ตอนที่ 168 เส้นทางกลับบ้าน 3

สมาคมข่าวสารสาขาซิโปโต ที่ที่มี’ราชาหนู’หนึ่งในผู้กุมข่าวสารที่ดีที่สุดในทวีปตอนกลาง มันตั้งอยู่ในเขตชานเมืองที่มีคนไม่กี่คนเท่านั้น ธีโอดอร์ต้องหาเครื่องหมาย แต่มันก็ไม่ยากมากที่จะนึกถึงอดีตที่เขาเคยมาที่นี่ ผู้คนที่เดินเข้ามาและจากไปขณะที่เขาเดินผ่านเขาวงกตราวกับมันเป็นบ้านเขา

มันเป็นเช่นนี้จนกระทั่งธีโอดอร์และแรนดอล์ฟได้พบประตูโทรมๆที่ปลายสุดของถนน กลิ่นที่คุ้นเคยได้แตะจมูกพวกเขา

“นี่....!?”

“…มันเป็นกลิ่นเลือดของมนุษย์ รุนแรงมาก”

ธีโอดอร์และแรนดอล์ฟเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ทันทีขณะที่พวกเขาจ้องมองผ่านประตูที่เปิดครึ่งหนึ่ง

แรนดอล์ฟมีประสบการณ์ในการต่อสู้มามากมายดังนั้นเขาจึงสามารถบอกได้ว่าที่ซ่อนของสมาคมข่าวสารนั้นเต็มไปด้วยคนที่ตายแล้ว กลิ่นแห่งความตายนั้นมีอย่างน้อยสิบศพ บางทีอาจจะร้อยศพ

ชายสองคนเดินเข้ามาใกล้ทางเข้าสมาคมข่าวสารอย่างระมัดระวัง

“ลองตรวจสอบอีกครั้งก่อนที่จะเข้าเถอะ”ธีโอดอร์เดินไปข้างหน้าอีกก้าวและตรวจสอบพื้นที่ด้วยเวทย์ตรวจจับ คลื่นเวทมนต์ได้ระเบิดออกจากฝ่มือเขาและมุ่งหน้าไปยังที่ซ่อนของสมาคมข่าวสาร คลื่นมันสั่นสะเทือนราวกับอัลตราซาวด์ของค้างคาวในขณะที่ค้นหาผู้รอดชีวิต

อย่างไรก็ตาม เวทมนต์ก็ได้หายไปและท่าทางของธีโอดอร์แปรเปลี่ยนเป็นแข็งทื่อ “ทุกคนตายหมดแล้ว ด้านในไม่มีใครที่ขยับอยู่เลย”

“มันเป็นการสังหารหมู่อย่างแท้จริง ดวงอาทิตย์ยังไม่ลดลงเลย นักฆ่าผู้นี้กระทำการอุกอาจยิ่งนัก”แรนดอล์ฟตั้งข้อสังเกต

ที่ซ่อนของสมาคมนั้นอยู่นอกสายตา แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่าผู้คนเหล่านี้ทั้งหมดได้โดยไม่มีใครรับรู้  แรนดอล์ฟยกดาบสองเล่มขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคยและก้าวไปข้างหน้ากับธีโอดอร์

จากนั้น ทางเดินที่ธีโอได้เดินผ่านมาเมื่อปีก่อนก็ปรากฏตรงหน้าพวกเขา

พรึ่บ

ครั้งก่อน เขาไม่ได้ใช้เวทย์แสงเพื่อหลีกเลี่ยงการกระตุ้นสมาคม อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาได้ใช้บอลแสงหลายลูกเพื่อสอดส่องโดยรอบ มันมีกลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงอย่างมาก ขณะที่มีรูอยู่ตามผนังด้านซ้ายและด้านขวาของทางเดิน

ธีโอดอร์มองไปรอบๆและพูดกับแรนดอล์ฟผู้ที่กำลังเดินอยู่ด้านหน้าเขา “พวกถูกสังหารโดยไม่รู้ตัว ดังนั้นผู้ฆ่าจึงต้องมีพรสวรรค์อย่างมาก”

“ฉันไม่คิดเช่นนั้น”แรนดอล์ฟไม่เห็นด้วยกับธีโอดอร์“ดูนี่ ธีโอ ลองดูที่ร่างกายเหล่านี้สิ”

“อะไร?”

ธีโอดอร์ทำตามคำแนะนำของแรนดอล์ฟโดยปราศจากการพูดอะไรเพิ่มเติม

ธีโอดอร์ได้ทำลายกำแพงที่แรนดอล์ฟชี้ และศพก็ได้กลิ้งมาที่เท้าของเขา เลือดที่ไหลออกจากศพนั้นทำให้พื้นหรือฝ้าเพดานเต็มไปด้วยสีแดง

อย่างไรก็ตาม  ธีโอดอร์กลับขมวดคิ้วแน่นขณะที่เขาสังเกตเห็นถึงซากศพ

‘นี่มันศพของสมาชิกสมาคมข่าวสาร---‘

“ทำไมพวกเขาจึงมีลักษณะเช่นนี้กัน?”

ใบหน้าของพวกเขากำลังยิ้มหรือมีการแสดงออกที่ปกติอื่นๆ ธีโอดอร์ไม่คุ้นเคยกับการบาดเจ็บด้วยดาบ แต่ไม่มีมนุษย์คนไหนที่สามารถคงความรู้สึกเช่นเดิมได้ก่อนที่จะถูกแทงทะลุหัวใจหรือศีรษะ อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าพวกเขาเหล่านี้จะไม่รู้ตัวเลยว่าพวกเขาได้ตายแล้ว

“นี่เป็นรังสีดาบที่เข้มมาก”แรนดอล์ฟมองไปที่รอยตัดด้วยการแสดงออกที่รุนแรง

เขามีความมั่นใจในความเร็วของเขา แต่มันเป็นไปได้จริงงั้นหรือที่จะฆ่าคนหลายสิบคนเช่นนี้?โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมีคนจำนวนมากที่อาศัยอยู่ในสถานที่เช่นนี้.....ไม่สำคัญว่าความเร็วดาบของเขาจะเป็นยังไง เขาสามารถที่จะทำเช่นนี้ได้งั้นหรือ?

“ไม่ แม้กระทั่งจอมดาบในตำนานยังไม่สามารถทำเช่นนี้ได้” แรนดอล์ฟคิดถึงความเป็นไปได้หลายรูปแบบในหัวของเขาและพบว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย มันเป็นงานที่ยากลำบากแม้กระทั่งสำหรับคนที่มีทักษะสูงมาก นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถทำได้โดยไม่ต้องใช้ ’ความสามารถออร่า หรือ เวทมนต์’

คนสองคนได้เดินผ่านศพแปลกๆต่อไป ไม่นานนัก ธีโอดอร์ก็ได้เห็นมัน สถานที่ที่เขาพบกับกิบราครั้งแรก ธีโอสามารถมองเห็นร่างกายที่ยากจะบอกได้ว่านั่นคือมนุษย์

“….การทรมาน”ธีโอดอร์กล่าว

“….”

ยี่สิบนิ้วและนิ้วโป้งเท้าได้กลิ้งอยู่บนพื้น ที่ที่ควรจะมีลูกตากลับว่างเปล่า และผิวหนังของเขาถูกลอกออกโดยสมบูรณ์ เหตุผลที่ธีโอดอร์และแรนดอล์ฟสามารถระบุตัวตนของศพที่ถูกหั่นนี้ได้ว่าเป็นกิบราเนื่องจากโครงสร้างร่างกายที่ใหญ่โตของเขา

มันเป็นความเจ็บปวดอย่างมากสำหรับธีโอดอร์ที่ค้นพบว่าชายที่เขาเคยรู้จักได้ตายแล้ว แรนดอล์ฟขมวดคิ้วขณะที่เขาตรวจดูสภาพศพที่น่ากลัวนั้นและพึมพำ “นี่กลับคุ้นเคย”

“หือ?”ธีโอดอร์ถาม

“ฉันจำได้ นี่เป็นสิ่งที่ฉันเคยเรียนรู้มาก่อน มันเป็นการทรมานที่ใช้สอนกันในโรงเรียนอัศวินในจักรวรรดิ  ขั้นแรก ตัดชิ้นส่วนบนแขนขาที่ละชิ้นจนหมด เพื่อให้ร่างกายมีความละเอียดอ่อนมากขึ้น สุดท้าย จัดการกับความเจ็บปวดโดยการเฉือนผิวหนังบางส่วนออก มันเป็นการทรมานที่มีชื่อเสียงในด้านประสิทธิภาพอย่างมาก”

“ไม่มีทาง.....7เทพดาบแห่งจักรวรรดิ?”

“อะไรนะ?!7เทพดาบแห่งจักรวรรดิ---”แรนดอล์ฟตอบสนองต่อคำพูดธีโอและลืมที่จะลดเสียงของเขา อย่างไรก็ตาม ธีโอดอร์ไม่มีเวลาที่จะอธิบายให้เขาฟัง มันเป็นสิ่งที่เขาได้ยินมาจากผู้นำWhite Tower ในเกรทฟอเรสต์  ปรมาจารย์ดาบผู้ลึกลับ เขาอาจจะเป็น1ใน7เทพดาบแห่งจักรวรรดิ ที่มีความสามารถในการ ‘ซ่อนเร้น’

แกร๊ก.

สร้อยคอคริสตัลสีแดง ซึ่งเป็นเครื่องรางเก่าแก่ ได้ปรากฏบนฝ่ามือธีโอดอร์

[+5 หางของผู้พ่ายแพ้(เครื่องประดับ)]

[นี่เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่สร้างขึ้นโดยการใช้ชิ้นส่วนร่างกายของบุคคลที่สันนิษฐานว่าเป็น1ใน7เทพดาบแห่งจักรวรรดิ ส่วนของร่างกายได้ถูกตัดขาดโดยผู้นำWhite Tower กับมือ  คริสตัลสีแดงที่ดูเหมือนอัญมณี แต่มันคือของพิเศษที่สร้างขึ้นโดยการกลั่นส่วนหนึ่งของร่างกายปรมาจารย์ดาบ นอกจากนี้มันยังมีคุณสมบัติในการแกะรอย สิ่งประดิษฐ์นี้ถูกออกแบบมาเพื่อติดตาม ‘เป้าหมาย’ ภายในรัศมี30กิโลเมตร และจำนำทางเจ้าของไปยังพิกัดนั้น

*สร้อยคอนี้อยู่ในระดับ ‘หายาก’

*เมื่อกินแล้ว พลังเวทย์จำนวนน้อยจะถูกดูดซับ

*เมื่อกินแล้ว พลังออร่าที่หลงเหลืออยู่จะยับยั้งการไหลเวียนของพลังเวทย์

*เมื่อกินแล้ว ความเชี่ยวชาญของ เวทย์ติดตาม จะเพิ่มขึ้น

*โปรดทราบ!เลือดนี้มีความเข้มข้นของออร่าที่สูงมาก สิ่งประดิษฐ์นี้จะมีผลเสียต่อผู้ใช้]

เมื่อธีโอดอร์ยืนยันสิ่งประดิษฐ์จากหน้าต่างข้อมูล เขาก็ถ่ายพลังเวทย์ลงไปโดยไม่ตรวจสอบปฏิกิริยาของแรนดอล์ฟ

เครื่องรางนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยแขนของปรมาจารย์ดาบผู้ที่พ่ายแพ้ให้แก่ผู้นำWhite Tower ในเกรทฟอเรสต์ และมันถูกใช้เป็นเครื่องมือติดตาม หากสิ่งประดิษฐ์นี้ตอบสนอง ตัวตนของอีกฝ่ายก็จะชัดเจนขึ้น

วูบบบบบ!

มันเป็นไปตามความคาดหวังของเขาเมื่อแสงสีแดงเริ่มสาดกระจาย แสงสีแดงได้พุ่งทะลุผ่านเพดาน ผนังกำแพง และพื้น รวมถึงทั้งสองคนในห้อง ก่อนที่มันจะวาดแผนที่ขึ้นบนผนังด้านซ้าย มันแสดงแผนที่โดยรอบอย่างสมบูรณ์แบบ มันสามารถที่จะขายให้กับร้านแผนที่ได้ด้วยราคาที่แสนแพง คุณลักษณะเช่นนี้เป็นไปได้เนื่องจากเวทย์มิติของผู้นำWhite Tower ที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่

เมื่อธีโอดอร์ มองไปที่แผนที่ เขาก็พึมพำด้วยใบหน้าน่ากลัว “นี่....ด้านนอกซิโปโต?”

มันไม่ใช่เขตชานเมือง แต่เป็นพื้นที่นอกกำแพงที่มีสายลมที่พัดผ่านทะเลทราย แสงสีน้ำเงินได้กระพริบอยู่ตรงกลางของแผนที่ซึ่งแสดงตำแหน่งของปรมาจารย์ดาบ

ทันใดนั้น....

“เอ๊ะ?”

“มันคืออะไร?ฉันจะได้ช่วยนายหามัน”

จากนั้นแรนดอล์ฟก็ถูกบ่นอย่างหนักโดยธีโอดอร์ แต่ธีโอดอร์กลับไม่ให้แรนดอล์ฟมีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ

จู่ๆ จุดสีน้ำเงินบนแผนที่สีแดงก็ได้หายไป กล่าวอีกนับหนึ่ง ปรมาจารย์ดาบที่ถูกแกะรอยได้ใช้’ความสามารถออร่า’ ไม่ว่าความสามารถนั้นจะมีประสิทธิภาพแค่ไหน มันก็จะต้องใช้พลังที่มหาศาล ไม่มีปรมาจารย์ดาบผู้ใดที่จะใช้มันในสถานการณ์ที่ไม่จำเป็น

นี่หมายความว่า เป้าหมายกำลังอยู่ในระหว่างการต่อสู้

“หากไม่ใช่สมาคมข่าวสาร แล้วเขากำลังต่อสู้กับใคร?”เสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัยของธีโอดอร์สะท้อนอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยเลือด

***

ห่างจากสมาคมข่าวสารไปประมาณ 10 กิโลเมตร มีชายคนหนึ่งได้เปิดเผยตัวเองว่าเป็นคนรู้จักธีโอดอร์ บิล แพเร็น ผู้ที่ทำงานในฐานะนักรบของกลุ่มการค้ามาเป็นเวลาหลายปี มองไปที่ชายตรงหน้าเขา

‘ไอสารเลวนี่เป็นใครกัน?’เขาพยายามจะตะโกนออกมา

อย่างไรก็ตาม บิล ไม่สามารถที่จะพูดอะไรได้ ขณะที่เขาพยายามจะเปิดปากของเขาขึ้น หัวของเขาก็ได้กลิ้งไปบนทรายร้อนเสียแล้ว เขาตายทันทีที่เขาได้พบกับชายลึกลับ

ห้าคนสุดท้ายก็ไม่แตกต่างกัน หกผู้ใช้ออร่า ได้แปรเปลี่ยนเป็นศพอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ปรมาจารย์ดาบผู้สวมหน้ากากกลับไม่พอใจ “จิ๊ ไอพวกขยะ”

‘ขยะ?’เขาไม่ได้ดีใจนักที่ประสบความสำเร็จในการลอบสังหารอย่างสมบูรณ์

อย่างไรก็ตาม ราวกับตอบสนองต่อคำกล่าวของชายสวมหน้ากาก เงาหลายเงาได้ผุดขึ้นจากพื้นทราย เงาที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำได้ถามชายสวมหน้ากาก [เจ้าเป็นใครกัน?ทำไมเจ้าถึงโจมตีพวกข้า?]

“ข้าถูกถามคำถามอยู่หลายครั้ง แต่เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้”ชายสวมหน้ากากตอบอย่างเย็นชา“เจ้ารู้อยู่แล้วว่าข้าจะมา”

[หุๆๆๆๆ....วันนี้มีการบุกรุกมาสามครั้ง เจ้าก่อให้เกิดความวุ่นวายถึงสองครั้งและคิดว่าเราจะไม่รู้เรื่องนี้…?]

“ไม่ ข้าคาดหวังให้เจ้ารู้ ข้าคิดว่าเจ้าจะฉลาดพอที่จะถอนตัวออกไป ข้าขออภัยที่คิดเช่นนั้น”แม้ว่าจะได้ยินเสียงอันน่าขนลุกจากเงา แต่ชายสวมหน้ากากก็ยังคงพูดอย่างเหยียดหยาม“ข้าไม่รู้ว่าทำไมเจ้าถึงรอคอยหลังจากถูกโจมตีสองครั้ง เจ้ากำลังเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับข้า?หรือเจ้าตั้งใจจะให้ข้อมูลที่ข้าต้องการ?”

[….มันเป็นข้อมูลเกี่ยวกับที่อยู่ของ ‘เขา’]

“ใช่ หากเจ้าได้ฟังคำร้องขอของข้าตั้งแต่แรก กลุ่มทั้งสองของเจ้าคงจะรอดตัวไป เจ้าเป็นคนก่อให้เกิดปัญหาเอง”ออร่า สีขาวได้เอ่อล้นจากใบดาบขณะที่ชายสวมหน้ากากกล่าว “ผู้ชนะคือผู้แข็งแกร่ง และผู้แพ้คือผู้ที่อ่อนแอ ข้าแข็งแกร่งกว่าเจ้า ดังนั้น ข้าจึงมีสิทธิ์ที่จะเอาชีวิตเจ้าไป”

มันเป็นกฏแห่งป่า เขาใกล้เคียงกับคำว่าสัตว์ร้ายมากกว่ามนุษย์ขณะที่เขาชี้ดาบไปยังพวกมัน นี่คือพลังออร่าของปรมาจารย์ดาบ พื้นที่ที่ปลายดาบได้ชี้ไป ได้แยกเป็นสองส่วน ทรายและลมเองก็ถูกผ่าครึ่งด้วยเช่นกัน

“บอกข้ามา ธีโอดอร์ มิลเลอร์ อยู่ไหน?”ชายสวมหน้ากากถาม

พลังเวทมนต์ที่จับเงาไว้ด้วยกันได้สั่นสะเทือน และรูปทรงของพวกเขาก็จางหายไปก่อนที่จะกลายเป็นชัดเจนอีกครั้ง

ชายสวมหน้ากากเป็นตัวตนที่สามารถสั่นคลอนพลังเวทย์ของเงาได้!เป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่น่าเชื่อ ฝ่ายตรงข้ามอาจจะฆ่าพวกเขาไปแล้วหากพวกเขาเป็นคนจริงๆไม่ใช่เงา

อย่างไรก็ตาม ผู้นำของเงาไม่ได้หวาดกลัวและเยาะเย้ยเขา

[ปรมาจารย์ดาบที่แสนโง่เขลาเอ๋ย ขอบเขตที่เจ้าได้มาถึงจะไร้ค่าเมื่อเผชิญหน้ากับความตายที่แท้จริง......ใช่ เจ้าต้องการพิสูจน์ความถูกต้องของกฏแห่งป่า....?’]

“ถูกต้อง”

[ความแข็งแกร่งและอ่อนแอ.....ข้าจะสอนเจ้าถึงคุณค่าของสิ่งที่อยู่เหนือกว่านั้น]ผู้นำเงา วอร์ล็อคของกลุ่มการค้าออร์คุส ได้ตัดสินที่จะนำชายสวมหน้ากากไปสู่ความตาย [ข้าจะเปลี่ยนดาบเจ้าให้กลายเป็นเศษโลหะ!จากนี้ไป จงบูชาความตาย!]