จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 391

บทที่ 391: นักฆ่าหนึ่งดาว

"ใต้เท้าผู้ดักจบสายลม... "

"เรียกข้าว่ามาสเตอร์บาธ" โทรลกล่าว

"มาสเตอร์บาธ ข้าขอถามคำถามท่านหน่อยได้ไหม?"

"ถ้าเจ้าต้องการถามข้าเกี่ยวกับคฤหาสน์เรเวนฮอล์ ข้าคงได้แต่ขอโทษเท่านั้น" บาธชิงกล่าวไปก่อน

"เอาล่ะ ให้ข้าถามถึงเรื่องอื่นๆเถอะ " ลูหลี่กล่าวออกมาโดยที่ไม่ได้ท้ออะไร "ถ้าข้าจะสร้างเมืองขึ้นในอนาคต ข้าจะสามารถเชิญท่านเข้ามาร่วมกับข้าได้หรือไม่? ดังที่ท่านทราบ ท่านเป็นมาสเตอร์วิศวกรที่มีวิสัยทัศน์ที่น่าสนใจสำหรับนักผจญภัยมากเลยทีเดียว "

"เจ้าต้องการสร้างเมืองงั้นเหรอ? ดูเหมือนว่าเจ้าไม่ได้รวยเท่าไหร่นัก อย่าเป็นเหมือนพวกก็อบลินสิ วิศวกรของพวกมันนั้นตกต่ำมาก "บาธกล่าวด้วยความรังเกียจ

พวกเขานั้นอยู่ในถ้ำนี้นานกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว โชคดีที่บาธอยู่รอบๆด้วย มิฉะนั้นลูหลี่คงจะคิดว่าเขาหลงทาง

ก่อนที่จะไปถึงคฤหาสน์เรเวนฮอล์ มันจะมีแม่น้ำที่อุดมสมบูรณ์อยู่ น้ำใต้ดินที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในความมืดที่หยั่งลึกค่อนข้างน้อย

"เจ้าสามารถถามข้าได้อีกครั้ง หลังจากที่เจ้าสร้างเมืองแล้ว เตรียมเงินเป็นจำนวนมากไว้ด้วย แม้เจ้าจะไม่ได้จ่ายมันให้กับข้า แต่อย่างน้อย เจ้าควรที่จะช่วยสร้างห้องปฏิบัติการให้กับข้า "บาธกล่าวแนะนำในขณะที่เขานำลูหลี่เข้าไปสู่ชั้นใต้ดิน

ในตอนนี้ พวกเขาอยู่ที่จุดกึ่งกลางของภูเขาแล้ว

มีจุดที่ใช้สำหรับเทเลพอร์ตขนาดใหญ่ที่ดูค่อนข้างเก่าอยู่ มันไม่ได้มีความซับซ้อนมากแบบเดียวกับที่อยู่ในเมือง

"จริงๆแล้วท่านไม่ต้องกังวลอะไรเลย คฤหาสน์เรเวนฮอล์ไม่แม้แต่จะอยู่ในภูเขาฮิลแบรน "ลูหลี่กล่าวออกมา เพราะคิดว่าเขาพบกับอะไรที่พิเศษๆเข้า

"นี่เป็นจุดเทเลพอร์ตพิเศษ ข้าจะทำให้เจ้านอนหลับและจงทำเหมือนว่าเจ้าพักมาตลอดทาง"บาธตอบขณะที่เขาหยิบเข็มฉีดยาให้กับลูหลี่

ลูหลี่รับมันมาและฉีดเข้าใส่ตัวเองโดยไม่ลังเล

ไม่นานนัก เขาก็พบว่าตัวของเขากำลังนอนอยู่บนพื้นหญ้าและกำลังจ้องมองไปที่ท้องฟ้า

"ถ้าเจ้าตื่นแล้ว ก็ไปกันเถอะ" จู่ๆก็ได้มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้นข้างๆเขา ลูหลี่หันกลับไปและเห็นบาธอยู่

จากนั้นเอง ลูหลี่ก็ได้ลุกขึ้นยืนและก็พบว่าตัวเองอยู่บนเกาะแห่งหนึ่ง มันไม่ได้ใหญ่มากและเขาก็อยู่ใกล้ชายฝั่งทะเล กลุ่มนกนางนวลที่บินไปเหนือชายทะเล ทำให้พื้นที่แถบนี้ดูวุ่นวายพอสมควร

ไม่ไกลจากท่าเรือนัก ก็มีเรือจักรกลที่บาธยืนยันว่าพวกเขาได้ใช้มันมาในการเดินทาง

แม้ว่ามันจะถูกเรียกว่าคฤหาสน์เรเวนฮอล์ แต่หากเรียกว่า เกาะเรเวนฮอล์ คงจะเป็นชื่อที่ดูเหมาะสมกว่า

เนื่องจากสภาพแวดล้อมแถบนี้ชื้นมากเกินไปสำหรับไม้ สิ่งก่อสร้างในพื้นที่จึงถูกสร้างด้วยหินทั้งหมด พวกเขาแทบจะไม่พบคนเลย มันเหมือนกับเกาะร้างเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม ลูหลี่ไม่เชื่อว่าไม่มีใครอยู่บนเกาะ แม้ว่านี้จะไม่ใช่คฤหาสน์เรเวนฮอล์จริงๆ แต่มันก็ยังเป็นฐานที่มั่นอยู่ จะต้องมีคนอยู่ที่นี้อย่างแน่นอน

หลังจากเดินทางไปสักพัก พวกเขาก็ได้มายังบ้านหลังใหญ่

มันเป็นอาคารยุคกลางสมัยยุโรปที่มีนาฬิกาโบราณตั้งอยู่ ลูหลี่ยืนอยู่หน้าตึกขณะที่ระฆังดังเตือนบอกว่านี้คือเวลาเที่ยงแล้ว

"ไปกันเถอะ" บาธกระซิบข้างหลังเขา

ลูหลี่เดินเข้าไปและประตูก็ได้ปิดเสียงดังสนั่น ผู้ดักจับสายลมบาธไม่ได้ตามเข้ามาด้วย ลูหลี่เองก็ได้ยินเสียงเท้าของเขาไปไกลแล้ว ในที่สุดการทดสอบของลูหลี่ก็จบลงแล้ว

เขาเดินผ่านทางเดินยาวและเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ที่เขาเห็นแสงแดดส่องลงมาผ่านหลังคา

"เจ้าหนุ่ม ข้าโจราชและข้าก็ยินดีต้อนรับเจ้าในนามของคฤหาสน์เรเวนฮอล์"เสียงหนึ่งได้ดังขึ้นมาจากคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะหินที่กำลังโดนแสงแดดส่องลงมาอยู่ จากสายตาของลูหลี่เอง เขาเห็นเพียงแค่เงาเท่านั้น

เสียงของคนๆนั้นฟังดูแก่มาก มันสร้างความประทับใจให้เขาได้เป็นเวลาหลายปีเลยทีเดียว

"ขอบคุณมาก ข้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มาเยือนที่นี้ ท่านเป็นผู้นำของสมาคมนักฆ่า ดยุคโจราช เรเวนฮอล์ใช่ไหม?"ลูหลี่รู้สึกตกใจมาก เขาไม่ได้คิดเลยว่าจะพบกับตัวละครในตำนาน

"ฮ่าฮ่า ข้าคือโจราชแห่งเรเวนฮอล์จริงๆ นอกจากนี้ ข้าก็เป็นดยุค แต่ข้าไม่ใช่หัวหน้าสมาคมนักฆ่า "ชายชรากล่าวยืนยัน จากนั้นก็เงียบชั่วครู่หนึ่งก่อนที่จะหัวเราะออกมา" ข้าและบรรพบุรุษของข้าเป็นนักจดบันทึกให้กับสมาคมนักฆ่า ส่วนใหญ่แล้วเราจึงบันทึกเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น นั้นทำให้องค์กรไม่ได้มีหัวหน้าจริงๆเลยในทางปฏิบัติ มันเป็นเวลานานเลยทีเดียว ... "

เมื่อชายชราได้เล่าถึงเรื่องราวของเขา ประวัติศาสตร์ขององค์กรโบราณก็ได้ถูกเปิดเผยออกมาอย่างช้าๆให้กับลูหลี่ฟัง

ไม่มีใครรู้ว่าฝ่ายพันธมิตรนั้นเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แม้แต่ดยุคโจราชก็ยังไม่รู้ อย่างไรก็ตาม สิ่งเดียวที่บอกได้คือ สมาคมนักฆ่าเป็นหนึ่งในองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดในอาเซรอธ

ในเวลาเดียวกันเอง สมาคมนักฆ่านั้นก็เป็นองค์กรที่ค่อนข้างจะยืดหยุ่นพอสมควร

โครงสร้างของสมาชิกไม่ใช่แบบพีระมิดเหมือนกับองค์กรส่วนใหญ่ แต่มันเป็นโครงสร้างคล้ายกับใยแมงมุม มันใหญ่มากและมีเครือข่ายมากมายที่ไร้จุดสิ้นสุด

ไม่มีคำว่า "ผู้นำ" ในองค์กรแห่งนี้

ลูหลี่ชอบเกี่ยวกับเรื่องนี้มากในอดีต

ดยุคคนนี้ไม่ได้โกหกอะไรเลย เขาเป็นเพียงแค่สมาชิกที่แข็งแกร่งและอาจจะมีพื้นหลังที่เป็นลูกหลานตระกูลขุนนาง

"แล้วข้าจะสามารถเข้าร่วมสมาคมนักฆ่าได้หรือเปล่า?"ลูหลี่ถาม

ชายชรากวักมือเรียกเขาด้วยมือที่ถูกแสงอาทิตย์ส่องและลูหลี่ก็ได้เดินเข้ามาหา เมื่อเขาได้มาเห็นตัวของดยุคแห่งเรเวนฮอล์ มันก็ไม่ได้เป็นไปตามสิ่งที่เขาคิดไว้เลย

เขาเป็นชายชราที่ดูธรรมดามาก

"เจ้าหนุ่ม ถ้าเจ้าตัดสินใจแล้ว โปรดนำสัญลักษณ์เรเวนฮอล์ของเจ้าออกมาด้วย "

ลูหลี่หยิบเอาสัญลักษณ์ขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ

ลูหลี่นั้นตกอยู่ในความเงียบ ในความเป็นจริงแล้ว เขารู้สึกกลัวเล็กน้อย สัญลักษณ์นี้ได้มาจากการที่เขาฆ่าดอน เขาไม่รู้เลยว่า ถ้าสมาคมนักฆ่ารู้ เขาจะเป็นยังไง

มันเป็นไปไม่ได้เลย ที่องค์กรใดๆจะยอมรับคนที่ฆ่าหนึ่งในพวกเขา

นี่เป็นเพียงเรื่องที่รู้กันโดยทั่วไป มันไม่จำเป็นที่จะต้องจดบันทึกอะไรเลย

อย่างไรก็ตามในความเป็นจริงแล้ว ลูหลี่ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร ไอเท็มได้มาจากดันเจี้ยน ซึ่งมันก็จะกลายเป็นเหมือนกับตัวก็อปปี้ที่สมบูรณ์แบบ ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ภายในนั้นมีเพียงแค่ในจินตาการและไม่ได้ส่งผลอะไรกับข้างนอกนัก

ดอนนั้นอยู่ในดันเจี้ยน นั้นหมายความว่าเขาสามารถเกิดขึ้นมาใหม่ได้ เช่นนั้นแล้ว การฆ่าเขาก็ไม่ได้ทำให้ผู้เล่นและคฤหาสน์เรเวนฮอล์เกิดความบาดหมางกัน

นอกจากนี้แล้ว ทางเกมเองก็ได้ออกแบบให้ดอนและตัวละครไม่กี่ตัว ที่เป็นเส้นทางสู่เควสในการเข้าสู่สมาคมนักฆ่า ไม่อย่างนั้นแล้ว ผู้เล่นจะหาตราสัญลักษณ์พวกนั้นมาจากไหนล่ะ?

"ยินดีต้อนรับสู่สมาคมนักฆ่า ข้ายอมรับเจ้าในนามของพันธมิตร ตอนนี้เจ้าเป็นนักฆ่าหนึ่งดาวของสมาคมนักฆ่าแล้ว"ชายชราได้ประกาศออกมา ก่อนที่จะยื่นนิ้วของเขามาและถามว่า" เจ้าต้องการให้ทำเครื่องหมายไว้ที่ใด?"

ลูหลี่ตกตะลึงสักพัก ก่อนที่เขาจะถอดถุงมือของเขาออกมา

ดยุคแห่งเรเวนฮอล์ชี้ไปที่ด้านหลังของมือลูหลี่และก็ได้มีสัญลักษณ์เล็กๆปรากฏขึ้น

ระบบ: คุณได้เข้าร่วมสมาคมนักฆ่าแล้ว เนื่องจากคุณเป็นผู้เล่นคนแรกที่เข้าร่วมกับสมาคมนักฆ่า คุณจะได้รับรางวัลเป็นค่าประสบการณ์ 50,000 จุด ค่าชื่อเสียงสมาคมนักฆ่า 500 จุด คะแนนทักษะ 2 จุด และค่าสถานะ 30 จุด ...

แจ๊คพ็อต!

ลูหลี่สูดลมหายใจเข้าด้วยความโล่งอก เขานั้นทนไม่ไหวจนถึงกับยิ้มออกมา

ภายใต้สถานการณ์ปกติ รางวัลคงจะเป็นค่าประสบการณ์ 30,000 ค่าชื่อเสียงสมาคมนักฆ่า 300 จุด คะแนนทักษะ 1 จุดและค่าสถานะ 2 จุด

โบนัสสำหรับคนแรกที่เข้าร่วมนี้ใจกว้างชะมัดเลย