บทที่ 8 - จิตวิทยาและปฏิกิริยาบนใบหน้า

บทที่ 8 - จิตวิทยาและปฏิกิริยาบนใบหน้า

สิ่งที่ลิงก์ไม่รู้ก็คือ การที่วิลสันและอเล็กซานดร้ามาอยู่ที่นี่ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขานี่แหละ ผลงานของเขาในเฮลส์คิตเชนทำให้พวกเขามองเห็นโอกาส

เดิมทีพวกเขาก็มีความคิดที่จะร่วมมือกันอยู่แล้ว แต่ก็เป็นเพียงการพูดคุยกันเบื้องต้น ทว่าเมื่อมีโอกาสทองโผล่มา แน่นอนว่าพวกเขาไม่อยากปล่อยให้หลุดมือ จึงได้เร่งดำเนินการให้เร็วขึ้น

การคุยเจรจากันในนิวยอร์กคงไม่ค่อยสะดวกนัก พวกเขาจึงเดินทางมาพบปะกันอย่างลับๆ ที่ลาสเวกัสแทน

ส่วนโทนี่ สตาร์คกับจัสติน แฮมเมอร์ สองคนนี้เป็นคู่กัดกันอยู่แล้ว หลังจากปะทะคารมกันในงานเลี้ยงที่นิวยอร์ก ทั้งคู่ก็ตามมาท้าดวลกันต่อที่นี่

การจัดวงไพ่ระดับนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะเมื่อสตาร์คเรียกร้องอยากได้คนเก่งๆ มาร่วมวงด้วย ลิงก์จึงได้มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่

ลิงก์ลองใช้วิชาจิตวิทยาอีกครั้ง เขาแกล้งยอมเสียไพ่ในตาก่อนหน้าสองสามตาเพื่อคอยสังเกตการณ์ทั้งสี่คน

แฮมเมอร์เป็นแค่ไอ้โง่คนหนึ่ง อ่านความคิดเขาได้ง่ายมาก ส่วนสตาร์คก็มีความกระหายในชัยชนะสูงลิ่ว สังเกตได้ไม่ยากเช่นกัน

ส่วนวิลสันนั้นรับมือค่อนข้างยาก หมอนี่เป็นพวกที่เหยียบอยู่ทั้งโลกมืดและโลกสว่าง แต่ก็ยังพอมีช่องโหว่ให้เห็นอยู่บ้างเพราะเขาดูเหม่อลอยเหมือนกำลังคิดเรื่องอื่นอยู่ ทว่าอเล็กซานดร้านี่สิรับมือยากของจริง

นี่คือสัตว์ประหลาดเฒ่าที่อยู่มาหลายร้อยปีเชียวนะ ไม่ใช่ง่ายๆ เลยที่จะแสดงความรู้สึกนึกคิดออกมาให้ใครเห็น

ตอนนี้สตาร์คเริ่มไม่สบอารมณ์แล้ว เขามองหน้าลิงก์แล้วถามว่า "นายเป็นเซียนไพ่จริงๆ งั้นเหรอ หรือเป็นแค่ไอ้ขี้เมากันแน่"

"ชนะก่อนไม่ได้แปลว่าจะชนะเสมอไปนะครับ" ลิงก์ยิ้มรับ รินเบอร์เบินให้ตัวเองอีกแก้ว เขาดื่มไปครึ่งขวดแล้วแต่กลับไม่มีท่าทีว่าจะเมาเลยสักนิด "หลังจากนี้ผมจะเริ่มเอาจริงแล้ว คุณสตาร์คเตรียมตัวไว้ให้ดีนะครับ"

จู่ๆ อเล็กซานดร้าที่นั่งอยู่ด้านข้างก็พูดแทรกขึ้นมา "คุณลิงก์คอยสังเกตพวกเราทุกคนมาตลอดเลย คุณลิงก์เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาสินะคะ"

ลิงก์ไม่ได้ปิดบัง เขาตอบไปตามตรง "ใช่ครับ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยผมเรียนมาทางด้านจิตวิทยา ส่วนตอนนี้ผมรับราชการตำรวจ ประจำอยู่ที่สถานีตำรวจมิดทาวน์เวสต์ครับ"

"ครั้งนี้ผมมาพักร้อนครับ ไม่นึกเลยว่าจะได้มารู้จักกับทุกท่านที่โต๊ะไพ่แบบนี้ ผมพอจะคุ้นหน้าคุณวิลสันอยู่บ้าง แต่สำหรับมาดามอเล็กซานดร้า ผมไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยครับ"

"ปกติฉันอยู่ที่ลอนดอนน่ะค่ะ" อเล็กซานดร้าตอบ "ดูเหมือนว่าตอนนี้ฉันต้องระวังตัวให้มากขึ้นแล้วสินะคะ คุณลิงก์คงจะสังเกตพวกเราเสร็จเรียบร้อยแล้ว"

สตาร์คเริ่มสนุกขึ้นมาแล้ว เขารีบเร่งให้แจกไพ่ แล้วลิงก์ก็เริ่มกวาดชัยชนะไปจริงๆ

เงินกว่าล้านเหรียญที่เสียไปก่อนหน้านี้ถูกทวงคืนกลับมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็เริ่มสูบเลือดสูบเนื้อทั้งสี่คน ถึงตอนนี้ทั้งสี่คนถึงเริ่มแสดงท่าทีจริงจังขึ้นมา เงินน่ะเรื่องเล็ก แต่ถ้าเสียหน้ามันคงดูไม่จืดแน่

โดยเฉพาะอเล็กซานดร้า เธอคิดว่าตัวเองไม่ได้เปิดเผยจุดอ่อนอะไรออกมาเลย เธอไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายอ่านเกมเธอออกทะลุปรุโปร่งแล้วจริงๆ หรือเปล่า

ตอนนี้ลิงก์มองเห็นช่องโหว่ของอเล็กซานดร้าแล้ว อีกฝ่ายมีความระแวดระวังตัวสูงมาก ก่อนหน้านี้ลิงก์มองเธอไม่ออกเลย แต่เขาเป็นพวกมีสูตรโกงนี่นา แน่นอนว่าเขาต้องกวาดเรียบอยู่แล้ว

แต่ตอนนี้อีกฝ่ายกลับเผยจุดอ่อนออกมาซะงั้น ยายเฒ่าคนนี้ยิ่งทำตัวนิ่งสงบมากเท่าไหร่ในตอนแรก พอเริ่มเสียเงินก็ยิ่งเก็บอาการไม่อยู่มากเท่านั้น

เรื่องแพ้ชนะเป็นเรื่องรอง ประเด็นสำคัญคือเธอคิดว่าลิงก์อ่านเธอออกทะลุปรุโปร่งต่างหาก ซึ่งนี่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเธอเลย

ส่วนวิลสันกลับรู้สึกสนใจในตัวลิงก์ขึ้นมา ตำรวจหนุ่มคนนี้กลับมีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาสูงส่งขนาดนี้ หมอนี่มันคนมีความสามารถชัดๆ

ยังไม่ทันถึงเที่ยงคืน ทั้งสี่คนก็หมดหน้าตัก สตาร์คถามด้วยความอยากรู้ "ลิงก์ นายอ่านพวกเราออกหมดแล้วจริงๆ เหรอ"

ลิงก์เอ่ยปากตอบ "คุณแฮมเมอร์ดูออกง่ายที่สุดเลยครับ..."

หน้าของจัสติน แฮมเมอร์ดำทะมึนลงทันที ส่วนสตาร์คหัวเราะลั่นออกมาอย่างชอบใจ

ลิงก์พูดต่อ "คุณสตาร์คมีความกระหายในชัยชนะสูงเกินไปครับ คุณไม่ได้แคร์เรื่องเงินหรอก แต่คุณแคร์เรื่องแพ้ชนะมากกว่า"

สตาร์คพยักหน้าเบาๆ ข้อนี้เขายอมรับ

ลิงก์หันไปมองวิลสัน ฟิสก์ "ส่วนคุณวิลสันดูเหม่อลอยครับ เขาเอาแต่คิดถึงเรื่องอื่นอยู่ตลอดเวลา"

วิลสันพูดขึ้นว่า "จริงด้วย ข้อนี้คุณลิงก์มองขาดมาก"

"ส่วนคนที่ผมอ่านไม่ออกเพียงคนเดียวก็คือมาดามอเล็กซานดร้าครับ เธอคือคนที่สุขุมเยือกเย็นที่สุด สุขุมกว่าคุณผู้ชายทั้งสามคนเสียอีก" ลิงก์วิจารณ์คนสุดท้าย

อเล็กซานดร้าถามด้วยความสงสัย "แล้วทำไมสุดท้ายฉันถึงแพ้ล่ะคะ"

"ปฏิกิริยาบนใบหน้าครับ ผมไม่ได้เป็นแค่จิตวิทยาอย่างเดียว แต่ผมยังสังเกตปฏิกิริยาบนใบหน้าด้วย การแสดงออกทางสีหน้าของมนุษย์เราเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ยากมากครับ" ลิงก์อธิบาย "โดยเฉพาะแววตา ไม่ว่าจะมองเห็นอะไร มันก็จะแสดงออกมาทางสายตาโดยสัญชาตญาณเป็นอย่างแรกเสมอ"

"ต่อมาก็คือกล้ามเนื้อบนใบหน้า โดยเฉพาะช่วงมุมปาก จมูก และหู ยกเว้นเสียแต่ว่าจะได้รับการฝึกฝนมาอย่างเข้มงวด ไม่อย่างนั้นมันก็ต้องมีอะไรหลุดรอดออกมาให้เห็นบ้างแหละครับ"

"ส่วนมาดามอเล็กซานดร้าเห็นได้ชัดเลยว่าเคยชินกับการเป็นผู้ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง ในช่วงท้ายสภาพจิตใจของคุณจึงเกิดช่องโหว่ คุณเริ่มมีความหวาดระแวง"

"นี่คือหลุมพรางทางจิตวิทยาครับ ทุกคนรู้ว่าผมเก่งจิตวิทยา แต่ไม่มีใครรู้ว่าผมอ่านปฏิกิริยาบนใบหน้าเป็นด้วย"

"ยอดเยี่ยมมาก" วิลสัน ฟิสก์เอ่ยปากชม "วันนี้มาไม่เสียเที่ยวจริงๆ ได้เปิดหูเปิดตาเห็นยอดฝีมือกับตาตัวเอง"

อเล็กซานดร้าถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอยิ้มแล้วถามว่า "พูดแบบนี้ก็แปลว่าพวกเราไม่มีทางเอาชนะคุณลิงก์ได้เลยสินะคะ"

"ไม่ใช่หรอกครับ การจะเอาชนะผมนั้นง่ายมาก แค่ใช้เงินทุ่มลงมาหนักๆ แล้วก็วัดดวงกันไปเลย ดูสิว่าดวงใครจะดีกว่ากัน" ลิงก์ตอบ

มันก็จริง ถ้าทำแบบนั้นเขาก็มีโอกาสสูงที่จะไม่ชนะ ท้ายที่สุดแล้วอีกฝั่งมีตั้งห้าคนนี่นา

แน่นอนว่าเขาเลือกที่จะไม่ตามเกมก็ได้ แล้วรอจังหวะที่ตัวเองมีไพ่ใหญ่สุดในมือค่อยทุ่มจนหมดตัว

แต่นั่นก็จะกลายเป็นการเผยจุดอ่อนออกมา ถึงตอนนั้นคนอื่นอาจจะไม่เล่นตามเกมเขาก็ได้

วงไพ่จบลงก่อนเวลาที่กำหนด ไม่มีใครหน้ามืดตามัวเพื่อเอาชนะ ทุกคนล้วนแต่ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป ส่วนลิงก์ก็ได้โชว์ของแถมยังได้แหล่งที่มาของเงินก้อนโตอีกต่างหาก

เขาให้ทางโรงแรมออกหนังสือรับรองให้ เพื่อใช้เป็นหลักฐานยืนยันที่มาของรายได้

ช่วงวันหยุดที่เหลือ ลิงก์ไม่ได้เหยียบเข้าไปในคาสิโนอีกเลย เขาเอาแต่นอนอาบแดด กินอาหารมื้อหรู และดูโชว์ ใช้ชีวิตช่วงพักร้อนอย่างเต็มเปี่ยม

ในขณะเดียวกัน ทางคาสิโนก็แอบเอาเรื่องวงไพ่ครั้งนี้ไปโปรโมทนิดหน่อย ทำให้ผู้คนเริ่มรับรู้ถึงการมีอยู่ของยอดฝีมืออย่างลิงก์

ครั้งนี้ทางคาสิโนไม่ได้หักเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งใดๆ ถือซะว่าชดเชยที่ตอนแรกแอบเอาเปรียบเขาก็แล้วกัน ลิงก์เก่งกาจขนาดนี้ พวกเขาเองก็ไม่อยากจะล่วงเกินเหมือนกัน ถ้าขืนลิงก์กลับมากวาดเรียบในคาสิโนอีกล่ะจะทำยังไง

ทางคาสิโนก็ไม่ได้ส่งเซียนไพ่ของตัวเองออกไปประลองด้วยหรอก ขืนแพ้ขึ้นมาคงเสียหน้าแย่

...

สามวันก่อนหมดวันหยุด ลิงก์เก็บกระเป๋าเดินทางและจองตั๋วเครื่องบินเตรียมตัวบินตรงกลับบ้าน

แค่เที่ยวเล่นอย่างเดียวมันก็เหนื่อยเหมือนกัน ทางโรงแรมยกเว้นค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เขา แต่ก็หวังว่าลิงก์จะมาร่วมวงด้วยหากมีวงไพ่ใหญ่ๆ เกิดขึ้นอีก

ลิงก์ย่อมไม่ปฏิเสธ นี่มันเอาเงินมาประเคนให้ถึงที่ชัดๆ เขาตอบตกลงไปอย่างง่ายดาย

แต่วงเล็กๆ เขาไม่เอาด้วยหรอกนะ อย่างน้อยๆ ต้องมีเงินเดิมพันเริ่มต้นที่ห้าล้านเหรียญ ไม่งั้นก็ไม่คุ้มที่จะถ่อมา

พอกลับมาถึงบ้านที่ไม่ได้อยู่มาพักใหญ่ ลิงก์ก็ต้องจำใจลุกขึ้นมาทำความสะอาดบ้าน แต่จู่ๆ กริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น

ลิงก์รู้สึกแปลกใจมาก เขาเพิ่งไปเที่ยวตั้งสิบกว่าวัน เพิ่งจะกลับมาถึงปุ๊บก็มีคนมาหาปั๊บเลยเนี่ยนะ

หรือว่าจะเป็นมือปืนจากแก๊งไอริช

[จบแล้ว]