จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 565

บทที่ 565: กอริลลายักษ์

เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้แล้ว พวกเขาก็ตระหนักว่าเกาะแห่งนี้ถูกปกคลุมไปด้วยป่าอันหนาทึบ ต้นไม้ในป่าแห่งนี้หนาทึบจนทำให้มองเห็นความงดงามของเกาะจากระยะไกลได้ยากมาก

เสียงรองของพวกลิงเองก็คล้ายกับเสียงคลื่นสาดกระเซ็นเลยทีเดียว

คงจะมีลิงและกอริลลาจำนวนมากในเกาะแห่งนี้ นอกจากนี้แล้ว มันต้องมีกอริลลายักษ์ที่มีงานอดิเรกเป็นการเลี้ยงโนมเป็นสัตว์เลี้ยงแน่

แน่นอนว่านั้นต้องเป็นบอสระดับหัวหน้าของเกาะแห่งนี้ ลูหลี่ไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงชอบเลี้ยงโนมไว้ แต่เขารู้ว่ากอริลลาไม่ใช่มอนสเตอร์ทั่วไป เพราะมันคงจะไม่ฉลาดพอที่จะมีงานอดิเรกแบบนั้นได้

เมื่อพวกเขาได้เข้ามาใกล้ชายฝั่ง เขาก็เห็นพวกลิงโดดไปมารอบๆชายหาด ซึ่งดูเหมือนว่าพวกมันกำลังแทะเนื้อในหอยข้างในมากินอยู่

ลูหลี่จอดเทียบเรือของเขาไปที่บริเวณที่ปลอดภัยและเงียบสงบของเกาะ ซึ่งเขาก็ได้พิจารณาจุดที่น่าจะดีที่สุดในการซ่อนและก็ง่ายต่อการหลบหนีแล้ว ถ้าหากมันจำเป็นอะนะ

ขณะที่ลูหลี่ก้าวลงไปบนชายหาดนุ่มๆ สิ่งแรกที่เขาสังเกตเห็นคือปูและกุ้งก้ามกรามนับไม่ถ้วนบนชายฝั่ง พวกมันเป็นมอนสเตอร์แบบรักสงบทั้งหมดและจะไม่โจมตีผู้เล่น เว้นเสียแต่จะถูกโจมตีก่อน

อย่างไรก็ตาม หัวใจของลูหลี่ในตอนนี้ก็ตกลงไปตาตุ่มแล้ว

มอนสเตอร์ที่ไม่เป็นอันตรายพวกนี้มีระดับสูงถึง 40 ซึ่งหมายความว่าระดับของมอนสเตอร์ที่ก้าวร้าวบนเกาะแห่งนี้คงจะสูงกว่าอย่างแน่นอน เขานั้นรู้สึกไม่สบายใจมากเลย เพราะเขาเพิ่งจะระดับ 37 เอง

เขาต้องระมัดระวังตัวมากขึ้นและวางแผนที่จะหนีเผื่อไว้ด้วย เพราะด้วยความที่มอนสเตอร์พวกนี้แข็งแกร่งมากจนเกินไป

ชายหาดนั้นเป็นเพียงส่วนเล็กๆของเกาะเท่านั้น ส่วนที่เหลือของเกาะแห่งนี้มีสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์แบบ ทั้งต้นไม้ขนาดใหญ่และพืชพันธุ์มากมาย แต่กระนั้นก็มีกลิ่นเน่าเสียล่องลอยมาตามสายลมจากข้างในป่า

มอนสเตอร์ที่ลูหลี่ต้องระวังให้มากที่สุดก็คือ กอริลล่า กอริลลาหลังเงินพวกนั้นส่วนใหญ่จะมีระดับมากกว่า 40

ส่วนที่น่ากลัวก็คือ กอริลลาพวกนี้มักจะออกล่าเป็นกลุ่ม เมื่อเผชิญหน้ากับอันตราย พวกมันจะมีความสามารถในการเรียกกอริลล่าตัวอื่นๆมาช่วยอีก ซึ่งลูหลี่ที่มองจากระยะไกลก็เห็นเข้ากับกลุ่มกอริลลาที่กำลังล่าสุนัขคว้านไส้สองหัว

ด้วยการร่วมมือกันของกลุ่มกอริลลา สุนัขคว้านไส้ก็ไม่ต่างจากลูกหมาพุดเดิ้ลเลย

หลังจากสำรวจมานานกว่า 10 นาที ลูหลี่ก็ได้พบที่ตั้งของบอสโดยการมองไปที่ระดับของมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้ๆ จากการมองระยะไกล เขาก็เห็นกอริลลายักษ์ที่นั่งอยู่บนผืนดินที่แบนราบ

มันสูงกว่าสามเมตรและร่างกายก็เต็มไปด้วยมัดกล้าม

ลูหลี่เองก็ไม่ได้คิดว่าบอสตัวนี้ดุร้ายเท่าไหร่นัก เพราะสิ่งที่มันกำลังทำอยู่น่าสนอกสนใจมาก

ในมือของมันเป็นตะกร้าทอไม้ไผ่ ซึ่งมีเจ้าหญิงโนมอยู่ข้างใน บอสตัวนี้ผิวปากไปที่เจ้าหญิง ด้วยความพยายามที่จะทำให้เธอสนุกสนาน

มันดูเหมือนกับชายแก่ที่กำลังเล่นกับสุนัขในช่วงเช้าตรู่มากเลย ดูเหมือนว่ามันเองก็กำลังจะพยายามอบรมสัตว์เลี้ยงของมันอยู่

ลูหลี่รู้สึกชิงชังคนที่ออกแบบบอสตัวนี้ซะเหลือเกิน ด้วยความที่บอสตัวนี้มันดูจัดการได้ยุ่งยากมาก แม้ว่าเขาจะคิดว่ามันเป็นแค่กอริลลายักษ์ แต่เขาก็รู้ดีว่าเขาลดการเฝ้าระวังลงไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เพราะยังไงมันก็เป็นบอสที่มีระดับสูงกว่าเขา

ว่าแต่เขาจะไปขโมยสัตว์เลี้ยงอันแสนล้ำค่าของมันได้ยังไงกันเนี้ย?

วิธีที่ตรงที่สุดคือ การเผชิญหน้ากับมันและฆ่ามันซะ อย่างไรก็ตามทุกๆคนต่างก็รู้ดีว่ามันคงจะเป็นเรื่องยากที่จะจัดการกับมัน บอสที่มีระดับ 40 ไม่รวมลูกน้องอีก บางทีมันอาจจะมีอำนาจมากพอจนเป็นราชาของเกาะแห่งนี้ก็นได้

แน่นอนว่าลูหลี่ไม่คิดที่จะทำแบบนั้นแน่ ลูหลี่ไม่เคยคิดเลยว่าวิธีนั้นจะเป็นทางลัดในการช่วยเหลือเจ้าหญิงโนมเลยสักนิด

บนเกาะแห่งนี้ กอริลลายักษ์มีข้อได้เปรียบเหนือลูหลี่ทุกประการ

"พี่ใหญ่ ทำไมคุณถึงเงียบจังเลยเนี้ย? หรือว่าคุณถูกมอนสเตอร์กินไปแล้ว?"หัวเราะไปยังสวรรค์ถามออกมา หลังจากที่เขาอดทนมานานแล้ว

"กอริลลาผมสีเงินเป็นบอสระดับหัวหน้าที่น่าจะมีระดับอย่างน้อยก็ 45 ฉันมีลางสังหรว่าถ้ามันคำรามออกมา ลิงทั้งเกาะจะต้องมาหาช่วยมันแน่ อย่างน้อยก็คงจะมีสักพันตัวบนเกาะ บางทีอาจจะถึงหนึ่งหมื่นตัวเลยก็ได้ "ลูหลี่ถอนหายใจ

เขาคิดว่าภารกิจนี้จะง่ายซะอีก

"แล้วคุณจะทำยังไงต่องั้นเหรอ?"บอสระดับ 45 ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเอาชนะได้ ยิ่งถ้าเป็นบอสที่เรียกพวกได้อีก ไม่ต้องบอกเลยว่ามันจะเอาชนะได้ยากมากแค่ไหน

จะให้ส่งคนในสมาคมมากวาดล้างพื้นที่งั้นเหรอ

นั้นคงจะใช้เวลานานมากจนเกินไป นอกจากนี้แล้ว ในเกมรุ่งอรุณ มอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้บอสก็จะมีอัตราการเกิดใหม่ที่พุ่งสูงขึ้นมาด้วย ซึ่งนี้ก็คงเป็นเพราะว่าจะไม่ได้ลดความยากของบอสลงไป

แน่นอนว่านี่ก็เป็นเพียงแค่การคาดเดาของลูหลี่เท่านั้น

ลูหลี่ได้สังเกตุบอสเป็นเวลานานแล้วและไม่เห็นหนทางในการทำเควสให้สำเร็จเลยสักทาง เขาจึงได้แต่ตัดสินใจกลับไปหาข้อมูลเสียก่อน ระหว่างทางกลับ เขาก็พบเข้ากับเส้นทางที่ปลอดภัยและรวดเร็วในการไปถึงบอส ซึ่งนั้นทำให้เขาวาดแผนที่เพื่อที่จะแสดงให้หัวเราะไปยังสวรรค์เห็น

"ฉันจะพานายไปยังที่นั่น แล้วรอฉันล่อบอสไปก่อน จากนั้นนายก็ค่อยไปช่วยเจ้าหญิง พอเสร็จแล้ว นายก็ตามทางกลับไปที่เรือเลย "ลูหลี่กล่าว

"ผมไม่ทำอย่างนั้นแน่ ผมจะเป็นคนล่อบอสเองและคุณไปช่วยเธอดีกว่า ผมเป็นดรูอิด นั้นทำให้ผมวิ่งไวกว่า ... "หัวเราะไปยังสวรรค์หยุดพูดและตระหนักว่าลูหลี่นั้นสามารถกลายร่างได้เหมือนกับดรูอิด" ถ้าผมตายและสูญเสียค่าประสบการณ์ไปบางส่วนก็คงจะไม่เป็นอะไรนัก แต่คุณเป็นถึงผู้เล่นอันดับหนึ่งในบอร์ดจัดอันดับ สิ่งสำคัญที่สุดของคุณก็คือการไม่สูญเสียค่าประสบการณ์ไม่ใช่เหรอ?

ลูหลี่ไม่ได้คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้ แต่สุดท้ายเขาก็ได้ปฏิเสธไปอยู่ดี "ฉันจะไปล่อบอสเอง ยังไงนายก็ล่อมันไม่ได้อยู่แล้วแหละ"

น้ำตาของหัวเราะไปยังสวรรค์แทบจะไหลออกมา ลูหลี่บอกว่าเขาไม่ดีพออย่างงั้นเหรอ

อย่างไรก็ตาม นั้นก็เป็นความจริงอยู่ดี ถ้าบอสมีระดับ 50 ลูหลี่เองก็ไม่มีความมั่นใจเลยสักนิดในการล่อมันไป ซึ่งการที่หัวเราะไปยังสวรรค์ที่เป็นเพียงดรูอิดระดับ 30 จะไปล่อบอสก็คงจะเป็นเรื่องยากมากเลยสำหรับเขา

พวกเขาให้ฮาชิจังคอยดูแลเรือ ส่วนลูหลี่ก็นำหัวเราะไปยังสวรรค์ไปตามทางที่บอสอยู่

ตลอดทาง การแสดงออกของหัวเราะไปยังสวรรค์ก็ได้เปลี่ยนไป

เขาไม่คิดเลยว่าลิงและกอริลลานั้นจะมีจำนวนเท่าไหร่บนเกาะนี้ หากพวกมันทั้งหมดโกรธล่ะก็ ผลลัพธ์คงจะดูไม่สวยเท่าไหร่

"ฉันทำเครื่องหมายพิกัดทั้งหมดของมอนสเตอร์บนแผนที่แล้ว เมื่อนายช่วยเจ้าหญิงให้เดินตามทางนี้มาและนายจะปลอดภัย ใช้ร่างแมวและให้เจ้าหญิงโนมนั่งบนหลังของนาย หากนายพบมอนสเตอร์ระหว่างทาง ก็ไม่ต้องสนใจพวกมันและหนีต่อไป "

NPC สามารถนั่งบนหลังของร่างแมวของดรูอิดได้ แต่ผู้เล่นไม่สามารถทำได้

หลายคนชอบที่จะเชิญดรูอิดเข้ามาในปาร์ตี้เพื่อทำเควสคุ้มกัน โดยปกติแล้ว NPC ที่ถูกคุ้มกันจะเป็นสาวสวย ดังนั้นพวกดรูอิดจึงยอมรับเควสพวกนั้นได้อย่างมีความสุข

หลังจากที่ทุกอย่างได้กำหนดไว้แล้ว ลูหลี่ก็เข้าไปหาบอสในสถานะล่องหน

บอสดูเหมือนจะไม่มีระยะค่าความโกรธอยู่เลย เมื่อลูหลี่อยู่ข้างๆมัน มันก็ยังผิวปากเบาๆอยู่ ลูหลี่มองไปที่มันและคิดจะใช้ทักษะปาดคอใส่มัน

จากนั้นเอง เขาก็หยิบลูกปัดขนาดเล็กที่อยู่บนโดยไม่มีความลังเลใดๆเลย

ปกติแล้ว จะลูทของจากบอสได้ก็ต่อเมื่อสังหารบอสแล้ว อย่างไรก็ตาม เรื่องนั้นมันก็แตกต่างอย่างมากกับสิ่งที่ลูหลี่ทำ ลูหลี่นั้นหยิบลูกปัดขึ้นมาโดยไม่มีข้อจำกัดอะไรเลย

จู่ๆมันก็หยุดผิวปาก และแม้จะไม่ถูกสายตาของบอสจับจ้อง แต่ลูหลี่ก็ใช้ทักษะเร่งความเร็วและวิ่งหนีไปเท่าที่เขาจะทำได้ในทันที

บอสได้กู่ร้องคำรามเสียงดัง เมื่อเห็นโจรบัดซบได้ขโมยอัญมณีล้ำค่าของมันไป มันลุกขึ้นมาจากที่ๆมันอยู่และกระโดดขึ้นไปในอากาศ เพื่อที่จะรีบไล่ตามลูหลี่ไป