ตอนที่ 88 เพลิงอมตะ

ตอนที่ 88 เพลิงอมตะ

ลู่ซิงเหยียนขี่กระบี่เหินฟ้าออกจากยอดเขาเซียวเหยา มุ่งหน้าตรงไปยังหอคัมภีร์

เมื่อแสดงป้ายประจำตัวศิษย์สายตรงแห่งยอดเขาเซียวเหยาและป้ายประมุขยอดเขาเซียวเหยา ลู่ซิงเหยียนก็สามารถเข้าไปยังชั้น 9 ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของหอคัมภีร์ได้สำเร็จ

นางรีบตรงดิ่งไปยังชั้นวางม้วนคัมภีร์ลับ แล้วกวาดสายตาค้นหาอย่างรวดเร็ว

[โฮสต์ ท่านกำลังตามหาเพลิงเซียนหรือเพลิงเทพในตำราพวกนี้อยู่งั้นหรือ?]

"ถูกต้อง มันอยู่ในตำรานี่แหละ"

ไม่นานนัก ลู่ซิงเหยียนก็พบหยกบันทึกความทรงจำชิ้นหนึ่งที่ถูกลงอักขระปิดผนึกไว้

นางใช้ป้ายประมุขยอดเขาปลดผนึกอักขระนั้น และเมื่อส่งสัมผัสวิญญาณเข้าไปตรวจสอบ ข้อมูลจากหยกบันทึกก็ปรากฏขึ้นในห้วงคำนึง

เพลิงผีปรโลก - แดนมาร, เพลิงกรรมบงกชแดง - แดนลับกุยซวี, เพลิงเทพนิพพาน - เขาอู๋ถง, เพลิงสวรรค์จื่อเวย - แดนเหมันต์สุดขั้ว, เพลิงแท้ซานเม่ย…

[เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมสำนักเสวียนหลิงถึงรู้สถานที่ซ่อนของเพลิงเทพพวกนี้ได้ล่ะ?]

"ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมสำนักเสวียนหลิงถึงมีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ได้ระบุไว้ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ"

[แล้วท่านรู้ได้อย่างไร?]

ระบบเหล่าลิ่วรู้สึกงุนงงหนักกว่าเดิม

"ข้าอ่านตำราตั้งแต่ชั้น 1 ถึงชั้น 8 ของหอคัมภีร์จบไปตั้งแต่เมื่อ 5 ปีก่อนแล้ว มีแค่ชั้น 9 ที่ตอนนั้นยังเข้าไม่ได้เพราะระดับการฝึกตนของข้ายังอ่อนด้อยเกินไป"

"ตอนเด็กๆ ท่านอาจารย์เคยพาข้าขึ้นมาวิ่งเล่นบนชั้น 9 แล้วข้าก็บังเอิญไปสัมผัสโดนหยกบันทึกที่ระบุตำแหน่งของเพลิงเทพชิ้นนี้เข้า"

[ทำไมข้าถึงไม่เคยรู้เรื่องในวัยเด็กของท่านเลยล่ะ?]

ระบบเหล่าลิ่วถึงกับอึ้ง

"เจ้าไม่คิดบ้างหรือว่านี่มันผ่านมาตั้ง 10 ปีแล้ว เนื้อเรื่องยังไม่ทันเริ่มด้วยซ้ำ ตอนนั้นเจ้าไม่มัวแต่นอนอุตุ ก็คงแกล้งตายอยู่นั่นแหละ"

ข้อกล่าวหาของลู่ซิงเหยียนทำให้ระบบเหล่าลิ่วรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย แต่โชคดีที่มันเป็นระบบที่หน้าหนาพอสมควร แถมยังเก่งกาจเรื่องการจัดการกับความหน้าแตกของตัวเองเป็นเลิศ

[ในเมื่อตอนนี้เรารู้ตำแหน่งคร่าวๆ ของเพลิงเทพแล้ว ท่านก็แค่ซื้อแผนที่ขุมทรัพย์ของดินแดนนั้นๆ จากร้านค้าคะแนนตามสถานที่ซ่อน แล้วพวกเราก็ไปตามล่าหาสมบัติกันได้เลย!]

"อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป"

ลู่ซิงเหยียนถอนหายใจ

นางส่งสัญญาณให้มันดูสถานที่ซ่อนของเพลิงเทพแต่ละชนิด "ด้วยระดับการฝึกตนของข้าในตอนนี้ เจ้าคิดว่าข้าจะไปที่ไหนได้บ้าง แดนมาร แดนลับกุยซวี เขาอู๋ถง หรือแดนเหมันต์สุดขั้ว?"

"เรามาหาสถานที่ซ่อนของเพลิงเซียนที่ข้าพอจะไปได้จริงๆ กันต่อดีกว่า ข้าจำได้ว่าตอนเด็กๆ เคยเห็นตำแหน่งของเพลิงเซียนอยู่เหมือนกัน"

ขณะที่ลู่ซิงเหยียนพูด นางก็กวาดสายตาดูข้อมูลในหยกบันทึกต่อไป ส่วนระบบเหล่าลิ่วก็ตั้งอกตั้งใจช่วยนางหาเช่นกัน

ตรงบรรทัดรอยต่อระหว่างข้อมูลเพลิงเทพกับเพลิงเซียน ลู่ซิงเหยียนก็สังเกตเห็นชื่อหนึ่ง

"เพลิงอู๋เมี่ย กำเนิดจากฟ้าดิน แบ่งออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ระดับวิญญาณ ระดับเซียน และระดับเทพ" สายตาของลู่ซิงเหยียนจับจ้องไปยังคำอธิบายสั้นๆ นี้ และเมื่อนางเห็นสถานที่ซ่อนของมัน คิ้วของนางก็เลิกขึ้นทันที "มันอยู่ในแดนลับฝันมายาจริงๆ ด้วย"

"เหล่าลิ่ว แผนที่แดนลับฝันมายาราคาเท่าไหร่?"

[โฮสต์ แผนที่เหมืองชีพจรวิญญาณแดนลับฝันมายาราคา 100,000 คะแนน แผนที่ขุมทรัพย์สืบทอดลับราคา 120,000 คะแนน และถ้าท่านซื้อแผนที่ฉบับสมบูรณ์ของแดนลับฝันมายา จะราคา 600,000 คะแนน]

ลู่ซิงเหยียนเหลือบมองยอดคงเหลือปัจจุบันที่มีอยู่ 55,000 คะแนน นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว "ไว้ข้ามีครบ 120,000 คะแนนเมื่อไหร่ ข้าจะซื้อแผนที่ขุมทรัพย์สืบทอดลับก่อนก็แล้วกัน"

หากก่อนหน้านี้นางอยากจะเข้าไปในแดนลับฝันมายาเพื่อเหมืองชีพจรวิญญาณ ตอนนี้ เพื่อให้ได้ครอบครองเพลิงอู๋เมี่ยทั้ง 3 ระดับ นางยิ่งต้องเข้าไปในแดนลับฝันมายาให้จงได้

แผนการของนางคือการไปที่ขุมทรัพย์สืบทอดลับก่อนเพื่อดูว่ามีเบาะแสที่ตั้งของเพลิงอู๋เมี่ยหรือไม่ หากไม่มี นางก็คงต้องก้มหน้าก้มตาปั่นค่าความมืดมิดของเล่อเจิ้งเยี่ยนอย่างบ้าคลั่ง เพื่อหาคะแนนมาแลกเปลี่ยนแผนที่ฉบับสมบูรณ์

เล่อเจิ้งเยี่ยนซึ่งอยู่ในมิติ 'บุปผาในกระจก จันทราสะท้อนวารี' เพิ่งจะทะลวงผ่านเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานระดับต้น จู่ๆ เขาก็รู้สึกคันจมูกขึ้นมา

เขาหยุดพักการบำเพ็ญเพียร แล้วสลับจากร่างเซียนมาเป็นร่างมาร

เขาบำเพ็ญเพียรควบคู่กันไปทั้งวิถีเซียนและวิถีมาร ทว่าระดับการฝึกตนของทั้งสองสายนั้นแยกขาดจากกัน

ตอนนี้ ระดับการบำเพ็ญเพียรวิถีเซียนของเขาบรรลุถึงขั้นสร้างรากฐานระดับต้นแล้วโดยใช้เวลาเพียง 6 วัน ซึ่งเร็วกว่ากำหนดเวลาที่ลู่ซิงเหยียนให้ไว้ถึงครึ่งหนึ่ง

เมื่อคิดว่ายังไม่ถึงเวลาที่ตกลงกันไว้ ประกอบกับการได้อยู่ในโลกใบเล็กของตัวเองซึ่งไม่ต้องกลัวว่าปราณมารจะรั่วไหล เล่อเจิ้งเยี่ยนจึงตัดสินใจฝึกฝนเพื่อยกระดับการบำเพ็ญเพียรของร่างมารต่อไป

ทางด้านลู่ซิงเหยียน หลังจากตั้งเป้าหมายไว้ที่เพลิงอู๋เมี่ย นางก็เดินทางกลับยอดเขาเซียวเหยาด้วยความรู้สึกเบิกบานใจ

นางนำเตาหลอมออกมาและเริ่มฝึกซ้อมกระบี่อีกครั้ง

ความอารมณ์ดีส่งผลให้คุณภาพในการฝึกกระบี่ของนางพัฒนาก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้น