ตอนที่ 166 เส้นทางกลับบ้าน 1

“ท่านอดอล์ฟ โปรดดูแลท่านพี่ด้วย”

“เข้าใจแล้ว”

เป็นเช่นเคย แพค ต็อกซอน ได้ออกมาจากห้องของธีโอดอร์ด้วยท่าทางน่ากลัวขณะที่แรนดอล์ฟถอนหายใจเมื่อต็อกซอน เดินออกไป แรนดอล์ฟชอบนิสัยที่รักการเรียนรู้และสุภาพของเขา แต่การมาเยียมบ่อยๆนั้นเป็นเรื่องน่ารำคาญ อย่างไรก็ตาม เขาไม่อาจที่จะห้ามไม่ให้ต็อกซอนมาได้

เช่นนั้น แรนดอล์ฟจึงต้องเดือดร้อนเนื่องจากตำแหน่งของเขา

‘นั่นทำให้นึกถึงตัวฉัน รวมวันนี้ มันเป็นเวลา1สัปดาห์แล้ว’ แรนดอล์ฟนับจำนวนวันและมองไปยังธีโอดอร์ ผู้ที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนเตียง

แรนดอล์ฟเป็นคนแรกที่พบว่าธีโอดอร์หมดสติและเขาก็เป็นคนแรกที่ตระหนักถึงสถานการณ์ ธีโอดอร์ไม่ได้มีไข้หรือเหงื่อที่เย็น ดังนั้นมันจึงดูเหมือนว่าเขากำลังหลับ อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริงของเรื่องนี้มันแตกต่างออกไป

จากนั้น แรนดอล์ฟก็จ้องมองไปที่ธีโอดอร์ผู้ที่หลับใหลไม่ได้สติและยอมรับถึงสถานการณ์เช่นนี้

นึ่คือช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลง เขากำลังจะก้าวข้ามกำแพงขอบเขต!

ร่างกายและจิตวิญญาณของมนุษย์จะไม่สามารถจัดการกับพลังที่เหนือธรรมชาติได้ ดังนั้น มนุษย์ผู้ที่เข้าถึงขอบเขตของผู้อยู่เหนือธรรมชาติจึงต้องพัฒนาร่างกายและจิตวิญญาณของพวกเขาให้อยู่ในระดับเดียวกับพลังอำนาจนั้น

คำว่า ‘การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ’หมายถึงปรากฏการณ์ที่ทำให้ความไม่สมดุลในร่างกายถูกแก้ไขและยกระดับของมันขึ้นให้เกินขอบเขตมนุษย์ มันเป็นขอบเขตที่ทำให้สิ่งสกปรกที่ซ่อนอยู่ในร่างกายถูกชะล้างออก

แรนดอล์ฟนึกถึงประสบการณ์ที่เขาได้รับในช่วงเวลาที่เขาก้าวผ่านขอบเขตมาและคิดถึงช่วงเวลาการเปลี่ยนแปลงของจอมเวทย์ที่ค่อนข้างเงียบสงบ

“มันเป็นการตัดสินที่ผิด” แรนดอล์ฟพูดขณะที่เขาบีบข้อมือของธีโอดอร์เบาๆ และทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันที

ท่าทางของเขาการเป็นเคร่งเครียดเนื่องจากกระแสพลังที่หมุนวนภายในร่างของธีโอ มันเป็นเหมือนกับในวันแรกที่เกิดการเปลี่ยนแปลง กระแสพลังนั้นกว้างใหญ่และทรงพลังมากจนแรนดอล์ฟไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงได้แม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ดาบก็ตาม มันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้มันสงบจากภายนอก

แรนดอล์ฟต้องรอจนกระทั่งเจ้าของพลัง ธีโอดอร์ มิลเลอร์ สามารถควบคุมมันได้ด้วยตัวเขาเอง อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดก็คือหากมันล้มเหลว จะเกิดอะไรขึ้นหากพลังที่แสนน่ากลัวนั้นเกิดการระเบิดขึ้น?คฤหาสน์จะระเบิดเป็นชิ้นๆและความเสียหายอาจจะลามไปถึงเมืองที่อยู่ห่างไกล

แรนดอล์ฟยิ้มขณะที่เขาเหลือบไปมองใบหน้าที่ยังคงหลับอยู่ของธีโอ

‘ธีโอนั้นเป็นคนพิเศษ หรือจอมเวทย์มักจะเป็นเช่นนี้ทุกคน?’

แน่นอน ธีโอดอร์นั้นอยู่ในกรณีพิเศษ แต่แรนดอล์ฟไม่มีทางรู้เรื่องนี้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะรู้ถึงความเสี่ยง แต่แรนดอล์ฟก็ไม่ได้ออกห่างจากธีโอดอร์ เขาเชื่อว่าธีโอจะสามารถหยุดยั้งวิกฤตและควบคุมพลังนี้ได้ มันเป็นตำนาน แต่ในจักรวรรดิแอนดราส ยิ่งวิกฤตในช่วงการเปลี่ยนแปลงนั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน คนๆนั้นก็จะมีศักยภาพมากเท่านั้น

หากเป็นเช่นนั้น ธีโอดอร์จะเกิดใหม่เป็นผู้อยู่เหนือธรรมชาติที่ไม่เคยมีมาก่อน

“...อืม มันอาจจะเป็นความเข้าใจผิดของฉัน”แรนดอล์ฟพบว่าเรื่องนี้มันน่าตลกและหัวเราะขณะที่เขาลุกขึ้น

ตั้งแต่เช้าจนกระทั่งตกดึก เขาอยู่เคียงข้างกายธีโอดอร์ตลอดเวลา นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้กินอะไรเลย แรนดอล์ฟเดินไปยังห้องครัวใกล้ๆเพื่อดื่มน้ำสักแก้ว ระยะเวลาที่เขาอยู่ที่นั่นเพียงแค่3นาที

ไม่นานหลังจากที่แรนดอล์ฟเดินออกจากห้องครัว เขาก็คว้าลูกบิดประตูห้องของธีโอดอร์และสัมผัสได้ถึงความหวาบหวามที่เข้าสู่ร่างกายเขา

ความรู้สึกที่คมชัดของปรมาจารย์ดาบได้สังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนเปลงทั้งก่อนและหลังภายในห้อง การไหลเวียนของมาน่าที่ไม่เสถียรซึ่งเปรียบเสมือนไต้ฝุ่นได้สงบลง หากเป็นเช่นนั้น มันก็สามารถเป็นไปได้เพียงสาเหตุเดียว

‘การเปลี่ยนแปลงได้จบลงแล้ว’ แรนดอล์ฟกลืนน้ำลายก่อนที่จะบิดลูกบิดประตู

ธีโอดอร์ได้ประสบความสำเร็จในการก้าวข้ามกำแพงเพื่อเป็นจ้าวมนตราแล้วหรือเขาไม่สามารถควบคุมมันได้?  ทันทีที่เขาเปิดประตูเข้าไปเขาก็ได้พบกับผลลัพธ์ที่รอคอย

“ฮ่าๆๆๆ”แรนดอล์ฟอดที่จะหัวเราะไม่ได้

นี่เป็นเพราะสิ่งที่เขากังวลนั้นมันไร้ค่า เมื่อเห็น เขา ยืนอยู่ตรงนั้น

ดวงตาทั้งสองข้างของเขามีความลึกซึ้งมากว่าก่อนหน้าและเขาได้ยืนอยู่ด้วยขาสองข้างของเขาโดยปราศจากการสั่น หลังจากที่ผ่านขอบเขตของมนุษย์มา ในที่สุด ธีโอดอร์ มิลเลอร์ ก็ได้กลับมาแล้ว

“ขอโทษที่ทำให้นายต้องรอ”ธีโอดอร์พูดกับแรนดอล์ฟ มีรอยยิ้มจางๆบนใบหน้าของเขาที่มาพร้อมกับคำขอโทษง่ายๆ “มันใช้เวลานานมากกว่าที่ฉันคิด”

ด้วยวงกลม7วงที่ส่งเสียงร้อง มันเป็นการประกาศว่าบนโลกได้มีผู้ข้ามผ่านขอบเขตของมนุษย์อีกคนแล้ว

***

ร่างกายของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปมากมายเฉกเช่นผู้ใช้ออร่า อย่างไรก็ตาม เขาได้นอนหลับมาเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ดังนั้นท้องของเขาจึงส่งเสียงร้องออกมาอย่างรุนแรง

แรนดอล์ฟวางขนมปังและซุบจากครัวลงตรงหน้าธีโอดอรื หากเขาบอกกับผู้คนว่าธีโอดอร์ตี่นแล้ว โดยรอบของพวกเขาคงเต็มไปด้วยเสียงโหวกเหวกโวยวาย เมื่อธีโอดอร์พึ่งจะเสร็จสิ้นการเปลี่ยนแปลง เขาต้องการการพักผ่อน

แน่นอน ธีโอดอร์ชื่นชมการเอาใจใส่นี้

“ขอบคุณ”เขากล่าวขอบคุณสั้นๆและเริ่มขยับมือของเขา

เขากินขนมปังและจิบน้ำซุบ จากนั้นก็ค่อยๆเพิ่มปริมาณของอาหาร ร่างกายธีโอดอร์ ที่ซึ่งหิวโหยมาเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ได้ดูดซับสารอาหารราวกับน้ำฝนที่ซึมผ่านดินที่แห้ง

แรนดอล์ฟมองไปยังท่าทางอันหิวโหยของธีโอดอร์ด้วยดวงตาที่หรี่ลง ‘มันแตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง’

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่สามารถมองเห็นได้บนร่างกายของธีโอดอร์ แต่พายุที่โหมกระหน่ำภายในร่างกายของเขาได้บางเบาไปจนหมดสิ้นแล้ว แรง แรงกดดันที่แผ่ออกจากเขาจะทำให้ทุกคนต่างสัมผัสได้ว่ามาน่ารอบตัวกำลังสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง

บางคนอาจจะคิดว่าธีโอนั้นอ่อนแอ แต่สัญชาตญาณของแรนดอล์ฟกลับร้องเตือนเขา แม้ว่าแรนดอล์ฟจะทุ่มสุดตัว เขาก็ไม่อาจที่จะมั่นใจได้ถึงชัยชนะ นี่เป็นหลักฐานว่าจอมเวทย์ขั้น7เป็นตัวตนที่สามารถต่อกรกับปรมาจารย์ดาบได้

ในท้ายที่สุด แรนดอล์ฟก็ไม่สามารถที่จะระงับความอยากรู้อยากเห็นของเขาได้และ

ถาม“วงกลมที่7 มันสมบูรณ์แล้ว?”

“…ฉันยังไม่แน่ใจ มันยังยากที่จะบอกว่ามันสมบูรณ์แล้ว”

“อะไรนะ?มันยังไม่ชัดเจน?”คิ้วของแรนดอล์ฟเลิกขึ้นให้กับคำตอบที่คลุมเครือของธีโอ

ธีโอดอร์ซดน้ำซุบและตอบคำถามว่า “จำนวนของวงกลมนั้นเพิ่มเป็น7 แต่เกณฑ์สำหรับจ้าวมนตรานั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนของวงกลมเท่านั้น”

“แล้วนายยังต้องการอะไรอีก?”

“มันก็เหมือนกับปรมาจารย์ออร่าที่ต้องปลุกความสามารถขึ้น จอมเวทย์ก็มีสิ่งที่เรียกว่า ‘ศาสตร์เวทย์(ช่วยคิดที Sorcery)’ และจำเป็นต้องพัฒนาคุณสมบัติเฉพาะตัวขึ้น”

ธีโอกล่าวว่ามันคล้ายคลึงกับความสามารถออร่า แต่มันไม่ได้ยิ่งใหญ่เช่นนั้น เช่นเดียวกับที่ปรมาจารย์ดาบมีคุณสมบัติเฉพาะตัวด้วยพลังออร่า จอมเวทย์เองก็ต้องจดจ่ออยู่กับคุณสมบัติเฉพาะตัวของพวกเขา เวทย์มิติอันน่าเหลือเชื่อของผู้นำWhite Tower และการควบคุมน้ำของบลันเดลล์นั้นต่างมีฐานมาจาก’ศาสตร์เวทย์’ ธีโอดอร์ตระหนักได้ถึงมันหลังจากที่เขากลายเป็นจอมเวทย์ขั้น7 ความสามารถในการวิเคราะห์เวทมนต์ของเขาได้เพิ่มขึ้น

‘ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ฉันไม่สามารถทำมันได้แม้ว่าฉันจะกินหนังสือต้นฉบับ’

ธีโอดอร์เคยคิดว่าเขาจะสามารถใช้เวทย์มิติหรือควบคุมน้ำได้ แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันจะล้มเหลว

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา มันไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมธีโอดอร์จึงไม่สามารถเข้าใจแก่นแท้ของเวทมนต์ได้เนื่องจากเขาไม่รู้ว่า ‘ศาสตร์เวทย์’ของบลันเดลล์คืออะไร

นอกจากนี้ มันยังไม่ใช่แค่ส่วนเดียวที่แตกต่างไปจากพลังออร่า

ธีโอดอร์มองไปที่แรนดอล์ฟและอธิบายต่อด้วยรอยยิ้ม “ศาสตร์เวทย์นั้นแตกต่างไปจากความสามารถออร่า ที่สามารถใช้งานได้ทันที วงกลมที่7เป็นเงื่อนไขขั้นต่ำและฉันจำเป็นต้องเรียนรู้ศาสตร์เวทย์เดี๋ยวนี้”

“อ่า ฉันเข้าใจ”แรนดอล์ฟกล่าวเมื่อเขาเข้าใจคำอธิบาย

จากมุมมองของปรัชญาตะวันออก มันสามารถสรุปได้ว่าความสามารถออร่า ก็เปรียบเสมือนสิ่งที่พระเจ้าประทานให้ทันที ขณะที่ศาสตร์เวทย์ก็เหมือนกับการค่อยๆศึกษา  ศาสตร์เวทย์คือสิ่งที่สามารถเรียนรู้ได้โดยการสะสมขั้นตอนที่ถูกต้องและความพยายาม   ธีโอดอร์นั้นพึ่งจะมาถึงวงกลมที่7 เขายังไม่สามารถใช้คุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเขาได้

อย่างไรก็ตาม แรนดอล์ฟกลับยิ้มอย่างสนุกสนานและตบบ่าของเขา “เอาละ มันเป็นความจริงที่นายได้ก้าวข้ามกำแพงมาแล้ว! มันอาจจะช้าไป แต่ยินดีต้อนรับสู่อาณาจักรแห่งผู้ก้าวข้ามขอบเขตของมนุษย์”

“หากฉันมาสาย แล้วแรนดอล์ฟละ?”

“อา เดี๋ยวนี้นายทำท่าทางเช่นนี้แล้วรึ?ชายหนุ่มคนนี้ช่างแย่จริงๆ”

มันเป็นเรื่องล้อเล่นแต่ท่าทางของธีโอดอร์กลับสดใสขึ้น เหมือนกับที่แรนดอล์ฟกล่าว กำแพงของวงกลมที่7นั้นสูงมากและการก้าวข้ามนั้นมันหมายถึงเพียงสิ่งเดียว.....

ธีโอดอร์นั้นหลุดพ้นจากเส้นตายสามปีแล้ว!ภายในระยะเวลาเพียงครึ่งเดียวที่ไมน์ดัลมอบให้กับเขา ธีโอดอร์ได้หลุดพ้นจากขอบเขตของมนุษย์ อนาคตที่เขาจะถูกบดขยี้ด้วยพลังของตัวเองได้สลายหายไป

‘เร็วกว่าที่ฉันคิดไว้ แต่มันก็ดีที่ฉันจะได้กลับไปยังตอนเหนือ’

ใม่ว่าจะในกรณีใด ‘ศาสตร์เวทย์’ จะไม่สามารถเสร็จสิ้นได้ภายในเวลาหนึ่งหรือสองวัน และทรัพย์สินทางปัญญาที่สะสมอยู่ในสมาคมเวทย์ จะมีประสิทธิภาพอย่างยิ่งต่อการค้นคว้าของเขา

เขาได้เอาชนะเส้นตาย ซึ่งเป็นจุดประสงค์เดิมของเขาแล้ว ดังนั้นมันจึงไม่ดีกว่างั้นหรือที่เขาจะกลับไปยังเมลเทอร์ที่แสนจะปลอดภัยเพื่อค้นคว้าศาสตร์เวทย์ของเขา? แต่ทว่าในขณะที่ธีโอดอร์กำลังจะกินขนมปังชิ้นส่วนท้ายของเขานั้น....

“อ่า มีจดหมายสำหรับนายด้วยนะ”

“จดหมาย?”ธีโอดอร์หันความสนใจกลับไปยังแรนดอล์ฟ

จดหมายอะไร?ใครที่รู้จักพวกเขาได้ส่งจดหมายมา?แรนดอล์ฟส่งมอบซองจดหมายให้แก่เขาและตอบว่า “กิบรา มันมีชื่อของคนจากซิโปโตอยู่บนนั้น ฉันเดาว่าคงไม่มีใครอื่นนอกจาก ‘สมาคมข่าวสารที่ดีที่สุด’ ที่จะรู้ว่าพวกเราอยู่ไหน”

“กิบรา....จริงสิ คงไม่มีใครอื่นแล้ว”

คนอื่นๆที่รู้จักเขาต่างเป็นศัตรูยกเว้นกิบรา ไม่สิ เขาไม่สามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่ากิบราเป็นพันธมิตร อย่างไรก็ตาม กิบราเป็นคนเดียวที่สามารถส่งจดหมายได้ สมาคมข่าวสารที่ดีที่สุดในทวีปกลางจะสามารถหาร่องรอยของพวกเขาได้แน่นอน

ตอนนี้ ธีโออยากรู้และกังวลว่าทำไมจดหมายจึงถูกส่งมาหาเขา

แคว่ก ธีโอดอร์ได้ฉีกซองจดหมายออกและดึงแผ่นกระดาษออกมา เขามองไปที่เนื้อหาสักพักจากนั้นเขาก็เผาจดหมายและซองจดหมายไป แรนดอล์ฟเดาว่าธีโอคงจะตั้งใจทำลายหลักฐานไป

ดังนั้นเขาจึงถามว่า “มีบางอย่างที่ผู้อื่นไม่ควรรู้งั้นหรอ?”

“ไม่มีอะไรผิดหากจะระวังไว้ก่อน”

ทันใดนั้น ธีโอดอร์ก็ปล่อยเวทย์เก็บเสียงไปรอบๆตัวพวกเขาทั้งคู่ มันเป็นการยากที่จะหลบซ่อนจากสัมผัสของปรมาจารย์ดาบ แต่เวทย์บทนี้เป็นการขัดขวางความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นได้ยากนั้น

“มันเป็นข่าวเกี่ยวกับกลุ่มการค้าออร์คุส เมลเทอร์ได้รับข้อความจากฉันและส่งทีมสืบสวนเพื่อตรวจสอบความจริงในทวีปกลาง ด้วยเหตุนี้ กลุ่มการค้าออร์คุสจึงได้ย้ายฐานของมันจากตะวันตกเฉียงใต้ไปยังตะวันออก”

“อืม ช่างเหมาะเจาะเสียจริง”

“ถูกต้อง ฉันคิดว่าพวกเราควรระลึงถึงความเป็นไปได้ที่จะพบเห็นพวกมันแถวๆชายแดนคาร์กาส”

พลังอำนาจของชาย2คนนั้นเพิ่มขึ้นสูงกว่าตอนที่พวกเขาอยู่ในซิโปโต แต่มันก็ยังไม่ฉลาดนักในการต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามที่ไม่รู้จัก พวกมันเป็นศัตรูที่ไล่ตามธีโอดอร์มายังหมู่เกาะโจรสลัด มันโชคดีที่ศัตรูของเขาได้ไปกระตุ้นอควาโล่ มิฉะนั้น คงจะเกิดการปะทะในทะเลขึ้น

หากพวกเขามีอัศวินแห่งความตายและเรือผี พวกมันอาจจะมีไพ่ลับที่ซ่อนอยู่อื่นเช่น ผู้อยู่เหนือธรรมชาติ

‘…ฉันต้องกลับบ้าน’

กลุ่มการค้าออร์คุสกำลังย้ายมายังตะวันออกแล้ว?ธีโอดอร์ค่อยๆคำนวณความเร็วของเขา ตำแหน่ง และเส้นทางไปยังเมลเทอร์ ก่อนที่จะถอนหายใจ จดหมายของกิบรานั้นไม่น่าเชื่อถือ แต่มันเป็นเรื่องยากที่จะไม่เชื่อเนื่องจากเขาได้เห็นเนื้อหาแล้ว

ไม่ว่าจะในกรณีใด เขาต้องทำการอย่างระมัดระวัง เพื่อหลีกเลี่ยงกับดัก  ธีโอดอร์คิดเกี่ยวกับคำตอบที่ถูกต้องและได้ตัดสินใจในไม่ช้า เขาวางช้อนลงบนจานที่ว่างเปล่าและลุกขึ้น “เราจะออกไปภายในหนึ่งสัปดาห์ ฉันต้องทำหน้าที่ของฉันให้เสร็จก่อนที่จะออกไปจากที่นี่และร้องขอสิ่งสุดท้ายแก่ผู้นำแพค”

ขณะที่ธีโอดอร์มุ่งหน้าไปยังห้องของเขา เขาก็คิดถึงบางสิ่ง ตัวตนของจอมเวทย์ที่น่าสงสัย เท็ด จะสิ้นสุดลงที่นี่ นับจากนี้ไป เขาก็คือ ธีโอดอร์ มิลเลอร์ วีรบุรุษหนุ่มแห่งราชอาณาจักรเมลเทอร์

หัวใจของธีโอดอร์เริ่มหงุดหงิดเมื่อคิดถึงใบหน้าของคนบางคนและรีบก้าวเท้าของเขา มันเป็นเวลาที่ธีโอดอร์จะได้กลับไปยังบ้านเกิดของเขา เมลเทอร์