เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 167 เส้นทางกลับบ้าน 2

ตอนที่ 167 เส้นทางกลับบ้าน 2

ตอนที่ 167 เส้นทางกลับบ้าน 2


มันเป็นเวลา1สัปดาห์แล้วนับตั้งแต่ตอนนั้น

ข่าวเกี่ยวกับกลุ่มของธีโอดอร์ที่กำลังจะออกไปถูกส่งไปยังมาร์ควิสและเจ้าชายทันที พวกเขากล่าวคำร่ำลาสั้นๆเพราะว่าพวกเขาไม่ชอบความจริงที่ว่าบุคคลที่แข็งแกร่งทั้งสองได้หลบซ่อนอยู่ในอาณาจักรของพวกเขา

มีเพียงคนจากตระกูลแพคเท่านั้นที่รู้สึกเศร้าเสียใจจากการจากไปของธีโอดอร์และแรนดอล์ฟ

“1สัปดาห์ได้ผ่านไปแล้ว”แพค จุงเมียง ผู้นำตระกูลแพค ได้กล่าวกับพวกเขาด้วยท่าทางมืดมน

หนึ่งเป็นชายผู้ที่สั่งสอนลูกชายเขา ขณะที่อีกคนเป็นเพื่อนฝึกซ้อมของเขาและเพื่อนร่วมดื่ม อาจจะมีความแตกต่างกันในเรื่องอายุระหว่างพวกเขา แต่แพค จุงเมียง ได้พูดคุยกับพวกเขาราวกับเป็นสหาย เขารู้สึกเสียใจอย่างมากที่ธีโอดอร์ต้องออกไปจากคฤหาสน์

เขามองสลับไปมาระหว่าง ธีโอดอร์และแรนดอล์ฟ ก่อนจะกล่าวว่า “…..ตามคำขอของท่านเท็ด ข้าจะเป็นผู้ที่มาฮุบคฤหาสน์ของพวกท่าน ข้าสามารถถามถึงเหตุผลได้หรือไม่?”

“แขกไม่ควรจะนำโชคร้ายไปหาเจ้าของ”ธีโอดอร์ตอบด้วยคำตอบที่เข้าใจได้ยาก อย่างไรก็ตาม แพค จุงเมียง นั้นเคยชินกับการพูดในลักษณะนี้และเขาก็ตระหนักถึงความหมายของคำพูดนั้น

“หืม ฝ่ายตรงข้ามของท่านนั้นแข็งแกร่ง?”

“ผมไม่คิดว่าผู้นำแพคและคนในตระกูลแพค ควรจะไปยุ่งเกี่ยวกับพวกมัน”

แพค จุงเมียง จะทุบตีใครก็ตามที่พูดเช่นนี้ทันที แต่เขากลับยิ้มให้กับธีโอดอร์ เมื่อพวกเขาได้พบกันครั้งแรก แพค จุงเมียง ไม่ได้รู้จักกับธีโออย่างลึกซึ้ง ตอนนี้ มันเป็นการยากสำหรับแพค จุงเมียง ที่จะคาดคิดว่าเขาสามารถเอาชนะธีโอดอร์ได้หรือไม่ อย่างไรก็ตามธีโอดอร์นั้นพยายามหลีกเลี่ยงปัญหาให้แก่พวกเขาและให้คำแนะนำว่าเขาไม่ควรขุดคุ้ยเรื่องนี้ นี่เพียงพอแล้วที่จะบอกว่าเรื่องนี้อันตรายแค่ไหน

แพค จุงเมียง พยักหน้าด้วยท่าทางหนักอึ้ง “ฮ่าๆ.....มีคำกล่าวอยู่ในตะวันออกเกี่ยวกับกบที่อยู่ในบ่อ  ข้าขอโทษที่ข้าไม่สามารถย้อนคืนคำร้องขอของท่านได้ แม้ว่าข้าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญก็ตาม”

“ไม่เป็นไร ผมขอขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ”ธีโอดอร์กล่าว

“ท่านขอบคุณข้า?โปรดอย่าทำเช่นนั้นเลย ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณท่านที่ช่วยสร้างฐานให้กับลูกชายข้า”

แพค จุงเมียง ได้เรียก แพค ต็อกซอน ผู้ซึ่งยืนอยู่ด้านหลังเขาอย่างเงียบๆ ธีโอดอร์อยากรู้ว่าทำไมแพค ต็อกซอนถึงไม่กล่าวอะเลย แต่ในไม่ช้าเขาก็ตระหนักได้ว่าทำไม เป็นเพราะดวงตาของเด็กหนุ่มนั้นเปียกชื้นราวกับแสงจากโคมระย้า

“ทะ-ท่านพี่”แพค ต็อกซอน ร้องสะอื้น เขาแทบจะเปลี่ยนเป็นสีแดงราวกับมะเขือเทศและไอออกมาสองสามครั้งก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมองหน้าธีโอดอร์ “ขอบคุณครับที่ยอมฟังคำขอที่แสนจะหน้าด้านของข้า!”

จากนั้นเขาก็โค้งตัวลงพร้อมกับใช้มือซ้ายกุมมือขวา แพค ต็อกซอนได้ขอบคุณสำหรับความสัมพันธ์ของพวกเขามากกว่าที่จะบ่นเกี่ยวกับระยะเวลาสอนอันแสนสั้นหรือการจากลาอย่างกะทันหัน

เขาได้รับความรู้พื้นฐานแล้วจากสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่เขายังไม่เข้าใจอย่างสมบูรณ์ เขาต้องตั้งมั่นในการเรียนรู้ด้วยตนเองเมื่อครูของเขาได้จากไป ในฐานะที่เป็นผู้แพ้ในตระกูลนักรบมาหลายปี มันเป็นธรรมชาติสำหรับแพค ต็อกซอน ที่จะรู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม หัวใจอันแสนบริสุทธิ์ของแพค ต็อกซอน ทำให้เขาไม่ลังเลเลยที่จะแสดงความขอบคุณจากใจจริง

ทำไมธีโอดอร์จึงตัดสินใจที่จะสอนเขา ธีโอดอร์มองเห็นตัวตนที่แสนอัปยศในอดีตของเขาจากความพยายามที่ไร้สิ้นสุดในตัวแพค ต็อกซอน แต่จิตใจของเขากลับไม่เขาสั่นไหว

“ต็อกซอน”

“ครับ ท่านพี่”

“พื้นฐานที่ฉันได้สอนมาจนถึงตอนนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเป็นจอมเวทย์ฝึกหัดในราชอาณาจักรเมลเทอร์ ซึ่งเป็นอาณาจักรเวทมนต์ ที่เปรียบเสมือนศูนย์กลางแห่งเวทมนต์ทั้งปวงในทวีปนี้ มันเป็นระบบการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในทวีปนี้”

มันเป็นเช่นที่ธีโอกล่าว สมาคมเวทมนต์แห่งเมลเทอร์ นั้นๆไม่เหมือนกับองค์กรอื่นๆ พวกเขาได้แบ่งปันการค้นคว้าของพวกเขาและความรู้ของพวกเขา

หลักสูตรของพวกเขานั้นได้รับการพัฒนาผ่านทางประวัติศาสตร์ มันมีประสิทธิภาพและมีความเหมาะสมที่สุดในทวีป ทุกคนที่จบการศึกษาจากสถาบันในเมลเทอร์จะได้รับประกาศนียบัตรหนึ่งใบที่สามารถไปเป็นอาจารย์ได้ทุกสถาบันไม่ว่าจะอาณาจักรใดก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ธีโอดอร์นั้นไม่ได้ยึดติดกับประกาศนียบัตรของเขาอีกต่อไป เขาบอกกับแพค ต็อกซอนว่า“หากเธอทำตามคำสอนของฉัน เธอจะสามารถบรรลุระดับที่ต้องการได้ภายในปีหน้า”

โชคดีที่สัมผัสเวทย์ของแพค ต็อกซอน นั้นดีกว่าของธีโอดอร์ในอดีตหลายเท่านัก หากแพค ต็อกซอน ได้รับความรู้ที่ถูกต้องและฝึกฝนซ้ำๆ มันจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะไปถึงวงกลมที่3 วงกลมที่4ก็อาจจะเป็นไปได้หากครอบครัวของเขาให้การสนับสนุนอย่างดี

บางทีในเวลานั้น ระดับของจอมเวทย์ผู้ที่สามารถสอนแพค ต็อกซอน ได้ในทวีปตอนกลางนั้นคงยากที่จะพบ ขณะที่ธีโอดอร์คิดเกี่ยวกับวันนั้นเขาก็กล่าวว่า “ฉันรู้สึกละอายใจยิ่งที่ต้องเปิดเผยมันในตอนนี้ แต่ชื่อของฉันคือธีโอดอร์ และนามสกุลของฉันคือมิลเลอร์”

“ธีโอดอร์ มิลเลอร์?”

“ใช่แล้ว”

หาก แพค จุงเมียง และแพค ต็อกซอน มีความรู้เกี่ยวกับตอนเหนือ พวกเขาอาจจะรู้สึกประหลาดใจหรือแม้กระทั่งโกรธ

อย่างไรก็ตาม พวกเขาทำได้เพียงแค่กระพริบตาปริบๆและธีโอดอร์ก็ได้ลุกขึ้นยืน ตอนนี้ทุกอย่างภายในอาณาจักรโซลดุนได้รับการแก้ไขแล้ว เขาใช้เวทมนต์ก๊อปปี้หนังสือต้นฉบับเกี่ยวกับไสยเวทย์จนหมดแล้ว เขาได้รับเงินคืน1000เหรียญทอง และเขาได้สร้างจอมเวทย์ที่กำลังจะเบ่งบานในอนาคต

“วันหนึ่ง หากเธอเผชิญหน้ากับกำแพงที่ไม่สามารถพังทลายได้ด้วยพลังของเธอ จงมาที่สมาคมเวทมนต์และหาตัวฉัน”

แพค ต็อกซอน ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์นี้จะเปรียบเสมือนสมบัติล้ำค่าที่สุดของตระกูลแพค หลังจากที่เดินทางมายังทวีปตะวันตก จากนั้นธีโอดอร์และแรนดอล์ฟก็กล่าวคำอำลาสั้นๆและเดินออกจากห้อง  แพค จุงเมียงและแพค ต็อกซอน จ้องมองตามพวกเขาไปด้วยความรู้สึกสับสนชั่วขณะ

แพค จุงเมียง ได้เปิดปากของเขาขึ้นเป็นคนแรกและกล่าว “….ฟู่ นี่เป็นความเพลิดเพลินอย่างแท้จริง”

“ชะ-เช่นนั้นหรอ?”

“ข้าอยากจะตำหนิเจ้าในท่าทางเหยาะแหยะเมื่อสักครู่ แต่ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีสิทธิ์ทำเช่นนั้น”

แพค ต็อกซอน ไม่เข้าใจและตอบกลับว่า “ครับ!ข้าเองก็คิดเช่นนั้น!”

เรื่องนี้ทำให้แพค จุงเมียง เคาะหัวเขาขณะที่พูด “เจ้าเด็กเหลือขอ!ยังจะหน้าด้านอีก!”

แพค ต็อกซอน เป็นเพียงเด็กโง่ที่โตขึ้นมานิดหน่อยภายใต้การสั่นสอนของธีโอดอร์ ดังนั้นเขาจึงพูดออกมาว่า “อ๋า!ท่านพ่อกำลังพูดถึงอะไร?”

แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่รอยยิ้มก็แผ่กระจายไปทั่วใบหน้าของทั้งสองคนและเรื่องนี้ก็ได้กระจายไปทั่วตระกูลแพค

***

“ทำไมนายถึงคิดเกี่ยวกับเด็กคนนั้นมากนัก”

“เขาสุภาพและสดใส หากเขาโตขึ้นอย่างถูกที่ถูกทาง เขาจะกลายเป็นจอมเวทย์ชั้นยอด”

หลังจากก้าวเท้าออกจากคฤหาสน์ที่พวกเขาอาศัยอยู่มานานกว่าหนึ่งปี ธีโอดอร์และแรนดอล์ฟ ก็หยุดพักชั่วขณะ ทั้งสองคนตั้งใจจะเดินทางระยะไกล ดังนั้นธีโอดอร์จึงเก็บของส่วนใหญ่รวมถึงอาหาร ไว้ในที่เก็บของของเขา

เนื่องจากการส่งออกสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นฐานเศรษฐกิจที่สำคัญของเมลเทอร์ นั่นหมายความว่าการจัดการการขนส่งและการจัดจำหน่ายสินค้านั้นเข้มงวดอย่างมาก ดังนั้นธีโอดอร์จึงใช้พลังของเขาเพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งของของเขาจากการสังเกตเห็น

“…เอาละ ดูเหมือนว่าจะไม่มีปัญหาอะไร”ธีโอดอร์คิด จากนั้นเขาก็ใช้เวทมนต์แสนสะดวกที่เขาได้เตรียมไว้ล่วงหน้าเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

‘Mass Teleport’

มันเป็นเวทย์มิติที่อนุญาติให้คนจำนวนมากกระโดดไปในระยะไกล และมันก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้สำหรับธีโอดอร์ที่มาถึงวงกลมที่7แล้ว แรนดอล์ฟได้รับการแจ้งเกี่ยวกับเวทมนต์ล่วงหน้า แต่เขาก็อดที่จะชื่นชมความสะดวกสบายไม่ได้

“ฉันคิดว่าเราจะเคลื่อนที่ผ่านท้องฟ้าแทนพื้นดินหรือทะเล แต่ฉันไม่ได้คิดถึงเวทย์มิติเลย จอมเวทย์นั้นทำให้ทุกสิ่งเป็นไปได้หมดจริงๆ”

“มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนักหรอก”

มันเหมือนกับที่ธีโอดอร์กล่าว เขาสามารถเขียนวงเวทย์นี้ได้หลังจากได้รับการตรัสรู้ แต่มันก็เหมือนกับที่เขาเคยคาดเดามาก่อนแล้ว ความถนัดของเขาสำหรับเวทย์มิตินั้นไม่ดี ธีโอดอร์ได้คำนวณสูตรและการไหลของมาน่าอย่างสมบูรณ์แบบ แต่’Mass Teleport’ก็ยังไม่มั่นคงและต้องใช้ความพยายามถึงสามครั้งในการทำให้เสถียร

ในตอนนี้เวทมนต์นี้มันง่ายและมั่นคงแล้ว แต่การเดินทางไกลเฉกเช่นที่ผู้นำWhite Tower ทำนั้นเป็นเพียงความฝันอันไกลโพ้นสำหรับเขา ธีโอดอร์จ้องมองไปที่วงเวทย์และถอรหายใจ ‘เห้อ ไม่มีคุณสมบัติอะไรที่จะสะดวกเฉกเช่นเวทย์มิติ....’

น่าเสียดาย มันเป็นเวทมนต์ที่ไม่เหมาะกับธีโอ นอกเหนือจากความสามารถเวทย์มิติที่ได้รับมาจาก’หนังสือต้นฉบับ’แล้ว มันก็ไม่เข้ากับเขา ธีโอดอร์ มิลเลอร์เลย ขณะที่ธีโอดอร์กำลังบ่นอยู่ภายในใจ แรนดอล์ฟก็เข้ามาในวงเวทย์และถาม “จุดหมายปลายทางของเราอยู่ที่ไหน?”

“ซิโปโตแห่งอาณาจักรคาร์กาส ด้วยระดับของฉัน ฉันไม่สามารถย้ายไปได้ไกลมากกว่านั้น”

ผู้นำWhite Tower นั้นสามารถเคลื่อนย้ายจากปิริสไปยังชายแดนของเมลเทอร์ได้ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาจะเลียนแบบได้ด้วยเวทย์มิติทั่วๆไป ดังนั้นธีโอดอร์จึงสร้าง ‘Mass Teleport’ด้วยผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่เขาจะทำได้

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้มันจะไม่เท่าผู้นำWhite Tower  วงเวทย์ของธีโอดอร์ก็ถือว่ายิ่งใหญ่สำหรับระดับของเขา เขาสามารถเคลื่อนย้ายจากปิริสไปยังซิโปโตในทวีปตะวันออกเฉียงใต้ได้ นั่นหมายความว่าเขาจะไปถึงชายแดนของทวีปตอนกลางทันที แม้ว่าเขาจะเคลื่อนที่ไปตามเส้นทางที่สั้นที่สุดโดยทางบกหรือทะเล ระยะเวลาที่ต้องใช้เพื่อข้ามระยะทางนั้นอย่างน้อยก็คือสองสัปดาห์

ธีโอดอร์เสร็จสิ้นการตรวจสอบขั้นสุดท้าย จากนั้นเขาก็ยืนอยู่ตรงกลางของวงเวทย์และส่งพลังเวทย์เข้าไปเพื่อเป็นแหล่งพลังงาน

จากนั้นเขาก็ตะโกนว่า “Mass Teleport!”

ทันใดนั้น แสงก็สาดกระจายออกมาจากวงเวทย์ที่เปิดใช้งานและรูปลักษณ์ของทั้งสองคนก็ละลายราวกับน้ำแข็งที่โดนความร้อน

เขายังคงมีอาการวิงเวียนศีรษะแม้ว่าเขาจะมีประสบการณ์มาหลายครั้งแล้วก็ตาม!ธีโอดอร์อดทนต่อความรู้สึกแย่ๆนี้และถ่ายโอนพวกเขาไปยังจุดหมายปลายทาง

เขารู้สึกปวดหัวอย่างมากในระหว่างกระบวนการ แต่หากเขาเผลอเพียงชั่วขณะมันจะเลวร้ายอย่างมากเนื่องจากนี่เป็นการเดินทางผ่านช่องว่างมิติ

“ฟู่!”

“แฮ้ก....!”

ธีโอดอร์ถอนหายใจขณะที่แรนดอล์ฟคว้าหัวของเขาเนื่องจากอาการวิงเวียนศีรษะ ธีโอดอร์คุ้นชินกับเรื่องนี้อยู่แล้วดังนั้นเขาจึงมองไปรอบๆ

พวกเขาอยู่ในพื้นที่รกร้างว่างเปล่า เต็มไปด้วยทรายและลมที่สะกิดจมูกธีโอดอร์ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้เห็นทิวทัศน์นี้ ดังนั้นธีโอดอร์จึงเชื่อมั่นในความสำเร็จของเวทย์มิติเขา นี่คือเขตชานเมืองของซิโปโค ซึ่งเขาได้ตั้งไว้เพื่อเป็นจุดหมายปลายทางของMass Teleport

จึก-

ขณะนั้นเอง ธีโอดอร์ก็ประสบกับความเจ็บปวดอันแหลมคมในหัวเขา

“อ้ากก!”

มันไม่ใช่ความรู้สึกแย่ๆจากเวทย์มิติ แต่เป็นความเจ็บปวดที่เกิดจากการเตือน ธีโอดอร์เข้าใจเหตุผลนี้ด้วยตรรกะของเขา ไม่ใช่สัญชาตญาณ และยิ้มอย่างขมขื่น

ในแง่หนึ่ง มันก็เหมือนความเจ็บปวดที่เติบโตขึ้น การใช้เวทย์มิติที่เขาไม่เคยใช้มาก่อน นำเขาไปสู่ผลข้างเคียงที่ไม่คาดคิดเพราะแก่นพลังของธีโอดอร์ได้หายไปเมื่อเขาก้าวสู่ขอบเขตผู้อยู่เหนือธรรมชาติ

แก่นพลังเป็นสิ่งที่คอยควมคุมขีดจำกัดพลัง แต่มันก็ยังสิ่งที่มีอยู่เพื่อความปลอดภัย การจุพลังได้ไร้ขีดจำกัดก็เปรียบเสมือนดาบสองคม

‘นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องแก้ไขปัญหานี้ด้วยศาสตร์เวทย์’

ในขณะที่ธีโอดอรืกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่คาดคิด แรนดอล์ฟก็สะบัดไล่อาการวิงเวียนไปและเดินมาหาเขา

“ธีโอ นายจะเตรียมเวทย์เคลื่อนย้ายอีกครั้งในซิโปโต?”

“….ฉันคิดเช่นนั้น แต่ไม่ใช่ตอนนี้”

ธีโอดอร์ไม่ได้เลือกซิโปโตเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับMass Teleport เพียงเพราะมันอยู่ในระยะ

เขาต้องการพูดคุยกับกิบราอีกครั้ง ผู้ที่ค้นพบว่าพวกเขาอาศัยอยู่ที่ไหนและส่งจดหมายถึงพวกเขา ธีโอดอร์ไม่รู้ว่ากิบราได้สนเอข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มการค้าออร์คุสเพราะสนับสนุนเขาหรือมันเป็นเพียงกับดัก เขาอยากให้มันเกิดจากความรู้สึกส่วนตัว

ทันทีที่ธีโอดอร์ฟื้นคืนพลังเวทย์ของเขาได้ในระดับหนึ่ง เขาก็เปิดปากขึ้น “ฉันจะไปหากิบรา”

ไม่ว่ากิบราจะวางแผนอะไรอยู่ก็ตาม เขาก็คงไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะมาถึงที่นี่แล้วด้วยเวทย์มิติ

ตัวตนของWhite Tower นั้นได้รับการเปิดเผยในเมลเทอร์ แต่เวทย์มิติก็ยังยากที่จะเห็นในชีวิตจริงและมีผู้ที่สงสัยเกี่ยวกับการมีอยู่ของมันมากมาย ธีโอดอร์ได้ใช้’Mass Teleport ‘และย่นระยะเวลาในการเดินทางไปได้นับสิบวัน

มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ธีโอดอร์คิดว่ามันจะทำให้เขาอยู่เหนือกว่ากิบรา

จบบทที่ ตอนที่ 167 เส้นทางกลับบ้าน 2

คัดลอกลิงก์แล้ว