ตอนที่ 89 สองมือควบคุมกระบี่สี่เล่ม

ตอนที่ 89 สองมือควบคุมกระบี่สี่เล่ม

ลู่ซิงเหยียนเริ่มจากการติดอาวุธและของวิเศษในรูปแบบที่แตกต่างกันสำหรับรากวิญญาณแต่ละธาตุของตนเอง โดยหลอมศาสตราระดับเสมือนเซียนขึ้นมาถึง 10 ชิ้น

นางถือกรรมสิทธิ์กระบี่ระดับเซียน 4 เล่ม พร้อมด้วยริบบิ้น กำไล โล่ พัด มีดสั้น และคทา สำหรับรากวิญญาณธาตุอื่นๆ

ลู่ซิงเหยียนสะกดจิตตัวเอง "ถึงแม้จะไม่มีทัณฑ์อัสนีมาชำระล้าง และเป็นเพียงระดับเสมือนเซียน แต่ต้นทุนมันก็ต่ำ แค่ควบคุมกระบี่ระดับเซียนสี่เล่มแทงมั่วๆ ก็ฆ่าคนได้แล้ว"

[ท่านเป็นนาจาหรือไง? มีแค่สองมือแต่กลับถือกระบี่ตั้งสี่เล่ม]

แม้จะรู้ดีว่าวิถีการบำเพ็ญเพียรของลู่ซิงเหยียนนั้นประหลาดพิสดาร แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นนางติดอาวุธแหวกแนวเช่นนี้

[นี่แหละที่เรียกว่าการข่มขวัญศัตรูด้วยรัศมีความน่าเกรงขาม]

ลู่ซิงเหยียนไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก นางเลือกวัสดุที่เหลือแล้วยกค้อนหลอมศาสตราขึ้นมาอีกครั้ง

[ท่านเพิ่งจะทำของวิเศษสำหรับรากวิญญาณทั้งสิบธาตุเสร็จไปไม่ใช่หรือ?]

[ชิ้นนี้ทำให้เล่อเจิ้งเยี่ยนต่างหาก]

[โฮสต์ ท่านช่างใจดีเหลือเกิน]

ระบบเหล่าลิ่วลองเอาใจเขามาใส่ใจเรา คาดเดาว่าตั้งแต่เด็กจนโต เขาคงไม่ค่อยได้รับของขวัญสักเท่าไรนัก

หากจู่ๆ มีคนมอบกระบี่ระดับเซียนให้ ถ้าเป็นเล่อเจิ้งเยี่ยน เขาคงซาบซึ้งจนน้ำตาไหล และมันคงจะช่วยชำระล้างความมืดมิดในใจของเขาได้โดยตรง

[เรายังต้องการแต้มอีกตั้ง 500,000 กว่าแต้มถึงจะครบ 600,000 ต้องรีบสูบแต้มจากเขาเสียหน่อยแล้ว]

ระบบเหล่าลิ่วที่กำลังดื่มด่ำกับความซาบซึ้งใจได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับ: "???"

มันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโชคดีที่ลู่ซิงเหยียนเป็นคนเก็บงำความในใจและไม่เคยพูดจาพล่อยๆ

มันกำลังจะซึ้งอยู่แล้วเชียว แต่นางก็มักจะทำลายบรรยากาศอยู่เสมอ

โชคดีกว่านั้นคือลู่ซิงเหยียนเพียงแค่คิดเรื่องพวกนี้ในใจ เล่อเจิ้งเยี่ยนไม่มีทางได้ยินเสียงในใจของนางหรอก จริงไหม?

ระบบเหล่าลิ่วมั่นใจเลยว่า หากเล่อเจิ้งเยี่ยนได้ยินเสียงในใจที่แท้จริงของลู่ซิงเหยียน ค่าความมืดมิดของเขาจะต้องพุ่งทะยานขึ้นเป็นสิบๆ ล้านอย่างแน่นอน

ทันทีที่ครบกำหนด 12 วัน เล่อเจิ้งเยี่ยนก็เข้ามาในกระจกบุปผาวารีจันทราอย่างตรงต่อเวลา

สิ่งแรกที่เขาเห็นหลังจากออกมาจากการบำเพ็ญเพียรก็คือร่างของลู่ซิงเหยียนจริงๆ ด้วย

เขารู้อยู่แล้ว ลู่ซิงเหยียนจับตาดูเขาราวกับนักโทษ

เพียงแต่วันนี้ ลู่ซิงเหยียนไม่ได้ทำอะไรเลย เอาแต่นอนพักผ่อนอย่างสบายใจอยู่บนเก้าอี้เอนหลัง

เตาหลอมโอสถของนางถูกวางไว้ริมแม่น้ำ เพลิงวิญญาณลุกไหม้ด้วยตัวเอง ฝาเตาถูกเปิดออก เสียงเดือดปุดๆ ดังมาจากภายในเตาหลอม พร้อมกับควันสีขาวที่ลอยกรุ่น

เมื่อลองสูดดมดู กลิ่นมันช่างคล้ายคลึงกับหม้อไฟที่เขาเคยไปกินที่หอโภชนาวิญญาณเสียจริง

"ไม่เลว ไม่เลว ในที่สุดเจ้าก็ไม่ใช่ผู้ฝึกตนขั้นรวบรวมลมปราณตัวน้อยอีกต่อไปแล้ว" เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหว ลู่ซิงเหยียนก็ยกพัดจีบที่ปิดหน้าออก หันขวับมาส่งยิ้มให้เขา

"ศิษย์พี่ ข้าทะลวงเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานระดับต้นแล้วขอรับ" น้ำเสียงของเล่อเจิ้งเยี่ยนแฝงไปด้วยความปีติยินดีอย่างไม่รู้ตัว เขารีบก้าวเดินเข้าไปใกล้ พลันสังเกตเห็นพัดจีบในมือของลู่ซิงเหยียนที่แท้จริงแล้วคือของวิเศษระดับเซียน

เมื่อนึกถึงเสียงในใจที่ตนเคยได้ยิน เขาก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าในช่วงที่เขาปิดด่านบำเพ็ญเพียร ฝีมือการหลอมศาสตราของลู่ซิงเหยียนจะพัฒนาก้าวหน้าขึ้นอีกแล้ว

"วันนี้เราจะกินหม้อไฟกัน วัตถุดิบพวกนี้ซื้อมาจากหอโภชนาวิญญาณเชียวนะ" ลู่ซิงเหยียนโบกมือคราหนึ่ง วัตถุดิบทั้งหมดที่เก็บไว้ในกระจกบุปผาวารีจันทราก็ถูกนำออกมาวางเรียงราย

นางชี้ไปที่จานสองสามใบ ซึ่งล้วนแต่เป็นเนื้อสัตว์ที่นางโปรดปราน "ข้าเคี่ยวน้ำซุปเสร็จเรียบร้อยแล้ว ส่วนที่เหลือต้องรบกวนศิษย์น้องแล้วล่ะ ขอน้ำจิ้มเผ็ดๆ เลยนะ"

เล่อเจิ้งเยี่ยน: "..."

เขาเพิ่งจะบอกว่าทะลวงเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานระดับต้น ลู่ซิงเหยียนจะช่วยให้ความร่วมมือและดีใจไปกับเขาสักหน่อยไม่ได้หรือไร?

ไม่สิ นางก็ดีใจอยู่นี่ไง พวกเขากำลังฉลองด้วยการกินหม้อไฟกันอยู่

เพียงแต่เขาดันต้องกลายเป็นคนลวกอาหารและปรุงรสเองเสียนี่

"ใช้เตาหลอมโอสถทำอาหารเนี่ยนะ?" เล่อเจิ้งเยี่ยนลังเล

เขาจำได้ว่าเตาหลอมโอสถใบนี้เป็นใบสุดท้ายของลู่ซิงเหยียนแล้วไม่ใช่หรือ?

นี่นางไปซื้อเตาหลอมโอสถระดับเซียนมาเพิ่มอีก 3 ใบจริงๆ หรือ?

"ศิษย์พี่ของเจ้าคนนี้ ตอนนี้ไม่มีอะไรเหลือเฟือนอกจากเตาหลอมโอสถระดับเซียนนี่แหละ" ลู่ซิงเหยียนเม้มปากยิ้ม ท่าทางดูพึงพอใจเป็นอย่างมาก

[เตาหลอมโอสถระดับเซียนตั้ง 10 ใบ ต่อให้ข้าทำระเบิดไปอีกสักสองสามใบก็ยังมีพอใช้เหลือเฟือ]

ระดับเซียน 10 ใบงั้นหรือ?

เล่อเจิ้งเยี่ยนชักสงสัยว่าหูของเขาจะฝาดไปเอง

ที่ลู่ซิงเหยียนเก็บหินวิญญาณไม่อยู่ เป็นเพราะนางผลาญเงินไปกับเรื่องแบบนี้ใช่หรือไม่?

"อ้อ จริงสิ นี่ของเจ้า" พูดจบ ลู่ซิงเหยียนก็เสกกระบี่ 3 เล่มออกมาจากความว่างเปล่าแล้วโยนให้เล่อเจิ้งเยี่ยน

เล่อเจิ้งเยี่ยนรีบรับเอาไว้ เขาเห็นว่าทั้ง 3 เล่มล้วนเป็นกระบี่ระดับเซียน แถมยังมีธาตุแฝงอยู่ทุกเล่ม ยิ่งไปกว่านั้น บนตัวกระบี่ยังถูกสลักอักขระเสริมพลังหรือลดทอนพลังไว้นับพันตัว ซ้ำยังมีค่ายกลสลักทับไว้อีกด้วย