บทที่ 15 - การเปรียบเทียบครั้งแรกเริ่มขึ้น! ศิษย์พี่ ข้าขอโทษด้วยนะ!
บทที่ 15 - การเปรียบเทียบครั้งแรกเริ่มขึ้น! ศิษย์พี่ ข้าขอโทษด้วยนะ!
บทที่ 15 - การเปรียบเทียบครั้งแรกเริ่มขึ้น! ศิษย์พี่ ข้าขอโทษด้วยนะ!
หลังจากออกจากถ้ำของหลิวเทียนเสวียน หลี่เสวียนก็บังเอิญเจอเฟิ่งจิ่วเกอที่เพิ่งกลับจากการฝึกวิชา นางแกล้งทำเป็นมองหลี่เสวียนผ่านๆ แล้วยื่นหน้าเข้าไปดมฟุดฟิดสองที คิ้วเรียวขมวดมุ่น
นั่นไง!
ตัวศิษย์พี่มีกลิ่นของยัยอาจารย์เฮงซวยติดมาอีกแล้ว!!
ต้องไปทำอะไรกันมา ถึงได้มีกลิ่นตัวอีกฝ่ายติดมาได้ขนาดนี้!
เฟิ่งจิ่วเกอรู้สึกหึงหวงขึ้นมาตงิดๆ ถามว่า "ศิษย์พี่ อาจารย์เรียกท่านไปที่ถ้ำทำไมอีกแล้ว? หรือว่าเรียกไปชี้แนะวิชาอีก?"
หลี่เสวียนมองเฟิ่งจิ่วเกอ นิ่งคิดไปครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "ขอโทษนะศิษย์น้อง จริงๆ แล้วข้ามีเรื่องโกหกเจ้าอยู่เรื่องนึง!"
ใจเฟิ่งจิ่วเกอกระตุกวูบ
โกหกข้า?
หรือว่าท่านกับอาจารย์ไม่ใช่ศิษย์อาจารย์ แต่เป็นคู่รักกัน??
หรือพวกท่านกำลังเล่นบทบาทสมมติศิษย์อาจารย์กันอยู่?
ในหัวเฟิ่งจิ่วเกอจินตนาการไปไกล ไม่อย่างนั้นนางคิดไม่ออกจริงๆ ว่าทำไมหลี่เสวียนไปถ้ำหลิวเทียนเสวียนทีไร ต้องมีกลิ่นตัวนางติดกลับมาทุกที
มันต้องมีการสัมผัสแนบชิดกันมากๆ ถึงจะติดกลิ่นมาได้
"ศิษย์พี่ หมายความว่าไง?"
เฟิ่งจิ่วเกอพอนึกถึงความเป็นไปได้นั้น ในใจก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างบอกไม่ถูก แต่ก็พยายามข่มใจให้เย็นลง
หลี่เสวียนตอบ "จริงๆ แล้วข้าไม่ใช่กายปุถุชน!"
"ไม่ใช่กายปุถุชน??"
เฟิ่งจิ่วเกอชะงัก เดี๋ยวนะ นางเป็นคนตรวจร่างกายหลี่เสวียนเองกับมือ เขาเป็นกายปุถุชนชัดๆ ไม่มีทางพลาดแน่!
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับยัยอาจารย์เฮงซวยนั่นล่ะ?
"ใช่ จริงๆ แล้วข้ามีกายวิเศษชนิดพิเศษที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน แม้ภายนอกจะดูเหมือนกายปุถุชน แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ ที่ข้าต้องไปถ้ำอาจารย์ ก็เพื่อให้อาจารย์ตรวจร่างกายนั่นแหละ"
"เป็นอย่างนี้นี่เอง... แล้วตรวจเจออะไรบ้าง?"
"อื้ม ช่วงนี้ร่างกายข้าเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยน่ะ"
"ศิษย์พี่ ให้ข้าช่วยตรวจดูไหม"
เฟิ่งจิ่วเกอเสนอตัว
หลี่เสวียนอึ้ง หา เจ้าก็จะมาลวนลามข้าอีกคนเหรอ??
ยังไม่ทันที่หลี่เสวียนจะตอบรับ เฟิ่งจิ่วเกอก็พุ่งเข้ามาจับเนื้อต้องตัว ใช้มือเล็กๆ ลูบคลำไปทั่วร่างหลี่เสวียน สัมผัสของนางต่างจากหลิวเทียนเสวียนอย่างสิ้นเชิง
หลิวเทียนเสวียนเป็นสาวสะพรั่งทรงเสน่ห์ มือไม้อ่อนนุ่มแต่แฝงความหนักหน่วง
ส่วนเฟิ่งจิ่วเกอตอนนี้เป็นแค่เด็กสาววัยสิบสองสิบสาม
มือนางนุ่มนิ่ม ขาวผ่อง ตอนตรวจนางยังตัวเตี้ยเกินไป จนหลี่เสวียนต้องย่อตัวลงมาให้ความร่วมมือ
หลี่เสวียนรู้สึกขำ
ขนาดหลิวเทียนเสวียนยังหาคำตอบไม่ได้ เฟิ่งจิ่วเกอจะไปรู้อะไร เขาก็เลยเล่นตามน้ำไป แต่ไม่นาน เฟิ่งจิ่วเกอก็ตรวจเสร็จ
นางยืนตัวแข็งทื่อ
สายตาที่มองหลี่เสวียนเปลี่ยนไป
"นะ... นี่มัน... กายศักดิ์สิทธิ์เตาหลอมในตำนาน!!"
หลี่เสวียนกลอกตา "กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ต่างหาก!"
"ไม่ใช่สิ ก่อนหน้านี้ยังเป็นกายปุถุชนอยู่เลย ทำไมจู่ๆ กลายเป็นกายศักดิ์สิทธิ์เตาหลอมไปได้ นี่... นี่มันไม่ปกติ!"
เฟิ่งจิ่วเกอคิดหัวแทบแตกก็ไม่เข้าใจ
แต่โชคยังดี นางตรวจพบว่าพลังหยางดั้งเดิมของหลี่เสวียนยังอยู่ครบ กายศักดิ์สิทธิ์ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง!
หมายความว่า หลิวเทียนเสวียนยังไม่ได้ลงมือกับหลี่เสวียน!
แต่พอนึกถึงนิสัยของหลิวเทียนเสวียนบวกกับสรรพคุณของกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ หัวใจที่เพิ่งโล่งอกของนางก็กลับมาบีบตัวแน่นทันที!
ไม่ได้การ
ถึงตอนนี้หลิวเทียนเสวียนจะยังไม่ทำอะไร แต่นี่มันกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์เชียวนะ! สำหรับผู้หญิงแล้ว นี่คือยาวิเศษขนานเอก!
ใครจะรับประกันได้ว่าวันดีคืนดีหลิวเทียนเสวียนจะไม่เกิดตบะแตกหน้ามืดขึ้นมา?
ชาติก่อน
นางเคยได้ยินว่าที่ทวีปจิ่วเกอมีกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ปรากฏตัวขึ้นคนหนึ่ง แต่หมอนั่นยังไม่ทันโต ก็โดนจอมยุทธ์หญิงระดับจอมราชันย์จับไปขังลืมในห้องนอน ขังไว้นานถึงสามร้อยปี!!
ตอนที่มีคนไปช่วยออกมาได้ กายศักดิ์สิทธิ์คนนั้นผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
เห็นผู้หญิงปุ๊บก็ทำหน้าเหมือนเห็นผี วิ่งหนีป่าราบ
ประเด็นคือ จอมยุทธ์หญิงคนนั้นสร้างภาพว่าเป็นนางฟ้าผู้ทรงศีล จิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่มีใครคาดคิดว่านางจะทำเรื่องบัดสีแบบนั้นได้!
เห็นได้ชัดว่าแรงดึงดูดของกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ที่มีต่อผู้ฝึกยุทธ์หญิงมันรุนแรงขนาดไหน
ขนาดนางฟ้าผู้ทรงศีลยังตบะแตก!
นับประสาอะไรกับยัยอาจารย์เฮงซวยอย่างหลิวเทียนเสวียน!
"ไม่ได้การ ข้าต้องรีบเก่งขึ้นก่อนที่หลิวเทียนเสวียนจะลงมือ แล้วพาศิษย์พี่หนีไปให้ไกล!"
"อีกอย่าง ข้ามีกายศักดิ์สิทธิ์หงสา ถ้าได้ฝึกคู่กับกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ล่ะก็..." เฟิ่งจิ่วเกอคิดเตลิดไปไกล เผลอเลียริมฝีปาก
แต่พอนึกถึงความดีของหลี่เสวียน นางก็รีบสะบัดหัวไล่ความคิด
บ้าจริง
กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์นี่ดาเมจรุนแรงชะมัด!
ข้าเผลอคิดมิดีมิร้ายกับศิษย์พี่ได้ไง!
แต่ก็นะ... ถ้าสมยอมกันทั้งสองฝ่าย ก็ไม่น่าจะเป็นไรมั้ง...
"จริงสิ ศิษย์พี่ ท่านเพิ่งรู้ตัวว่าเป็นกายศักดิ์สิทธิ์เมื่อไหร่?"
เฟิ่งจิ่วเกอนึกขึ้นได้เลยถาม
"เมื่อเช้านี้เอง"
"งั้นก่อนหน้านี้ ท่านก็เป็นกายปุถุชนมาตลอด?"
"ใช่"
"ร่างกายท่านนี่ แปลกประหลาดจริง"
เฟิ่งจิ่วเกอคลายข้อสงสัยและโล่งใจไปเปราะหนึ่ง ศิษย์พี่เพิ่งเปลี่ยนเป็นกายศักดิ์สิทธิ์เมื่อเช้า งั้นระดับพลังคงยังไม่เปลี่ยนไปมาก
การเปรียบเทียบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า นางยังคงได้เปรียบอยู่มาก
วันรุ่งขึ้น
เฟิ่งจิ่วเกอตื่นมาฝึกวิชาแต่เช้าตรู่
นางมองหลี่เสวียนที่ยังนอนอุตุ พยักหน้าเบาๆ "ต่อให้มีกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ แต่นิสัยขี้เกียจของศิษย์พี่คงแก้ไม่หายง่ายๆ แบบนี้ก็ดี อย่างน้อยเขาก็ตามข้าไม่ทันในเร็วๆ นี้แน่!"
"การเปรียบเทียบเดือนนี้ ข้าต้องชนะใสๆ!"
เฟิ่งจิ่วเกอยิ้มบางๆ อย่างมั่นใจ
วันเวลาผ่านไปทีละวัน
ระดับพลังของเฟิ่งจิ่วเกอพุ่งทะยานราวกับติดปีก ไม่นานก็มาถึงวันตัดสิน
ตอนนี้ นางบรรลุขั้นทะเลปราณระดับสี่แล้ว!
"ถ้าดูที่ระดับพลัง ตอนนี้ข้าอยู่ทะเลปราณระดับสี่ แต่พลังต่อสู้ของข้าเทียบเท่าระดับแก่นทองคำได้เลย!!"
"ไม่รู้ว่ารูปแบบการเปรียบเทียบของไม้บรรทัดหยินหยางจะเป็นยังไง! ต้องให้ข้าไปท้าสู้กับศิษย์พี่หรือเปล่า?"
เฟิ่งจิ่วเกอพึมพำ
ทันใดนั้น
เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวนาง
[การเปรียบเทียบ เริ่มต้น]
วินาทีต่อมา
นางรู้สึกเหมือนสติถูกดึงเข้าสู่มิติสีทองอร่าม
ในมิตินั้นมีไม้บรรทัดยักษ์วางพาดอยู่ ครึ่งหนึ่งสีดำ ครึ่งหนึ่งสีขาว สลักลวดลายลึกลับซับซ้อน
นางยืนอยู่บนฝั่งสีดำของไม้บรรทัด ส่วนฝั่งสีขาว เงาร่างหนึ่งค่อยๆ ก่อตัวขึ้น นั่นคือ...
หลี่เสวียน!
เฟิ่งจิ่วเกอเข้าใจทันที "อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง การเปรียบเทียบไม่ต้องไปสู้กับศิษย์พี่ตัวจริง แต่ไม้บรรทัดจะจำลองร่างเงาของศิษย์พี่ออกมา! ขอแค่ข้าชนะร่างเงานี้ได้ ก็จะได้รางวัล!"
"สมกับเป็นของวิเศษระดับเซียน ไม่ธรรมดาจริงๆ!"
[หัวข้อการเปรียบเทียบครั้งนี้คือ... พลังต่อสู้! ขอเพียงโฮสต์เอาชนะคู่ต่อสู้ได้ จะได้รับน้ำทิพย์กำเนิดฟ้าสิบชั่ง!]
น้ำทิพย์กำเนิดฟ้า...
เฟิ่งจิ่วเกอตาลุกวาว!
น้ำทิพย์กำเนิดฟ้าคือสุดยอดสมบัติล้ำค่า ช่วยชำระล้างเส้นเอ็นและไขกระดูก เพิ่มพูนพลังบำเพ็ญ มีประโยชน์มหาศาลต่อผู้ฝึกยุทธ์ที่ต่ำกว่าระดับราชันย์สงคราม
แค่หยดเดียวก็ทำให้ขั้นกลั่นลมปราณระดับหนึ่งพุ่งไปถึงระดับเก้าได้สบายๆ!
แต่นี่ให้มาตั้งสิบชั่ง!
"น้ำทิพย์สิบชั่งนี่ พอให้ข้าสร้างแก่นทองคำได้เลย!"
เฟิ่งจิ่วเกอพึมพำ
นางมองร่างเงาของหลี่เสวียนแล้วยิ้มบางๆ ร่างกายเคลื่อนไหววูบวาบ เปิดใช้งานกายศักดิ์สิทธิ์หงสา เปลวเพลิงหงสาลุกโชน พุ่งเข้าโจมตีหลี่เสวียน!
แม้ฝ่ายตรงข้ามจะเป็นแค่ร่างเงาที่ไม้บรรทัดสร้างขึ้น แต่นางก็ยังอดขอขมาในใจไม่ได้
ศิษย์พี่ ข้าขอโทษด้วยนะ!
[จบแล้ว]