ตอนที่ 35 สโนว์บอลของไอรีน

ตอนที่ 35 สโนว์บอลของไอรีน

โทนี่ สตาร์ค หายตัวไป

ตอนนี้ที่โทนี่ถูกจับโดยผู้ก่อการร้ายและถูกบังคับให้สร้างอาวุธ โอบาไดอาห์ สเตนจึงไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้ผ่านมือ เขาขึ้นเป็น CEO ของสตาร์คอินดัสทรีย์ทันที โดยเชื่อมั่นว่าโทนี่ไม่มีทางหนีออกมาได้

แต่แล้วไม่นานในภายหลัง โทนี่จะสามารถหลบหนีออกมาได้โดยใช้เศษวัสดุสร้างชุดเกราะไอรอนแมนชุดแรกในถ้ำ พร้อมกับเหล่าเกราะรุ่นแรกที่ผุพังเหล่านั้น ไอรอนแมนจะถือกำเนิด!

การพัฒนาเรื่องราวเช่นนี้ทำให้ดิโอกระวนกระวายไม่น้อย แต่เขาก็คาดการณ์ไว้ในระดับหนึ่งแล้วเช่นกัน

ณ เวลานี้ ฮัลค์น่าจะยังคงหลบซ่อนตัวอยู่ในธิเบต กัปตันมาร์เวลยังอยู่ที่อาณาจักรครี สตาร์ลอร์ดยังคงเร่ร่อนไปทั่วกาแล็กซี่กับพวกพ้อง ส่วนธอร์ก็ยังคงร่วมงานกับน้องชายในแอสการ์ด ...

เหล่าฮีโร่ยังไม่ปรากฏตัวออกมา แต่ข่าวที่ส่งสัญญาณบ่งบอกการกำเนิดของไอรอนแมนก็สร้างแรงกดดันให้กับดิโออย่างไม่น้อย

ดูเหมือนว่าไอรอนแมนจะเปรียบเสมือนจุดเริ่มต้น เป็นบทนำของจักรวาลมาร์เวล ในอนาคตจะมีฮีโร่ที่มีความสามารถอันหลากหลายปรากฏกายออกมาอีกมากมาย โอ้ ใช่ ยังมีมิวแทนท์ในโลกนี้อีกด้วย...

แม้ดิโอรู้เนื้อเรื่องล่วงหน้า แต่เขาก็ยังคาดเดาไม่ได้ว่าตัวเองจะได้ทำอะไรหรือมีบทบาทอย่างไรในเหตุการณ์สำคัญและวิกฤตการณ์ใหญ่ๆ ในภายหลัง แต่ดิโอพร้อมจะปรับตัวรับมือกับวิกฤตโลกอย่างแน่นอน และเขาพร้อมยื่นมือเข้าช่วยเมื่อโลกต้องการพลังของเขาจริงๆ

เพราะเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ความหยิ่งยโสส่วนตัวของเขาหรือจะสำคัญได้เท่าการทำลายล้างโลก การรุกรานของเอเลี่ยน หรือการกำจัดล้างโดยธานอส?

อย่างไรก็ตาม เขายังต้องการเวลา เวลาเพื่อปรับตัว เวลาเพื่อพึ่งพาตัวเองให้มากขึ้น

และเพื่อสิ่งนั้น....

"เอาล่ะ กลับมาทำงานของเราก่อน!"

ดิโอเผยรอยยิ้มเมื่อเห็นเจสสิก้าก้าวเข้ามาทางประตูร้าน และในสายตาของเขา สาวน้อยขี้อายที่โผล่หน้าออกมาจากด้านหลังเจสสิก้าไม่ได้ต่างอะไรจากถุงเงินปึกโตที่กำลังยืนรออยู่หน้าร้านของเขาเลย

"ยินดีต้อนรับ คุณเจสสิก้าแสนสวย และ...นางฟ้าตัวน้อยที่อยู่ข้างหลังคุณ ขอทราบชื่อได้ไหมจ๊ะ?"

ดิโอหน้าตาดีอยู่แล้ว เขาหล่อเหลาแต่ไม่ดูสูงส่ง รูปร่างสูงโปร่ง แถมยังมีบุคลิกแบบสุภาพบุรุษอังกฤษอีกด้วย ความประทับใจตั้งแต่แรกเห็นนับว่าไม่เลวเลย!

แม้ดิโอจะรูปงามอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้หล่อเหลาอย่างในตอนนี้ ดิโอคนปัจจุบันต้องขอบคุณ [Pearl Jam] สำหรับสิ่งนี้!

สองสามวันก่อนหน้านี้ ตอนที่เดินอยู่บนถนน ดิโอยังถูกยัดนามบัตรโดยชายหลายคนที่อ้างตัวว่าเป็นแมวมอง พวกเขาบอกว่าถ้าเขาสนใจในการเป็นแบบหรือดาราฮอลลีวูด โอกาสโด่งดังมีแน่นอน!

ดิโอเชื่อพวกเขาไปบางส่วน แล้วจากนั้นก็โยนนามบัตรทั้งหมดทิ้งลงถังขยะ

มีชื่อเสียง?

เขายอมรับว่าความงามของเขานั้นชวนตะลึง แต่ขอโทษด้วย โลกไม่ใช่สถานที่ผ่อนปรนขนาดนั้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในฮอลลีวูด ในแต่ละปี ชายหนุ่มหญิงสาวมากมายต่างมุ่งหน้าสู่ลอสแองเจลิสเพื่อลองเสี่ยงโชคในวงการฮอลลีวูด 99 เปอร์เซ็นต์ที่ไป ล้วนล้มเหลว

โชคดีเข้าข้างบางคนที่โด่งดังขึ้นมาได้ แต่ความเป็นไปได้ในการเกิดขึ้นแบบนั้นคือหนึ่งในล้าน กระนั้น ผู้คนก็ยังยกย่องและใฝ่ฝันที่จะเป็นซุปเปอร์สตาร์แบบพวกเขาในอนาคต และภาพมายาเหล่านี้ก็ยังคงหลอกล่อกลุ่มคนโง่เขลาที่คิดว่าพวกเขาแค่ต้องโตขึ้นก็จะได้เป็นซุปเปอร์สตาร์กันทุกคน

ดิโอชอบที่จะหาเงินอย่างเงียบๆ มากกว่า ดังนั้นเขาจึงโยนความคิดนั้นเข้าถังขยะไปอย่างรวดเร็ว เขาจะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด แม้ว่าจะมีนักเลงมาหาเรื่องและพูดว่า “แกยังมีลูกป๋องแป๋งอยู่ไหม…?”

เด็กสาวหลบหลังเจสสิก้า ดูเหมือนเธอจะหลงใหลในรอยยิ้มของดิโอ

เธอพูดอย่างลังเลเล็กน้อย "ไอรีน...ไอรีน โจนส์"

"ดิโอ แบรนโด เพื่อนทุกคนเรียกฉันว่าดิโอ ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณไอรีน" ดิโอโน้มตัวลงเล็กน้อยแล้วยื่นมือไปยังไอรีนที่อยู่ด้านหลังเจสสิก้า

สำหรับเด็กสาวอายุประมาณ 13-14 ปี การปฏิบัติต่อพวกเธอเหมือนผู้ใหญ่จะสร้างความประทับใจได้ดีกว่าการมองว่าพวกเธอเป็นเด็ก หลักการนี้ใช้ได้กับเด็กผู้ชายเช่นกัน

ไม่ผิดคาด หลังจากที่ไอรีนจ้องดิโอด้วยดวงตาโตๆ เธอจึงยื่นมือเล็กๆ ออกมาจับกับมือใหญ่ของดิโอ ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าดูดเล็กน้อยเลยรีบชักมือกลับ ใบหน้าของเธอดูแดงก่ำราวกับแอปเปิ้ล น่าเอ็นดูมากทีเดียว

เจสสิก้าสังเกตการโต้ตอบระหว่างสองคนนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ เธอไม่ได้เข้าไปร่วมวงสนทนาด้วย และก็ไม่ได้ขัดขวางการต้อนรับของดิโอ

ตรงกันข้าม การแสดงออกที่ดูผิดปกติเล็กน้อยของไอรีน ซึ่งเธอรู้สึกตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ สำหรับเด็กสาวที่เก็บตัวมากเป็นพิเศษ นับว่าเธอมีความกล้าหาญมากที่ยื่นมือออกไปจับกับมือของดิโอ!

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้คิดอะไรมาก แม้กระทั่งพี่สาวที่รู้สึกร้อนอกร้อนใจแทนไอรีน ก็ต้องยอมรับว่าดิโอมีเสน่ห์ดึงดูดเพียงพอ

และไม่ได้เป็นเพราะแค่ความหล่อเหลาของดิโอ แต่ยังเป็นเพราะบุคลิกที่ลึกลับ ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าดึงดูดใจอย่างมาก

"ดูเหมือนว่าไอรีนจะชอบนายมากนะ ปกติที่บ้านเธอก็พูดจายากด้วย นอกจากครอบครัวของฉันแล้ว นายถือเป็นผู้ชายคนที่สองที่เธอเปิดใจจะสนทนาด้วยเลย"

ทันทีที่ได้ยินคำว่า 'ชอบ' ไอรีนก็ยิ่งขี้อายมากขึ้นและดูประหม่าอย่างชัดเจน

ดิโอไม่ได้คิดมาก แค่ 'ชอบ' ไม่ใช่ 'รัก' การชอบเพศตรงข้ามไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไรอยู่แล้วจริงไหม?

"คุณรู้มั้ยครับว่า 'ผู้โชคดี' อีกคนน่ะเป็นใคร?" มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยราวกับกำลังหยอกล้อ

เจสสิก้าอมยิ้ม "ความหึงหวงของผู้ชายนี่น่ากลัวจริงๆ นะ วางใจเถอะ เขาเป็นสุนัขพันธุ์บิชอง ฟรีเซ่ขนขาวชื่อ สโนว์บอลล์"

รอยยิ้มแย้มบนใบหน้าของดิโอชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสังเกตเห็นว่าอารมณ์ของเจสสิก้าดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แล้วเธอก็พูดอย่างจงใจว่า "โฮะ..โฮะ...โฮะ... ว่าแต่ จริงๆ แล้วนายเป็นผู้ชาย...เป็นมนุษย์ คนแรกนะเนี่ย"

หลังจากพูดจบ เธอก็ดูเหมือนว่าจะกลั้นขำตัวเองไว้ไม่ไหว เลยต้องยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง

ดิโอทำได้เพียงยักไหล่ให้กับไอรีนที่กำลังจ้องมองด้วยดวงตาสงสัย เขารู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

ในขณะนั้น ไอรีนก็พูดขึ้นว่า "สโนว์บอลล์น่ารักและนิสัยดีมาก คุณพ่อคุณแม่และพี่สาวมักจะยุ่งตลอดเวลา มีแค่สโนว์บอลล์ที่อยู่เป็นเพื่อนฉันเสมอ และเขาจะอยู่ในชีวิตฉันตลอดไปเลย..."