ตอนที่ 165 บททดสอบ สวรรค์ โลก และมนุษย์ 3

คนที่4ที่ปรากฏก็คืออควาโล่ ผู้ปกครองแห่งท้องทะเล เธอได้สร้างหลุมขนาดเท่าเหรียญบนกลางหน้าธีโอดอร์ จากนั้นใครคือคนที่5?มันคือแรนดอล์ฟ โคลวิส ผู้ที่ตัดคอของเขาด้วยดาบคู่  ครั้งที่6เขาตายเพราะกรงเล็บของอัตตา และการตายครั้งที่7 ร่างกายของเขาฉีกขาดด้วยลูกศรของผู้พิทักษ์แห่งเอลฟ์เฮล์ม เอ็ดวิน

หลังจากนั้น เขาก็ไม่ได้นับต่อ

‘ตอนนี้ มันกี่ครั้งแล้ว....ที่ฉันถูกฆ่าตาย...?’

10ครั้ง 20ครั้ง.....นั่นเป็นอย่างน้อย มันมากเกินกว่าที่ร่างกายของเขาจะนับได้ ใบหน้าของฝ่ายตรงข้ามได้เปลี่ยนไปทุกครั้ง แต่เขาก็ได้ตายทุกครั้งอย่างไร้ค่า

ลักษณะของการฆ่าธีโอดอร์นั้นมีความหลากหลายอย่างมาก บางคนนั้นเป็นคนใกล้ชิดเขา ขณะที่คนอื่นๆเป็นผู้ที่มีความสัมพันธ์อันไม่เป็นมิตรกับเขา พวกเขาไม่เคยพูดคำทักทายและโจมตีเขาด้วยท่าทางนิ่งเฉย

ผลลัพธ์ก็คือเขาแพ้100ครั้ง  เหล่าผู้ที่ปรากฏตัวในสถานที่แห่งนี้ต่างเป็นคนที่ยากจะต่อกรด้วยได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่มือและเท้าของเขาถูกผูกมัดเอาไว้ ยิ่งไปกว่านั้น ธีโอดอร์ยังได้เผชิญหน้ากับพวกเขาอย่างน้อย100ครั้ง

ธีโอดอร์จ้องมองศัตรูคนใหม่ที่ปรากฏด้านหน้าเขาด้วยดวงตามืด

“แรนดอล์ฟ”

ปรมาจารย์ดาบได้ถือดาบคู่ด้วยท่าทางที่คุ้นเคย

นี่เป็นครั้งที่สาม ด้วยการมองที่อ่อนล้า ธีโอดอร์ได้นับจำนวนครั้งที่แรนดอล์ฟปรากฏตรงหน้าเขา พื้นที่นี้ดูเหมือนจะไม่ได้มีเพียงแค่ศัตรูจากความทรงจำของเขา มันจะดึงทุกคนที่แข็งแกร่งมา

ไม่สิ แม้ว่าเขาจะได้พบเจอกับพวกเขาแล้ว สถานที่นี้ดูเหมือนจะไม่รวมถึงเหล่าผู้ที่มีความสามารถที่เขาไม่เข้าใจ เป็นหลักฐานว่าทำไม7เทพดาบแห่งจักรวรรดิจึงไม่ปรากฏตัว แพน เฮลเลี่ยนและลอย โพลแลน

‘ลำดับของการปรากฏตัวจะเป็นแบบสุ่มหรือไม่เป็นระเบียบ แต่จำนวนของคนที่ปรากฏคือ11 พวกเขาทุกคนเป็นผู้ที่สามารถล้มฉันได้’

แม้ว่าจะประสบกับความตายมามากกว่าร้อยครั้ง ธีโอดอร์ก็ยังคงคิดหาคำตอบอย่างใจเย็น ความเหนื่อยล้าเต็มอยู่ในดวงตาเขา แต่จิตวิญญาณของเขายังคงหนักแน่น

ฉั้ว!

คราวนี้มันเป็นคอของธีโอดอร์ ธีโอดอร์จ้องเขม็งขณะที่หัวของเขาแยกออกจากร่างกาย พลังความสามารถของแรนดอล์ฟก็คือ สุดยอดความเร็ว ซึ่งธีโอดอร์ไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้ แม้ว่าจะใช้อัมบราก็ตาม ขณะที่ธีโอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขาก็ตะโกนขึ้นในใจด้วยความเจ็บปวดที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน ‘หากฉันขยับแม้เพียงนิดเดียว มันจะเริ่ม?’

ในเวลาต่อมา ธีโอดอร์ก็ได้มายืนอยู่ในพื้นที่สีขาวอีกครั้ง

“…….”เขาแทบจะระงับเสียงกรีดร้องไม่ได้

ธีโอดอร์ยืนยันศัตรูคนต่อไปด้วยดวงตาแดงก่ำ มันคือความงาม เวโรนิก้า ธีโอดอร์ไม่ได้ขยับตัว ดังนั้นเธอจึงเพียงเฝ้ามองเขาจากระยะไกล แน่นอนว่าชีวิตของเขาจะบินจากไปทันทีที่เขาขยับแม้กระทั่งนิ้ว มันเป็นช่วงเวลาที่มีค่าสำหรับธีโอดอร์ ที่จะหยุดพักจากการตาย

ธีโอดอร์จำเป็นต้องมีเวลาเพื่อที่จะขบคิด เขาต้องคิดถึงหนทางที่จะทำให้เขาชนะ อย่างไรก็ตาม ธีโอดอร์ก็ได้เหยียบย่ำไปบนความหวังนี้ ‘มันเป็นไปไม่ได้’

ไม่ว่าเขาจะท้าทายเป็นร้อยครั้งหรือพันครั้ง มันก็เป็นไปไม่ได้ หากเขาท้าทายไปเรื่อยๆด้วยโอกาสชนะ0% เขาจะสูญเสียทุกอย่าง นอกจากนี้ ความตะกละและความสามารถส่วนใหญ่ของธีโอดอร์ยังถูกปิดผนึก เหลือเพียงความสามารถของจอมเวทย์ขั้น6ที่ติดตัวเขาเท่านั้น ไม่มีโอกาสที่เขาจะเอาชนะจ้าวมนตราได้ เพราะฉะนั้นเลิกคิดถึงการเอาชนะเธอที่อยู่เหนือกว่าไปได้เลย

‘มันไม่มีประโยชน์อันใดที่จะต่อกรกับอำนาจที่เหนือกว่า’

ธีโอดอร์คิดว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นมามากแล้วในตอนนี้ แต่เขายังไม่สามารถที่จะหลุดพ้นวันที่เขาถูกขังอยู่ในห้องสมุดของสถาบันได้

นี่คือชะตากรรมของเขา นี่คือความรุนแรงที่เขาไม่สามารถหลบหนีได้ ด้วยการฝึกฝนอย่างหนักและความอดทน เขาตายมามากกว่า100ครั้งขณะที่ค้นหาเส้นทางเพื่อฝ่าฟันอุปสรรค แต่ก็มีทางออกเพียงทางเดียวที่อยู่ในหัวของธีโอดอร์

มันเป็นการกระกาศยอมแพ้ในบททดสอบสวรรค์ พลังอำนาจของธีโอดอร์นั้นถูกผนึกก่อนที่ระบบจะยอมรับการทดสอบนี้ อย่างไรก็ตาม หากเขายอมแพ้บททดสอบนี้ เขาจะสามารถหนีจากวงจรแห่งความตายที่เซย์เมย์สร้างขึ้นได้ ธีโอดอร์สามารถที่จะหลีกหนีจากความตายอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ได้

เขาควรที่จะต่อสู้ก็ต่อเมื่อมันเป็นสถานการณ์ที่เขาสามารถเอาชนะได้ เขาไม่จำเป็นต้องต่อสู้เมื่อเขาไม่สามารถเอาชนะได้

‘ช่างเป็นวิถีชีวิตที่น่าอนาถ’

ธีโอดอร์ถอนหายใจและกล่าวอย่างไร้ความสุขกับเวโรนิก้า “มาทำกันอีกครั้งเถอะ ผู้นำ”

เธออาจจะเป็นตัวปลอมที่สร้างขึ้นจากความทรงจำของเขา แต่’ความแข็งแกร่ง’ที่ธีโอดอร์รับรู้นั้นไม่ได้ต่างจากความเป็นจริงเลย บางทีอาจจะเป็นเพราะการยั่วยุของเขาหรือสิ่งที่ระบบตั้งขึ้น แต่....

ดาวหางสีแดง ได้พุ่งตัดผ่านช่อว่างหลายร้อยเมตรภายในวินาทีเดียว!

‘เวลาก็เป็นเช่นเดียวกัน’

มันเป็นหมัดที่ปล่อยออกมาตรงๆซึ่งเต็มไปด้วยความมั่นใจในความแข็งแกร่งของเธอ ในเวทมนต์ตะวันออก มันเป็นการสอนให้ใช้ความอ่อนนุ่มสยบความรุนแรง อย่างไรก็ตาม ความอ่อนนุ่มนั้นจะถูกฉีกขาดด้วยพลังอำนาจดังกล่าว

หากธีโอดอร์พยายามหลบหลีกมัน การทรงตัวของเขาจะถูกทำลายโดยคลื่นอัดกระแทกและการหายใจของเขาจะถูกตัดออกโดยการโจมตีครั้งต่อไป ธีโอดอร์ได้ต่อสู้กับเวโรนิก้ามาสามครั้งแล้วและถูกสังหารในลักษณะเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม ในการเผชิญหน้าครั้งนี้เขาไม่ได้หนีจากกำปั้นของเธอ

ปึง!

เสียงดังอย่างมากเมื่อกำปั้นของพวกเขากระทบกัน เสียงนั้นสะท้อนมาจากกำปั้นของธีโอดอร์ ไม่ใช่เวโรนิก้า มันเป็นผลมาจากการตอบโต้กำปั้นของเวโรนิก้าโดยไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ แม้ว่าธีโอดอร์จะไม่ได้รับความ่วยเหลือจากประสาทการรับรู้ของเขา แต่ความสามารถและประสบการณืของเขาทำให้เขาประสบผลสำเร็จ

อย่างไรก็ตาม อะไรคือความหมายของการตอบโต้นี้?นี่คือร่างของเวโรนิก้า ซึ่งแข็งแกร่งเทียบเท่ากับเหล็กโดยไม่ต้องใช้เวทย์เสริมความแข็งแกร่งใดๆ เมื่อเวทย์ขั้น8ได้ถูกเสริมเขาไปในร่างกายมนุษย์ เขาจะถูกบดขยี้จนกลายเป็นเศษฝุ่น

อันที่จริง แขนซ้ายของธีโอดอร์ที่ใช้เพื่อตอบโต้การโจมตีได้กลายเป็นฝุ่นเลือดไปจนถึงข้อศอกแล้ว

“ชิ ได้เพียงแต่การโจมตีเดี....”ธีโอดอร์พูดออกมาขณะที่หัวของเขาถูกบดขยี้อีกครั้ง  แผละ!

มันอาจจะเป็นจินตนาการของเขา แต่เขาดูเหมือนจะเห็นรอยยิ้มบางๆบนริมฝีปากสีแดงของเวโรนิก้าก่อนที่เขาจะตาย

***

เขาไม่ได้คิดอะไรอีก เขาไม่ต้องกังวลอีกต่อไป เขาจะไม่ถอยหลังอีกแล้ว

หลังจากที่ธีโอดอร์คิดได้ดังกล่าว การตายของเขาก็เร็วขึ้นกว่าเดิมสองสามเท่า เขาสู้ได้ไม่นานนัก แต่เขาก็ได้พยายามที่จะเอาชนะต่อไป

ผั้ว!ในที่สุด เขาก็สามารถชกโดนใบหน้าที่น่าเกลียดของแรนดอล์ฟได้

ฉั้ว!เศษเนื้อบางๆถูกตัดออกจากหางของอควาโล่

ฟู่!เขาเผาหนวดเคราเล็กน้อยของบลันเดลล์และทำให้เสื้อคลุมของผู้นำWhite Tower เปรอะเปื้อนสิ่งสกปรก

ธีโอดอร์เลิกที่จะวิ่งหนีจากพลังที่เขาไม่สามารถต่อกรด้วยได้และต่อสู้กลับ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถเอาชนะได้และตาย แต่เขาก็ไม่หยุด เขาไม่ได้สู้เพื่อชนะ เขาเพียงแค่สู้ ธีโอดอร์หวังว่าเขาจะชนะ แต่มันไม่สำคัญว่าเขาจะทำได้หรือไม่ ชีวิตมักจะเต็มไปด้วยการดิ้นรนและความยากลำบากเสมอ เขาจะไม่สามารถหลบหนีพวกเขาได้หากเขาไม่สู้

‘อีกครั้งหนึ่ง’

มันอาจจะเป็นการต่อสู้ที่ไร้ความหมาย แต่ธีโอดอร์ก็สู้

‘อีกครั้ง’

เขาคงจะลาออกจากสถาบันไปตั้งนานแล้วหากเขาเป็นคนประเภทที่สิ้นหวัง พรสวรรค์ที่ไม่ยุติธรรม โชคชะตาที่ไม่ยุติธรรม......ชีวิตที่ไม่ยุติธรรม และผู้คนควรจะตระหนักถึงเรื่องนี้ หากเขาสิ้นหวังการพัฒนาของเขาจะช้าลง สวรรค์จะเมินเฉยต่อการร้องเรียนใดๆ และการพูดคุยกับใครบางคน......แม้ว่าความพยายามนั้นอาจจะไร้ความหมาย

‘ยัง....ก่อน!’

เขายังต้องลองต่อไป เหล่าผู้คนที่ไม่หยุดการก้าวเดินจนกว่าชีวิตของพวกเขาจะสิ้นสุด พวกเขาจึงมีสิทธิที่จะกล่าวว่า ‘fuck you’สวรรค์(คิดคำด่ากันเองเน้อ5555) การปรับตัวต่อชะตาลิขิตคือหน้าที่ของนักบุญ ขณะมันเป็นชะตากรรมของจอมเวทย์ที่จะสำรวจโลกและปฏิเสธความแน่นอนของชีวิต ผู้คนที่ต่อต้านจนกระทั่งถึงจุดสิ้นสุดคือตัวอย่างของจอมเวทย์

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าธีโอดอร์ก็ถูกบังคับให้หยุด มันเป็นเพราะ’สัตว์ประหลาด’ผู้ที่ปรากฏขึ้นเมื่อจำนวนการตายของเขาทะลุ200ครั้ง

“เอาจริงงั้นหรอ?”ธีโอดอร์ไม่ต้องการที่จะกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแอ แต่หากมีผู้คนที่เฝ้าดูเขาดู จะไม่มีใครกล้าตำหนิเขา

ด้วยเกล็ดสีขาวที่เปล่งแสงสีขาวเรืองรอง มันเป็นสาวกแห่งการทำลายล้าง....

ฟาฟเนอร์.

มันเป็นตัวตนที่สามารถจัดการกับอัตตาขั้น5ได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เนื่องจากนี่เป็นโลกแห่งวิญญาณ จึงไม่มีอะไรที่จะถูกเผาได้ด้วยความร้อนของมัน อย่างไรก็ตาม มันเห็นได้ชัดว่าฟาฟเนอร์กำลังจะใช้ ‘เลเซอร์’

เหล่าจอมเวทย์แห่งเมลเทอร์—ไม่สิ จอมเวทย์ทั้งโลกนี้จะไม่สามารถป้องกันมันได้แม้ว่าพวกเขาจะรวมพลังกันเพื่อสร้างเวทย์ป้องกันก็ตาม นี่เป็นความตายที่ไม่อาจจะปฏิเสธได้

‘ฉันจะลองสักตั้ง’

ธีโอดอร์นั้นจะตายไปเรื่อยๆ เมื่อไหร่กันที่เขาจะได้รับโอกาสในการโจมตีมังกรโบราณตนนี้?ธีโอดอร์หมุนวงกลมทั้ง6ของเขาจนถึงขีดสุดที่หัวใจของเขาจะสามารถรับได้ ความแตกต่างในด้านพลัง....เขานั้นรู้ดียิ่งกว่าใคร

แม้กระนั้นก็ตาม เขาก็เตรียมพร้อมที่จะสู้

------------------------!

ขณะที่แสงแห่งการทำลายล้างกำลังจะโจมตีเป้าหมาย......

[พอแค่นั้นแหละ]

โลกได้หยุดลง

แปะ แปะ แปะ!

ธีโอดอร์ได้ยินเสียงปรบมือดังออกมาจากที่ไหนสักแห่ง เขาคลายเวทย์ป้องกันที่เกือบจะเสร็จสมบูรณ์และมองไปยังทิศทางนั้น มีเพียงคนเดียวที่สามารถแทรกแซงสถานการณ์นี้ได้ นั่นก็คืออาเบะ โนะ เซย์เมย์ ผู้ที่สร้างพื้นที่นี้ซึ่งได้ฆ่าเขาอย่างไร้ที่สิ้นสุด

และคนระยำเช่นนั้นกำลังตบมือ“ฉลาดมาก”

“…คุณไม่ต้องการที่จะเห็นศพอันน่าเกลียดของฉันอีกงั้นหรือ?”ธีโอดอร์ถาม

ซึ่งแตกต่างจากน้ำเสียงเย็นชาของธีโอดอร์ เซย์เมย์กล่าวด้วยท่าทางชื่นชมอย่างแท้จริง “มันเป็นภาพที่ไม่น่าดูเลย” จากนั้นเขาก็กล่าวต่อว่า “บททดสอบสวรรค์คือการเผยให้เห็นถึงวิธีที่ผู้คนจะสามารถจัดการกับโชคชะตาที่ไม่สามารถต่อสู้ได้.....การยอมตาย การประนีประนอม การยอมแพ้....หรือการตัดสินใจที่จะไม่หยุดต่อต้านจนกว่าจะถึงจุดสิ้นสุด”

ถูกต้อง เช่นเดียวกับที่อาเบะ โนะ เซย์เมย์กล่าว บททดสอบสวรรค์ จะนำคู่ต่อสู้ที่ธีโอดอร์ไม่สามารถชนะได้ออกมา เขาต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า และเขาต้องทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดของความตายที่สลักลงจิตวิญญาณของเขา

แก่นแท้ของคนจะเผยออกมาในสถานการณ์ที่พวกเขาถูกผลักไปยังขอบหน้าผา เมื่อต้องเผชิญกับความสิ้นหวังอย่างแท้จริง มันจะแปรเปลี่ยนพวกเขาให้มีคุณสมบัติที่เหมาะสมจะเป็นวีรบุรุษ

ในแง่นั้น ธีโอดอร์ได้คะแนน1000จาก100

“เจ้าผ่านแล้ว ธีโอดอร์ มิลเลอร์ ข้าจะมอบของขวัญบางอย่างให้เจ้า เช่นเดียวกับความรู้ที่เจ้าต้องการ”

“อะไร....?”

จากนั้นข้อความของระบบก็ปรากฏขึ้นก่อนที่ธีโอดอร์จะได้รับคำตอบ

[คุณได้ผ่านบททดสอบ สวรรค์ โลก และมนุษย์:บทที่3 สวรรค์]

[คุณได้ผ่านทุกด่านอย่างสมบูรณ์]

[ความชำนาญของทักษะ’วิถีแห่งองเมียว’และ’ได้รับการปรับให้อยู่ในระดับสูงสุดแล้ว เพื่อหลีกเลียงความขัดแย้งกับวงกลมที่มีอยู่ ขอแนะนำให้ดูดซับที่ละเล็กน้อย]

[‘วงแหวนแห่งMuspelheim’และ’ตราเลือดของอควาโล่’ได้รวมเข้าด้วยกันแล้ว ‘หยินและหยางเทียม’ได้ก่อตัวขึ้น พลังทั้ง2นั้นได้ทรงพลังมากกว่าก่อน และพวกมันจะตอบสนองต่อผู้ใช้มากยิ่งขึ้น]

[ความจุของผู้ใช้ได้เพิ่มขึ้นจากการแทรกแซงที่ลึกลับ ยืนยันพลังจิต....ยืนยันจำนวนพลังเวทย์.....ตรงกับเงื่อนไขของ’ผู้อยู่เหนือธรรมชาติ’ ]

[หลังจากนี้20วินาที คุณจะหลับเป็นเวลา168ชั่วโมง]

“นี่มันหมายความว่ายังไง?”ธีโอดอร์รู้สึกสับสนกับหน้าต่างข้อความ

เซย์เมย์สะบัดพัดของเขาและตอบกลับอย่างมีความสุข “เอาละ ข้าได้ช่วยให้มันสมดุล เจ้าแสดงให้ข้าเห็นถึงบางสิ่งบางอย่างหลังจากที่ผ่านมาเนิ่นนาน ดังนั้นข้าควรจะทำสิ่งที่ดี”

“กรุณาอธิบายให้เข้าใจ!”

“ข้าจะอธิบายยังไงให้หมดภายใน20วินาที?ลองนึกเกี่ยวกับมันตอนเจ้าหลับ”คำพูดของเซย์เมย์นั้นไม่ผิด

มีเวลาเหลืออีกเพียง 20วินาที แล้วเขาจะอธิบายหมดได้ยังไง? และความรู้ของเซย์เมย์จะช่วยอธิบายรายละเอียดให้ได้ นอกจากนี้ จิตใจของธีโอดอร์เองก็อ่อนล้าจากการตายนับร้อยครั้ง มือของเขายืดออกไปพยายามที่จะคว้าเซย์เมย์ แต่เข่าของเขากลับทรุดลง

‘บะ-บ้าจริง...’

ขณะที่ความรู้สึกของธีโอดอร์กำลังจะจางหายไป เสียงของเซย์เมย์ก็ดังขึ้นราวกับเสียงสะท้อนในหุบเขา “ข้าหวังว่าสักวันหนึ่งเจ้าจะสามารถทำตามคำร้องขอของข้าได้ แต่บางทีเจ้าอาจจะต้องใช้เวลาอีกสัก10ปี ฮ่าๆๆๆ!”

“….”

“ข้าจะให้คำแนะนำอีกอย่างแก่เจ้า”เสียงหัวเราะของเซย์เมย์ได้หายไป และคำแนะนำสุดท้ายที่เขามอบไว้ก็สลักลึกลงไปในจิตใจของธีโอดอร์ “หากเจ้าไปยังทวีปตะวันออก อย่าเข้าไปใกล้เมืองหลวง ณ จุดศูนย์กลาง หากเจ้าจะไป จงไปหลังจากที่เจ้าเป็นผู้อยู่เหนือธรรมชาติเต็มตัวแล้ว”(transcendence คำที่ใช้เรียกพวกที่อยู่ขั้น7)

ก่อนที่ธีโอดอร์จะได้ตอบสนองต่อคำแนะนำ เสียงที่ไร้จิตใจของระบบก็ขัดขวางการสื่อสารระหว่าง เซย์เมย์และธีโอดอร์

[จากนี้ไป คุณจะนอนหลับเป็นเวลา 168 ชั่วโมง]