ตอนที่ 92 การก้าวกระโดดของสัมผัสเวทย์ 2

ธีโอดอร์กลืนลมหายใจ

ในความเป็นจริงเขาคาดเดาได้ก่อนที่ประธานMagic Society จะบอกเขา แต่ความรู้สึกหลังจากที่ได้รับการยืนยันแล้วมันต่างออกไป การดำรงอยู่ที่เป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือผู้นำหอคอยที่แสนลึกลับผู้ที่เพศและอายุไม่เป็นที่รู้จัก

ตามข่าวลือเขามีสิทธิที่จะปฏิเสธการเรียกได้ทุกอย่าง และไม่มีใครนอกจากผู้นำหอคอยและกษัตริย์ที่สามารถพบเขาได้ ชั้นบนสุดของYellow Tower นั้นเป็นเขตต้องห้ามอย่างแท้จริง

ตามที่ประธานMagic Society ตามได้กล่าว แม้กระทั่งเขายังเห็นผู้นำYellow Tower เพียงหนึ่งหรือสองครั้งในรอบร้อยปี

“เดี๋ยวนะครับ คุณพูดว่าร้อยปี?”

“ถูกต้อง ฉันรู้ว่าเธอตกใจ แต่มันยังไม่จบ”

ธีโอรู้สึกทางกับตัวเลขนี้มาก

“ศูนย์กลางของMagic Society และหอคอยเวทมนต์ทั้งหมดได้ถูกสร้างและออกแบบโดยเขา และเขามีส่วนที่ทำให้อาณาจักรนี้เจริญรุ่งเรืองมากกว่าผู้นำหอคอยคนอื่นๆ  นอร์เด็นควบคุมทั้ง การปรุงยา การเล่นแร่แปรธาตุ การจัดการกับโลหะ และสถาปัต เขาเป็นเหตุผลที่ทำให้เขตเหนือของพวกเรามีสิ่งประดิษฐ์ที่ล้ำหน้ากว่าเขตอื่นๆ”

“การออกแบบหอคอยเวทมนต์….?!แต่ ประธาน ตามคำอธิบายของคุณผู้นำYellow Tower ควรจะ-”

“เขาอยู่มานานกว่า600ปี”

มันเป็นคำตอบที่เหนือกว่าจินตนาการ ดังนั้นธีโอดอร์จึงหมดคำพูดใดๆ

จากสิ่งที่เขาจำได้ หอคอยเวทมนต์นั้นถูกสร้างขึ้นเมื่อประมาณ500ปีที่แล้ว อาจจะกล่าวได้ว่าความมั่งคั่งและความเจริญของเมลเทอร์เริ่มตั้งแต่ที่หอคอยเวทมนต์ได้ถูกสร้างขึ้นและเริ่มทำงาน

และผู้นำ Yellow Tower คือผู้บุกเบิกแห่งราชอาณาจักรเมลเทอร์!ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมราชวงศ์ถึงเก็บตัวตนของเขาเอาไว้เป็นความลับ อายุที่ยืนยาวและความสามารถที่น่าเหลือเชื่อของเขาจะกลายเป็นภาระหากเรื่องนี้หลุดออกไป

‘มากกว่า600ปี....เขาไม่ใช่มนุษย์แน่’

ประมาจารย์ดาบหนือจอมเวทย์ไม่สามารถที่จะมีชีวิตได้ยืนยาวนัก กระทั่งเอลฟ์พวกเขายังมีชีวิตอยู่ได้มากสุดแค่200ปี แม้แต่เอลฟ์ชั้นสูงที่สืบทอดสายเลือดโบราณก็มีชีวิตอยู่ได้เพียง3-4ร้อยปีเท่านั้น

ถ้าให้เขาเลือกละก็สิ่งมีชีวิตที่เป็นอมตะนั้นคงมีเพียงปีศาจหรือเทพเจ้าหรือมังกร ที่ถูกยกย่องให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ทว่ามันก็มากเกินไปที่จะยอมรับว่าพวกเขาเป็นอมตะ

มากกว่าอื่นใด สายพันธุ์เหล่านี้ไม่สามารถที่จะกลายมาเป็นจอมเวทย์ได้ เวทมนต์นั้นเป็นทักษะที่เหมาะกับสายพันธุ์มนุษย์และพวกเขาได้เรียนรู้มาจากสายพันธุ์อื่น มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีความสามารถเวทมนต์ที่จะนำพาอารยธรรมมาสู่รูปแบบใหม่เช่นนี้ขณะที่เขาอาศัยอยู่ในฐานะผู้นำหอคอยเวทมนต์

ประธานMagic Society อ่านความคิดของธีโอออกและหัวเราะออกมา “มันไร้ประโยชน์”

“ฮะ?”

“สิ่งที่เธอคิดตอนนี้ได้ถูกจอมเวทย์มากมายคิดไว้แล้ว ตราบเท่าที่เขาไม่เปิดเผยตัวตนของเขาออกมา ก็จะไม่มีจุดให้เชื่อมโยงกับสมมติฐานใดๆ ดังนั้นไม่ต้องกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่จำเป็น”

ราวกับจะยืนยันคำเหล่านั้นการต่อสู้ระหว่างสองผู้นำหอคอยก็ได้จบลง เสียงที่ดังออกมาจากมุมห้องได้หยุดลงและมีบางสิ่งปรากฏขึ้น เวโรนิก้าได้บดขยี้แขนขาและลำตัวของผู้นำYellow Tower จนเหลือเพียงแค่หัวโล้นๆของเขาเท่านั้น หัวที่ส่องแสงสีเหลืองได้กลิ้งไปที่เท้าธีโอ

ขณะที่มันกลิ้ง มันก็พึมพำออกมา [รุนแรง คุณสมบัติการฟื้นฟู ไม่ทำงาน นั่นเป็นเหตุว่าทำไม ตั้งแต่แรกเริ่ม สร้างใหม่อีกครั้ง]

“คุณจะหยุดครวญครางได้รึยัง?”เวโรนิก้าเดินไปที่หลังหัวนั่นและหยิบมันขึ้นมาวางไว้บนฝ่ามือเธอ “Red Tower จะจ่ายค่าซ่อมแซมให้ ดังนั้นรีบให้มันแก่เด็กน้อยเร็วๆ”

[อืม สิ่งนี้ ไม่ใช่ นี่]

“อธิบายให้แก่เด็ก ไม่ใช่ฉัน”

[อะแฮ่ม]หัวได้หันหน้ามาทางธีโอดอร์จากคำพูดของเวโรนิก้า

ทันใดนั้นใบหน้าก็ได้ละลายลงในขณะที่ดวงตา จมูดและหูก็ได้หายไปก่อนที่จะปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันเป็นปรากฏการณ์ทางเวทย์ซึ่งธีโอไม่สามารถคาดเดาหลักการได้ ก่อนที่เสียงของเขาจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง [รางวัลที่มอบให้เธอก็คือ ‘ยาเพิ่มสัมผัสเวทย์- หมายเลข37’]

“ยาเพิ่มสัมผัสเวทย์...”

[ถูกต้อง เธอควรที่จะรู้ไว้ก่อนว่าการมีอยู่ของสัมผัสเวทมนต์ของจอมเวทย์นั้นยิ่งใหญ่พัยงใด ไม่มีการฝึกฝนหรือของชิ้นใดที่จะสามารถเพิ่มสัมผัสเวทย์ของเธอได้] อย่างไรก็ตาม เสียงนั้นก็ได้ประกาศความสำเร็จออกมา [แต่ด้วยเครื่องขยายชิ้นนี้ เธอจะสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของเธอได้!]

จากนั้นเขาก็หยิบกล่องอัญมณีออกจากปากเขา

“อา” ธีโอทึ่งกับการกระทำและหยิบกล่องมา

ทำให้ผู้นำYellow Tower พูดด้วยเสียงประหลาดใจ [อ่า ใช้ ขอโทษด้วย ฉันลืมไปว่าแขนขาของฉันไม่มีแล้ว]

“ไม่เป็นไรครับ”ธีโอตอบขณะที่เขาวางกล่องไว้ที่มือซ้ายของเขา มันถูกสร้างขึ้นด้วยเวทมนต์ ดังนั้นความตะกละจะกินมันได้ไหม?

ลิ้นบางๆเลื้อยผ่านช่องว่างไปในกล่อง และปรากฏการณ์ที่เขาต้องการก็เกิดขึ้นในไม่ช้าหลังจากนั้น

[ยาเพิ่มสัมผัสเวทมนต์ –หมายเลข37(รักษา)]

[นี่คืออิลิกเซอร์ที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างการเล่นแร่แปรธาตุของทางตะวันออกและการแพทย์ของทางตะวันตก มันได้ผ่านความล้มเหลวมา36ครั้ง ดังนั้นหมายเลข37จึงรวมอยู่ในชื่อของมัน มันสำเร็จด้วยส่วนผสมที่หายาก การเล่นแร่แปรธาตุโบราณ และฝีมือของจอมเวทย์ขั้นสูง มันเป็นการเยียวยาที่จะเพิ่มความไวต่อมาน่า

*ของชิ้นนี้อยู่ในระดับ ‘สมบัติ’

*เมื่อกินแล้วสัมผัสเวทย์จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

*เมื่อกินแล้วไม่มีระยะเวลาในการย่อย

*เมื่อกินแล้วความเข้าใจเกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุจะเพิ่มขึ้นสองขั้น

*มันจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นเมื่อมีการกินผ่านปากแทนที่จะใช้คุณสมบัติการกินของความตะกละ หลังจากใช้ครั้งแรกผลของยารักษานี้จะถูกสร้างขึ้น มันจะกลายเป็นไม่ถูกต้องหลังจากกินครั้งที่สอง]

‘นี่มันของจริง’

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อคำอธิบายของผู้นำYellow Tower แต่ธีโอสามารถที่จะรู้คุณค่าได้อย่างแท้จริงหลังจากที่ได้เห็นหน้าต่างข้อมูล

ในอดีตเขาขาดความมั่นใจในตัวเองเนื่องจากสัมผัสเวทย์ที่อ่อนแอของเขา ว่ากันว่าสัมผัสเวทย์จะไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้อีกเลย ดังนั้นการรักษาที่จะสามารถเพิ่มมันได้จะมีราคาแพงอย่างแท้จริง หากสามารถจัดหาสิ่งนี้ได้ในปริมาณมากอำนาจของเมลเทอร์จะเพิ่มขึ้นหลายเท่า

[ยังไงซะ  การที่จะทำให้มันเสร็จสมบูรณ์นั้น ส่วนผสมของมันมีราคารวมถึง350,000เหรียญทอง แนไม่สามารถที่จะขายมันได้เลยแม้มันจะสมบูรณ์แล้ว นี่มันไร้สาระสิ้นดี]

“….?!” ธีโอดอร์แข็งค้างไปกับคำบ่นของผู้นำYellow Tower

64ปีที่เขาวิจัยและส่วนผสมที่มีค่ามากถึง350,000เหรียญทองนั้นอยู่ในมือของเขา กล่องอัญมณีตอนนี้ราวกับกล้องที่ใส่เหรียญทองหนักๆ แท้จริงแล้วมันไม่จำเป็นต้องเก็บเป็นความลับหากพวกเขาสามารถสร้างมันได้

เวโรนิก้าไม่ทราบความรู้สึกของธีโอและพูดขึ้น “ตอนนี้ เด็กน้อยใช้มันซะที่นี่ มันมีวิธีจัดการได้หลายวิธี”

“ที่นี่?ตอนนี้?”

“ใช่”

“…อ่า ผมเข้าใจ มันไม่ควรจะเก็บไว้หรือขาย ใช่ไหมครับ?”

“น่าทึ่งมาก เด็กน้อย”เธอหัวเราะและตบหัวธีโอเบาๆ

ขณะที่เธอกล่าวว่าเบื้องบนนั้นได้ให้ยานี้แก่เขาโดยเจาะจงให้ ‘ใช้มัน’ ดังนั้นพวกเขาจะไม่ยอมที่จะให้มีการเก็บไว้หรือนำมันไปขาย สิ่งนี้ถือเป็นความลับของชาติ ดังนั้นยาเพิ่มสัมผัสเวทย์จะต้องถูกกินขณะที่ประธานMagic Society และสองผู้นำหอคอยอยู่ด้วย

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เหตุผลเดียวที่ทำไมเหล่าผู้นำหอคอยถึงต้องมารวมตัวกัน

“นอกจากนี้ มันยังจะดีกว่าไม่ใช่หรอที่ผู้นำหอคอยจะคอยเฝ้าดูเธอ?เราไม่สามารถช่วยอะไรได้ แต่พวกเราสามารถมั่นใจได้ว่าเธอจะปลอดภัย นี่คือเหตุผลที่ฉันเรียกเธอมาที่นี่”

มันเหมือนกับที่เธอพูด เวโรนิก้าเป็นจอมเวทย์ขั้น8 และประธานก็เป็นถึงจอมเวทย์ขั้น7  ไม่มีมนุษย์คนใดที่สามารถสัมผัสกับธีโอได้ถ้ามีทั้งสองคนคอยคุ้มกัน

ธีโอดอร์ ได้รับความมั่นใจ ในที่สุดเขาก็ได้เปิดฝากล่อง

อึก!

กลิ่นที่หวานและเปรี้ยวได้ไหลออกมา เพียงแค่กลิ่นของมันก็ทำให้เขารู้สึกราวกับปอดของเขาเย็นลง กลิ่นมาจากนั้นมาจากเม็ดยาสีฟ้าที่อยู่ตรงกลางกล่อง ธีโอหยิบมาขึ้นมาอย่างระมัดระวัง และ...

อึก

เขากลืนมันลงไป

[‘ยาเพิ่มสัมผัสเวทย์-หมายเลข37 ได้ถูกกินแล้ว พลังของมันได้กระตุ้นศักยภาพของคุณ]

[ความไวต่อมาน่าของผู้ใช้จะถูกปรับเป็นค่าสูงสุด]

[คุณจะสามารถสัมผัสกับความรู้สึกชั่วคราวของความไวที่ทำงานอย่างรุนแรง รักษาจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งเพื่อต่อต้านกับมัน]

วิธีการรักษานั้นเป็นเรื่องที่น่าทึ่งในหลายๆด้าน มันละลายอย่างรวดเร็วเมื่อมันสัมผัสกับลิ้นของเขา และละลายไปราวกับหมอก ไอน้ำไหลลงลำคอของธีโอดอร์ กลิ่นหอมสดชื่นแตะจมูกของเขาและเขารู้สึกว่ามันไหลลงไปในหลอดอาหารของเขาแล้ว

หลังจากที่เขากินมันเสร็จแล้วการแสดงออกลึกลับก็ได้ปรากฏบนใบหน้าธีโอ

‘ฉันสงสัย....นี่คือทั้งหมดงั้นหรอ?’

อย่างไรก็ตามปฏิกิริยาฉบับเต็มก็ได้เกิดขึ้นทันที

“…………..!?”ธีโอดอร์ตกจากเก้าอี้และกลิ้งไปมาบนพื้น

เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดเลยจากการที่กระแทกกับพื้น และเขาไม่ได้ยินเสียงของเวโรนิก้าและประธานที่เรียกหาเขาเลย

ธีโอรู้สึกคุ้นเคยกับอาการเจ็บปวก แต่ความรู้สึกนี้เป็นสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ว่าเป็นความเจ็บปวด

มันเป็นเรื่องยากที่จะอธิบาย แต่มาดูตัวอย่างกันง่ายๆ ถ้าจมูกของคนกลายเป็นมีความไวเช่นเดียวกับหมาป่าละ พวกเขาจะได้กลิ่นเช่นเดียวกับหมาป่าไหม? ถ้าหูของคนๆนั้นกลายเป็นมีความไวเช่นเดียวกับค้างคาวละ พวกเขาจะสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระในที่มืดไหม?คำตอบคือ ไม่

บางครั้งข้อมูลเกี่ยวกับประสาทสัมผัสนั้นอยู่นอกเหนือขีดจำกัดเช่นความรุนแรง เช่นเดียวกับวิธีที่ดวงตาที่ปรับตัวเข้ากับความมืดก็จะทุกข์ทรมานจากแสงสว่าง ประสาทสัมผัสทั้งห้านั้นขึ้นอยู่กับตัวตนของแต่ละคน ความไวต่อมาน่าก็เหมือนกัน พวกเขาบางคนสัมผัสมันได้อย่างคมชัดราวกับจับมันไว้ในมือ ขณะที่คนอื่นๆรู้สึกว่ามันบางเบากว่าฝุ่น

ปกตินั้นสัมผัสของธีโอเป็นเพียงไอน้ำจางๆที่อยู่รอบๆตัวเขา แต่ตอนนี้มันเป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ ความไวที่ได้ขยายตัวออกได้ปิดกั้นการหายใจของเขา

‘ฉะ-ฉันไม่สามารถหายใจได้....สถานการณ์นี้....!”เขารู้สึกเหมือนกำลังจะตายภายใต้แรงกดดันที่ไม่มีอยู่จริงซึ่งได้กดลงมาที่เขา

ในขณะนั้น ก็ได้มีมือมาคว้าเข้าที่คอของเขา

“เด็กน้อย ตื่นขึ้นมา!”

นิ้วที่พันรอบคอของเขามันร้อน ความร้อนของเวโรนิก้าทำให้เขารู้สึกได้ถึงความรู้สึกของเขา

สัมผัสทั้ง5ของเขาได้กลับมาและเขาก็สามารถหายใจได้แม้จะยังคงมีมาน่าที่กดลงบนตัวเขาอยู่ อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถที่จะหลบหนีมันได้แม้จะรู้ว่ามันเป็นภาพลวงตา ขณะที่ธีโอพยายามดิ้นรนเพื่อเอาชนะมัน เขาก็ได้ยินเสียงที่คมชัดของเวโรนิก้า

-อย่าปฏิเสธมาน่า!มาน่าที่กำลังบดขยี้เธอนั้นอยู่รอบตัวเธอมาโดยเสมอ!เธอเพียงแค่ไม่รู้สึกถึงมันจนถึงตอนนี้ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปฏิเสธมันเพียงเพราะเธอไม่รู้ ใช้เวทย์บางอย่างออกไป!

การตอบรับคำปรึกษาขณะที่หมดสติอยู่นั้นอาจจะเป็นผลมาจากการใช้ชีวิตในฐานะจอมเวทย์มาหลายปี

“…Light….ning….Bolt”มันเป็นเวทย์เริ่มต้นที่เขาไม่ประสบความสำเร็จแม้แต่ครั้งเดียวจนกระทั่งความตะกละได้ตื่นขึ้นมาในครั้งแรก จิตใจที่กระวนกระวายได้พุ่งทะลุผ่านความทรงจำที่เรือนลาง มันเปผ้นเวทยืขั้น2ซึ่งสามารถที่จะผลิตศรสายฟ้าได้หลายสิบอัน

อย่างไรก็ตาม ผลที่ได้รับนั้นเกินความคาดหมายของเขา

จี้สสส!

100หรือ200 ....ศรสายฟ้าหลายร้อยได้ปรากฏขึ้นในสำนักงานของMagic Society กระดาษที่วางอยู่ได้ถูกเผาไหม้และกลายเป็นคราบเขม่าบนพื้น ความหายนะนี้พืสูจน์ให้เห็นว่าพลังของเขามีขนาดใหญ่กว่าเดิมหลายเท่าจากก่อนหน้านี้

ปรากฏการณ์ของความไวที่ทำงานอย่างรุนแรงนั้นใกล้เคียงกับภัยพิบัติ

“เยี่ยม!เธอทำได้ดีมาก!”

ไม่มีใครคิดว่าจะได้รับบาดเจ็บโดยบางสิ่งบางอย่างเช่นนี้ เวโรนิก้านั้นถูกโจมตีโดยศรสายฟ้าหลายสิบดอกในระยะประชิด  แต่ก็มีเพียงรอยเผาไหม้รอยเดียว เวทย์ป้องกันขั้น4ได้ปรากฏรอบตัวเธอและผลักมันออกไป

จากนั้นเธอก็ได้วางมือลงบนไหล่ของธีโอและกระตุ้นให้เขาเวทมนต์มากกว่านี้ ในท้ายที่สุด รูปปั้นก้เป็นสิ่งเดียวที่ได้แตกกระจายในห้องนี้

จากนั้นธีโอก้ได้ฟื้นคืนสติของเขา’..อ่า’

หมอกที่เหมือนกับมาน่าตอนนี้ราวกับดินโคลน และน้ำหนักของมันได้ทิ้งลงบนผิวของเขา

‘นี่เป็นความรู้สึกของมาน่า’

ไม่เหมือนกับก่อนหน้า ที่ลมหายใจของเขาถูกปิดกั้น มาน่านั้นไม่มีตัวตน ดังนั้นมันจึงไม่ใช่น้ำหนักที่แท้จริง มันเป็นเพียงหลักฐานว่าความไวต่อมาน่าเขาได้เพิ่มขึ้น ธีโอลุกขึ้นช้าๆและโบกมือไปในที่ว่าง มีบางอย่างอยู่ในอากาศที่ควรจะมีเพียงความต้านทานทางอากาศ

“…มาน่า”

บางคนกล่าวว่าน้ำ บางคนกล่าวว่าดิน บางคนกล่าวว่าไฟ

ธีโอไม่เคยรู้สึกมันเลยจนกระทั่งตอนนี้ เขาคิดว่ามันเป็นเพียงแค่การพูดเกินจริงหรือความรู้สึกของอัจฉริยะ สำหรับธีโอดอร์ มิลเลอร์ มาน่าเคยเป็นเพียงภาพลวงตาที่เยาะเย้ยเขาอยู่ห่างๆหรือมีเมฆบนท้องฟ้าที่เขาไม่สามารถเอื้อมถึงได้ด้วยเวทมนต์ของเขา

อย่างไรก็ตามกรณีดังกล่าวนั้นจะไม่เกิดขึ้นอีกต่อไปนับจากนี้ ความสามารถที่ซิลเวียได้แสดงให้เห็นก่อนหน้านี้....ระดับความไวที่ไม่จำเป็นต้องมีการร่ายเวทย์...

ในที่สุด สองมือของธีโอก็ได้สัมผัสกับสิ่งที่เขาไม่สามารถไขว่คว้าได้