะเง้อมองด้วยแววตาอิจฉาตาร้อน

"บรรพชนลำดับที่สองช่างโชคดีเสียจริง" กู้ถุนเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปรี้ยวปรี๊ด

"นั่นสิ คัมภีร์กระบี่วิถีเซียน... นี่มันยอดวิชาขั้นสุดยอดที่แม้แต่ในแดนเซียนก็ยังหาได้ยากยิ่งนัก" กู้นี่เทียนกล่าวเสริม

กู้ซาเทียนหัวเราะลั่น "พวกเจ้าอย่าได้อิจฉาไปเลย เมื่อใดที่ข้าฝึกฝนวิชานี้จนบรรลุผล ข้าย่อมต้องเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองความปลอดภัยของตระกูลอยู่แล้ว!"

จากนั้นกู้จิ่วหยวนก็นำค่ายกลพิทักษ์ตระกูลระดับกึ่งเซียนออกมา

"นี่มัน..." รูม่านตาของกู้เมี่ยเทียนหดเกร็ง

"ค่ายกลพิทักษ์ตระกูลระดับกึ่งเซียนขอรับ" กู้จิ่วหยวนกล่าวอย่างขึงขัง "มันสามารถต้านทานการโจมตีทั้งหมดที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตระดับกึ่งเซียนได้"

ทั่วทั้งโถงวิหารตกสู่ความเงียบงันราวกับป่าช้า

วินาทีต่อมา เหล่าบรรพชนทุกท่านต่างก็ผุดลุกขึ้นยืนพร้อมเพรียงกัน

"ด้วยค่ายกลนี้ ตระกูลกู้ของเราก็รับประกันความปลอดภัยได้อย่างแน่นอนแล้ว!"

"หยวนเอ๋อร์ เจ้าคือดาวนำโชคของตระกูลกู้เราโดยแท้!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้พวกขุมอำนาจที่เอาแต่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืดนั่น หุบปากไปได้เลย!"

ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นเต้นยินดี กู้จิ่วหยวนก็หยิบโอสถรากฐานกายาสิบเม็ดและโอสถกายเทวะอีกหนึ่งเม็ดออกมา

"ท่านบรรพชนคิดว่าควรจะแจกจ่ายเม็ดยาเหล่านี้อย่างไรดีขอรับ"

กู้เมี่ยเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "โอสถรากฐานกายาก็มอบให้แก่ศิษย์ที่มีพรสวรรค์สูงสุดสิบอันดับแรกในตระกูล ส่วนโอสถกายเทวะนั้น..."

เขาหันไปมองกู้จิ่วหยวน "หยวนเอ๋อร์ เจ้าคิดว่าผู้ใดเหมาะสมรึ"

ในขณะที่กู้จิ่วหยวนกำลังจะเอ่ยปาก เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาจากภายนอกโถงวิหาร

"เรียนท่านบรรพชนตระกูลกู้ ทูตจากตระกูลเย่แห่งแดนอมตะขอเข้าเฝ้าขอรับ!"

ทุกคนถึงกับชะงักงัน

กู้เมี่ยเทียนขมวดคิ้ว "ตระกูลเย่งั้นรึ พวกมันมาทำอันใดที่นี่"

"ออกไปดูเดี๋ยวก็รู้เองแหละขอรับ" กู้จิ่วหยวนกล่าวอย่างราบเรียบ

คนทั้งหมดเดินออกไปนอกโถงวิหาร ก็พบเห็นชายวัยกลางคนในชุดหรูหรายืนอยู่ด้านนอก โดยมีผู้ยอดฝีมือจากตระกูลเย่กว่าสิบคนยืนตามหลังมา

"ข้าคือ เย่ชิงอวิ๋น ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งตระกูลเย่ ขอคารวะท่านบรรพชนตระกูลกู้" ชายวัยกลางคนประสานมือคารวะ

"ผู้อาวุโสสูงสุดเย่เดินทางมาแต่ไกล ไม่ทราบว่ามีธุระอันใดให้ชี้แนะรึ" กู้เมี่ยเทียนเอ่ยถาม

เย่ชิงอวิ๋นแย้มยิ้ม "ท่านบรรพชนโปรดวางใจ ข้ามาด้วยเรื่องอันเป็นมงคล"

"โอ้?"

"ข้าได้ยินมาว่าบุตรเทวะตระกูลกู้ได้บรรลุข้อตกลงแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลเย่แห่งแดนร้างบรรพกาล ข้าจึงตั้งใจเดินทางมาเพื่อร่วมแสดงความยินดีโดยเฉพาะ" เย่ชิงอวิ๋นเว้นจังหวะ "นอกจากนี้ ท่านผู้นำตระกูลของข้ายังมีเรื่องอยากจะหารือด้วย"

"เป็นเรื่องใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเซียนอมตะนิรันดร์ของพวกเรา!"