ตอนที่ 36 แผ่นหลังที่น่ากลัว

ตอนที่ 36 แผ่นหลังที่น่ากลัว

ถึงแม้ไอรีนจะตื่นเต้นกับการบรรยายถึงสุนัขของเธอ แต่เสียงเธอเบาเสียจนดิโอและเจสสิก้าไม่ได้ยินจริงๆ ว่าเธอกำลังพูดอะไร ทำให้บรรยากาศเริ่มอึดอัดเล็กน้อย

เจสสิก้ากำลังจะหาเรื่องคุยเพื่อเปลี่ยนหัวข้อสนทนา แต่เมื่อคิดทบทวนดูแล้ว เธอกลัวว่าอาจจะยิ่งทำให้สถานการณ์น่าอึดอัดเพิ่มขึ้น

ดิโอจึงส่งสัญญาณท่าทางเป็นเชิงให้ทั้งสองคนนั่งลงเพื่อละลายความกระอักกระอ่วน

เขาไม่เข้าใจพวกคนรวย และนั่นคือเหตุผลที่เขาไม่สนใจจะถามถึงปัญหา หรือเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวันของพวกเธอ

"ต้องขออภัยที่ถามตรงๆ แบบนี้นะครับ แต่ขออนุญาตดูแผลของไอรีนหน่อยได้ไหม ฉันต้องรู้อาการเพื่อกำหนดว่าควรเสิร์ฟเมนูอะไรให้เหมาะสมที่สุด"

ดิโอพูดอย่างจริงใจ เพราะเขารู้ดีว่าประสิทธิภาพการรักษาของ [Pearl Jam] ไม่ได้ครอบคลุมไปเสียทุกอาการ มีโรคจำนวนไม่น้อยที่อยู่นอกเหนือขอบเขตในการรักษาของสแตนด์ ด้วยกลไกการรักษาที่ต้องทำลายและฟื้นฟู จึงไม่เหมาะสำหรับรักษาอาการทางจิตใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงวัยรุ่นและต่ำกว่า

ดังนั้นดิโอต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมากก่อนจะตัดสินใจยินยอมรับรักษาอาการใดๆ เขาต้องรู้ประเภทของอาการนั้นอย่างชัดเจนเสียก่อน

เจสสิก้าลังเลเล็กน้อย เธอหันไปมองทางไอรีน ซึ่งดูกระวนกระวาย "อาหารฝีมือดิโอสุดยอดมากรู้ไหม ฉันมั่นใจว่าเขาสามารถรักษาแผลไฟลวกที่หลังของเธอได้อย่างง่ายดาย เธอว่ายังไงล่ะ?"

ความนิยมชมชอบที่ไอรีนมีต่อดิโอมีบทบาทต่อเรื่องนี้ไม่น้อย ทันทีที่ได้ฟัง เธอพยักหน้าเบาๆ

เจสสิก้าจึงยกชายเสื้อของไอรีนขึ้นต่อหน้าดิโอ ...

ดิโอตกใจมาก หลังของไอรีนเต็มไปด้วยแผลไฟลวกทั่วบริเวณ เขาถึงกับสงสัยว่าเธอตกลงไปในน้ำเดือดหรือเปล่า

ยากจะจินตนาการว่าหญิงสาวอายุแค่นี้ต้องอดทนกับความเจ็บปวดมากเท่าใด และเธอพยายามรักษาระยะห่างกับผู้อื่นมากเพียงไหน

"บาดแผลมีตรงอื่นอีกไหมครับ?" ดิโอสอบถาม

เจสสิก้าส่ายหน้า "ไม่มีค่ะ แค่นั้นแหละ นายรักษามันได้ไหม?"

ไอรีนมองดิโอด้วยดวงตาเปี่ยมด้วยความหวัง

"มีแค่นั้นจริงดิ? ไม่มีปัญหา ทำได้อยู่แล้ว! " หลังจากเห็นแผลไฟลวก ดิโอก็มั่นใจว่าเขาสามารถรักษาได้โดยไม่มีปัญหา

"จริงหรือคะ? งั้นขอบคุณมากเลย..." เจสสิก้าแทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ดิโอพูด

"ฉันทำตามหน้าที่ของฉันเอง รบกวนรอสักครู่ด้วยนะ ฉันจะเสิร์ฟเมนูสุดพิเศษให้กับคุณไอรีนเอง!" หลังก้มตัวทำความเคารพเบาๆ ดิโอรีบเดินเข้าไปยังห้องครัวเพื่อลงมือทำอาหารทันที

แผลไฟลวกที่หลังของไอรีนรุนแรงกว่าที่ดิโอคิดไว้ แต่อย่างไรก็ตาม มันรักษาได้อย่างแน่นอนโดยใช้ [Pearl Jam] อย่างมากก็อาจต้องใช้ 'วัตถุดิบ' มากกว่าปกติสักหน่อย

จากนั้นดิโอก็ดึง [Pearl Jam] ออกมาสามตัว กำหนดไอรีนเป็นเป้าหมาย และเจาะจงการรักษาไปที่แผลไฟลวกบนหลังของเธอ

'มะเขือเทศลูกเล็ก' ทั้งสามลูกพุ่งเข้าใส่วัตถุดิบที่ดิโอเตรียมไว้เพื่อบรรลุเวทมนตร์ทันที

ถัดจากนั้น ดิโอใส่หัวปลาที่แล่เตรียมไว้ลงในหม้อ ตามด้วยขิงหั่นแว่นสองสามชิ้น จากนั้นก็บัว พุทราแดงและเก๋ากี้ หลังจากต้มไปสักพักก็เปิดฝาหม้อ ใส่ตังถั่งเช่าแช่แข็งลงไป เติมน้ำมันงา ใบผักชี ปรุงรสด้วยเกลือเล็กน้อย และสตูว์ปลาสมุนไพรก็พร้อมเสิร์ฟ

ดิโอใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงในการปรุงอาหารจานนี้ เขาระมัดระวังเป็นพิเศษที่จะไม่ทำผิดพลาดในกระบวนการเตรียมวัตถุดิบ

หลังจากจัดวางอาหารลงจาน ดิโอก็ออกจากครัวเพื่อเสิร์ฟอาหาร

"ขออภัยที่ทำให้รอนะครับ นี่คือสตูว์ปลาสมุนไพรที่ฉันทำขึ้นเป็นพิเศษสำหรับคุณไอรีน เมื่อคุณกินอาหารจานนี้จบ ปัญหาทุกอย่างของคุณจะหายไป" ดิโอพูดอย่างมั่นใจขณะเปิดฝาหม้อ

"กลิ่นหอมจัง"

ทันทีที่ดิโอเปิดฝา กลิ่นหอมสดชื่นก็ลอยอบอวลเตะจมูก ทั้งเจสสิก้าและไอรีนต่างสูดกลิ่นหอมยวนใจของอาหารอย่างเผลอไผล

"พี่ไม่กินด้วยกันกับหนูเหรอคะ?" ไอรีนงุนงงเล็กน้อย

เจสสิก้าแอบน้ำลายสอกับอาหารของน้องสาวและมองดิโอด้วยแววตาอ้อนวอน

"ผมแนะนำให้คุณไอรีนรับประทานเมนูนี้คนเดียวเพื่อผลการรักษาที่สูงสุด แน่นอนคุณเจสสิก้าก็สามารถลองชิมได้เหมือนกัน แต่อาจจะไม่ได้ผลการรักษาเพิ่มเติมนะครับ"

เจสสิก้าที่หลั่งน้ำลายไหลหยดๆ ได้สติทันที หากไม่มีผลการรักษา นี่ก็เป็นเพียงแค่อาหารอร่อยจานหนึ่งเท่านั้น และเธอคงทนมองการรับประทานอาหารที่ปรุงขึ้นมาเพื่อรักษาน้องสาวของตนเองเฉพาะเพื่อสนองความหิวของตัวเองไม่ได้

"หนูรีบกินตอนที่ยังร้อนๆ อยู่สิคะ" เจสสิก้าพูดเพื่อปลอบใจน้องสาว

ไอรีนไม่ลังเลอีกต่อไปและรีบยกซดน้ำซุปอย่างรวดเร็ว

"มมมม ... อร่อยมากเลยค่ะ ไม่คาวเลยสักนิด!"

แม้ว่าในชามจะมีหัวปลาอยู่ แต่ก็ไม่ได้มีกลิ่นคาวเลย เนื้อหัวยังนุ่มอร่อยอีกต่างหาก

เมื่อเธอเห็นตังถั่งเช่าเธอรู้สึกงุนงงเล็กน้อย เพราะมันชวนให้นึกถึงแมลงที่ชวนให้รู้สึกขยะแขยงมากเมื่อพบในอาหาร แต่พอได้ชิมรสชาติแล้ว..

"มันไม่ขมเลยสักนิด รสชาติเหมือนเฟรนช์ฟรายชุบแป้งทอดเลยค่ะ!"

ไอรีนทานอาหารจานนี้อย่างมีความสุขจนหมดเกลี้ยง เธอไม่เคยได้ลิ้มรสสตูว์หม้อไหนที่อร่อยเท่านี้มาก่อนเลย!

หลังจากที่ไอรีนกินสตูว์หมด เธอก็รู้สึกประหลาดใจมาก

"ฮึบ! สงสัยหนูกินเยอะไปหน่อย แหะแหะ"

เธอเขินอายเล็กน้อย แล้วเธอก็เงยหน้าขึ้นมอง พบว่าพี่สาวและเชฟหนุ่มรูปงามกำลังมองดูเธอด้วยสายตาที่เต็มด้วยความคาดหวัง

"หนูทานเยอะเกินไปหรือเปล่าคะ..."

ไอรีนรู้สึกอายมาก จากนั้นรู้สึกว่าหลังของเธอคันยุบยิบเหมือนมดเป็นพันๆ ตัวกำลังไต่ไปมา

"คันจัง ... นี่มันอะไรเนี่ย?"

เธอเกาหลัง แต่ความคันกลับทวีความรุนแรงขึ้นไม่ลดลง เธอไม่สนใจสายตาของคนทั้งสองที่มองอยู่แล้วใช้มือทั้งสองข้างเกาหลังสุดแรง

ในตอนนั้น เธอเห็นเชฟหนุ่มยิ้มแล้วพูดว่า "กระบวนการรักษาเริ่มแล้ว ถ้าไม่รังเกียจช่วยเธอหน่อยก็ได้นะ ในระหว่างการรักษา จะเหมาะสมที่สุดหากไม่มีฉันอยู่ที่นี่ หากมีอะไรที่ต้องการความช่วยเหลือ เธอตะโกนเรียกฉันได้เลย"

เจสสิก้า เคยผ่านกระบวนการรักษานี้มาก่อน จึงเชื่อในสิ่งที่ดิโอพูดอย่างแน่นอนและพยักหน้าทันที หลังจากที่ดิโอออกไป เธอถอดเสื้อของไอรีนออก หลับตาลงแล้วช่วยเกาหลังให้ไอรีน

ผิวหนังที่ตายแล้วจำนวนมากหลุดล่อนออกทีละชั้นๆ เป็นภาพที่ผิดปกติอย่างมาก!

ไอรีนร้องไห้อย่างหวาดกลัว แต่ด้วยกำลังใจจากเจสสิก้าพี่สาว เธอจึงอดทนผ่านพ้นทุกอย่างและยังคงมีสติอยู่ได้

หลังจากนั้นไม่นาน อาการคันก็หายไป และสิ่งแรกที่เจสสิก้าเห็นเมื่อลืมตาขึ้นคือแผ่นหลังขาวเนียนเรียบไร้ที่ติของไอรีน!

แผลไฟลวกนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย เหมือนกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย!