064: การทรมานขั้นสุดยอด

ถ้ายังขืนดึงดันจะอัญเชิญต่อไป ฟลาต้าคงได้ทำตัวเองตายแน่ๆ เขาอยากจะควบคุมตัวดันเต้ไว้แทบตายแต่ก็ทำไม่ได้สักที จะโจมตีให้โดนก็ทำไม่ได้ แถมยังต้องมาทนเห็นสีหน้าเยาะเย้ยยั่วยวนบาทาของกัปตันดันเต้น้อยอีก ในตอนนี้ฟลาต้าเริ่มรู้สึกว่าสติของตัวเองกำลังจะหลุดลอยไปแล้วจริงๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความโกรธที่พุ่งพล่านจนจุกอก หรือเป็นเพราะผลจากสถานะสับสนกันแน่

จนถึงตอนนี้ ดันเต้ยังไม่ได้แสดงท่าทีโจมตีแบบรุกไล่ออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว แต่การ์ดทุกใบที่เขาเลือกใช้ กลับเป็นการใช้ต้นทุนที่น้อยที่สุดเพื่อแลกกับการสร้างความเสียหายและกัดกร่อนมานาของฟลาต้าให้ได้มากที่สุด นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฟลาต้าเกิดความรู้สึกอยากจะเปลี่ยนสายอาชีพไปเป็นพวกสู้ระยะประชิดขึ้นมา เขาอยากจะคว้าดาบไปฟันดันเต้ให้ขาดสะพายแล่งเหลือเกิน!

จะมีใครที่ไหนเขาจัดเด็คโดยใส่แต่กับดักมาเต็มพิกัดขนาดนี้กัน?! เรื่องแพ้ชนะน่ะเอาไว้ก่อนเถอะ แต่นี่มันจงใจกวนประสาทคนชัดๆ! สิ่งมีชีวิตในโลกนี้เขาทำเรื่องแบบนี้กันได้ลงด้วยเหรอ?

"แฮ่ก...แฮ่ก..."

ในขณะที่ฟลาต้ากำลังโมโหจนหายใจติดขัด แถมยังอยู่ในสถานะสับสน จนไม่สามารถจับเป้าหมายการโจมตีได้อย่างแม่นยำ ดันเต้ ก็เริ่มหันหลังโกยแน่บหนีไปแล้ว

เขาหนีแบบไม่ห่วงศักดิ์ศรีเลยแม้แต่น้อย เขาพยายามทิ้งระยะห่างจากฟลาต้าให้ได้มากที่สุด ความเร็วในการวิ่งของดันเต้นั้นเร็วมาก จนแทบจะทำให้คนสงสัยเลยว่าหมอนี่เป็นนักฆ่าระดับ 2 หรือเปล่า เห็นได้ชัดว่าถึงแม้ดันเต้จะไม่มีพรสวรรค์ในด้านนักรบ แต่เขาก็ต้องผ่านการฝึกซ้อมวิ่งระยะสั้นมาอย่างหนักหน่วงอย่างแน่นอน

การหนีไม่ใช่เรื่องน่าอาย แถมมันยังใช้ได้ผลสุดๆ อีกต่างหาก ยิ่งทิ้งระยะห่างออกไปไกลเท่าไหร่ ดันเต้ก็ยิ่งมีเวลาตอบโต้และเรียกกัปตันดันเต้น้อยออกมาหลอกล่อให้ฟลาต้าเสียท่าโจมตีฟรีๆ ได้มากขึ้นเท่านั้น

"ดันเต้!!! แกมันไอ้หน้าไม่อาย! นี่แกมาประลองหรือมาวิ่งเล่นกันแน่ฟะ?!"

ฟลาต้าแผดเสียงคำราม ตาแดงก่ำ ริมฝีปากสั่นระริกด้วยความโกรธ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องวิ่งไล่ตามดันเต้เพื่อร่นระยะห่างเข้าไป แต่เขากลับรู้สึกเหมือนกับเป็นคนเมาเหล้าปลอม ที่ทิศทางการเดินมันมั่วซั่วสับสนไปหมด

ในฐานะจอมเวทสายโจมตีไกล นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาต้องมาวิ่งไล่กวดคู่ต่อสู้แบบนี้!

ฟลาต้าเองก็ไม่กล้าใช้เวทมนตร์ชำระล้างเพื่อแก้สถานะสับสนพร่ำเพรื่อ เพราะตอนนี้มานาในตัวเขาเริ่มร่อยหรอลงทุกทีแล้ว แถมเขายังกลัวว่าถ้าใช้ชำระล้างออกไปแล้ว ดันเต้จะรีบยัดสถานะที่มันน่าเกลียดกว่าเดิมใส่เขาอีกทันที!

ผ่านไปไม่กี่วินาที ในที่สุด ฟลาต้าก็หลุดพ้นจากสภาวะสับสน

"คอยดูเถอะ ผมจะเสียบแกให้พรุนเหมือนเม่นเลย!!"

ครั้งนี้เขาเตรียมจะใช้เวทมนตร์น้ำแข็งระดับ 5 แบบวงกว้างเพื่อจัดการกับดันเต้ ต่อให้ในมือของดันเต้จะมีกัปตันดันเต้น้อยเหลืออยู่อีก ฟลาต้าก็มั่นใจว่าเขาสามารถเป่าทั้งตัวอัญเชิญและเจ้าของให้กระจุยไปพร้อมๆ กันได้!

"หึหึ"

ดันเต้ดูเหมือนจะเดาทางได้ว่าฟลาต้าจะใช้เวทมนตร์อะไร เขาจึงใช้เทคนิคการปาการ์ดที่แม่นยำส่งกัปตันดันเต้น้อยไปโผล่ตรงหน้าของฟลาต้าทันที และในพริบตานั้นเอง ตุ๊กตาที่คุ้นหน้าคุ้นตาก็ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

กัปตันดันเต้น้อย: "ตีผมสิๆ! แน่จริงก็ตีผมสิ!"

เป้าหมายการโจมตีของฟลาต้า ถูกบังคับให้เปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง! และถ้าเขายังขืนปล่อยเวทมนตร์วงกว้างนี้ออกมา นอกจากจะทำอะไรดันเต้ไม่ได้แล้ว เขายังจะโดนลูกหลงจากเวทมนตร์ของตัวเองจนได้รับบาดเจ็บอีกด้วย! เขาจึงจำใจต้องหยุดการร่ายเวทลงกลางคันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

การหยุดร่ายเวทกะทันหันยังคงต้องเสียมานาไปเปล่าๆ แถมยังสร้างความเสียหายให้กับตัวผู้ใช้และตัวการ์ด ตามระดับความรุนแรงของการหยุดกะทันหันนั้นด้วย

หลังจากนั้น ฟลาต้าก็ถูกกัปตันดันเต้น้อยปั่นหัวจนติดสถานะสับสนอีกรอบ และทำได้เพียงยืนมองดันเต้วิ่งห่างออกไปเรื่อยๆ

"อ๊าาาาา! ไอ้เดรัจฉาน! แกไม่มีศักดิ์ศรีเลยหรือไง! ทั้งชีวิตแกจะเล่นแต่การ์ดกวนประสาทแบบนี้เหรอวะ! ไอ้เวรดันเต้!!!"

ฟลาต้าแทบคลั่ง นี่เขาที่เป็นจอมเวทกำลังถูกคู่ต่อสู้หลอกล่อ (Kiting) อยู่หรือไง?

ฟลาต้าเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว เขาต้องหาโอกาสปลิดชีพดันเต้ ให้ได้! ปกติแล้วหลังจากที่สัตว์อัญเชิญถูกกำจัด ต่อให้จะเก็บการ์ดกลับมาได้สำเร็จ มันก็จะติดคูลดาวน์ช่วงหนึ่งจนไม่สามารถเรียกออกมาใหม่ได้ทันที และถ้าฝืนเรียกออกมาในเวลาสั้นๆ ก็จะต้องเสียมานามหาศาล ฟลาต้าไม่แน่ใจว่าดันเต้พกกัปตันดันเต้น้อยมาทั้งหมดกี่ใบกันแน่ แต่เขารู้แค่ว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เขาต้องโดนดันเต้สูบพลังจนแห้งตายแน่ๆ!

ดังนั้น ฟลาต้าจึงอาศัยจังหวะที่ดันเต้ มัวแต่ก้มหน้าก้มตาวิ่งหนีโดยไม่หันมามอง รีบใช้เวทมนตร์ชำระล้างทันที เขาตั้งใจจะใช้จังหวะที่ดันเต้หันหลังให้นี่แหละ ปิดบัญชีด้วยการโจมตีปลิดชีพ!

ทว่า ดันเต้กลับเรียกกัปตันดันเต้น้อยใบที่สามออกมาตั้งนานแล้ว เขาอุ้มตุ๊กตาตัวนั้นวิ่งไปด้วย ก่อนจะเหวี่ยงมันออกไปด้านข้างอย่างสุดแรง ดูเหมือนเขาจะเดาได้อีกแล้ว ว่าฟลาต้าจะต้องทนไม่ไหวจนต้องใช้ท่าชำระล้างเพื่อแอบโจมตีแน่ๆ เขาเลยยอมเสียสละกัปตันดันเต้น้อยตัวสุดท้ายออกไปล่อเป้าก่อน

ฟลาต้าถูกยั่วยุอีกครั้ง และตกอยู่ในสถานะสับสนอีกครั้ง

"มันจะจบเมื่อไหร่เนี่ย!!"

ฟลาต้าตะโกนออกมาอย่างสิ้นหวัง

น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเริ่มจะเพี้ยนไปแล้ว ทั้งที่เขาแข็งแกร่งกว่าดันเต้ตั้งหลายเท่า แต่ตั้งแต่เริ่มดวลกันมา เขากลับยังสร้างความเสียหายจริงๆ ให้กับดันเต้ไม่ได้เลยสักนิด! ตรงกันข้าม กลับเป็นเขาเอง ที่มานาใกล้จะหมดหลอดเข้าไปทุกที!

มันเหมือนกับโดนหลอกด่าว่าเป็นไอ้โง่อยู่ตลอดเวลา ต่อให้สมมติว่าเขาชนะได้ คืนนี้เขาก็คงนอนฝันเห็นแต่หน้ากวนๆ ของกัปตันดันเต้น้อยเต็มไปหมดแน่!

"ดันเต้ ไอ้หน้าหมา!"

ฟลาต้าทิ้งมาดคุณชายไปจนหมดสิ้น และด่าทอดันเต้อย่างไม่ไว้หน้า ตอนนี้เขาแทบจะรีดเค้นพลังเวทระดับ 5 ออกมาไม่ได้แล้ว ในขณะที่คูลดาวน์ของเกราะน้ำแข็ง ของดันเต้ก็จบลงพอดี พร้อมจะหลบดาเมจได้ทุกเมื่อ ไหนจะผลจากการล็อกพลังชีวิตของมงกุฎแห่งความเจ็บปวดที่ยังไม่ได้ถูกใช้งานเลยด้วยซ้ำ

มีแต่ฟลาต้าเท่านั้นที่ถูกผลาญพลังไปฝ่ายเดียว ส่วนดันเต้ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย! แถมการ์ดที่ดันเต้ใช้ ก็เป็นแต่การ์ดระดับต่ำ ซึ่งกินมานาน้อยมากเมื่อเทียบกับฟลาต้า ยิ่งไปกว่านั้น มานาสูงสุดยังขึ้นอยู่กับค่าพลังจิตซึ่งเป็นค่าที่ดันเต้มีมากที่สุด ถ้าขืนปล่อยไว้แบบนี้ พอฟลาต้ามานาหมด ก็จะเป็นตาของดันเต้ที่เริ่มโต้กลับบ้างแล้ว!

ฟลาต้าเริ่มพยายามสงบสติอารมณ์ลง เขาต้องเปลี่ยนแผนการต่อสู้ใหม่ เขาจะมัวแต่คิดที่จะใช้เวทระดับ 5 ปิดฉากดันเต้ในทีเดียวไม่ได้แล้ว ถึงแม้การ์ดเวทมนตร์สายโจมตีที่เขาพกมาจะเป็นระดับ 5 ทั้งหมด แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะใช้เวทมนตร์ระดับต่ำไม่ได้

เพราะตัวเขาเองคือจอมเวทระดับ 5 ที่มีความสามารถในการต่อสู้ด้วยตัวเองด้วยเช่นกัน เหมือนกับที่โคนีเลียที่ต่อให้ไม่มีการ์ดก็ยังเก่งกาจ เพียงแต่เขาถนัดเวทมนตร์ธาตุไฟเป็นหลัก ส่วนเวทธาตุอื่นเขาจึงมักจะพึ่งพาการ์ดเวทมนตร์มาเสริม ถ้าจะต้องสู้ศึกยืดเยื้อกันจริงๆ ล่ะก็ การใช้ไฟบอลต่อเนื่องก็น่าจะจัดการกับดันเต้ได้เหมือนกัน!

"วิญญาณแห่งเปลวเพลิงที่เริงระบำท่ามกลางกองไฟอันร้อนระอุ โปรดนำพาความพิโรธของพวกเจ้า..."

ในขณะที่ ฟลาต้ากำลังร่ายเวทอยู่นั้น...เสียงร่ายของเขาก็ขาดช่วงไปดื้อๆ

ฟลาต้า: "?"

ดันเต้: "หึ! คิดจะร่ายเวทงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!"

ดันเต้เพิ่งจะใช้การ์ดเวทมนตร์ใบหนึ่ง เพื่อขัดขวางการร่ายเวทของฟลาต้าไป ถึงแม้ว่าฟลาต้าจะโกรธจัด แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนก เพราะเขาคิดว่า ดันเต้ที่อยู่ระดับ 3 จะใบ้เขาได้นานแค่ไหนกันเชียว

ทว่า...ผ่านไป 5 วินาที...10 วินาที...20 วินาที...

ฟลาต้ากลับพบว่าเขายังคงไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้เลย แม้แต่ดันเต้เองก็หยุดวิ่งแล้ว และยืนมองฟลาต้าอยู่ไกลๆ ราวกับกำลังยืนดูลิงในสวนสัตว์

"???"

ทำไมสถานะใบ้มันถึงได้นานขนาดนี้ล่ะ? ตอนนี้ฟลาต้าเพิ่งจะตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

"อื้อออ! อื้อออ!!"

ฟลาต้าพยายามจะตะโกนด่าและถามดันเต้ แต่สิ่งที่เล็ดลอดออกมามีเพียงเสียงอื้ออึงในคอ ปัญหามันอยู่ที่การ์ดเวทมนตร์ประหลาดที่ดันเต้เพิ่งใช้ไปนั่นเอง!

[คาถาปิดปากของท่านปู่]

[ประเภท: การ์ดเวทมนตร์]

[ระดับความหายาก: หายากสีม่วง]

[ระดับ: 2]

[เอฟเฟกต์: ทำให้เป้าหมายเดี่ยวตกอยู่ในสถานะห้ามพูด]

[หมายเหตุ: ต้องมียอดผู้ติดตามเกิน 99,999 คนก่อนถึงจะมีสิทธิ์พูดนะจ๊ะ]