จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 566

บทที่ 566: ถูกไล่ล่าโดยพวกลิง

กอริลลากระโดดขึ้นไปได้สูงหลายหลาและก็มาใกล้ชิดกับลูหลี่ได้อย่างรวดเร็ว มันพุ่งสูงขึ้นไปบนอากาศและสร้างแรงกระแทกจนทำให้เกิดแผ่นดินไหว ลูหลี่เองก็แทบจะทรงตัวไว้ไม่อยู่

ไม่มีที่ให้ล่องหนอีกแล้ว ลูหลี่จึงได้แต่กลายร่างเป็นเสือดาวและวิ่งหนีไป

กอริลลาผมสีเงินลังเลใจอยู่เป็นเวลา 2 วินาที เมื่อมันเห็นลูหลี่กลายร่าง เพื่อเพิ่มความสมจริงให้กับเกม ระบบจึงได้ทำให้บอสนั้นมีสติปัญหา มันรู้สึกประหลาดใจและตกใจเล็กน้อยที่ลูหลี่กลายร่างเป็นเสือดาว

ด้วยการที่มันชะงักไป ลูหลี่จึงสามารถสร้างวระยะห่างได้อีกครั้ง

กอริลลาที่รู้สึกเหมือนตัวเองถูกเยาะเย้ยก็ได้โกรธมากยิ่งขึ้น มันคว้าก้อนหินที่อยู่ใกล้ๆตัวมันและโยนไปหาลูหลี่

ลูหลี่ไม่คิดที่จะมองกลับไปเลย แต่พอเขาได้ยินเสียงลมที่ฉีกกระชาก เขาก็ได้เปลี่ยนทิศทางของการวิ่งในทันที

ด้วยการที่เขาเปลี่ยนทิศทางของการวิ่ง มันก็ทำให้โมเมนตัมของโลกส่งเข้าลอยลงไปกับพื้น เขาลุกขึ้นมาพร้อมกับหนักกลับไปและได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัว

ก้อนหินที่กอริลลาโยนมานั้นได้สร้างปล่องภูเขาขนาดใหญ่ ซึ่งทางที่มันตกลงมานั้นก็เป็นทางที่ลูหลี่จะวิ่งไปก่อนหน้านี้ ถ้าก้อนหินโดนตัวเขา เขาคงตายในทันทีแน่

หากมองโดยสายตา คนทั่วไปคงคิดว่ากอริลลาสีเงินตัวนี้เป็นบอสสายตีใกล้

ลูหลี่เองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ความคิดของเขาก็ได้เปลี่ยนไปเมื่อเห็นบอสโยนหินก้อนนี้มา มันไม่ได้โยนแบบสุ่ม มันทั้งแม่นยำและผ่านการคิดคำนวณมาแล้ว

ลูหลี่จึงได้แต่ตัดสินใจว่าจะไม่วิ่งไปเป็นทางตรงอีกแล้ว โดยเขาจะวิ่งซิกแซกไปมาเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีระยะไกลของมัน

กอริลลาเก็บหินขึ้นมาจากจุดที่มันโยนใส่ศัตรูของมันและเริ่มรู้สึกฉุนเฉียวมาก มันคำรามออกมาและโยนหินไปที่ลูหลี่ ถ้านี่เป็นทักษะ ทำไมนักพัฒนาเกมถึงไม่ทำให้มันมีคูลดาวน์กันฟ่ะ?

นั้นทำให้ลูหลี่ทำอะไรหลายๆอย่างได้ยากมาก

เขาไม่แน่เลยว่าตอนนี้เขากำลังเล่นเกมอยู่หรือเปล่า

ในท้ายที่สุดลูหลี่ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงมีหลุมมากมายตามเกาะ ทั้งหมดนี้คงจะเป็นฝีมือของกอริลลาตัวนี้

ข้อผิดพลาดคือสิ่งที่แม้แต่ผู้เล่นระดับสูงก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ หินก้อนสุดท้ายเองก็ได้กระแทกเข้ากับตัวของลูหลี่ จนส่งตัวเขาลอยขึ้นไปบนฟ้า

จะเกิดอะไรขึ้นหากหินก้อนเล็กๆกระทบเข้ากับหินก้อนใหญ่ๆ

บางคนคาดการณ์ไว้ว่าหินก้อนเล็กจะแตกเหมือนไข่ แต่ไม่มีใครเคยทดสอบมันมาก่อนเลย ซึ่งในกรณีนี้ ลูหลี่คงจะคล้ายกับหินก้อนเล็กและน่าจะแตกสลายกลางอากาศแน่

แต่โชคยังดี เลือดของเขาลดลงหนึ่งในสามและเขาก็ถูกส่งกระเด็ฯไปไกลกว่า 70-80 หลาเลย

นั้นทำให้ในตอนนี้เขาอยู่ไกลไปจากบอสมากทีเดียว นอกจากนี้เอง เขาก็ได้ตระหนักถึงอะไรบางอย่างที่ไม่ได้คิดมาก่อน

แทนที่จะวิ่งไปรอบๆในที่โล่งๆ ไม่วิ่งเข้าไปในป่าดีกว่าล่ะ ไม่เพียงแต่ต้นไม้จะช่วยเขาในการซ่อนตัว แต่ยังมีสิ่งที่คอยขวางกั้นระหว่างก้อนหินกับตัวเขาอีก

เมื่อคิดได้ดังนั้น ลูหลี่จึงได้ตัดสินใจออกจากที่โล่งและเข้าไปในป่าใกล้ๆ

กอริลลาสีเงินนั้นตัวใหญ่จนเกินไปและการเคลื่อนไหวของมันก็ได้ถูกขัดโดยต้นไม้รอบๆ แม้ว่าต้นไม้จะไม่สามารถหยุดการไล่ตามลูหลี่ได้ แต่มันก็ยังช่วยให้ความสามารถในการโยนหินของมันต่ำลง

"คุณลูหลี่ ผมช่วยเจ้าหญิงและผมกำลังมุ่งหน้าไปยังชายหาดแล้ว บอสยังคงตามคุณอยู่หรือเปล่า?"หัวเราะไปยังสวรรค์ได้ตะโกนออกมาจากช่องแชทด้วยเสียง

"เงียบหน่อย ฉันได้ยินเสียงนายแล้ว ตอนนี้มันไล่ตามฉันอยู่ "ลูหลี่ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้และพยายามหลบก้อนหินที่ลอยมาอยู่ ซึ่งเขาก็ยังตอบกลับไป แม้ว่าตัวเองจะถูกไล่ตามอยู่ก็ตาม

"'งั้นผมไปก่อนนะ" ไม่มีทางใดเลยที่หัวเราะไปยังสวรรค์จะช่วยเขาได้

"ฉันจะวนไปรอบแผนที่และค่อยกลับไปที่เรือ บอกฉันด้วยว่าพวกนายไปถึงเรือและพร้อมที่จะไปกันหรือยังด้วย "ตอนแรกลูหลี่รู้สึกลุกลี้ลุกลนมาก แต่ตอนนี้เขาก็มั่นใจแล้วว่าจะสามารถหนีออกไปจากบอสได้ ยังไงก็ตาม เขาจะต้องพยายามออกจากระยะการโจมตีของมันก่อน

ซึ่งปัญญาประดิษฐ์ไม่มีทางที่จะฉลาดเทียบเท่ากับมนุษย์ ...

จากมุมมองอีกทางหนึ่ง การให้บอสในเกมมีปัญหาประดิษฐ์ก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้าพอสมควร เมื่อลูหลี่หันกลับไปมองบอส เขาก็เห็นมันร้องคำรามและทุบหน้าอกตัวเองด้วยความผิดหวัง

กอริลลาสีเงินตัวนี้คงจะไม่เคยเจอกับความรู้สึกแบบนี้มาก่อนล่ะมั้ง

นักพัฒนาซอฟต์แวร์ได้มอบป่าฝนอันแสนหรูหราให้เจ้าราชากอริลลาและยังมีท้องฟ้าที่ใสกระจ่างบนเกาะแห่งนี้อีก ถึงกระนั้น ต้นไม้พวกนั้นกลับลดพลังของการปาหินของมันลง

ตัวมันเองยังมีความแข็งแกร่งอันแสนจะน่าเหลือเชื่อ ไม่ว่าจะเป็นการเหยียบย่ำต้นไม้ยักษ์ตามทางที่มันเดินผ่านก็ได้อีก

แม้จะเป็นอย่างนั้น กอริลลาก็ไม่สามารถจัดการลูหลี่ได้ เพราะต้นไม้ที่คอยทำให้เขาช้าลง ทั้งๆที่มันไล่ตามลูหลี่ไปอย่างหนัก แต่ระยะทางระหว่างพวกมันก็ถอยห่างขึ้นไปอีก

กอริลลายักษ์ทั้งรู้สึกหงุดหงิดและจะโกรธ

ลูหลี่จ้องมองที่กอริลลาโง่เง่า ซึ่งกำลังหงุดหงิดและนั้นทำให้เขารู้ซึ้งถูกข้อจำกัดของบอสระดับหัวหน้าที่เอาชนะได้ยากตัวนี้แล้ว

ลูหลี่อาจไม่สามารถฆ่ากอริลลาได้ แต่มันก็ไม่สามารถทำอะไรให้เขาได้เช่นกัน

ขณะที่เขากำลังคิดเกี่ยวกับการยั่วยุบอสอีกครั้งเพื่อลดค่าความโกรธ เขาก็ได้ยินเสียงลิงนับไม่ถ้วนที่ด้านหลังของเขา นั้นทำให้ลูหลี่รู้ตัวในทันทีว่าลิงจำนวนมหาศาลกำลังไล่ตามเขาอยู่

บางตัวก็วิ่งไปตามพื้นดิน บางตัวก็ห้อยโหนไปตามต้นไม้ พวกมันมีจำนวนมากจนไม่อาจจะคำนวณได้เลย

ลูหลี่นั้นคิดผิดไปแล้ว ... เขาไม่ควรประเมินนักพัฒนาซอฟต์แวร์เกมและเขาไม่ควรดูถูกพลังของกอริลลาสีเงินเลย

เขาไม่มีเวลาหยุดหลั่งน้ำตาเลยสักเสี้ยววินาทีเดียว ทั้งหมดที่เขาทำได้คือการวิ่งด้วยพลังทั้งหมดพร้อมกับหลบหินที่พุ่งทะยานมาจากฟากฟ้าด้วย

ลิงทุกตัวเหมือนกับครอบครัวเดียวกันและนั้นทำให้พวกมันทั้งหมดมีทักษะแบบเดียวกัน

พวกมันขว้างก้อนหินจำนวนมากมายมหาศาลใส่ลูหลี่ หินที่กระแทกใส่ตัวลูหลี่ก็ทำให้หัวของเขาบวมราวกับถูกผึ้งต่อย

เห็นได้ชัดว่าก่อนตาย ทุกๆคนมักจะระลึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างในอดีตพาดผ่านเข้ามายังสายตัว ลูหลี่เองก็เป็นเช่นกัน แม้มันจะเป็นแค่เกมก็ตาม

เมื่อพวกลิงได้ปรากฏตัวออกมา ก็เหมือนกับชะตากรรมของเขาได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

หลายคนอาจมีคำถามว่าทำไมกระสุนไม่สามารถฆ่าพระเอกในละครได้? นั้นก็เพราะผู้กำกับอยากจะให้บทมันเต็ม 2 ชั่วโมงในหนังยังไงล่ะ

ลูหลี่ได้แต่เลือกทางที่มันมีลิงน้อยๆ ซึ่งแผนเดิมที่จะวิ่งเป็นวงกลมและกลับไปหาเพื่อนก็เป็นอันพังทลายลงไป

ตอนนี้เขาไม่รู้เลยว่าจะไปทางไหนดี

ทุกๆวินาทีสำคัญถึงชีวิต ยิ่งเขาเอาชีวิตได้นานเท่าไหร่ นั้นก็หมายถึงว่าโอกาสรอดของเขาจะสูงมากขึ้นเท่านั้น เขาใช้ยาเพิ่มความคล่องแคล้วกับโพชั่นเลือดเพื่อที่มันจะได้ช่วยให้เขาหนีไปได้ นอกจากนี้เขายังใช้เอฟเฟคพิเศษของรองเท้าหลายต่อหลายครั้งเพื่อหลบพวกหินยักษ์จากบอส ลูหลี่ไม่กล้าที่จะรับก้อนหินนั้นอีกแน่ ไม่งั้นชีวิตเขาคงจะหาไม่

หากมองจากมุมมองด้านบนแล้ว ลูหลี่วิ่งไปมาโดยไร้จุดหมาย

อย่างไรก็ตาม จริงๆแล้วกำลังเดินทางไปยังใจกลางของเกาะ เหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างที่กำลังดึงดูดเขาอยู่