บทที่ 11 ปากแห่งพลูโต

บทที่ 11 ปากแห่งพลูโต

หนามแหลมยังคงเติบโตต่อไปจนในที่สุดก็ล้อมคอกลอเรนเอาไว้ภายใน ทว่าลอเรนเพียงแค่ก้าวถอยหลังไม่กี่ก้าวก็หลุดพ้นออกมาได้อย่างง่ายดาย การโต้กลับก่อนตายของวาเลนติน่าถูกคลี่คลายลงอย่างไม่ยากเย็น

"เอาล่ะ ตอนนี้เจ้าคงสิ้นฤทธิ์ที่จะดิ้นรนแล้ว ต่อไปก็จงดูการแสดงของข้าเสีย"

สิ่งที่ทำให้นาเลนติน่าต้องประหลาดใจคือ ลอเรนไม่ได้ลงมือสังหารเธอเพื่อปิดฉาก แต่เขากลับหันหลังเดินตรงไปยังแท่นบูชา

"วัตถุดิบผิดกฎหมายมากมายขนาดนี้ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีมาบ่อยๆ"

ลอเรนทอดสายตามองวัตถุดิบล้ำค่าบนแท่นบูชา ซึ่งสำหรับเขามันเป็นเพียงของที่ถูกวางทิ้งไว้อย่างเสียเปล่า

การบูชายัญต่อเทพภายนอกนั้นไม่จำเป็นต้องมีพิธีกรรมที่แม่นยำเกินไปก็จริง แต่นั่นเป็นเพียงการบูชายัญระดับผิวเผินเพื่อแลกกับพลังและคำอวยพรเล็กน้อย หากต้องการได้รับสิ่งที่สำคัญกว่านั้นจริงๆ ยังคงจำเป็นต้องใช้พิธีกรรมเฉพาะทาง

"ศิลาคร่ำครวญ การใช้สิ่งนี้เป็นฐานจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของพิธีกรรม โดยเฉพาะเมื่อเป้าหมายของพิธีกรรมคือเทพเจ้าแห่งความชั่วร้าย... เทพภายนอกก็มีลักษณะคล้ายคลึงกัน และเทพแห่งความโลภก็ชั่วร้ายพอตัว"

ลอเรนเตะหินสีดำที่เดิมทีใช้เป็นฐานทิ้งไป แล้วนำศิลาคร่ำครวญซึ่งเดิมทีเป็นของเซ่นไหว้มาวางไว้ที่หกมุมของแท่นบูชาจนกลายเป็นรูปดาวหกแฉกที่สมบูรณ์แบบ

"ผลึกแห่งความว่างเปล่า นี่คือสิ่งที่ไม่ใช่ของโลกใบนี้และมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับเทพภายนอก มีเพียงการใช้สิ่งนี้เท่านั้นที่จะสามารถติดต่อกับเทพภายนอกได้อย่างเป็นทางการ"

หินที่มีสีสันยากจะพรรณนาและดูราวกับผืนฟ้ายามราตรีถูกลอเรนวางลงบนแท่นศิลาคร่ำครวญที่ใหญ่ที่สุดด้านบนสุด

"วัตถุดิบอีกสี่อย่างไม่ได้ถูกบังคับตายตัวนัก ไหนดูซิ... ไข่หนอนทราย, หนวดปลาหมึกยักษ์แห่งขุมนรก, คราบงูยักษ์กินช้าง... และเขี้ยวมังกรยักษ์ ขุนนางคนนี้ช่างสุรุ่ยสุร่ายจริงๆ..."

หลังจากจัดวางวัตถุดิบทั้งสี่แล้ว เหลือเพียงตำแหน่งด้านล่างสุดที่ยังคงว่างเปล่า จนกระทั่งลอเรนลงมือตัดแขนของตัวเองอย่างเหี้ยมโหดแล้ววางลงบนศิลาคร่ำครวญ เลือดที่ไหลรินออกมาไม่ได้ถูกทิ้งขว้าง ลอเรนใช้เชือกและดินปืนที่เตรียมมาห้ามเลือดอย่างรุนแรง จากนั้นจึงใช้เลือดที่ไหลออกมานั้นเขียนอักขระรูนบนแท่นบูชาจนครบถ้วน

การกระทำต่อเนื่องเหล่านี้ทำให้วาเลนติน่ารู้สึกเสียวสันหลังวาบ สิ่งที่ทำให้เธอหวาดกลัวที่สุดคือการที่ลอเรนยังไม่ฆ่าเธอ เธอแน่ใจว่าด้วยนิสัยระแวดระวังของลอเรน เขาจะไม่มีวันทำพลาดแบบตัวร้ายที่ตายเพราะพูดมาก เว้นเสียแต่ว่า... เธอก็เป็นหนึ่งในเครื่องบูชายัญด้วย!

ในฐานะผู้เล่นระดับมือโปร ในอดีตลอเรนเคยมักจะปรับระดับความรู้สึกเจ็บปวดไว้ที่ระดับสูงสุดเพื่อความสมจริงในการเล่นเกม การเสียแขนไปข้างหนึ่งจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับเขา

ลอเรนยืนอยู่หน้าแท่นบูชา ปล่อยให้สมบัติบางส่วนที่ถูกกำหนดเป็นของเซ่นไหว้ล้นออกมาจากแท่น และกดมือลงบนผลึกแห่งความว่างเปล่า

"พลูโต เทพแห่งความโลภ ผลึกแห่งความว่างเปล่านี้ได้เชื่อมต่อข้าและท่านเข้าด้วยกัน นามของข้าคือลอเรน ข้าขอถวายสัญลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตที่โลภทั้งสี่ สมบัติ และรยางค์ของข้า ข้าขอทำพันธสัญญา ณ ที่นี้ โปรดประทาน ปาก ของท่านให้แก่ข้าด้วย"

ลำแสงสายหนึ่งพลันพุ่งลงมาจากฟากฟ้า ตกลงสู่ผลึกแห่งความว่างเปล่าก่อนจะเริ่มแผ่กระจายออกไป แท่นศิลาคร่ำครวญทั้งหกถูกเชื่อมต่อด้วยลำแสงจนกลายเป็นรูปดาวหกแฉก กักขังลอเรนไว้ที่ใจกลาง

เสาแสงที่พุ่งลงมาจากฟ้ามลายหายไป สิ่งของทั้งหมดบนแท่นบูชาอันตรธานสิ้น ทว่าลำแสงบนแท่นกลับยังคงอยู่ ลำแสงนั้นควบรวมกันเหนือศีรษะของลอเรนก่อนจะตกลงสู่ร่างกายของเขา ลอเรนถูกห่อหุ้มด้วยแสงสว่างในทันที

ดาบใหญ่เล่มหนึ่งพุ่งมาจากระยะไกล แต่กลับถูกดีดกระเด็นออกไปก่อนจะถึงแท่นบูชา การโจมตีครั้งสุดท้ายของวาเลนติน่าก็ไร้ผลเช่นกัน

เมื่อแสงจางลง ลอเรนมองดูฝ่ามือข้างที่เหลืออยู่ เหนือฝ่ามือของเขามีหลุมดำขนาดเล็กลอยคว้าง แสงสว่างรอบกายถูกหลุมดำนั้นกลืนกินเข้าไปอย่างต่อเนื่อง

เมื่อลอเรนกำหมัด หลุมดำก็หายวับไป แต่มันกลับสูบมานาไปถึงห้าสิบหน่วยในช่วงเวลาสั้นๆ

ทว่าผลลัพธ์ของมันช่างคุ้มค่า

"ไม่ได้พบกันนานนะ วาเลนติน่า"

ลอเรนที่เหลือแขนเพียงข้างเดียวชุ่มไปด้วยเลือดราวกับปีศาจที่คลานออกมาจากขุมนรก วาเลนติน่าผู้ซึ่งใฝ่ฝันอยากจะเป็นนางฟ้ามาตั้งแต่เด็กสัมผัสได้ถึงความกลัวเป็นครั้งแรก

"ไม่ต้องกลัว อีกประเดี่ยวทุกอย่างก็จะจบลงแล้ว"

ลอเรนวางมือลงบนศีรษะของวาเลนติน่า ศีรษะของเธอเริ่มบิดเบี้ยวและค่อยๆ ถูกสูบเข้าไปในหลุมดำ ตามด้วยร่างกายของเธอ เวลาผ่านไปสิบวินาทีจนกระทั่งวาเลนติน่าหายไปอย่างสมบูรณ์ และมานาของลอเรนก็ถูกใช้ไปถึงสองร้อยหน่วย

เสื้อผ้าถูกทิ้งกระจัดกระจาย แต่วาเลนติน่าไม่มีเวลาแม้แต่จะกรีดร้อง

【กลืนกินสำเร็จ: พละกำลัง +2, ความอดทน +3, สติปัญญา +2】

การกลืนกินสิ่งมีชีวิตด้วย ปากแห่งพลูโต จะเพิ่มค่าสถานะโดยตรง ซึ่งต้องรู้ก่อนว่าค่าสถานะจะได้มาจากการเลื่อนระดับเท่านั้น หลังจากกลืนกินวาเลนติน่า เขาได้รับค่าสถานะรวมทั้งหมดเจ็ดแต้ม เทียบเท่ากับการเลื่อนระดับถึงเจ็ดครั้ง

ในเวลาเดียวกัน หลังจากสังหารวาเลนติน่า ระดับของลอเรนก็พุ่งไปถึงระดับ 14 รางวัลสำหรับการสังหารบอสช่วงท้ายเกมในช่วงต้นเกมนั้นช่างมหาศาล ทำให้ลอเรนได้รับแต้มสถานะเพิ่มมาอีกห้าแต้ม ลอเรนจึงเปิดหน้าต่างแผงควบคุมของเขาขึ้นมา:

นาม: ลอเรน

ระดับ: 14

พละกำลัง: 9

ความอดทน: 21

ความว่องไว: 10

สติปัญญา: 16

มานา: 4750 / 5190

แต้มสถานะที่เหลือ: 5

เครื่องประดับ: ไม่มี

คำอวยพร: 【ทลายมายา】 (คำอวยพร), 【ปากแห่งพลูโต】

พรสวรรค์: ยังไม่ปลดล็อก

ส่วนใหม่ปรากฏขึ้นบนแผงควบคุม ซึ่งเป็นรางวัลสำหรับการทะลุระดับสิบ ทุกๆ สิบระดับจะสามารถปลดล็อกพรสวรรค์ได้หนึ่งอย่าง มีพรสวรรค์ให้เลือกมากมาย เช่น 【ร่ายเชี่ยวชาญ】 เพื่อเพิ่มความเร็วในการร่ายเวท, 【ยอดช่างตีเหล็ก】 เพื่อเพิ่มอัตราความสำเร็จและคุณภาพในการตีเหล็ก... ลอเรนเลือก 【หัวใจที่อ่อนไหว】 อย่างเด็ดเดี่ยว พรสวรรค์นี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย มันสามารถเสริมสร้างแรงบันดาลใจและการรับรู้ของเจ้าของได้อย่างมหาศาล ทำให้สัมผัสถึงอันตรายได้ แต่ในขณะเดียวกันก็ดึงดูด "บางสิ่ง" ได้ง่ายขึ้น มีโอกาสถูกกัดกร่อนสูงขึ้น และหวั่นไหวตามอารมณ์ของผู้อื่นได้ง่ายขึ้น เมื่อเทียบกับผลเชิงบวกแล้ว ผลกระทบเชิงลบเหล่านี้ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย

ความคิดของเขานั้นง่ายมาก พรสวรรค์นี้เมื่อรวมกับ ไพ่ทาโรต์: ตึกพังทลาย มันก็เหมือนกับฮาคิสังเกตบวกกับร่างโปร่งแสง หากโอบิโตะมีฮาคิสังเกตในตอนนั้น เขาคงไม่ถูกสกัดกั้นเอาไว้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น การเพิ่มขึ้นของแรงบันดาลใจไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไปสำหรับลอเรน เขาต้องรับมือกับเทพภายนอกทุกวัน แม้เขาจะถูกกัดกร่อนได้ง่ายขึ้น แต่มันก็ทำให้สื่อสารกับเทพภายนอกได้ง่ายขึ้นด้วย

หลังจากปิดหน้าต่างแผงควบคุม ลอเรนเริ่มตรวจสอบสิ่งของที่ได้จากชัยชนะ

เขาค้นไปตามเสื้อผ้าที่วาเลนติน่าทิ้งไว้ และในที่สุดก็ดึงไพ่ทาโรต์สีทองออกมาใบหนึ่ง มันเป็นภาพของนักบวชหญิงร่างท้วม เธอยืนอยู่ในจุดที่สูงเด่นท่ามกลางแสงสว่างจนมองไม่เห็นใบหน้า เธอกำลังวุ่นอยู่กับการเขียนคำว่า "บาป" ลงบนใบหน้าของคนร่างซูบผอม

【ไพ่ทาโรต์: นักบวชหญิง】

ผลลัพธ์: พลิกกลับคำสาปที่มีต่อตนเอง หรือคำอวยพรที่มีต่อผู้อื่น

คำอธิบาย: "บาปของข้าคือความชอบธรรมทั้งมวล ความบริสุทธิ์ของเจ้าคือความแปดเปื้อนทั้งสิ้น"

เมื่อได้ไพ่ทาโรต์มาไว้ในมือ ลอเรนจึงเก็บไผ่นักบวชหญิงและไพ่ตึกพังทลายไว้ในกระเป๋าเสื้อด้านใน ไอเทมที่สำคัญที่สุดสำหรับการเดินทางครั้งนี้ได้มาครบแล้ว และลอเรนก็ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ที่นี่ต่อไป

ส่วนของเซ่นไหว้ที่ควรจะมอบให้แก่พลูโต ลอเรนตั้งใจจะเก็บไว้เพียงบางส่วนสำหรับตัวเอง และใช้ส่วนที่เหลือเพื่อปิดปากคนบางกลุ่ม

ลอเรนกุมแขนข้างที่ขาดของตนแล้วเดินออกไปอย่างยากลำบาก อย่างไรเสียเขาก็เสียแขนและเสียเลือดไปมาก ทำให้เขารู้สึกมึนงงเล็กน้อย

แม้ในโลกใบนี้ แขนที่ขาดไปก็รักษายากยิ่งนัก ดังนั้นผู้เล่นหลายคนต่อให้ได้รับปากแห่งพลูโตมาก็มักจะต้องพิการไปเป็นเวลานาน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็คุ้มค่า แต้มสถานะพิเศษจำนวนมากนั้นเพียงพอที่จะทำให้ผู้เล่นบดขี้ศัตรูด้วยตัวเลขที่เหนือกว่า

ทว่าลอเรนไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ หนึ่งในคำสาปของ แหวนแต่งงานสะอื้นเลือด คือ "ร่างกายไม่สามารถรักษาตัวเองได้ตลอดกาล" และผลของคำสาปนี้เมื่อถูกพลิกกลับคือ "ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายสามารถรักษาตัวเองได้ และความเร็วในการรักษานั้นเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล" แขนของลอเรนจะงอกกลับมาใหม่ในเวลาเพียงไม่กี่วัน

ไพ่ทาโรต์: ตึกพังทลาย คือของโปรดของผู้เล่นระดับเซียน และ ปากแห่งพลูโต คือทางลัดสู่ความแกร่ง ลอเรนเป็นผู้ใหญ่แล้ว เขาจึงเลือกที่จะคว้าเอาไว้ทั้งสองอย่าง