ตอนที่ 37 ทองราคาถูก

ตอนที่ 37 ทองราคาถูก

หลังจากเจสสิก้าเกาหลังให้น้องสาวอยู่พักใหญ่ ไอรีนก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติ!

"หลังของหนู ... "

ไอรีนลูบแผ่นหลังของตนเองเบาๆ

"ทำไมมันถึงเนียนเรียบได้ขนาดนี้..."

"ตอนแรกพี่ไม่เชื่อเลยว่ายังมีอาหารมหัศจรรย์แบบนี้อยู่บนโลก แต่พอได้ลองชิมด้วยตัวเองแล้วพี่เชื่อเลย มันเหมือนพี่กลับไปเป็นสาวอายุ 18 ปีอีกครั้งนึงเลยล่ะ นั่นแหละคือเหตุผลที่พาเธอมาที่นี่ ต่อจากนี้ไปเธอไม่ต้องปกปิดแผ่นหลังของตัวเองอีกแล้ว เธอสามารถไปเที่ยวชายหาด ใส่ชุดว่ายน้ำ เล่นน้ำทะเล เล่นเซิร์ฟบอร์ด...หรือว่าจะมีแฟนหล่อๆ สักคน ... ฮิฮิ วางใจเถอะ พี่จะไม่บอกคุณพ่อคุณแม่แน่นอน "

ใบหน้าของไอรีนเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที เธอเคยมีปมในใจเรื่องแผลไฟลวกบนหลังมาตลอด เธอไม่คิดเลยว่าจะมีวันที่เธอจะสามารถเดินเฉิดฉายในเสื้อผ้าสวยๆ ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการใส่ชุดว่ายน้ำ อาบแดดริมชายหาด และเล่นน้ำทะเลเลยด้วยซ้ำ เธอไม่กล้าแม้แต่จะทำความรู้จักกับเพศตรงข้าม แม้ว่าเพื่อนๆ ส่วนใหญ่ของเธอจะสูญเสียจูบแรกกันไปหมดแล้ว

ทันใดนั้นภาพของดิโอก็ผุดขึ้นมาในหัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้ที่แผ่นหลังของเธอหายเป็นปกติแล้ว เธอยิ่งมองเห็นดิโอเป็นดั่งอัศวินในชุดเกราะสีขาวส่องแสง ...

ไอรีนหายใจไม่ค่อยทั่วท้อง เพียงแค่คิดถึงดิโอเท่านั้น

"ดูเหมือนว่าเจ้าหญิงน้อยของเราจะอยู่ในวัยนั้นแล้วนะเนี่ย " เจสสิก้าอดไม่ได้ที่จะกอดน้องสาวจากด้านหลังและจงใจลูบสัมผัสร่างกายที่ยังไม่เจริญเติบโตเต็มที่ของน้อง

"อะไรกันเล่า!"

ไอรีนหลุดออกจากอ้อมกอดของพี่สาว และทำหน้าบึ้งเล็กน้อยใส่เจสสิก้าอย่างไม่พอใจ

"เอาเถอะ รีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย เขาน่าจะมาถึงในไม่ช้าแล้วล่ะ"

เจสสิก้ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้กับน้องสาว เธอเพิ่งตระหนักว่าน้องสาวของเธอกำลังโตเป็นสาวแล้ว แม้ว่าจะยังอาบน้ำด้วยกันไม่นานมานี้ก็ตาม ...

ไอรีนรีบปิดหน้าด้วยความเขิน เพราะเธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้สวมใส่ชุดของตนเอง เธอรีบสวมใส่เสื้อผ้าและจัดแจงตัวเองให้เรียบร้อย

หลังจากได้รับอนุญาตจากเจสสิก้า ดิโอก็เดินเข้าหาพวกเธออย่างเป็นกันเอง สุภาพแต่ไม่ถ่อมตน มั่นใจแต่ไม่อวดดี ทิ้งให้สองสาวตกตะลึง และจังหวะการเต้นของหัวใจของพวกเธอยิ่งเร็วยิ่งขึ้นเมื่องดิโอเดินเข้ามาใกล้

"ผมเข้าใจว่าปัญหาของ คุณไอรีน คงจะคลี่คลายแล้วใช่ไหมครับ?"

ดิโอเหลือบมองคราบที่พื้น จากนั้นจึงยิ้มจางๆ และอดไม่ได้ที่จะคิดคำนวณว่าครั้งนี้เขาจะได้เงินเท่าไหร่

ไอรีนน้มหน้าลงด้วยความเขินอาย "มันเป็นอาหารที่อร่อยและน่าอัศจรรย์มาก ... ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้นะคะ"

"ไม่เป็นไรเลยครับ ผมแน่ใจว่านี่คงเป็นสาส์นจากพระเจ้า พระองค์คงไม่สามารถทนเห็นนางฟ้าแสนงามของพระองค์ต้องทนทุกข์ทรมานต่อไปได้อีกแล้ว "

รูปหล่อ มีฝีมือ และช่างพูดช่างจา ในขณะนี้เองที่ภาพลักษณ์ของชายหนุ่มผู้นี้ในสายตาของเจสสิก้าและไอรีนคือความสมบูรณ์แบบของบุรุษในอุดมคติ!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งไอรีนที่ยังขาดประสบการณ์กับบุรุษเพศ เธอช่างหลงใหลดิโอเหลือเกิน

สิ่งที่สองสาวไม่รู้ก็คือ การยกยอของดิโอนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อดึงดูดความสนใจของพวกเธอ แต่เพื่อที่จะได้เงินมากขึ้นเท่านั้น คำพูดหวานๆ เพียงไม่กี่คำช่างดูเล็กน้อยเมื่อเทียบกับจำนวนเงินที่เขาคาดว่าจะได้รับ

นี่คือชีวิตประจำวันของดิโอในปัจจุบัน!

"การรักษาไอรีนเสร็จแล้วเหรอ?"

"โปรดวางใจได้เลย โดยปกติแล้วพลังการรักษาของอาหารหนึ่งมื้อสามารถกำจัดได้เพียงแผลเป็นเดียว  แต่ด้วยอาการที่หนักหน่วงของ คุณไอรีน  ฉันต้องใช้สมุนไพรล้ำค่าจำนวนมากเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และจะไม่เกิดผลข้างเคียงหรือกลับเป็นซ้ำอีก  ฉันรับประกันด้วยตัวเองเลยครับ"

ดิโอให้ความมั่นใจกับลูกค้า แต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่เพียงแค่คำกล่าวลอยๆ  ขณะเดียวกันเขาก็แอบบ่นไปในใจ  "แล้วค่าตอบแทนหลังจากที่ฉันทุ่มเทช่วยน้องสาวเธอล่ะอยู่ไหน?"

เจสสิก้ายิ้มอย่างอ่อนโยน   เธอไม่ใส่ใจเรื่องเงินเลยแม้แต่น้อย  สิ่งสำคัญที่สุดคือการรักษาแผลไฟลวกของน้องสาวให้หายสนิทโดยไม่มีผลข้างเคียง

"งั้นฉันก็โล่งใจละ  ฉันจะโชคดีเหมือนน้องสาว  มีโอกาสได้ลิ้มรสอาหารมหัศจรรย์ของคุณบ้างไหม?"

ดิโอบชะงักไปนิดหนึ่ง  แล้วตอบกลับทันที "แน่นอนครับ  ผมขออภัยในความไม่สุภาพก่อนหน้านี้  ไม่ทราบว่าคุณเจสสิก้าปรารถนาผลลัพธ์แบบใดสำหรับวันนี้ครับ?"

"ฉันอยากให้ผิวพรรณของฉันเต่งตึง  เรียบเนียนและขาวขึ้นค่ะ ได้ไหมคะ?" เจสสิก้าถามอย่างมีความหวัง

"หากต้องการผลลัพธ์เท่าๆ กันนี้ทั่วร่างกาย  ต้องได้รับการรักษาอย่างน้อยสองครั้งครับ" ดิโอพูดไป  พลางคิดคำนวนไป  มันทำให้เคลิบเคลิ้มเพราะนั่นหมายถึงเขาจะได้เงินเพิ่มขึ้นอีก

"ฉันรอคอยเลยค่ะ"

หลังการรักษาที่น่าตื่นเต้นชวนใจสั่น  ดิโอส่งเจสสิก้าและน้องสาวออกจากร้านด้วยรอยยิ้ม  พร้อมเช็คมูลค่า 200,000 ดอลลาร์อยู่ในกระเป๋า

การทำธุรกิจไร้จรรณยาบรรณเยี่ยงนี้  ถ้าดวงดีอย่างนี้ต่อไปเขาจะเลิกทำได้ยังไง?

"ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป  คนคงคิดว่าฉันมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฟอกเงินสกปรกเป็นแน่แท้"   ดิโอโบกมือพร้อมส่ายหน้าอย่างขำๆ

ร้านอาหารโทรมๆ แห่งหนึ่งสามารถทำกำไรได้ถึง 200,000 ดอลลาร์ในหนึ่งวัน  หากหน่วยสรรพากรรู้เข้า  เหล่าเจ้าหน้าที่ FBI คงไม่รีรอที่จะส่งคนมาสืบสวน

"ช่างเถอะ  ฉันไม่อยากทำแบบนี้อีกต่อไปแล้ว  ท้ายที่สุดมันคงไม่สำคัญอะไรนักเมื่อฉันมีพลังมากพออยู่ดี   เมื่อวิกฤตการณ์เกิดขึ้นมากมาย  ใครจะมีเวลามาสนใจร้านเล็กๆ แบบนี้ล่ะ"

เขามองดูที่โทรศัพท์  เวลาค่อนข้างเย็นแล้ว   ร้านอาหารโดยรอบกำลังเริ่มเปิดไฟคึกคัก  มีเพียงเขาที่ปิดร้านและรีบมุ่งหน้าไปยังธนาคารราวกับคนบ้า!

เขาไม่สนว่าจะมีลูกค้าหรือไม่  เพราะส่วนมากจะต้องตกใจเมื่อเห็น "กฎ" และราคาในร้าน

เขาเร่งฝีเท้าไปยังรถฟอร์ดมือสอง   ไม่สนใจสายตาของผู้คนที่ผ่านไปมา  และมุ่งตรงไปยังธนาคารทันที

หลังจากแลกเช็คมูลค่า 200,000 ดอลลาร์สำเร็จแล้ว  จุดหมายต่อไปของเขาก็คือร้านเครื่องประดับอีกครั้ง

ตอนนี้เขามั่นใจมากพอที่จะปกป้องตัวเองได้  ทำให้เขานึกสนใจ "ทองคำราคาถูก" ที่ผู้จัดการร้านเพชรพูดถึงก่อนหน้านี้

ว่ามันจะเป็นของโจรหรือเปล่าก็ไม่เกี่ยวกับเขา

พอถึงหน้าร้านเพชร  เขากลับไม่ได้เดินเข้าไปข้างในทันที  แต่หยิบนามบัตรที่ผู้จัดการมอบให้เขาวันก่อนออกมาแทน  หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นแล้วกดโทรออกไปยังหมายเลขในนามบัตร

"สวัสดีครับ ใครเอ่ย?"

"ผมอยากซื้อทองคำ "ราคาถูก" หน่อย  ตอนนี้ฉันอยู่หน้าร้านคุณแล้ว"

"อ๋อคุณคงโทรผิดหมายเลขแล้วมั้งครับ"

"แน่ใจนะ?  แต่ตอนที่คุณมอบนามบัตรใบนี้ให้ผม คุณไม่ได้พูดแบบนี้นะ"