บทที่ 38 - เจ้าหญิงนักล่า ปะทะ หมาป่าพงไพร ไซฮอร์นเปิดตัว

บทที่ 38 - เจ้าหญิงนักล่า ปะทะ หมาป่าพงไพร ไซฮอร์นเปิดตัว

◉◉◉◉◉

การต่อสู้ของจวงเซิงและหงซวี่ จบลงทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มแบบนั้นแหละ

"คู่ที่สอง ราฟาเอลปะทะไคล์ เตรียมตัวต่อสู้"

ราฟาเอลและไคล์ยืนประจันหน้ากัน สิ่งที่ทำให้ไป๋หลี่หยวนสนใจคือ ราฟาเอลไม่ได้ยืนใกล้แม่น้ำ

"ออกมาเลย เจ้าหญิงนักล่า"

"ออกมาเลย หมาป่าพงไพร"

สิ่งมีชีวิตธาตุรูปร่างมนุษย์ที่ก่อตัวจากเปลวเพลิงปรากฏขึ้นข้างกายราฟาเอล มีความสูงเท่าผู้ใหญ่คนหนึ่ง

ส่วนอีกด้าน เป็นหมาป่าตัวมหึมาที่มีลมหมุนวนรอบตัว

ไป๋หลี่หยวนสัมผัสได้ว่า พลังของทั้งสองฝ่ายไม่เบาเลย หากเทียบความแข็งแกร่งของสัตว์พันธสัญญากับเลเวลของโปเกมอน ก็น่าจะเกือบถึงเลเวล 20 แล้ว อีกก้าวเดียวก็จะถึงระดับต้น

ความสามารถในการประเมินความแข็งแกร่งของสัตว์พันธสัญญาเป็นทักษะพื้นฐานของนักอัญเชิญ ไป๋หลี่หยวนก็สามารถประเมินความแข็งแกร่งของสัตว์พันธสัญญาของนักอัญเชิญคนอื่นได้คร่าวๆ

ค่าเฉลี่ยเลเวลของโปเกมอนของไป๋หลี่หยวนตอนนี้อยู่ที่ประมาณ 30 ตามทฤษฎีแล้วมีพลังเทียบเท่าผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับต้น

ช่วงนี้ฝึกฝนตลอด เลเวลเพิ่มขึ้นไม่ชัดเจนนัก

เลเวลสูงสุดคือฟุชิกิบานะที่แซงโค้งขึ้นมา มีเลเวลถึง 40 แล้ว อีกก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ระดับผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ระดับกลาง

แต่ไป๋หลี่หยวนไม่ได้รีบร้อนให้ฟุชิกิบานะอัพเลเวลต่อ แต่เน้นเสริมความแข็งแกร่งพื้นฐาน โปเกมอนตัวอื่นก็เหมือนกัน

พูดจาภาษาชาวบ้านคือก่อนจะเริ่มฝึกตนอย่างจริงจัง โปเกมอนของไป๋หลี่หยวนเป็นแค่หุ่นฟางที่มีแต่เลเวลและค่าสเตตัส ผ่านการต่อสู้น้อย ไม่สามารถดึงพลังของตัวเองออกมาใช้ได้เต็มที่ แม้แต่โปเกมอนที่ฝึกมาจนถึงตอนนี้ความแข็งแกร่งก็ยังไม่ถือว่ามาก แม้จะมีทีมเพาะเลี้ยงกว้ายกว้ายคอยดูแลจนความแข็งแกร่งพัฒนาแบบก้าวกระโดด แต่ก็ยังไม่พอ ยังมีศักยภาพให้ขุดค้นได้อีก

สถานการณ์แบบนี้ในช่วงแรกอาจจะใช้อาศัยความได้เปรียบเรื่องเลเวลกดดันศัตรูได้ แต่ในอนาคต ไม่มีทางสู้พวกสัตว์พันธสัญญาและผู้ใช้ตราสัญลักษณ์ที่ขัดเกลาฝีมือมาทีละนิดได้แน่ อีกอย่างระบบพลังของโลกนี้ก็ไม่ได้ต่ำต้อย การพึ่งพาแต่ตัวเลขและเลเวล มีแต่จะกลายเป็นพวกอ่อนแอที่สุด

ในโลกที่มีความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด ไป๋หลี่หยวนจะยอมเป็นพวกอ่อนแอได้ยังไง

ผมไป๋หลี่หยวนเป็นถึงอุลตร้าแมนนะ ไม่ไว้หน้ากันบ้างเหรอ

ดังนั้น ตอนนี้ไป๋หลี่หยวนกำลังคลำหาวิธีทำให้เหล่าโปเกมอนหลุดพ้นจากข้อจำกัดของเครื่องเกมพกพา ให้ข้อมูลโปเกมอนในเครื่องเกมหายไป มีเพียงวิธีนี้ เมื่อหลุดพ้นจากพันธนาการของตัวเอง ในอนาคตถึงจะมี "ความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัด" อย่างแท้จริง

และไป๋หลี่หยวนก็พอจะมีแนวทางบ้างแล้ว แต่ยังคงอยู่ในขั้นตอนการลองผิดลองถูก

การต่อสู้ระหว่างราฟาเอลกับไคล์ เจ้าหญิงนักล่ากับหมาป่าพงไพร กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด

แต่สิ่งที่ทำให้ไป๋หลี่หยวนแปลกใจคือ เจ้าหญิงนักล่าธาตุไฟและหมาป่าพงไพรธาตุลม พลังของทั้งสองกลับส่งเสริมซึ่งกันและกัน

ลมทำให้ไฟยิ่งโหมกระหน่ำ ส่วนไฟก็ทำให้อากาศร้อนขึ้น พัดจนเปลวไฟเข้าไม่ถึงตัว ทั้งสองฝ่ายสู้กันได้อย่างสูสี

สุดท้าย อาศัยข้อได้เปรียบที่สิ่งมีชีวิตธาตุไม่ต้องใช้พลังกาย เจ้าหญิงนักล่าก็บดขยี้จนหมาป่าพงไพรหมดแรง เจ้าหญิงนักล่าเฉือนชนะไปได้

ผู้ชนะ ราฟาเอล

ทุกคนปรบมือเสียงดังให้กับการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมของทั้งคู่

ไป๋หลี่หยวนยังค้นพบอีกเรื่องหนึ่ง

ตอนที่ราฟาเอลและไคล์ต่อสู้กัน ทั้งสองฝ่ายต่างก็แค่สั่งการสัตว์พันธสัญญา ทั้งคู่แค่คอยขยับตำแหน่งหลบหลีกการโจมตีเพื่อความปลอดภัยของตัวเองเป็นครั้งคราว ไม่ได้มีนักอัญเชิญคนไหนกระโดดเข้าไปร่วมวงต่อสู้ หรือพุ่งเข้าไปเด็ดหัวนักอัญเชิญฝ่ายตรงข้ามโดยตรง

"คู่ที่สาม ไป๋หลี่หยวนปะทะยาน่า เตรียมตัวต่อสู้"

ไป๋หลี่หยวนและยาน่ายืนประจันหน้ากัน

"ขอคำชี้แนะด้วยค่ะ" ยาน่าพูด

ไป๋หลี่หยวนพยักหน้าให้ยาน่า

"ขอคำชี้แนะด้วยครับ"

"ออกมาเลย เจ้าลูกบอลขาว" ยาน่าเรียกสัตว์พันธสัญญาตัวกลมสีขาวขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลออกมา มีมือและเท้าเล็กๆ ดูน่ารักมาก

เจ้าลูกบอลขาวเอาตัวถูไถยาน่า

"ลำบากหน่อยนะ เจ้าลูกบอลขาว" ยาน่าพูด

เจ้าลูกบอลขาวพยักหน้า กระโดดไปอยู่ตรงข้ามไป๋หลี่หยวน โบกมือทักทายไป๋หลี่หยวนอย่างร่าเริง

สำหรับสัตว์พันธสัญญาอย่างเจ้าลูกบอลขาว ไป๋หลี่หยวนค่อนข้างรู้จักดี เพราะไม่ได้หายากอะไร เป็นสัตว์อสูรท้องถิ่นของโลกนี้

สถานะของสัตว์พันธสัญญาธาตุแมลงในโลกนี้ค่อนข้างน่าอึดอัด แบ่งเป็นสองขั้วชัดเจน คือไม่กากสุดๆ ก็เทพสุดๆ

เจ้าลูกบอลขาวจัดอยู่ในกลุ่มสัตว์พันธสัญญาธาตุแมลง และจัดอยู่ในกลุ่มเทพสุดๆ ด้วย

ใช่แล้ว อย่าเห็นว่าเจ้าลูกบอลขาวน่ารักแบบนั้นนะ จริงๆ แล้วมันโหดมาก

ก่อนถึงระดับกลาง เจ้าลูกบอลขาวถือเป็นสัตว์พันธสัญญาที่ใช้ได้เลยทีเดียว

นักอัญเชิญจำนวนมากมักจะทำสัญญากับเจ้าลูกบอลขาวเป็นสัตว์พันธสัญญาตัวแรกในช่วงเริ่มต้น เพื่อใช้เป็นตัวผ่านช่วงต้นเกม

หากในช่วงระดับกลาง สามารถทำให้เจ้าลูกบอลขาววิวัฒนาการได้สำเร็จ ก็เหมือนนกกระจอกกลายเป็นฟีนิกซ์ สามารถใช้เป็นตัวหลักได้เลย

ส่วนการเลื่อนขั้นของเจ้าลูกบอลขาว ยังไม่มีข้อสรุปที่แน่นอน เพราะยีนในร่างกายของเจ้าลูกบอลขาวมีการตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา ตอนวิวัฒนาการจะได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมภายนอกและการเลี้ยงดู ทำให้วิวัฒนาการเป็นรูปร่างที่แตกต่างกันไป โดยอาจจะเพิ่มธาตุที่สองหรือแม้แต่ธาตุที่สามเข้าไปบนพื้นฐานธาตุแมลงเดิม

เมื่อต้องเจอกับเจ้าลูกบอลขาว ไป๋หลี่หยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยกมือขึ้น

"ออกมาเลย ไซฮอร์น"

ตึง

ร่างที่มีน้ำหนักมหาศาลตกลงมาข้างกายไป๋หลี่หยวน

เลเวลของเจ้าลูกบอลขาวก็น่าจะอยู่ที่ประมาณ 20 แถมยังเป็นสัตว์พันธสัญญาที่แข็งแกร่ง ถ้าไป๋หลี่หยวนใช้โปเกมอนเลเวล 30 ขึ้นไปก็ดูจะรังแกกันเกินไป แต่ถ้าใช้พวกตัวที่ยังไม่ได้ฝึกจริงจัง ก็อาจจะแพ้ได้ ดังนั้นไป๋หลี่หยวนเลยเรียกไซฮอร์นออกมา

ไซฮอร์นมีฝีมือไม่เลว เลเวล 26 แล้ว แถมพรสวรรค์ก็ดี เรียนรู้ท่าแผ่นดินไหวได้เอง ถือว่าพรสวรรค์ฟ้าประทาน ดังนั้นช่วงนี้ไป๋หลี่หยวนเลยเน้นฝึกไซฮอร์น รอให้ไซฮอร์นเก่งขึ้น จะได้มาทำหน้าที่เป็นการ์ดคุ้มกัน ปกป้องความปลอดภัยของตัวไป๋หลี่หยวนเอง

สำหรับไซฮอร์น ไป๋หลี่หยวนคาดหวังไว้สูงทีเดียว หลังจากฝึกมาระยะหนึ่ง เกราะเหล็กบนตัวไซฮอร์นก็ดูมีความมันวาวและเนื้อสัมผัสแบบโลหะมากขึ้น นี่เป็นผลจากการทาด้วยโลหะเหลวและให้กินโลหะพิเศษทุกวัน พร้อมกันนั้น หลังจากผ่านการเลี้ยงดูมาระยะหนึ่ง ความรู้สึกหนักแน่นบนตัวไซฮอร์นก็เพิ่มมากขึ้น ตัวก็ใหญ่ขึ้นรอบหนึ่ง ดวงตาก็ดูมีประกายสดใส ดูน่าเกรงขามมาก

แต่ไอ้นิสัยซื่อบื้อและสมองเส้นตรงของไซฮอร์นก็ยังไม่เปลี่ยน

รูปแบบการต่อสู้คือพุ่งชนดะ ถ้าไล่ไม่ทันก็แผ่นดินไหว โจมตีวงกว้างทั้งสนาม ง่ายๆ ดิบๆ แต่กินพลังงานมหาศาล

แต่เมื่อเทียบกับพี่น้องร่วมสาบานอย่างอิชิซึบูเตะที่พอโมโหก็ระเบิดตัวเองแล้ว ถือว่าดีกว่าเยอะ

อย่างน้อยโดนสั่นสะเทือนหน่อยก็ไม่ถึงตาย แต่ถ้าโดนระเบิดลูกหลง ไม่ตายก็คางเหลือง

"เดี๋ยวก่อน" กวงเยี่ยนพูดขัดขึ้นมา

"มีอะไรเหรอครับ" ไป๋หลี่หยวนมองกวงเยี่ยน

"ไป๋หลี่หยวน สัตว์พันธสัญญาที่ชื่อไซฮอร์นตัวนี้ ไม่ใช่สัตว์พันธสัญญาเริ่มต้นของเธอใช่ไหม"

ไป๋หลี่หยวนพยักหน้า

"งั้นตอนนี้การฝึกนักอัญเชิญของเธอไปถึงขั้นไหนแล้ว"

"ขั้นไหนเหรอครับ" ไป๋หลี่หยวนชะงัก คิดสักพักก็ตอบว่า "สร้างทีมเบื้องต้นเสร็จแล้วครับ"

กวงเยี่ยนหรี่ตาลง เร็วขนาดนี้เลยเหรอ

แล้วกวงเยี่ยนก็มองไปทางเชตู เชตูพยักหน้า ยืนยันว่าสิ่งที่ไป๋หลี่หยวนพูดเป็นความจริง

สีหน้าของกวงเยี่ยนที่มองไป๋หลี่หยวนเริ่มจริงจังขึ้น

"ช่างเถอะ สู้ก่อนค่อยว่ากัน เริ่มการต่อสู้"

[จบแล้ว]