จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 564

บทที่ 564: เกาะ

ด้วยความว่านี้เป็นเกม การซ่อมเรือจึงไม่ได้ยุ่งยากเหมือนกับในชีวิตจริง เอลวิสได้เคาะไปที่เรือไม่กี่ครั้ง จากนั้นผ่านไปเพียงไม่กี่นาที เรือก็ถูกซ่อม

"เรือลำนี้มันสวยมากเลย!"ฮาชิจังร้องออกมาขณะที่เธอกระโจนลงไปบนเรือและปฏิเสธที่จะออกไปจากมัน

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมเธอถึงชอบเรือลำนี้มาก เอลวิสเป็นช่างที่สมบูรณ์แบบ เรือลำนี้ที่ถูกซ่อมก็ราวกับศิลปะเลยทีเดียว

ซึ่งด้วยความลำเอียงของเอลวิส ก็ทำให้ลูหลี่ต้องส่ายหัวไปมาอีกครั้งหนึ่ง

แม้ว่าสิ่งที่เขาทำคืองานที่หนักและแสนจะสกปรก แต่การแสดงออกของเขาก็ดูค่อนข้างที่จะเรียบร้อย เขาไม่ได้โลภเลยสักนิด ค่าซ่อมแซมเรือที่ผุพังนี้เขาก็คิดแค่ 130 เหรียญทอง ซึ่งนี้เป็นราคาต้นทุนของวัสดุ นอกจากนี้เขาเองก็ยังมีทักษะที่ดีอีกด้วย สังเกตุจากลูกศิษย์ของเขาที่เคารพในตัวเขาเลยก็ได้

มันช่างยากที่จะจินตนาการว่าทำไมช่างฝีมือที่เก่งกาจคนนี้ถึงกลายเป็นผีพนันและต้องหลบหนีมายังที่แห่งนี้

มีเรื่องราวซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้าหรือเปล่านะ? บางทีผู้เล่นจากโลกในชีวิตก่อนของลูหลี่คงจะเข้าใจเกี่ยวกับเควสของเขาผิดแน่

ด้วยความสับสนนี้ ลูหลี่จึงได้แต่จ่ายเงินและออกจากอู่ท่าเรือไป

เขายังคงต้องการให้ฮาชิจังรักษาเขาอยู่ ดังนั้นแล้ว เขาจึงตกลงที่จะพาเด็กสาวตัวนี้ไปช่วยเจ้าหญิงเพื่อแลกกับการช่วยเหลือของเธอด้วย

"ทำไมไม่ให้เจ้าชายไปช่วยเธองั้นเหรอ?"เห็นได้ชัดว่าเธอคงอ่านนิทานมากจนเกินไป

"เธอควรจะเป็นคนที่ถูกปีศาจมังกรจับขังไปแทนนะ" ลูหลี่กล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิด เมื่อน้องสาวของเขายังเด็กอยู่ เธอมักจะให้เขาเล่านิทานก่อนนอนให้เธอฟังเสมอ ลูหลี่จึงคุ้นเคยกับเรื่องพวกนี้ดีจัดๆ

"ไม่ดีกว่า แต่ยังไงฉันก็ยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมมังกรถึงไม่กินเจ้าหญิง ทั้งนี้ทั้งนั้นกลับขังเธอไว้ที่ปราสาทเพื่อให้ใครมาช่วยแทน "ฮาชิจังกล่าว

เมื่อพวกเขามาถึงจุดนัดพบ พวกเขาก็เห็นหัวเราะไปยังสวรรค์รอเขาอยู่แล้ว

"ดูเหมือนว่าโจรสลัดตาเดียวคงจะไม่ได้เข้าห้องน้ำสินะ นายได้กล้องส่องทางไกลมาไหม?"ลูหลี่ถามขึ้นมาพร้อมกับแนะนำตัวฮาชิจัง

"ผมได้มันมาแล้ว" หัวเราะไปยังสวรรค์พยักหน้าและเข้าใจสิ่งที่ลูหลี่พูดดี "เพราะเขาเป็นโจรสลัด จึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมเขาถึงขายกล้องส่องทางไกล ถ้าผมรายงานเรื่องนี้ไปที่ห้องโถงหลัก จะมีใครที่ล่าค่าหัวเขาหรือเปล่าเนี้ย?"

"โจรสลัดเป็นคนไม่ดีใช่ไหมคะ?"ฮาชิจังกล่าวขณะที่เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "ต้องเรียกตำรวจมาจับเขาสิ"

"เฮ้อ เลิกพูดคุยเรื่องไร้สาระกันได้แล้ว" ลูหลี่กล่าวขัดจังหวะ "เขาเป็นตัวละครที่ขายสินค้าของโจรสลัดเท่านั้นเอง ผู้เล่นจะสามารถซื้อสินค้าที่ระบบไม่ขายจากเขาได้ ทำไมนายถึงต้องการรายงานไปให้ระบบด้วย ทั้งๆที่มีผลประโยชน์มากมายกองอยู่ตรงหน้า? แม้ว่านายจะรายงานเรื่องของเขาไป แต่โจรสลัดก็ยังคงส่งคนอื่นมาขายไอเท็มอยู่ดี แน่นอนว่าครั้งต่อไปคงจะหาตัวคนขายยากกว่าเดิมแน่"

"เรือลำเล็กๆแบบนี้จะสามารถล่องไปตามทะเลได้ไหม? "หัวเราะไปยังสวรรค์มองลูหลี่ที่กำลังนำเรือลงไปยังแม่น้ำ มันก็ไม่ได้เลวร้ายเท่ากับแพ แต่มันควรจะใหญ่เท่ากับเรือโจรสลัดสิ

"เอานี้ไป แล้วก็ไปกันได้แล้ว "ลูหลี่โยนขวดไปที่เขาและผลักเรือลงไปในน้ำ

เขาไม่ได้รู้วิธีพายเรือในชีวิตจริง แต่ด้วยความที่นี้เป็นเกม เขาจึงดูเหมือนว่าจะพายเรือไปเองได้ ซึ่งเรือก็ได้แล่นไปตามทิศทางที่เขาบังคับ

หัวเราะไปยังสวรรค์ได้พิจารณาถึงสิ่งที่ลูหลี่โยนมาให้เขาและก็รู้สึกสงสัย มันเป็นไอเท็มที่ช่วยหายใจใต้น้ำ เขาให้ไอเท็มชิ้นนี้มาทำไมงั้นเหรอ? แม้ว่าเขาจะลงไปในน้ำได้ แต่ก็คงไม่พ้นที่จะกลายเป็นอาหารของมอนสเตอร์หรอกนะ

ดูเหมือนว่าฮาชิจังเองก็ไม่เคยล่องเรือมาก่อน เธอดูมีความสุขมากและก็กระโดดไปมารอบๆ

เธอไม่ได้รู้สึกกังวลเกี่ยวกับเรื่องเรือจะจมเลยแม้แต่น้อย

"เราไม่ได้ไปลึกถึงมหาสมุทรหรอก แต่มอะไรมันก็เกิดขึ้นได้ใช่ไหมล่ะ? ใช้กล้องส่องทางไกลของนายหาเกาะที ส่วนฉันจะมองหาตามทิศทางของเรือเอง "ลูหลี่สั่งขณะที่เขาควบคุมเรือด้วยความพยายามอย่างมาก เพื่อที่จะไม่ให้ไปไกลจากชายฝั่ง

ถึงแม้ว่าลูหลี่จะรีบเร่งที่จะอัพเกรดแหวนของเขา แต่เขาก็ได้ยึดมั่นในสัญญาและจะต้องทำให้มันสำเร็จก่อน

การค้นหาได้สิ้นสุดลง หลังจากผ่านไปสองชั่วโมง แต่ก็ไม่ได้พบอะไรเลย

"พวกนายทั้งสองคนกำลังหาอะไรอยู่งั้นเหรอ?"ไม่ว่าเควสจะฟังดูน่าสนใจแค่ไหน แต่ความรู้สึกนั้นก็จะหายไป หลังจากผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว ซึ่งฮาชิจังเองก็หยุดกระโดดโลดเต้นแล้วเหมือนกัน

"เกาะ" ลูหลี่ลังเลเล็กน้อยแล้วแนะนำว่าให้หัวเราะไปยังสวรรค์โชว์กระดาษใบนั้นให้ฮาชิจังดู เพราะยังไงเธอก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในการทำเควส บางทีเธอก็อาจจะมีคำตอบของสถานการณ์ในตอนนี้ก็เป็นได้

ฮาชิจังหยิบใบกระดาษมาและก็มองมันสักพักหนึ่ง มันเป็นเรื่องยากมากเลยที่จะเห็นใบหน้าที่จดจ่อกับอะไรบางอย่างของเธอ หลังจากนั้นเอง เธอก็ชี้ไปในทิศทางหนึ่งและพูดออกมาว่า "ลองไปทางนั้นดู"

ลูหลี่และหัวเราะไปยังสวรรค์พร้อมใจกันทำตามคำพูดเธอในทันที

หัวเราะไปยังสวรรค์ยังไม่แน่ใจกับการไว้ใจฮาชิจังเลย เพราะเด็กสาวตัวนี้ดูไม่น่าเชื่อถือเลยแม้แต่น้อย อย่างไรก็ตาม ลูหลี่พยักศีรษะและดึงใบเรือพร้อมกับหันพวงมาลัยไปยังทิศทางที่ฮาชิจังชี้ไป

พื้นผิวของทะเลเต็มไปด้วยหมอก ซึ่งส่งผลต่อวิสัยทัศน์ของพวกเขามาก แม้แต่กล้องส่องทางไกลตอนนี้ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรนัก

อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่ภารกิจที่รอสภาพอากาศดีกว่านี้ได้

เควสของเกมรุ่งอรุณมักจะเป็นเช่นนี้เสมอ หากภารกิจยังคงไม่ได้ถูกรับ เจ้าหญิงโนมจะติดเกาะเป็นเดือนก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ อย่างไรก็ตาม เมื่อเควสถูกรับไปแล้ว คุณกลับมาสายจนเกินไป กอริลลาอาจปรุงเจ้าหญิงเป็นอาหารเย็นแล้วก็ได้

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่พบอะไรในตอนแรก แต่หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว หัวเราะไปยังสวรรค์เองก็รู้สึกตื่นเต้นในขณะที่กล้องส่องทางไกลอยู่บนมือเขา เขาชี้ไปในทิศทางหนึ่งราวกับคนบ้า

"ดูตรงนั่นสิ!"

ลูหลี่และฮาชิจังหันไปในทิศทางที่เขาชี้ไป แต่ก็ไม่เห็นอะไร

เมื่อไม่มีกล้องส่องทางไกลแล้ว สิ่งที่พวกเขาเห็นนั้นก็แตกต่างกันจนไม่อาจเทียบกันได้เลย เรือได้แล่นออกไปอีกเล็กน้อยและโครงเกาะสีทมิฬก็ได้ปรากฏอยู่ต่อหน้าพวกเขา

พวกเขาอยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณสามถึงสี่พันหลาได้ ทั้งนี้ทั้งนั้นอากาศเองก็ชื้นมากๆเลย ก่อนหน้านี้ลูหลี่เองก็คงจะเคยผ่านสถานที่นี้มาก่อนแล้ว แต่ก็คงเพราะไม่ได้ออกห่างจากชายฝั่งมากเกินไปนัก พวกเขาจึงไม่พบเกาะ ซึ่งหัวเราะไปยังสวรรค์เองก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก

"ทั้งหมดนี้ก็เพระาฉันนะ" ฮาชิจังนึกขึ้นมาได้ หลังจากที่เห็นชายหนุ่มทั้งสองคนกำลังมีความสุข พวกเขาไม่แม้แต่จะขอบคุณเธอเลยสักนิด

"อืม อืม อืม ทั้งหมดก็เพราะเธอเลย ไว้ฉันจะชื้อลูกอมให้เธอตอนเรากลับนะ "ลูหลี่เองก็ตอบกลับไปโดยไม่สนใจอะไรนัก

เขาคิดว่าเรื่องนี้ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด เขาได้วิเคราะห์ถึงพื้นที่โดยรอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าพร้อมกับหัวเราะไปยังสวรรค์ มองหานานนับชั่วโมงแต่ก็ไม่เจออะไร ถึงกระนั้น เด็กสาวตัวน้อยที่แสนจะซื่อบื้อคนนี้กลับใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงในการหามันจนพบได้ซะงั้น

หัวเราะไปยังสวรรค์ได้แต่ขอบคุณฮาชิจังด้วยความจริงใจเลย เพราะเขาเกือบจะคิดไปแล้วว่าเควสของเขาต้องล้มอย่างแน่นอน

เขาสรรเสริญเธอแทบจะทุกคำที่ออกมาจากปากเขาเลย แ จากนั้นเอง หัวเราะไปยังสวรรค์ก็ได้มองไปที่ลูหลี่และถามออกมาว่า"แล้วไงต่อ? เราจะตรงเข้าไปใกล้เลยไหม?"

"รอเดี๋ยวก่อน หลังจากที่เราไปถึงฝั่งแล้ว ฉันจะไปสอดแนมให้ก่อน นายรอบนเรือนี้พร้อมกับฮาชิจัง "ลูหลี่กล่าวขณะที่เขาเริ่มล่องเรือไปที่เกาะอย่างช้าๆ

มีปะการังอยู่รอบเกาะ แต่โชคดีที่เรือของพวกเขานั้นมีขนาดเล็กมาก ไม่อย่างนั้นแล้วมันคงเป็นเรื่องยากที่เรือของพวกเขาจะเข้าสู่ชายฝั่งได้