บทที่ 14 - กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์! เข้าถ้ำอาจารย์อีกแล้ว!

บทที่ 14 - กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์! เข้าถ้ำอาจารย์อีกแล้ว!

[ติ๊ง! ค่าความประทับใจจากเฟิ่งจิ่วเกอ +2]

หลี่เสวียนเพิ่งเก็บผลวิญญาณอัคคีเสร็จ ก็ต้องชะงัก

เกิดอะไรขึ้น?

เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย อยู่ดีๆ ค่าความประทับใจก็เพิ่มขึ้นเฉย?

หลี่เสวียนกระพริบตา สงสัยจริงๆ

หรือว่าศิษย์น้องจะมโนอะไรแปลกๆ ไปเองอีกแล้ว?

ทันใดนั้น

เฟิ่งจิ่วเกอก็เดินออกมาจากป่าข้างทาง หลี่เสวียนเห็นดังนั้น บวกกับค่าความประทับใจที่เพิ่งเด้งขึ้นมา คนฉลาดอย่างเขาก็เก็ททันที ยัยศิษย์น้อง แอบดูอยู่ตลอดสินะ!!

เขาแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องว่านางแอบดู เอาผลวิญญาณออกมาแล้วพูดว่า "ศิษย์น้อง มาพอดีเลย นี่เป็นของที่ศิษย์อาเทียนฮั่วเอามาให้เจ้า บอกว่าจะช่วยปรับพื้นฐานลมปราณให้เจ้าได้!"

มองดูผลวิญญาณอัคคีตรงหน้า เฟิ่งจิ่วเกออดไม่ได้ที่จะคิดในใจ "ศิษย์พี่จะยึดของพวกนี้ไว้แล้วโมเมว่าเป็นของตัวเองเอามาให้ข้าก็ได้ เพราะข้าไม่เคยเจอหน้าเจ้ายอดเขาเทียนฮั่วสักหน่อย แต่เขาไม่ทำ"

"เขาช่างซื่อสัตย์สุจริตจริงๆ!"

"ยัยอาจารย์เฮงซวย นางไม่คู่ควรจะเป็นอาจารย์ของศิษย์พี่เลยสักนิด!"

พอมองดูหลี่เสวียนที่ซื่อตรงขนาดนี้ แล้วย้อนนึกถึงหลิวเทียนเสวียนที่คิดจะงุบงิบผลวิญญาณ เฟิ่งจิ่วเกอก็ตัดสินใจเด็ดขาด รอให้นางฟื้นฟูพลังเมื่อไหร่ นางจะพาหลี่เสวียนหนีไปจากที่นี่ ให้ห่างไกลจากยัยผู้หญิงนิสัยเสียนั่น!

"ขอบคุณศิษย์พี่เจ้าค่ะ"

เฟิ่งจิ่วเกอรับผลวิญญาณไป ด้วยของพวกนี้ นางมั่นใจว่าจะทะลวงเข้าสู่ขั้นทะเลปราณได้ภายในสามวัน!!

......

ค่ำคืนนั้น

เฟิ่งจิ่วเกอกินผลวิญญาณไปหนึ่งลูก เดินเคล็ดวิชาสู่เซียน ค่อยๆ กลั่นปราณแท้ให้กลายเป็นทะเลปราณ ไม่นานทะเลปราณก็ก่อตัวขึ้นได้สองส่วน!

นางมองผลวิญญาณที่เหลือด้วยความมั่นใจ แล้วฝึกต่อ

ต่อเนื่องสามวัน

ในที่สุดเฟิ่งจิ่วเกอก็ดูดซับผลวิญญาณจนหมดเกลี้ยง!

พลังบำเพ็ญทะลวงผ่านขั้นปราณแท้ เข้าสู่ขั้นทะเลปราณได้สำเร็จ!

และในจังหวะที่นางเลื่อนขั้นเป็นทะเลปราณ อีกด้านหนึ่ง หลี่เสวียนที่กำลังนอนหลับอุตุ ก็ได้รับแจ้งเตือนจากระบบ

[ติ๊ง! เฟิ่งจิ่วเกอเลื่อนระดับสู่ขั้นทะเลปราณสำเร็จ! สุ่มมอบรางวัลแก่โฮสต์... กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์!!]

หลี่เสวียนงัวเงียลืมตาตื่น

จากนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังหยางอันบริสุทธิ์ที่พวยพุ่งออกมาจากภายใน ไหลเวียนไปทั่วร่าง จากเดิมที่เป็นแค่กายปุถุชน กลายเป็นกายศักดิ์สิทธิ์ในพริบตา!

หลี่เสวียนงงเป็นไก่ตาแตก "เกิดอะไรขึ้น? ไม่ใช่คืนค่าพลังบำเพ็ญเหรอ? ทำไมกลายเป็นสุ่มแจกรางวัลซะงั้น??"

[ระบบมีกลไกการคืนกำไรสองแบบ แบบแรกคือสุ่มคูณผลลัพธ์การฝึกฝน แบบที่สองคือสุ่มแจกรางวัล!]

[แบบแรกจะพบบ่อยกว่า แต่บางครั้งก็จะเกิดแบบหลัง!]

หลี่เสวียนฟังแล้วก็ร้องอ๋อ

เขาสัมผัสกายศักดิ์สิทธิ์ที่โผล่มาปุบปับด้วยความเปรมปรีดิ์

ต้องรู้ก่อนนะว่านี่คือกายศักดิ์สิทธิ์

ดูจากท่าทีของเหล่าผู้อาวุโสและเจ้ายอดเขาที่มีต่อเฟิ่งจิ่วเกอก็รู้แล้วว่ากายศักดิ์สิทธิ์มันเทพซ่าขนาดไหน

รางวัลนี้ ไม่ด้อยไปกว่าการให้เขาเลื่อนขั้นเป็นระดับจิตวิญญาณปุบปับเลย

และในขณะที่หลี่เสวียนได้รับกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์...

ภายในถ้ำยอดเขาเทียนเสวียน

หลิวเทียนเสวียนที่กำลังนอนอยู่ก็ลืมตาโพลง มองไปทางทิศที่หลี่เสวียนอยู่ นางเลียริมฝีปาก "ร่างกายเขาเปลี่ยนไปงั้นเหรอ?!"

นางส่งกระแสเสียงทันที "เจ้าหนูเสวียน มาหาข้าที่ถ้ำหน่อย"

หลี่เสวียนที่กำลังดื่มด่ำกับความมหัศจรรย์ของกายศักดิ์สิทธิ์สะดุ้งเฮือก นึกถึงประสบการณ์ตอนเข้าถ้ำหลิวเทียนเสวียนคราวก่อน ก็ขนลุกซู่

แต่คำสั่งอาจารย์ขัดไม่ได้

เขาจำใจเดินคอตกไปที่ถ้ำอาจารย์

อีกด้านหนึ่ง

เฟิ่งจิ่วเกอที่กำลังฝึกวิชาหน้าตึงขึ้นมาทันที พอนึกถึงเรื่องที่หลี่เสวียนไปถ้ำหลิวเทียนเสวียนคราวก่อนแล้วมีกลิ่นตัวนางติดมา

คราวนี้ เรียกศิษย์พี่ไปทำอะไรอีก?

เฟิ่งจิ่วเกอที่กำลังซ้อมกระบี่อยู่ ฟาดฟันต้นไม้ใหญ่ขาดกระจุยด้วยความหงุดหงิด

หน้าถ้ำ

หลี่เสวียนมาถึง แต่ยังไม่กล้าเข้าไป ยืนประสานมืออยู่หน้าถ้ำ "อาจารย์ ศิษย์มาแล้วขอรับ"

"เข้ามาสิ จะยืนบื้ออยู่ข้างนอกทำไม?"

มองเข้าไปในถ้ำ หลี่เสวียนกัดฟันเดินเข้าไป

หลิวเทียนเสวียนมองหลี่เสวียนที่มีกายวิเศษเปลี่ยนไป แววตาฉายแววใคร่รู้ "มา ถอดเสื้อออก"

หลี่เสวียนสูดปาก

ตรงไปตรงมาขนาดนี้เลยเหรอ?

"อาจารย์ แบบนี้มันจะไม่ดีมั้งขอรับ"

"อย่าให้ข้าต้องลงมือเองนะ" หลิวเทียนเสวียนยิ้มหวาน

หลี่เสวียนน้ำตาตกใน ยอมถอดเสื้อตัวนอกออก

โชคดีที่หลิวเทียนเสวียนไม่ได้ให้ถอดหมด

จากนั้นหลิวเทียนเสวียนก็เริ่มตรวจร่างกาย เหมือนคราวที่แล้วเปี๊ยบ ใช้จิตสัมผัสสแกนก่อน แล้วค่อยใช้มือลูบคลำกระดูก...

หลังตรวจเสร็จ หลิวเทียนเสวียนก็เดาะลิ้นชม "เดิมทีเป็นแค่กายปุถุชน แต่ตอนนี้กลายเป็นกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ไปแล้ว?!"

"ร่างกายเจ้านี่มันมหัศจรรย์พันลึกจริงๆ!"

"แต่กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์อาจจะไม่ใช่แก่นแท้ของร่างกายเจ้าก็ได้ น่าจะเหมือนกายปุถุชนก่อนหน้านี้ เป็นแค่เปลือกนอกที่แสดงออกมา! แต่ที่น่าทึ่งคือ คุณสมบัติของกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ ร่างกายเจ้าก็มีครบถ้วน!"

หลิวเทียนเสวียนยิ่งสนใจในตัวหลี่เสวียนมากขึ้นไปอีก

แต่หลี่เสวียนรู้ดี

นี่ไม่ใช่อิทธิฤทธิ์ของร่างกายอะไรหรอก

มันเป็นรางวัลจากระบบต่างหาก

ถ้าจะบอกว่าเป็นกายวิเศษอะไร ก็คงต้องเรียกว่า กายระบบ ล่ะมั้ง

"เจ้าหนูเสวียน วันหน้าเวลาไปไหนมาไหน ระวังตัวให้ดีนะ"

หลิวเทียนเสวียนเตือน

หลี่เสวียนงง "ทำไมเหรอขอรับ?"

"เจ้ารู้ไหมว่ากายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์มีอีกชื่อหนึ่งว่าอะไร?" หลิวเทียนเสวียนยิ้มเจ้าเล่ห์

"ชื่ออะไรขอรับ?"

"กายเตาหลอม!"

หลี่เสวียนกลืนน้ำลายเอื้อก

"คงไม่ใช่เตาหลอมแบบที่ข้าคิดนะ"

"แบบที่เจ้าคิดนั่นแหละ!" หลิวเทียนเสวียนแกล้งแหย่ "กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์สำหรับจอมยุทธ์หญิงแล้ว คือสุดยอดเตาหลอมมนุษย์ที่หาได้ยากยิ่ง! หากได้ร่วมหลับนอนผสานหยินหยาง นอกจากจะช่วยให้ฝ่ายหญิงผลัดเปลี่ยนเส้นเอ็นเปลี่ยนกระดูก ยกระดับพรสวรรค์แล้ว ยังช่วยให้ทะลวงระดับพลังได้มหาศาล! ยังไม่จบนะ ถ้าได้ฝึกคู่กับกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์บ่อยๆ... อนาคตมีโอกาสสูงมากที่จะบรรลุขอบเขตอริยะหรือจักรพรรดิ!"

"สำหรับพวกนางมารนางปีศาจบางตน เจ้าหนูเสวียน ตอนนี้เจ้าคือเนื้อชิ้นโตที่พวกนางเห็นแล้วน้ำลายสอเลยล่ะ!"

พูดจบนางก็เลียริมฝีปากตัวเอง "เขาว่าน้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง แต่ของดีไม่ควรปล่อยให้คนนอก เจ้าหนูเสวียน แทนที่จะเสร็จคนอื่น สู้มาเป็นของอาจารย์ดีกว่ามั้ง!"

หลี่เสวียนตกใจถอยกรูดไปสองก้าว

ต่อให้รู้ว่าหลิวเทียนเสวียนน่าจะแค่ล้อเล่น แต่พอนึกถึงระดับพลังอันน่ากลัวของนาง... ขืนโดนจับทำพิธีฝึกคู่ ต่อให้มีกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ ก็คงโดนสูบจนแห้งตายกลายเป็นศพแห้งแน่ๆ??!

เห็นหลี่เสวียนกลัวหัวหด หลิวเทียนเสวียนชักไม่สบอารมณ์ นางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ใบหน้าสวยเฉี่ยวขยายเต็มตาหลี่เสวียน โดยเฉพาะดวงตาสีแดงคู่นั้น จ้องเขาเขม็ง

"เจ้าหนูเสวียน กลัวอาจารย์ขนาดนั้นเลยเหรอ? อาจารย์ก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่นะ"

นางเป่าลมหายใจรดต้นคอเขา

หน้าอกนุ่มนิ่มเบียดชิดอกหลี่เสวียน

ความยืดหยุ่นที่สัมผัสได้ทำเอาหลี่เสวียนใจเต้นโครมคราม

เขารีบปั้นหน้าจริงจัง "ศิษย์มีแต่ความเคารพเทิดทูนอาจารย์ ไม่กล้าคิดอกุศล อีกอย่างอาจารย์มีวรยุทธ์ไร้เทียมทาน จิตใจผดุงธรรม ย่อมไม่มีทางใช้วิชามารนอกรีตแบบนี้มาเพิ่มพลังแน่!

ศิษย์รู้ อาจารย์แค่ลองใจศิษย์! โปรดวางใจ ศิษย์ได้รับการสั่งสอนจากอาจารย์ จะไม่มีทางหลงกลพวกหญิงแพศยาภายนอกแน่นอนขอรับ!"

ข้าไปสั่งสอนเจ้าตอนไหนอีกเนี่ย?

หลิวเทียนเสวียนกระพริบตาปริบๆ มองหลี่เสวียนที่ทำท่าทางผดุงคุณธรรม แล้วก็หัวเราะตัวสั่น "ฮ่าๆๆ ดี ดีมาก เจ้าหนูเสวียนเจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ เอาล่ะ เจ้าไปได้แล้ว"

"ขอรับ"

หลี่เสวียนรีบแจ้นออกจากถ้ำ

กลัวว่าช้าอีกนิดจะโดนหลิวเทียนเสวียนจับกินตับ

พอออกมานอกถ้ำ เขาปาดเหงื่อบนหน้าผาก "เฮ้อ มาหาอาจารย์ทีไร เหมือนต้องมาลุยด่านอันตรายทุกที!"

[จบแล้ว]