เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 93 การก้าวกระโดดของสัมผัสเวทย์ 3

ตอนที่ 93 การก้าวกระโดดของสัมผัสเวทย์ 3

ตอนที่ 93 การก้าวกระโดดของสัมผัสเวทย์ 3


“อ่า ปฏิกิริยาของเด็กน้อยทีเกิดขึ้นหลังกินยาเข้าไปมันฉับพลันเกินไป”เวโรนิก้าพูดพลางถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในขณะที่ธีโอรู้สึกตื่นเต้น

พวกเขารู้ว่าสัมผัสที่เพิ่มขึ้นนั้นต้องมีผลข้างเคียงบางอย่าง แต่ปฏิกิริยาของธีโอนั้นกลับแย่กว่าที่พวกเขาคิด มีโอกาสที่เขาอาจจะหายใจไม่ออกจริงๆ แม้กระทั่งผู้นำYellow Tower ผู้สร้างยาตัวนี้เขาก็คาดเดาไม่ได้ว่าจะเป็นเช่นนี้

เขาจ้องไปที่กล่องที่ว่างเปล่าและพึมพำด้วยน้ำเสียงจริงจัง [แปลก สำหรับปฏิกิริยาที่รุนแรงนี้ สัมผัสเวทย์นั้นควรจะอยู่ใกล้เคียงกับต่ำสุด....แต่กับคนที่เป็นจอมเวทย์ขั้น5ด้วยอายุเพียง20ปีไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น...มันยังไม่เสถียรงั้นรึ?ฉันคงต้องไปตรวจสอบมันอีกครั้ง]

นี่เป็นคำตอบที่ถูกต้อง แต่ผู้นำYellow Tower ไม่ได้รับรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดมานั้นถูก วีรบุรุษหนุ่มแห่งเมลเทอร์ ผู้ซึ่งได้รับการกล่าวถึงว่าจะกลายเป็นจอมเวทย์ระดับสูงสุด นั้นแท้จริงแล้วเขากลับมีสัมผัสเวทย์ที่ต่ำที่สุด

ในตอนท้ายผู้นำYellow Tower จะทำการวิจัยเรื่องนี้หลายเดือนโดยที่ไม่ทราบถึงเรื่องนี้

“เด็กน้อย ความคิดของเธอฟื้นคืนรึยัง?”เวโรนิก้าเอื้อมมือผ่านสายฟ้าที่อยู่รอบๆตัวธีโอและคว้าไหล่ของเขา

ธีโอดอร์ที่ยังคงผวาจากมาน่า แม้จะได้รับความร้อนที่เกิดจากเธอแล้วก็ตาม เขารู้ว่ามันไม่ใช่ความจริง แต่มันก็รุนแรงพอที่จะทำให้เขาสับสนจนนึกว่ามันเป็นความรู้สึกจริงๆ

คอของเขาที่ถูกคว้าเมื่อไม่นานมานี้ยังคงร้อนอยู่

“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือครับ ท่านผู้นำ”

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย”

เขายังคงมีความรู้สึกอิดโรยอยู่ แต่ธีโอก็ขอบคุณเวโรนิก้าสำหรับความช่วยเหลือของเธอ การปรากฏตัวของเตาหลอมเช่นเธอนั้นได้ปลุกจิตสำนึกของเขาให้ตื่นขึ้น ดังนั้นเขาจึงสามารถที่จะทนแรงกดดันของมาน่าได้ ในแง่นึงแล้ว เวโรนิก้าถือเป็นผู้ช่วยเหลือที่เหมาะสมที่สุด

ขณะที่ผิวของธีโอกลับมาอยู่ในสภาพเดิม เวโรนิก้าก็ได้เริ่มพูดว่า

“ในตอนนี้เธอควรระมัดระวังเมื่อใช้เวทมนต์ สัมผัสเวทย์ของเธอนั้นเพิ่มขึ้นอย่างมาก ดังนั้นความเร็วและพลังของอำนาจเวทมนต์ของเธอจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก อย่างไรก็ตามความสามารถในการควบคุมมันนั้นของเธอยังไม่ดีพอ อาจจะเกิดภัยพิบัติขึ้นถ้าเธอใช้เวทมนต์ที่กินวงกว้าง”

“…ครับ”

ธีโอเพียงแค่ต้องมองไปที่ Lightning Bolt จากก่อนหน้านี้ พลังของมันเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว แม้ว่าจะไม่ได้ผลกับเวโรนิก้าก็ตาม แต่พลังของเวทย์บทนี้มันมากกว่าเวทย์ขั้น3เสียอีก ถ้ามันโจมตีใส่คนธรรมดาละก็ พวกเขาจะไปที่โลกเบื้องหลังทันที

เขารู้สึกราวกับมีปีกปรากฏขึ้นบนขาของเขา! อย่างไรก็ตามมันเป็นไปไม่ได้สำหรับธีโอดอร์ผู้ที่พึ่งจะเริ่มหัดบินเพื่อที่จะจัดการกับสัมผัสของเขาอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเขาจึงให้ความสำคัญกับคำพูดถัดไปของเวโรนิก้า

“เวทมนต์ของเธอก็เหมือนกับขวดน้ำที่ถูกบังคับให้บรรจุลงในถ้วย จากนี้เป็นต้นไป เธอจะต้องควบคุมระดับน้ำโดยการเปิดและปิดอ่างเก็บน้ำ เธอต้องมีสมาธิมาก”

“ผมไม่สามารถที่จะเชี่ยวชาญแค่สัมผัสเวทย์ได้”

“แน่นอน สัมผัสเวทย์หรือพลังเวทย์นั้นเป็นเหมือนอาวุธ ดังนั้นมันจึงขึ้นอยู่กับทักษะของผู้ใช้ มีพวกโง่ไม่กี่คนเท่านั้นที่เกิดมาพร้อมกับสัมผัสเวทย์ที่ดีใน1รุ่นและใช้มันไม่เป็น”

เวโรนิก้าหัวเราะให้กับพวกโง่เหล่านั้น พวกเขาเป็นคนขี้เกียจที่เอาแต่จะพึ่งพาความสามารถโดยธรรมชาติของพวกเขาและไม่ทราบความยากลำบากของเวทมนต์ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาจึงต้องใช้เวลาหลายปีหรือหลายสิบปีเพื่อข้ามกำแพง

พวกเขาส่วนใหญ่รู้สึกสิ้นหวังและหยุดอยู่ที่หน้ากำแพงแรกที่พวกเขาพบ ในขณะที่คนที่มีความสามารถปานกลางที่ฝึกฝนอย่างหนักนั้นพวกเขาจะกลายเป็นจอมเวทย์ที่ยิ่งใหญ่กว่าอัจฉริยะบางคน

พรสวรรค์อาจจะมาจากฟากฟ้า แต่จิตวิญญาณกฌถูกบรรเทาด้วยความยากลำบาก

ห้าปีที่ถูกใส่กุญแจมือโดยขาดความสามารถทั้งหมดได้ทำให้จิตใจของ ธีโอดอร์ มิลเลอร์ กลายเป็นเหล็ก นีเป็นเหตุผลที่ทำให้อัตราการเติบโตของเขาเป็นที่น่าเหลือเชื่อหลังจากได้รับหนังสือเวทย์โบราณ เขาฝึกฝนอย่างหนักและขยายขีดจำกัดของเขาอยู่ตลอด

“นอกจากนี้ถ้าเธอก้าวขอบกำแพงสู่วงกลมที่7ได้ เธอก็จะกลายเป็นจอมเวทย์ระดับสูงสุด เธอจะไปถึงขีดจำกัดของสัมผัสเวทย์ ดังนั้นอย่าหลงระเริงในความรู้สึกของเธอและทำสิ่งที่เธอต้องทำไปเรื่อยๆ สรุปแล้วคำแนะนำของพี่สาวเวโรนิก้า เป็นยังไงบ้าง ช่วยได้มั้ย?”

“ครับ ช่วยได้เยอะเลยครับ” ธีโอจ้องมองไปที่เธอด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างแท้จริง

คำแนะนำของเวโรนิก้ามีค่ามากกว่า1000เหรียญทอง ในยุคนี้มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ถึงขอบเขตของขั้น8 ดังนั้นหนึ่งพันทองสำหรับคำแนะนำของเธอจึงถูกมาก อย่างไรก็ตามเวโรนิก้าผู้ให้ความกรุณาดังกล่าวกลับไม่กล้าสบตากับธีโอ ถ้าเป็นคนอื่นพวกเขาคงหัวเราะเยาะไปแล้ว

แต่อารมณ์ก็ได้ถูกทำลายโดยเสียงของผู้นำYellow Tower [อย่าหันหน้าหนีสิ จิ้งจกสาว ทำไมเธอถึงทำท่าเช่นนั้นกับเด็กที่อายุน้อยกว่ากัน?]

“อ้า ฉันจะจัดการกับคุณหลังจากนี้”เวโรนิก้าตกอยู่ในความโกรธชั่วขณะ

อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นเธอก็ได้ส่ายหัวไปมาและหันหน้าไปหาธีโอ เพราะเธอต้องการให้ผู้นำYellow Tower หยุดล้อเธอ แน่นอนว่าเธอจะจัดการกับเขาในภายหลัง แต่อนาคตที่โชคร้ายนั้นก็ล่าช้าออกไป

หัวของโทรลได้จ้องไปที่ธีโอและพูดขึ้น [หืม....เป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ นอกจากนี้ฉันยังได้กลิ่นของจิตวิญญาณธาตุที่ยิ่งใหญ่จากเธอ ฉันเคยคิดว่าผู้นำRed Tower นั้นพูดเกินไปเมื่อเธอบอกว่าเธอจะเป็นจอมเวทย์ที่ยิ่งใหญ่คนต่อไป]

“อ่า ขอบคุณครับ....?”

[ฉันแค่ตัดสินด้วยเหตุล ขอแสดงความยินดีกับเธอด้วย....ไม่สิ ผู้รับผลประโยชน์จากยาของฉัน ฉันจะจำชื่อของเธอไว้]

จากนั้นเขาก็พูดอีกเล็กน้อยกับธีโอ [ฉันจะไม่ได้เจอเธอสักพัก แต่เราจะได้พบกันอีกสักวันหนึ่ง ธีโอดอร์ มิลเลอร์ เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะพูดถึงความลับที่ซ่อนอยู่ในตัวเธอ]

“….?!”

[เอาละ มันจบแล้ว]

ขณะที่ธีโอรู้สึกประหลาดใจ หัวของโทรลก็ได้กลายเป็นฝุ่น

ดวงตาของธีโอดอร์มองไปที่ฝุ่นที่ยังเหลืออยู่ในมือ แต่ไม่ได้เปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น ไม่ว่าในกรณีใด พลังเวทมนต์ของผู้นำYellow Tower ดูเหมือนจะอยู่ในระดับที่สูงโดยไม่คำนึงถึงจำนวนของวงกลม

‘ไม่สิ บางทีเขาอาจจะก้าวไปไกลกว่าวงกลมที่7’

การดำรงอยู่ของเขานั้นเป็นความลับสุดยอด ในความเป็นจริงมันเพียงพอที่จะบอกว่าความสามารถของเขามันเกินขอบเขตของขั้นที่7ไปแล้ว

ธีโอคิดอยู่ในหัวของเขาก่อนที่จะปัดฝุ่นออกไป เขาไม่สามารถที่จะเข้าใจกับสิ่งใดๆที่ผู้นำYellow Towerได้ทำเอาไว้เลย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องไร้สาระที่จะทำให้จิตใจของเขาเครียด

จากนั้นก็มีเสียงดังขึ้นในหัวเขา

-ผู้ใช้ ระวังคนที่เรียกว่าผู้นำYellow Towerเอาไว้

ความตะกละได้ตื่นขึ้นจากการนอนหลับและเตือนธีโอ ก่อนที่ธีโอจะได้ถามเหตุผล ความตะกละก็ได้พูดต่อ

-ยาที่ผู้ใช้กินเข้าไปนั้น.....เป็นเอกลักษณ์ที่น่าจะทำได้โดยลูกหลานของสายพันธุ์โบราณหรือเจ้าของหนังสือเวทย์โบราณคนอื่นๆ

‘อะไรนะ?’

-ขั้นตอนและเทคนิคการเล่นแร่แปรธาตุที่ใช้ในการทำตัวยานั้นเกิดขึ้นมานานกว่า2000ปีแล้ว ไม่เพียงแค่ได้รับความรู้แต่มันสามารถนำมาประยุกต์ใช้กับการแพทย์ได้...ตอนนี้ข้าได้คิดถึงหนังสือเวทย์โบราณ2-3เล่ม แต่ข้ายังไม่สามารถยืนยันได้ในตอนนี้

‘เจ้านายของหนังสือเวทย์โบราณ’

ใบหน้าของธีโอดอร์แข็งค้างเมื่อเขานึกได้ถึงความทรงจำของความหายที่เกิดขึ้นในอดีตจากหนังสือเวทย์โบราณ’Death’s Worship’  กองทัพอันเดทที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเอลเดอร์ลิชถือเป็นภัยพิบัติที่ร้ายแรง อย่างไรก็ตามมันได้กลับคืนสู่ความสงบแล้ว

‘เจ้าของหนังสือเวทย์โบราณ....นั่นหมายความว่าผู้นำYellow Tower ไม่ได้ถูกหนังสือเวทย์โบราณกลืนกินงั้นหรอ?’

-ถ้าเขาเป็นเจ้าของที่ถูกต้อง นั้นก็ใช่ เขาได้ใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติต่างๆอย่างเต็มที่

‘จริง’

มันไม่จำเป็นที่ต้องกลัวหรือหลบหนี ผู้นำYellow Tower ในตอนนี้เพราะมันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่ธีโอจะถูกโจมตีเช่นเดียวกับเอลเดอร์ลิช ถ้าผู้นำYellow Tower เป็นคนเช่นนั้น เขาคงจะไม่คอยช่วยเหลือทำให้เมลเทอร์เจริญมาเป็นเวลาหลายร้อยปี

นอกจากนี้ไม่มีเหตุผลสำหรับธีโอที่จะคิดไปไกลเกี่ยวกับความลับของเขา ตอนนี้ข้อมูลที่ธีโอมีมันน้อยเกินไป

อาณาจักรแห่งเวทมนต์ เมลเทอร์.....มีความลับอีกมากมายที่ซ่อนอยู่ในหัวใจของมัน พร้อมด้วยความลับของผู้นำYellow Towerและผู้นำWhite Towerที่ซ่อนใบหน้าไว้ภายใต้หน้ากาก มันมีความลับอีกหลายเรื่องที่กำลังหลับไหลอยู่ภายในหอคอยเวทมนต์ สักวันหนึ่งธีโออาจจะเข้าถึงความลับนั้นได้ แต่ไม่ใช่วันนี้

“….แล้วฉันจะได้พบกับคุณอีกสักวัน”เขาพูดซ้ำคำพูดของผู้นำYellow Tower

มีหลายสิ่งที่เขาไม่สามารถจินตนาการได้เกี่ยวกับเมลเทอร์ และมันก็ล้นไปด้วยความลึกลับ เขาไม่ควรที่จะบุ่มบ่ามเข้าไปหาสิ่งเหล่านั้น มันถึงเวลาแล้วที่เขาต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายและอุทิศตัวให้กับการฝึกฝน

‘อย่างแรก ฉันต้องแก้ไขปัญหานี้’ดวงตาของธีโอส่องประกายขณะที่เขารู้สึกถึงความกดดันของมาน่าอีกครั้ง

พรสวรรค์ที่เขาปราถนามานานได้อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

***

จากนั้นเป็นต้นมา กิจวัตรประจำวันของธีโอดอร์ก็ได้เปลี่ยนไปเล็กน้อย หลังจากผ่านมาครึ่งปีเขาได้เรียนรู้เวทมนต์ขั้น5แล้ว อาจจะมีความแตกต่างในความชำนาณสำหรับแต่ละเวทย์ แต่เขาก็ภูมิใจที่จะบอกว่าเขาได้เรียนรู้ทุกอย่างอย่างถูกต้อง

ตั้งแต่นั้นมา ธีโอก็ได้เพิ่มพูนประสบการณ์ขึ้นเรื่อยๆจากการฝึกฝน เขาฝึกฝนต่อไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันความท้าทายก็ได้มาถึง มันทำให้เขาล้มลงบนที่สูง

บูมมม!ไฟที่ระเบิดขึ้นก่อให้เกิดเสียงกัมปนาทที่น่ากลัว มันปะทะเข้ากับกำแพงของห้องฝึกที่มีเวทย์ป้องกัน

พลังและรูปร่างของมันดูเหมือนกับเวทย์โจมตีขั้น5 Fire Blast นี่เป็นเวทมนต์ที่จะสามารถเผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบๆนับสิบเมตร มีเพียงเฉพาะจอมเวทย์ระดับปรมาจารย์จากRed Tower เท่านั้นที่สามารถใช้มันได้อย่างเหมาะสม

อย่างไรก็ตามใบหน้าของธีโอกลับไม่สดในความสำเร็จของเวทมนต์

“…นี่...Blaze Shell”

สูตรเวทมนต์และระยะเวลาในการร่ายนั้นสมบูรณ์แบบ อย่างไรก็ตามผลที่ได้นั้นแตกต่างไปจากที่เขาตั้งใจให้มันเป็น มันเป็นความผิดพลาดของมือใหม่ที่เพียงแค่เรียนรู้วิธีสร้างเวทมนต์

ธีโอดอร์ถอนหายใจขณะที่เขามองลงไปที่ฝ่ามือของเขาและห้องฝึกซ่อมที่เละเทะ เขาไม่รู้ว่าเขาล้มเหลวมาแล้วกี่ครั้ง

‘ฉันรู้ว่าทำไมฉันถึงล้มเหลว เหตุผลก็คือ....’

มาน่าของเขานั้นไหลเวียนเร็วเกินไป และปริมาณของมาน่าที่เขาวาดมันมากเกินไป นอกจากนี้พลังมาน่าก็ได้แข็งแกร่งกว่าเดิมเนื่องจากมันตอบสนองกับอารมณ์ของเขา สรุปได้ว่าเนื่องจากความไวของเขาที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเกินไป

ปัญหาก็คือมันยากที่จะแก้ไขข้อผิดพลาดที่เกิดจากความพยายามของตัวเอง ธีโอไม่ได้เกิดมาพร้อมกับสัมผัสเวทย์ที่ดี ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถช่วยในเรื่องนี้ได้ พลังมาน่าจำนวนมากได้ตอบสนองต่อการเรียกของเขา จากนั้นเวทมนต์ก็ได้ยุ่งเหยิงโดยมาน่าที่เขาไม่ได้เรียกออกมา

‘มันจำเป็นที่ต้องเรียนรู้เทคนิค’ เขาไม่ได้ใช้เวลานานเลยสำหรับธีโอดอร์ที่จะตระหนักถึงเรื่องนี้

แต่ทว่า คนที่สามารถให้คำแนะนำเขาได้มีจำกัด มีเพียงเหล่าผู้นำเท่านั้นที่มีสัมผัสเวทย์ที่เหนือกว่าเขา แต่เหล่าผู้นำหอคอยเวทมนต์และประธานMagic Society นั้นไม่สามารถมาเป็นผู้สอนให้ธีโอได้ เวโรนิก้านั้นให้คำแนะนำเขาเล็กน้อยเป็นบางครั้ง แต่สัมผัสเวทย์ของสายเลือดมังกรนั้นแตกต่างจากมนุษย์ทั่วไป

ในท้ายที่สุดก็เหลือเพียงคนเดียวเท่านั้น คนๆนั้นคือหนึ่งในเพื่อนร่วมงานของธีโอและเป็นคนที่มีสัมผัสเวทย์อยู่ในระดับสูงสุดตั้งแต่เกิด และจากนั้นก็ถูกปลุกฝังเวทมนต์ในสภาพแวดล้อมที่มีความสุข

เธอเป็นอัจฉริยะที่แม้จะไม่ดีเท่ากับธีโอดอร์แต่ก็ได้สร้างผลงานมามากมายและกำลังจะได้รับการเลื่อนต่ำแหน่งให้เป็นจอมเวทย์ระดับปรมาจารย์ในไตรมาสถัดไป

“ขอฝากตัวด้วยนะ!” เธอ ซิลเวีย แอทลันคัส พูดกับเขาอย่างเขินอาย

จบบทที่ ตอนที่ 93 การก้าวกระโดดของสัมผัสเวทย์ 3

คัดลอกลิงก์แล้ว