บทที่ 16 - กายศักดิ์สิทธิ์นวดเฟ้นแต่กำเนิด!

บทที่ 16 - กายศักดิ์สิทธิ์นวดเฟ้นแต่กำเนิด!

เฟิ่งจิ่วเกอพุ่งเข้าใส่หลี่เสวียน

เปลวเพลิงหงสาลุกโชนทั่วร่าง กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่าน

นางรู้ดีว่าหลี่เสวียนอย่างน้อยก็ต้องอยู่ขั้นทะเลปราณ ดังนั้นนางจึงทุ่มสุดตัวตั้งแต่เริ่ม ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

แต่ในขณะที่เพลิงหงสากำลังจะถึงตัวหลี่เสวียน...

ตูม!

ร่างของหลี่เสวียนระเบิดพลังอันยิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าดินออกมา

อานุภาพที่แข็งแกร่งและป่าเถื่อนถาโถมเข้าใส่

เพลิงหงสาถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่นอย่างง่ายดาย

หลี่เสวียนมายืนอยู่ตรงหน้าเฟิ่งจิ่วเกอ ฝ่ามือตบลงมาเบาๆ แทบจะไม่มีโอกาสให้ต่อต้าน เฟิ่งจิ่วเกอก็โดนตบหัวระเบิดคาที่!

สติกลับคืนสู่ร่างจริง

บนหน้าผากของเฟิ่งจิ่วเกอมีเหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นมา

นางกลืนน้ำลายเอื้อก ไม่อยากจะเชื่อ

"ขะ... ข้าโดนตบทีเดียวร่วงเลยเหรอ? ล้อกันเล่นใช่ไหม"

"พลังของศิษย์พี่... ทำไมน่ากลัวขนาดนี้!"

"เขาไม่ใช่ขั้นทะเลปราณแน่ๆ เผลอๆ ไม่ใช่ขั้นแก่นทองคำด้วย อาจจะเป็นถึงขั้นหยั่งรู้! ห่างชั้นกันขนาดนี้ ข้าจะเอาอะไรไปสู้!"

เฟิ่งจิ่วเกอน้ำตาตกใน

[การเปรียบเทียบ ล้มเหลว!]

[ประกาศบทลงโทษ: ให้บริการนวดเฟ้นแก่หลี่เสวียนเป็นเวลาสามวัน! หากอีกฝ่ายพึงพอใจ โฮสต์จะได้รับน้ำทิพย์กำเนิดฟ้าหนึ่งชั่ง!]

น้ำทิพย์กำเนิดฟ้าหนึ่งชั่ง...

ถึงจะไม่ได้สิบชั่งตามที่หวัง แต่หนึ่งชั่งก็ถือว่าล้ำค่ามากแล้ว

เฟิ่งจิ่วเกอสูดหายใจลึก "หนึ่งชั่งก็หนึ่งชั่ง แค่นวดเองไม่ใช่เหรอ? จักรพรรดินีอย่างข้าจะทำไม่ได้เชียวเรอะ"

[ประกาศหัวข้อการเปรียบเทียบครั้งต่อไป: ทักษะยุทธ์!]

เสียงของไม้บรรทัดหยินหยางดังขึ้นอีกครั้ง

เฟิ่งจิ่วเกอครุ่นคิด

"ทักษะยุทธ์... หมายความว่าไม่วัดที่พลังบำเพ็ญ แต่วัดกันที่กระบวนท่าและเทคนิคสินะ?"

[ถูกต้อง! คู่ต่อสู้จะถูกปรับระดับพลังให้เท่าเทียมกับโฮสต์!]

[อนึ่ง คู่ต่อสู้ในครั้งถัดไป: หลี่เสวียน!]

[จนกว่าจะชนะการเปรียบเทียบ คู่ต่อสู้จะไม่มีการเปลี่ยนแปลง!]

ไม้บรรทัดหยินหยางแจ้งข้อมูลเสร็จก็เงียบไป

เฟิ่งจิ่วเกอกำหมัดแน่น "ครั้งนี้ที่ข้าแพ้ เป็นเพราะพลังบำเพ็ญสู้ศิษย์พี่ไม่ได้! ช่วยไม่ได้นี่นา ข้าเพิ่งเริ่มฝึกไม่นาน แต่ศิษย์พี่ฝึกมาตั้งหลายปีแล้ว

แถมกายวิเศษของเขาก็แปลกประหลาด ดูเหมือนกายปุถุชนแต่จริงๆ ไม่ใช่ เขาต้องแกล้งทำเป็นหมูหลอกกินเสือมาตลอดแน่ๆ!

แต่ว่า... หากพลังเท่ากัน แล้ววัดกันที่ความเข้าใจในทักษะยุทธ์ ข้าไม่มีทางแพ้เด็ดขาด! ยังไงซะข้าก็เป็นถึงจักรพรรดินีกลับชาติมาเกิด ทั้งวิสัยทัศน์ ประสบการณ์ และความเชี่ยวชาญ เหนือกว่าศิษย์พี่ในตอนนี้แบบคนละชั้น!"

เฟิ่งจิ่วเกอที่แพ้การเปรียบเทียบไม่ได้ย่อท้อ

ตรงกันข้าม นางกลับตั้งตารอการแข่งครั้งต่อไป!

ตัดสินใจว่าจะต้องล้างอายให้ได้!

คิดได้ดังนั้น นางก็เดินไปที่กระท่อมของหลี่เสวียน เห็นเขากำลังนอนหลับอยู่ นางก็ปีนขึ้นไปบนเตียง แล้วขึ้นไปนั่งคร่อมบนหลังเขา

หลี่เสวียนลืมตาตื่น เห็นเฟิ่งจิ่วเกอนั่งทับอยู่บนหลัง ก็ตาโต "สะ... ศิษย์น้อง เจ้าจะทำอะไร?"

"ศิษย์พี่ ช่วงนี้ท่านดูแลข้ามาเยอะ ลำบากท่านแล้ว ข้าไม่มีอะไรจะตอบแทน ก็เลยจะมานวดให้ท่าน"

พูดจบ นางก็สะบัดข้อมือวอร์มอัพ

หลี่เสวียนอึ้งกิมกี่

ศิษย์น้อง เจ้ามาไม้ไหนเนี่ย?!

เช้าตรู่แบบนี้ อย่าทำให้ศิษย์พี่ตกใจสิ!

"ศิษย์พี่ ท่านนอนเฉยๆ เถอะ ให้ศิษย์น้องปรนนิบัติท่านเอง" เฟิ่งจิ่วเกอพูดจบ ก็เริ่มลงมือนวดหลังให้หลี่เสวียน

นางเป็นถึงจักรพรรดินี ชาติก่อนไม่เคยทำเรื่องแบบนี้ให้ใคร

แต่ไม่เคยกินหมู ก็ใช่ว่าจะไม่เคยเห็นหมูวิ่ง?

เมื่อก่อนนางมีสาวใช้คอยนวดให้ประจำ

โดนมาเยอะ ก็พอจะรู้วิธีอยู่บ้าง

มือนางกดลงบนหลังหลี่เสวียน แล้วเริ่มออกแรงขยี้

หลี่เสวียนสูดปาก "ศิษย์น้อง เจ้านวดแป้งทำขนมอยู่รึไง?"

"เอ๋ ไม่ได้นวดแบบนี้เหรอ?"

"แรงไปแล้ว"

"อ้อ" เฟิ่งจิ่วเกอลดแรงลง

"เบาไปแล้ว"

เฟิ่งจิ่วเกอ: ตกลงจะเอาเบาหรือเอาแรงฮะ!

"โอ๊ย เจ้ากดโดนกระดูกข้าแล้ว!"

"อุ้ย ขอโทษทีศิษย์พี่"

ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม หลี่เสวียนลุกจากเตียงด้วยสภาพระบมไปทั้งตัว

เขาน้ำตาจะไหล

เฟิ่งจิ่วเกอเรียกว่ามานวดให้เขา หรือมา 'ทรมาน' เขา กันแน่เนี่ย

เดิมทีเอวไม่ปวดขาไม่เมื่อย ตอนนี้ปวดร้าวไปทั้งตัว

เฟิ่งจิ่วเกอมองหลี่เสวียนด้วยสายตาคาดหวัง "ศิษย์พี่ เป็นไงบ้าง?"

ฮึ่มๆ

จักรพรรดินีอย่างนางไม่เคยนวดให้ใครมาก่อนนะ

หลี่เสวียนเป็นคนแรก!

แค่นี้ก็ถือเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลแล้วนะศิษย์พี่!

หลี่เสวียนมุมปากกระตุก ไม่อยากทำลายน้ำใจนาง จึงยกนิ้วโป้งให้ "เยี่ยม เยี่ยมมาก!"

เฟิ่งจิ่วเกอยิ้มกริ่ม ข้ากะแล้วเชียว!

[ความพึงพอใจของหลี่เสวียน: ศูนย์!]

ไม้บรรทัดหยินหยางแจ้งเตือนขึ้นมา

รอยยิ้มมุมปากของเฟิ่งจิ่วเกอแข็งค้างทันที

ความพึงพอใจเป็นศูนย์?

ล้อกันเล่นหรือเปล่า?!

ฝีมือข้ามันห่วยแตกขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไม่เชื่อหรอก!

แค่นวดหลัง ข้าไม่ยอมแพ้หรอก!

เฟิ่งจิ่วเกอสูดหายใจลึก พูดกับหลี่เสวียนว่า "ศิษย์พี่ พรุ่งนี้ข้าจะมานวดให้ใหม่ จะนวดจนกว่าท่านจะพอใจ!"

พูดจบนางก็เดินสะบัดก้นจากไป

นางวางแผนจะลงเขา ไปหาสาวร้านนวดหรือหาตำรามาศึกษาดูสักหน่อย

หลี่เสวียนอ้าปากค้าง ยังจะมาอีกเหรอ?

"เดี๋ยวสิ ศิษย์น้อง ข้าพอใจมากแล้วนะ!"

วันรุ่งขึ้น

เฟิ่งจิ่วเกอมาหาหลี่เสวียนอีก อาศัยจังหวะที่เขาหลับปีนขึ้นไปบนหลัง ในมือยังถือตำราการนวดเล่มหนึ่งกางอ่านไปด้วย

หลี่เสวียนลืมตาตื่น รู้ชะตากรรมว่าหนีไม่พ้น

เขาทำใจดีสู้เสือ "มาเลยศิษย์น้อง! ศิษย์พี่รับไหว!"

เฟิ่งจิ่วเกอหน้ามุ่ย "ศิษย์พี่ ทำไมทำหน้าเหมือนจะโดนเชือดแบบนั้นล่ะ ครั้งนี้ข้าพัฒนาแล้วนะ!"

พูดจบ นางก็เริ่มนวดตามตำราที่อ่านมา

เอ๊ะ?

เหมือนจะเข้าท่าแฮะ

หลี่เสวียนแปลกใจ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเมื่อวานโดนหนักไปจนชิน หรือวันนี้เฟิ่งจิ่วเกอนวดดีขึ้นจริงๆ!

"ศิษย์พี่ แรงเป็นไงบ้าง?"

"กำลังดี เพิ่มแรงอีกนิดก็ได้"

"แรงอีกนิดเหรอ? ได้เลย"

"ซี๊ด... แรงไปแล้ว ผ่อนหน่อย แล้วก็ มือน่ะขยับขึ้นไปอีกนิด อย่ามากดกระดูกข้าสิ"

เฟิ่งจิ่วเกอฟังคำสั่งแล้วมุมปากกระตุก

หนอย

จักรพรรดินีมานวดให้ ยังจะเรื่องมากอีก?!

ช่างเถอะ

เพื่อของรางวัล ข้ายอม!!

ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม เฟิ่งจิ่วเกอลุกขึ้นมองหลี่เสวียนตาแป๋ว "ศิษย์พี่ รอบนี้รู้สึกยังไง?"

"ไม่เลว ไม่เลว ดีกว่าเมื่อวานเยอะ ไม่นึกเลยว่าศิษย์น้องจะเรียนรู้ไวขนาดนี้ นี่มัน กายศักดิ์สิทธิ์นวดเฟ้นแต่กำเนิด ชัดๆ!"

หลี่เสวียนยกนิ้วโป้งชมเปาะ

[ความพึงพอใจของหลี่เสวียน: เจ็ดสิบ!]

อะไรนะ?

แค่เจ็ดสิบ?

เฟิ่งจิ่วเกอรู้สึกไม่ยอมแพ้ นางเป็นคนรักความสมบูรณ์แบบ แม้คะแนนเจ็ดสิบจะได้ของรางวัลแล้ว แต่นางต้องการให้หลี่เสวียนพอใจร้อยเปอร์เซ็นต์ "ศิษย์พี่ พรุ่งนี้ข้ามาใหม่!"

ยังมาอีก?

หลี่เสวียนงง ยัยหนูนี่เสพติดการนวดให้คนอื่นไปแล้วเหรอ?

มองแผ่นหลังเฟิ่งจิ่วเกอที่เดินจากไป หลี่เสวียนก็ซาบซึ้งใจ "มีศิษย์น้องนี่มันดีจริงๆ รู้จักเป็นห่วงศิษย์พี่ ถึงกับลงทุนไปเรียนนวดมาเพื่อข้า"

ได้ศิษย์น้องแบบนี้ ศิษย์พี่อย่างเขาจะเอาอะไรอีก!

หลี่เสวียนตัดสินใจว่าเย็นนี้จะทำกับข้าวเพิ่มเป็นพิเศษ!

วันที่สาม

เฟิ่งจิ่วเกอมานวดให้หลี่เสวียนตามนัด

[ความพึงพอใจของหลี่เสวียน: หนึ่งร้อย]

ยังไม่ทันนวด ค่าความพึงพอใจก็เด้งขึ้นมาเต็มร้อยแล้ว

เฟิ่งจิ่วเกอชะงัก แล้วก็เข้าใจทันที "สำหรับศิษย์พี่แล้ว สิ่งสำคัญไม่ใช่นวดสบายแค่ไหน แต่อยู่ที่ความตั้งใจของข้า!

แค่นวดให้ไม่กี่วันก็ทำให้ศิษย์พี่พอใจขนาดนี้แล้ว...

งั้นวันหน้าถ้าข้าให้บริการด้านอื่นแก่ศิษย์พี่ ศิษย์พี่คงจะยอมศิโรราบให้ข้าทุกอย่างเลยสินะ?! ศิษย์พี่นี่... ใจง่ายชะมัด!"

เฟิ่งจิ่วเกอถอนหายใจ

[ติ๊ง! ค่าความประทับใจจากเฟิ่งจิ่วเกอ +5]

[จบแล้ว]