บทที่ 7 - การทดสอบความแข็งแกร่ง

บทที่ 7 - การทดสอบความแข็งแกร่ง

◉◉◉◉◉

"นั่งตรงนี้ อย่าเดินเพ่นพ่านนะ" แอนดี้บอกกับไป๋หลี่หยวน

"ที่นี่ที่ไหนเหรอครับ" ไป๋หลี่หยวนมองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"เดี๋ยวเธอก็รู้เอง" แอนดี้พูดทิ้งท้ายแล้วหันหลังเดินจากไป ไปคุยกับเจ้าหน้าที่ที่อยู่ไกลออกไป

ไป๋หลี่หยวนมองรอบกายด้วยความสนใจ ถึงแอนดี้จะบอกว่าจะพามาทำเรื่องเข้าเรียน แต่ดูยังไงที่นี่ก็ไม่เหมือนที่สำหรับทำเรื่องมอบตัวเลยสักนิด

ตรงกลางเป็นลานกว้างขนาดใหญ่ ด้านบนของลานกว้างมีหน้าจอแปดจอหันไปแปดทิศทาง รอบๆ เป็นที่นั่งแบบขั้นบันได

ดูยังไงนี่มันก็สนามประลองชัดๆ

ระหว่างที่ไป๋หลี่หยวนกำลังรออย่างเบื่อหน่าย พวกผู้อาวุโสก็เดินเข้ามา แล้วนั่งลงข้างๆ ไป๋หลี่หยวน

"เสี่ยวหยวน เดี๋ยวไม่ต้องตื่นเต้นนะ ทำตัวตามสบายก็พอ" หญิงชราคนหนึ่งตบไหล่ไป๋หลี่หยวนแล้วพูด

"???"

ไป๋หลี่หยวนสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที

ตอนนั้นเอง แอนดี้ที่อยู่ไกลออกไปก็กวักมือเรียกไป๋หลี่หยวน

"ไปเถอะ" หญิงชราบอกกับไป๋หลี่หยวน

ไป๋หลี่หยวนหดคอ ลุกขึ้น แล้วก้าวขาสั้นๆ เดินเข้าไปหา

"มีอะไรเหรอครับ" ไป๋หลี่หยวนเงยหน้ามองแอนดี้ด้วยความไม่เข้าใจ

"ลงสนามสิ เตรียมตัวต่อสู้" แอนดี้บอก

"ต่อสู้" ไป๋หลี่หยวนตะลึง ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา

"ใช่สิ เพราะเธอปลุกตราสัญลักษณ์แล้ว ดังนั้นก่อนเข้าเรียนที่โรงเรียนตราสัญลักษณ์จำเป็นต้องทดสอบความแข็งแกร่งของเธอ เพื่อวิเคราะห์ค่าสถานะความแข็งแกร่ง ถึงจะทำบัตรประจำตัวและประเมินระดับให้เธอได้" แอนดี้อธิบาย

"ประเมินระดับ มีประโยชน์อะไรเหรอครับ" ไป๋หลี่หยวนถามด้วยความสงสัย

"ทรัพยากรที่โรงเรียนจะจัดสรรให้นักเรียนจะแตกต่างกันไปตามระดับ ยิ่งระดับสูงสวัสดิการก็ยิ่งดี ขณะเดียวกัน ต้องดูจากค่าสถานะของเธอ ถึงจะวางแผนการฝึกฝนและการเรียนที่เหมาะสมกับเธอที่สุดได้" แอนดี้อธิบาย

"แต่ว่า...ผมเพิ่งปลุกตราสัญลักษณ์วันนี้เองนะ..."

"กำลังดีเลย ร่างกายหลังจากเพิ่งปลุกตราสัญลักษณ์จะมีการยกระดับขึ้นมาครั้งหนึ่ง ตอนนี้แหละที่จะทดสอบพรสวรรค์ที่แท้จริงของเธอได้ดีที่สุด" แอนดี้ยิ้มพูด

ยกระดับเหรอ

ไป๋หลี่หยวนชะงัก ตัวเองไม่เห็นรู้สึกเลยว่ามีการยกระดับอะไร

ไป๋หลี่หยวนขยับมือไม้ รู้สึกว่าเหมือนปกติไม่มีผิด

ความจริงแล้วถึงจะบอกว่ายกระดับ แต่ระดับที่เพิ่มขึ้นก็ไม่ได้มากมาย สำหรับคนธรรมดาอาจจะชัดเจน แต่สำหรับไป๋หลี่หยวน แทบไม่รู้สึกอะไรเลย

เพราะความได้เปรียบทางเผ่าพันธุ์ของไป๋หลี่หยวนมันค้ำคออยู่ เขาเปลี่ยนร่างเป็นร่างมนุษย์โดยตรง ถึงพลังจะลดลงจากตอนแปลงร่างไปเยอะ แต่ก็ยังมีหลงเหลืออยู่ ค่าสถานะพื้นฐานสูงลิ่ว พลังอันน้อยนิดที่เพิ่มขึ้นมาหลังจากปลุกตราสัญลักษณ์ ไป๋หลี่หยวนย่อมไม่รู้สึกอะไร นี่จึงเป็นสาเหตุที่ไป๋หลี่หยวนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตราสัญลักษณ์โผล่มาตอนไหน

นอกจากนี้ ที่ไม่เหมือนกับร่างสถิตมนุษย์ทั่วไปคือ เขายังสามารถใช้สกิลบางอย่างที่ใช้ได้เฉพาะตอนแปลงร่างได้ด้วย

แต่ที่น่าอับอายคือ อายุของไป๋หลี่หยวนในหมู่อุลตร้าแมนยังถือเป็นแค่เด็ก นอกจากออกกำลังกายตามปกติกับเรียนวิชาต่อสู้ ก็ไม่เคยเรียนสกิลอะไรเลย แม้แต่ลำแสงก็ยังปล่อยไม่ออก

แต่ทว่า ด้วยพรสวรรค์ทางเผ่าพันธุ์ แค่ปล่อยแสงในตัวออกไปเฉยๆ ก็ยังพอทำได้ แต่ถ้าเทียบกับอานุภาพของสกิลลำแสงของจริงแล้ว มันไม่รุนแรงเลย จะเรียกว่าอ่อนด๋อยจนน่าสงสารก็ได้ อุลตร้าแมนเด็กตีกันยังไม่ใช้ท่านั้นเลย นอกจากจะไม่สร้างความเสียหายแล้ว ยังอาจจะเป็นการฟื้นฟูพลังให้อีกฝ่ายด้วยซ้ำ

เพราะทุกคนต่างก็เติบโตมาด้วยการอาบแสงจากพลาสม่าสปาร์ค ถ้าไม่ผ่านการฝึกฝนโดยเฉพาะ พลังในตัวก็มีต้นกำเนิดเดียวกัน การปล่อยแสงในตัวออกไปดื้อๆ สำหรับอุลตร้าแมนคนอื่นก็ไม่ต่างอะไรกับการป้อนอาหาร

"เอาล่ะ อย่าเสียเวลาเลย ลงสนามเถอะ วางใจเถอะ ไม่ยากหรอก" แอนดี้ชี้ไปที่สนามแล้วพูด

"จริงเหรอ"

"จริงสิ" แอนดี้พยักหน้าอย่างมั่นใจ

ไป๋หลี่หยวนมองแอนดี้ด้วยสายตาหวาดระแวง แล้วเดินเข้าสู่สนามประลอง

ไม่รู้ทำไม ไป๋หลี่หยวนมักจะรู้สึกว่าแอนดี้ไม่ใช่คนที่พูดความจริง

สองฝั่งของสนามมีจุดสีแดงกับสีน้ำเงิน น่าจะเป็นจุดยืนเริ่มต้น ไป๋หลี่หยวนไปยืนที่จุดสีน้ำเงินฝั่งตัวเอง พร้อมกันนั้นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็ขึ้นไปยืนบนแท่นสูงทางด้านซ้ายกลางสนาม

เมื่อไป๋หลี่หยวนยืนประจำที่ในสนาม ม่านพลังงานชั้นหนึ่งก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากพื้นสนาม จนล้อมรอบสนามเอาไว้ทั้งหมด

ไป๋หลี่หยวนมองม่านพลังที่ลอยขึ้นมาด้วยความสนใจ ม่านพลังแบบนี้ใช้พลังงานบริสุทธิ์ไร้ธาตุ จำได้ว่าในสนามฝึกของนครแห่งแสงก็มีม่านพลังแบบนี้ เป็นแบบสองทิศทาง ไม่เพียงป้องกันคนดูจากการถูกลูกหลง แต่ยังกันเสียงได้ด้วย ป้องกันคนดูส่งเสียงรบกวนคนแข่ง

แถมม่านพลังงานยังช่วยจำกัดขอบเขตการต่อสู้ และพลังงานไร้ธาตุก็ไม่ส่งผลกระทบเรื่องสภาพสนามต่อคู่ต่อสู้ทั้งสองฝ่ายด้วย

ไป๋หลี่หยวนเดาว่าม่านพลังงานนี้น่าจะมีฟังก์ชันคล้ายกับม่านพลังในสนามฝึกของนครแห่งแสง แต่ระดับเทคโนโลยีและการรองรับพลังงานคงเทียบกับของนครแห่งแสงไม่ได้แน่นอน

"นี่คือม่านพลังงาน ไม่ต้องกังวล มันไม่กระทบการต่อสู้ของเธอหรอก เดี๋ยวเธอต่อสู้ได้เต็มที่เลย ถ้าเธอเจออันตราย เจ้าหน้าที่จะลงไปช่วยเธอทันที" เสียงของแอนดี้ดังผ่านลำโพงเข้ามา

ไป๋หลี่หยวนหน้าขึ้นสีดำทันที อันตรายเหรอ ทำไมฟังแล้วใจคอไม่ดีชอบกล

"ตอนที่เธอปลุกตราสัญลักษณ์ เธอคงได้สัตว์พันธสัญญาที่มาพร้อมกับตราสัญลักษณ์แล้วสินะ" แอนดี้ถาม

สัตว์พันธสัญญาที่มากับตราสัญลักษณ์

ปลุกตราสัญลักษณ์แล้วแถมสัตว์พันธสัญญาด้วยเหรอ

ไป๋หลี่หยวนเดาว่าสาเหตุที่ตัวเองปลุกตราสัญลักษณ์ได้น่าจะเกี่ยวกับเครื่องเกม และโปเกมอนเริ่มต้นก็น่าจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าสัตว์พันธสัญญาที่แถมมานั่นแหละ

ไป๋หลี่หยวนจึงพยักหน้า

"ตราสัญลักษณ์อาชีพของเธอคือนักอัญเชิญ เดี๋ยวตอนต่อสู้จำไว้ว่าให้ใช้สัตว์พันธสัญญา สั่งการมัน เชื่อใจสัตว์พันธสัญญาของเธอ อย่าทำเหมือนเมื่อก่อนที่วิ่งเข้าไปต่อยด้วยมือเปล่าล่ะ" แอนดี้เตือน

เด็กหลายคนที่เพิ่งปลุกตราสัญลักษณ์นักอัญเชิญมักจะมีปัญหานี้ ปรับตัวไม่ทัน ยังคงเหมือนตอนฝึกที่ชอบถืออาวุธวิ่งเข้าไปลุยเอง ภาพที่สัตว์พันธสัญญายืนดูอยู่ข้างหลังแล้วนักอัญเชิญวิ่งไปบวกเองมันดูประหลาดจริงๆ

แอนดี้คิดว่าจำเป็นต้องเตือนไป๋หลี่หยวนสักหน่อย เพราะไป๋หลี่หยวนน่าจะไม่เคยได้รับการศึกษาพื้นฐาน อาจจะไม่เข้าใจอาชีพนักอัญเชิญ และนี่เป็นการทดสอบของไป๋หลี่หยวน เพราะเขาเป็นนักอัญเชิญ ดังนั้นการตรวจสอบความแข็งแกร่งหลักๆ ก็คือดูความแข็งแกร่งและศักยภาพของสัตว์อัญเชิญ จะทำกลับตาลปัตรไม่ได้

ให้สัตว์พันธสัญญาขึ้นไปเหรอ

ไป๋หลี่หยวนก้มมองตราสัญลักษณ์ที่มือตัวเอง ฟุชิกิดาเนะ เนียวโรโมะ และนาโซโนะคุสะในตราสัญลักษณ์เลเวลยังไม่สูง ถ้าให้สู้จริงๆ สู้ให้ตัวเองถือค้อนทุบไข่วิ่งเข้าไปลุยเองยังดีกว่าอีก

แต่ไป๋หลี่หยวนก็ยังพยักหน้ารับ

"เตรียมตัวต่อสู้"

เห็นไป๋หลี่หยวนพยักหน้าเตรียมพร้อม แอนดี้ก็ประกาศเริ่มการต่อสู้

"ปล่อยสัตว์อสูร การต่อสู้เริ่มได้"

[จบแล้ว]