บทที่ 79 การผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ

การทดลองของเหอผิงบังเกิดผลสัมฤทธิ์อย่างใหญ่หลวง จากการทดลองหัวใจ ทำให้เขาได้กุมข้อมูลระดับแก่นแท้เอาไว้ได้

ประการแรก เขาค้นพบวิธีการควบคุมและปลูกถ่ายหัวใจ เพียงใช้วิธีการนี้ เขาก็สามารถนำหัวใจดวงนี้ฝังลงในร่างกายได้อย่างปลอดภัย

ประการที่สอง เหอผิงยังได้ล่วงรู้ความลับของตำหนักทวิสุริยัน ทราบว่าตำหนักทวิสุริยันแอบทำพิธีบูชาเทพ นามว่าเทพอัคคีบูชา

นี่คือเทพที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน น่าจะเกี่ยวข้องกับความเชื่อที่สืบทอดกันมาของตำหนักทวิสุริยัน คนภายนอกน้อยนักที่จะล่วงรู้ความลับนี้

“ข้ามีหนึ่งกายสองวิญญาณมาแต่กำเนิด หากอาศัยวิญญาณดั้งเดิมของร่างนี้ ข้าก็สามารถปลูกถ่ายหัวใจดวงนี้เข้าสู่ร่างกายได้ หัวใจที่มาจากมารอมตะ นอกจากจะมอบพลังพิเศษในการงอกอวัยวะใหม่และปรับโครงสร้างเลือดเนื้อแล้ว ยังสามารถกระตุ้นให้ร่างกายได้รับกายอมตะชั่วคราวภายใต้อิทธิพลของพลังมหาภัยสามตะวันได้อีกด้วย”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เหอผิงก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น

เขาจำได้แม่น ตอนที่ร่วมมือกับชือซินจื่อสังหารเซิ่งชิงจือ ชือซินจื่อเคยเปิดเผยว่าหากฝึกฝน ‘เคล็ดวิชามหาภัยสามตะวัน’ ของตำหนักทวิสุริยันจนบรรลุมรรคา จะได้รับคุณสมบัติความเป็นอมตะในช่วงเวลาสั้นๆ

กายอมตะเช่นนี้ไม่อาจฆ่าด้วยวิธีทั่วไปได้ จำต้องคำนวณเวลาให้ดี ภายในชั่วเวลาครึ่งถ้วยชาต้องสังหารต่อเนื่องให้ครบสิบครั้งจึงจะสามารถตัดขาดความเป็นอมตะนี้ได้... มิฉะนั้นต่อให้ต่อสู้เช่นไร มันก็ไม่อาจหยุดยั้งการฟื้นคืนชีพของอีกฝ่าย

“นอกจากพลังมหาภัยสามตะวันแล้ว ข้ายังนึกวิธีรับมืออู๋โหยวเซิง รวมไปถึงแผนสำรองที่สำนักหุ่นเชิดเซียนวางเอาไว้ได้…”

ตลอดมา เหตุผลอีกประการที่เหอผิงรีรอไม่ยอมเปลี่ยนหัวใจ มันก็เพราะกังวลกับแผนสำรองของอู๋โหยวเซิง เขาเกรงว่าหากเปลี่ยนหัวใจไปแล้ว ตัวเขาจะถูกลูกไม้ที่อู๋โหยวเซิงซ่อนไว้หลอมสร้างจนกลายเป็นหุ่นเชิดมนุษย์

“พลังมหาภัยสามตะวัน... ไม่สิ หัวใจของมารอมตะนี้อัดแน่นไปด้วยพลังของเทพอัคคีบูชา แม้ข้าจะไม่รู้ที่มาที่ไปของเทพแห่งตำหนักทวิสุริยันองค์นั้นแน่ชัด แต่พลานุภาพอันยิ่งใหญ่ของมันก็ไม่อาจดูแคลนได้ ตำหนักทวิสุริยันคือสำนักเต๋าแต่กำเนิด ‘เคล็ดวิชามหาภัยสามตะวัน’ ก็เป็นเคล็ดวิชาเข้าสู่มรรคาที่จัดอยู่ในอันดับที่เก้า แข็งแกร่งกว่าสำนักหุ่นเชิดเซียนของพวกเรามากนัก!”

“หากมีวันหนึ่งที่อู๋โหยวเซิงคิดจะหลอมสร้างข้าให้เป็นหุ่นเชิดมนุษย์จริงๆ ข้าก็จะอาศัยเจตจำนงของเทพอัคคีบูชา เจตจำนงแต่กำเนิดที่ลอยล่องนิรันดร์มิร่วงหล่นนั้นไปรับมือกับอู๋โหยวเซิง”

“ต่อให้อู๋โหยวเซิงจะเป็นยอดฝีมือที่เหนือกว่าขอบเขตบรรลุมรรคา ข้าก็ไม่เชื่อว่าเขาจะมีวิธีรับมือเทพอัคคีบูชาองค์นี้ได้ หากเขามีความสามารถขนาดนั้นจริง สำนักหุ่นเชิดเซียนคงกลายเป็นสำนักบำเพ็ญเพียรที่เหนือกว่าสามสำนักเต๋าเซียนเทียนไปนานแล้ว”

เหอผิงจิตใจแน่วแน่ ตั้งใจว่าจะทดลองอีกไม่กี่ครั้ง เมื่อยืนยันว่าไม่มีข้อผิดพลาด เขาก็จะดำเนินการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ ดัดแปลงร่างกายของตนเองอีกครา

…

สองวันต่อมา ห้องลับของค่ายธงดำบนยอดเขาชิงเจียนถูกดัดแปลงเป็นห้องทดลองและห้องผ่าตัด ในช่วงเวลานี้ โจรในค่ายธงดำจำนวนไม่น้อยถูกส่งตัวเข้ามาที่นี่อย่างลับๆ และไม่มีใครได้กลับออกไปอีกเลย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมีคนตายมากเกินไปหรือไม่ ในห้องลับจึงคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดจางๆ บรรยากาศในอากาศยังแฝงไว้ด้วยความหนาวเหน็บอันน่าขนลุก

หลังจากเหอผิงเตรียมการอื่นๆ เสร็จสิ้น เขาก็ถอดเสื้อเปลือยท่อนบนนั่งลงบนเตียงผ่าตัด

“การปลูกถ่ายหัวใจ หากช้าจะเกิดการเปลี่ยนแปลง ข้าต้องผ่าตัดให้เสร็จสิ้นสองครั้งในคราวเดียว ครั้งหนึ่งคือปลูกถ่ายหัวใจของมารอมตะ อีกครั้งคือนำหัวใจของอสูรภูผาหลอมรวมเข้าสู่ร่างกาย หากหัวใจของมารอมตะเกิดเหตุผิดพลาดอะไรไป หัวใจอีกดวงก็ยังสามารถทำงานเพื่อรักษาชีวิตของข้าไว้ได้”

ความคิดของเขารอบคอบถี่ถ้วน แทบจะนำสถานการณ์ที่ควรพิจารณาทั้งหมดมารวมไว้แล้ว

“ขั้นตอนแรก ยังคงต้องอาศัยความช่วยเหลือจากหุ่นเชิดลับเก้าตายแทนภัย” เหอผิงซึ่งนั่งอยู่บนเตียงหินหยิบหุ่นเชิดลับเก้าตายแทนภัยออกมาจากอกเสื้อ และวางหุ่นตัวเล็กๆ นี้ไว้บนโต๊ะวางอุปกรณ์ข้างเตียง

“วิญญาณว่างเปล่ามิแตกดับ สามกำเนิดหวนคืนวิถี จิตวิญญาณรับสัตย์ปฏิญาณ ท่องเที่ยวไปแปดทิศ…” เขาบริกรรมท่องวิชา มือซ้ายทำท่ามุทราเบาๆ มือขวาพลันปรากฏเทียนไขที่จุดสว่างเล่มหนึ่ง

“ซ่อนวิญญาณแท้แห่งข้า มอบรูปลักษณ์ผสานเจตนา ทุกสรรพสิ่งก่อกำเนิดและแปรเปลี่ยน หวนคืนสู่รากเหง้า!”

หลังท่อง ‘วิชาซ่อนวิญญาณย้ายขวัญ’ จบ เหอผิงก็กัดปลายลิ้นพ่นเลือดสดๆ ออกมาหนึ่งคำ รดลงบนเทียนไขเล่มนั้น

เปลวเทียนเมื่อถูกเลือดกระตุ้นก็ลุกโชนขึ้นทันที เปลวเพลิงพุ่งสูง แสงไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียวจางๆ ก่อนจะหดตัวลงเป็นก้อนกลม ราวกับกลายเป็นดวงไฟแก้วผลึกเม็ดหนึ่ง

เหอผิงดีดนิ้วชี้เบาๆ ดวงไฟนั้นก็พุ่งไปที่ร่างของหุ่นเชิดลับเก้าตายแทนภัย ทั่วร่างของหุ่นไม้ปรากฏอักขระยันต์ละเอียดถี่ยิบ อักขระที่สลักเสลาเหล่านี้ไหลเวียนไปมา ในเวลาเดียวกัน ใบหน้าของหุ่นเชิดลับที่ดูคล้ายเหอผิงก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย วินาทีถัดมา มันก็ดูดกลืนดวงไฟนั้นเข้าไป และกลับคืนสู่สภาพธรรมดาสามัญอีกครั้ง

“ถือว่าสำเร็จแล้ว”

เหอผิงส่งวิญญาณส่วนหนึ่งของตัวเองเข้าสู่หุ่นเชิดลับ นี่คือวิชาลับซ่อนวิญญาณของสำนักหุ่นเชิดเซียน ศิษย์สำนักหุ่นเชิดเซียนเพียงใช้วิชานี้ร่วมกับหุ่นเชิดลับเก้าตายแทนภัยในยามเปลี่ยนหัวใจ ภายในเวลาสั้นๆ เลือดเนื้อของตนจะแปรสภาพประหนึ่งรูปปั้นดินหรือหุ่นไม้ราวกับเป็นหุ่นกระบอกตัวหนึ่ง จากนั้นเมื่อทำการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ มันก็จะช่วยขจัดความเจ็บปวดจากการผ่าท้องควักหัวใจ ทั้งยังไม่ต้องกังวลเรื่องการเสียเลือดมากหรือเลือดไหลไม่หยุด

หากปุถุชนควักหัวใจออกมาย่อมต้องตายคาที่ แต่เมื่อใช้วิชาซ่อนวิญญาณของสำนักหุ่นเชิดเซียน การผ่าท้องควักหัวใจก็เป็นเพียงเรื่องธรรมดา เพียงแค่นำหัวใจใส่กลับเข้าไปในภายหลังก็จะไม่มีอันตรายถึงชีวิต หากจะกล่าวถึงข้อเสียเพียงอย่างเดียวของวิชานี้ ก็คือหลังจากทำเช่นนี้แล้ว หุ่นเชิดลับเก้าตายแทนภัยจะสูญเสียจำนวนครั้งในการช่วยชีวิตไปหนึ่งครั้ง

“ต่อให้ต้องเสียหนึ่งชีวิต หุ่นตัวนี้ก็ยังเหลือโอกาสรับเคราะห์แทนภัยได้อีกสี่ครั้ง ยิ่งไปกว่านั้นขอเพียงหัวใจของมารอมตะหลอมรวมเข้ากับร่างของข้า ข้าก็จะได้รับพลังมหาภัยสามตะวัน เท่ากับครอบครองกายอมตะในอีกรูปแบบหนึ่ง ไม่ว่าจะคำนวณอย่างไร การลงทุนครั้งนี้ก็คุ้มค่า!”

เหอผิงนอนลงบนเตียงหิน นิ้วทั้งสองขยับเบาๆ หัตถ์ผีแยกส่วนหลายข้างก็บินเข้ามาจากรอบด้าน หัตถ์ผีเหล่านี้ต่างถือเครื่องมือจำพวกมีดผ่าตัด ลอยเรียงกันอยู่กลางอากาศ

หัตถ์ผีแยกส่วนที่เป็นมือมีดหลัก ใช้นิ้วไม้ทั้งห้าจับมีดเล็กกึ่งโปร่งใสที่ดูคล้ายก้างปลา

“เริ่มกันเลย!”

เขาพึมพำกับตัวเอง

ในห้องลับนี้ไม่มีคนนอก หัตถ์ผีแยกส่วนล้วนเป็นแขนเทียมหุ่นเชิด คำพูดนี้ย่อมเป็นการพูดให้ตัวเองฟัง

เหอผิงบังคับหัตถ์ผีแยกส่วนที่ลอยอยู่กลางอากาศ ใช้มีดผ่าตัดกรีดลงไปที่หน้าอก คมมีดกรีดลึกลงไป ทว่าเลือดสักหยดกลับไม่ไหลออกมา ผิวหนังและกล้ามเนื้อของเขาปรากฏลวดลายไม้จางๆ

“ไม่รู้สึกเจ็บแล้วงั้นรึ?”

ถูกกรีดเป็นแผลยาว แต่เหอผิงกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย คมมีดที่กรีดลงบนตัว ราวกับแทงลงบนร่างอื่น สัมผัสที่รับรู้ได้เหมือนมีเยื่อบางๆ ที่มองไม่เห็นกั้นขวางอยู่ ความรู้สึกกึ่งหลับกึ่งตื่น ช่างดูไม่สมจริงเอาเสียเลย

“ดี ดูท่าไม่ต้องกังวลแล้ว!”

สิ่งนี้ทำให้เขาวางใจขึ้นมาก เมื่อมีหลักประกันเช่นนี้ หัตถ์ผีแยกส่วนที่ถือมีดผ่าตัดจึงลงมืออย่างกล้าหาญ ผลคือเพียงไม่นานก็หาหัวใจของเขาพบ

ผ่านคันฉ่องทองแดงที่ตั้งอยู่บนเตียงหิน เหอผิงมองเห็นหน้าอกของตัวเอง เขาบังคับเส้นด้ายที่มองไม่เห็นเพื่อควบคุมมีดผ่าตัด แล้วตัดหัวใจของตนเองออกมา

จากนั้นเขาก็บังคับแขนเทียมหุ่นเชิดอื่นๆ ให้หยิบหัวใจดวงหนึ่งออกมาจากขวดโหลแก้วข้างกาย นี่คือหัวใจของมารอมตะ ภายใต้ผนังเนื้อของหัวใจดวงนี้มีแสงเรืองรองเจิดจ้า ทั้งยังมีไอร้อนพวยพุ่งออกมาเอง ดูแล้วน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

“มา!”

เขาเอ่ยขึ้นเรียบๆ แขนเทียมหุ่นเชิดทำงานต่อราวกับเครื่องจักรจนเสร็จสิ้นขั้นตอน หัวใจของมารอมตะถูกปลูกถ่ายเรียบร้อย หัวใจดวงนี้มีพลังชีวิตที่แปลกประหลาดพิสดาร ทันทีที่หลอมรวมเข้ากับร่างกาย มันจะบังคับผสานเข้ากับเลือดเนื้อและปลดปล่อยพลังชีวิตอันไร้ที่สิ้นสุดออกมา การสร้างเนื้อเยื่อและสมานกระดูกจึงเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย

หลังเสร็จสิ้นขั้นตอนการเปลี่ยนหัวใจดวงแรก หัตถ์ผีแยกส่วนก็เริ่มทำการปรับแต่งและแก้ไขโครงสร้างภายในช่องอกอย่างละเอียด

นี่เป็นวิชาลับที่ศิษย์สำนักหุ่นเชิดเซียนเท่านั้นจึงจะเชี่ยวชาญ วิชาลับนี้สามารถปรับเปลี่ยนโครงสร้างกล้ามเนื้อและกระดูก เพื่อเปลี่ยนแปลงพื้นที่ว่าง ทำให้สามารถเพิ่มหัวใจดวงที่สองเข้าไปในช่องอกได้

หลังจากหัวใจดวงแรกของเหอผิงถูกนำออกไป มันก็ถูกแทนที่ด้วยหัวใจของมารอมตะ ซึ่งวางอยู่ทางด้านซ้ายของช่องอก หัวใจดวงนี้ยังคงสงบนิ่งชั่วคราว ทันทีที่การ ‘ปลูกถ่าย’ เสร็จสมบูรณ์ มันก็เชื่อมต่อกับวิญญาณดวงที่สองในห้วงทะเลจิตวิญญาณของเขา

วิญญาณดั้งเดิมเงียบงันไร้ความรู้สึก ข้อมูลมหาศาลที่แฝงมากับหัวใจของมารอมตะหลั่งไหลเข้ามาก็ไม่อาจแปดเปื้อนวิญญาณที่ไร้การรับรู้นี้ได้ ทั้งสองฝ่ายต่างบรรลุความสมดุลอันน่าอัศจรรย์

หัวใจอสูรภูผาดวงที่สองที่ผ่านการดัดแปลง ถูกวางไว้ทางด้านขวา หัวใจดวงนี้สามารถเพิ่มปริมาณเลือดในร่างกายและขีดความสามารถในการสูบฉีดเลือด เปรียบเสมือนหัวใจสำรอง

อสูรภูผาอายุสามร้อยปี พอนับได้ว่าเป็น ‘สัตว์ปีศาจใหญ่’ ศักยภาพพลังชีวิตอันแข็งแกร่งในหัวใจไหลเข้าสู่ร่างกายพร้อมกับกระแสเลือด เมื่อหลอมรวมเข้ากับร่าง เขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังชีวิตที่ถาโถมระลอกแล้วระลอกเล่า ราวกับความมีชีวิตชีวาที่เอ่อล้นดั่งแม่น้ำแยงซี

ในที่สุด การผ่าตัดดัดแปลงก็สิ้นสุดลง บาดแผลผ่าอกถูกเย็บด้วยไหมลำไส้ พันด้วยผ้าชุบยาอย่างแน่นหนา เมื่อพันแผลเรียบร้อย เหอผิงก็ค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงหินผ่าตัด

แม้จะผ่านการผ่าอกควักหัวใจ แต่เขากลับไม่มีความรู้สึกอ่อนเพลียเท่าใดนัก ตรงกันข้าม เพราะพลังชีวิตที่เปี่ยมล้นในกาย เขาจึงรู้สึกว่าร่างกายของตนเปรียบเสมือนภูเขาไฟที่มีชีวิตที่พร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ