จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 392

บทที่ 392: ภารกิจสำเร็จในทันที

ค่าประสบการณ์ 50,000 จุด นอกเหนือจากค่าประสบการณ์ที่เขาได้รับก่อนหน้านี้แล้ว นั่นหมายความว่าเขาเหลือค่าประสบการณ์เพียง 20% เขาก็จะระดับ 30 แล้ว ซึ่งมีผู้เล่นเพียงสิบคนเท่านั้นที่มีระดับ 30 พวกเขาทั้งหมดต่างก็เป็นคนในกลุ่มทหารรับจ้างซินซิน

"เจ้าหนุ่ม สงบลงก่อน นั่นเป็นเพียงแค่รางวัลเล็กๆน้อยๆเท่านั้น "ดยุคโจราชกล่าวในขณะที่กำลังจ้องมองไปที่ดวงอาทิตย์

คุณไม่จำเป็นต้องพูดถึงค่าประสบการณ์เลย แค่คะแนนทักษะ 2 จุด ก็ทำให้การเดินทางครั้งนี้คุ้มค่าเแล้ว

ลูหลี่เพิ่มค่าสถานะที่ได้มาทั้งหมด 30 จุด ใส่ค่าความคล่องแคล่วเลย ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถทำได้เลย แม้จะเพิ่มระดับอีก 6 ครั้งแล้วก็ตาม แน่นอนว่าการเพิ่มระดับนั้นมีผลประโยชน์อื่นอยู่ แต่มันไม่สามารถที่จะให้ค่าสถานะได้มากถึงเพียงนี้

สำหรับค่าชื่อเสียงของสมาคมนักฆ่า นี้เป็นสิ่งที่ลูหลี่ชอบมากที่สุด

เมื่อเขาได้เข้าร่วมกับสมาคมนักฆ่า ภารกิจส่วนใหญ่ที่เขาจะได้ทำนั้นล้วนเป็นภารกิจที่ฝ่ายพันธมิตรทุกๆคนอยากจะทำ ภารกิจลึกลับพวกนี้มักจะให้รางวัลที่ดีและเนื้อหาของภารกิจก็มักจะแตกต่างกันไปเสมอ

อย่างไรก็ตาม คุณไม่สามารถรับภารกิจอะไรได้เลย นอกเสียจากคุณจะได้ค่าชื่อเสียงพอจะทำภารกิจได้

มีรางวัลมากมายหากคุณทำเควสสำเร็จ แต่ถ้าคุณล้มเหลว คุณจะไม่ได้รับค่าตอบแทนอะไรเลย แต่คุณยังจะต้องเสียค่าชื่อเสียงของคุณไปด้วย หากไม่มีค่าชื่อเสียงเลย สิ่งที่คุณสามารถทำได้คงจะมีแต่ภารกิจอัน "ไร่ค่า"

ลูหลี่มีค่าชื่อเสียงอยู่ 500 จุด ซึ่งนั้นทำให้เขาสามารถทำเควสระดับยากมากๆขึ้นได้

"ข้าขอมองหาเควสที่ข้าสามารถรับได้หรือเปล่า?"เขาไม่สามารถรอดูได้แล้วว่า เขาจะต้องทำเควสอีกมากเท่าไหร่ เขาถึงจะได้รับรางวัลเป็น สะเก็ดมลพิษ

"แน่นอนว่าได้ แต่ก่อนหน้านั้น เจ้าต้องเปิดระบบภารกิจนักฆ่าเสียก่อน มีหลายคนที่อยู่ในสมาคมนักฆ่า แต่ก็มีไม่มากนักที่สามารถเปิดระบบนักฆ่าได้ "ดยุคแห่งเรเวนฮอล์กล่าวด้วยรอยยิ้ม

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้คิดในแง่ดีเกี่ยวกับลูหลี่ รอยยิ้มของเขานั้นดูจะไม่พอใจเล็กน้อย

"สมาชิกธรรมดาจะสามารถเปิดระบบนักฆ่าได้ใช่ไหม?"ลูหลี่ถามออกมา สมาชิกหลายคนของสมาคมนักฆ่าที่เขารู้จักจากชีวิตก่อนหน้านี้ เป็นเพียงสมาชิกภายนอกเท่านั้น เพราะพวกเขาไม่สามารถทำภารกิจทดสอบได้สำเร็จ

"ข้าคิดว่าเจ้ากำลังเข้าใจผิด สมาคมนักฆ่าไม่มีสมาชิกทางการหรือสมาชิกไม่เป็นทางการ การทดสอบเข้าและภารกิจทดสอบไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับการเข้าสู่สมาคมนักฆ่าเลย สมาชิกทุกคนนั้นเป็นหนึ่งในสมาชิกของคฤหาสน์เรเวนฮอล์อยู่แล้ว "

"แล้วถ้างั้น ภารกิจทดสอบของข้าคืออะไรงั้นเหรอ?"ลูหลี่ไม่อยากฟังชายชราคนนี้พูดอีกแล้ว เขาจึงได้ถามอย่างตรงไปตรงมา

"มันอยู่ในที่ๆเจ้ามา เทือกเขาฮิลแบรนมีมอนสเตอร์หิมะที่อยู่ในดินแดนรกร้างเป็นเวลาหลายปี การตัดสินใจให้เจ้ามอนเตอร์น้ำแข็งตัวนี้อยู่อย่างอิสระนำพาบางอย่างที่ผิดปกติมาให้! ความแข็งแกร่งของราชาหิมะเยติมันนั้นเติบโตขึ้นมาก จนกระทั่งการ์ดของเรายังไม่สามารถจัดการกับมันได้"

"บางส่วนของสมาคมนักฆ่าในเทือกเขาฮิลแบรนกำลังถูกรุนราน ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถฆ่าสัตว์ประหลาดนั้นและนำเขามันกลับมาให้ข้าได้ "

"ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของสมาคมนักฆ่า ข้ามีความยินดีที่จะยอมรับภารกิจนี้" ลูหลี่กล่าวออกมาโดยไม่ต้องคิดอะไรเลย

เห็นได้ชัดเลยว่า การกระทำของเขาไม่ได้ทำให้ดยุคแห่งเรเวนฮอล์อ่อนไหวเลย เขาขมวดคิ้วขณะที่เขาขึ้นเสียงและก็ได้กล่าวเตือนว่า "เพื่อชีวิตของเจ้า ข้าจำเป็นที่จะต้องให้เจ้ารู้ว่าเยติมัสนั้นมีพลังมากแค่ไหน"

"พูดมาเลยใต้เท้า" ลูหลี่พยักหน้า

"มันเป็นสัตว์ประหลาดที่มีพลังในการทำลายผืนดิน ไม่มีผู้ที่อ่อนแอคนใดสามารถต้านทานมันได้ ข้าเคยส่งหนึ่งในดรูอิดไปตรวจสอบ มันแข็งแกร่งมากกว่าเจ้าและเจ้าสัตว์ประหลาดหิมะนั้นก็ยังอ่อนแออยู่ ดรูอิดนั้นได้ถูกส่งขึ้นไปลอยบนอาศ แต่ด้วยทักษะของเขา เขาจึงไม่ได้รับอันตรายใดๆ อย่างไรก็ตาม เมื่อข้าส่งคนไปจัดการกับสัตว์ประหลาดตัวนี้ พวกเขากลับได้รับบาดเจ็บสาหัส ข้าทำได้แต่เพียงจินตนาการว่า สัตว์ประหลาดตัวนี้มันแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว "

"นั้นมันโชคร้ายมาก" ลูหลี่กล่าวความคิดเห็นของเขาเอง เพื่อที่จะแสดงความเห็นอกเห็นใจ

"มันจะดีที่สุด หากเจ้าเตรียมตัวเองให้พร้อม ก่อนที่จะไปยั่วยุมัน ข้าไม่ต้องการที่จะให้คนๆแรกที่เข้าร่วมกับเราไปตาย "ดยุคแห่งเรเวนฮอล์กล่าวอย่างจริงจัง

"ข้ารู้สึกขอบคุณสำหรับความห่วงใยของท่าน แต่สิ่งที่ข้ากำลังจะพูดคือ ข้ามีเขาอันบิดเบี้ยวของเยติมัสแล้ว"

ลูหลี่เอาเขาออกมาจากกระเป๋าและวางลงไปที่โต๊ะ

"นี่มันเป็นไปได้ยังไง... " ชายชราพึมพำ

"ได้โปรดดูและตรวจดูให้แน่ใจว่านี้เป็นสิ่งของที่ท่านต้องการหรือเปล่า" ลูหลี่กล่าวออกมาพร้อมกับซ่อนความรู้สึกพอใจไว้ การที่คนนำทางช่วยเข้าต่อสู้กับมอนเตอร์ตัวนี้ทำให้ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างดีขึ้นเป็นอย่างมาก นี้คงจะเป็นแค่สิ่งที่คนอื่นๆทำได้เพียงแค่ฝันเท่านั้น

"นี่ใช่มันจริงๆด้วย ข้าเคยมีสิ่งของชิ้นนี้ เมื่อตอนที่ข้ายังเด็ก" ดยุคแห่งเรเวนฮอล์ได้ดูเขาของมันด้วยแว่นขยาย เพื่อตรวจสอบความถูกต้อง

"ถ้าอย่างนั้นแล้ว รางวัลของข้าล่ะ?"ลูหลี่ถามออกมาด้วยความกระตือรือร้น

"นี้มัน…"

ดยุคแห่งเรเวนฮอล์ขมวดคิ้วและถอนหายใจก่อนที่จะพูดออกมาว่า "นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าพึ่งจะเคยพบกับสถานการณ์เช่นนี้ เจ้าเป็นสมาชิกใหม่ที่ทำภารกิจได้สำเร็จรวดเร็วมาก"

"อย่างงั้นแล้ว…. นั้นหมายความว่ารางวัลของข้าจะดีตามไปด้วยใช่ไหม?"ดวงตาของลูหลี่เบิกกว้างขึ้น เขาได้ได้ทำภารกิจสำเร็จทันทีที่เขาได้รับมาเลย โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาเลยสักนิด ในแง่ของความเร็วในการทำเควสให้สำเร็จแล้ว ไม่เคยมีใครที่จะทำได้เร็วปานนี้มาก่อน

"ไม่ ไม่" ดยุคแห่งเรวนฮอล์หัวเราะ "ข้าไม่ได้ระบุระยะเวลา ดังนั้นแล้ว ความเร็วในการทำภารกิจของเจ้าไม่ได้ส่งผลอะไรต่อรางวัลของภารกิจ"

"บ้าเอ้ย" ลูหลี่สบถออกมา เขาไม่รู้เลยว่าเขาจะตื่นเต้นไปเพื่ออะไร

ระบบ: ภารกิจทดสอบสำเร็จแล้ว หน้าต่างภารกิจนักฆ่าแบบพิเศษ ในตอนนี้เพิ่มขึ้นมาแล้ว

ลูหลี่เปิดหน้าต่างแทบจะในทันที เพื่อดูภารกิจทั้งหมดที่เขาสามารถรับได้

ภารกิจของสมาคมนักฆ่าส่วนใหญ่จะเป็นภารกิจลอบสังหาร แม้บางส่วนของเควสพวกนี้จะมาจากภารกิจของกลุ่มทหารรับจ้าง แต่ส่วนใหญ่มันอยู่ที่ภารกิจของสมาคมนักฆ่าก่อน

แน่นอนว่า พื้นที่ๆให้ภารกิจนั้นแตกต่างกันไป รางวัลก็ย่อมที่จะแตกต่างไปด้วย

"ท่านผู้นำที่น่านับถือ ยังมีรางวัลอื่นอีกไหมที่ข้าจะต้องได้ หลังจากที่ทำภารกิจทดสอบสำเร็จ?"ลูหลี่รู้สึกไม่พอใจนัก ที่ดยุคคนนี้ไม่ได้สนใจในเรื่องรางวัลที่มอบให้เลย

สะเก็ดมลพิษ เป็นเป้าหมายสูงสุดของเขาและเขาก็กำลังคิดเกี่ยวกับมันอยู่ มันเป็นอาวุธที่เร็วที่สุดของเกมรุ่งอรุณและมันจะต้องถูกสร้างขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะ

เทคนิคการเล่นของลูหลี่นั้นมีความซับซ้อน แต่อาจสรุปได้อย่างรวดเร็วเลยว่า เขามีทั้งปฏิกิริยาและยังมีความชำนาญสูงด้วย

ปฏิกิริยาการตอบสนองระหว่างมือและดวงตาของเขารวมถึงความเร็วในการตอบสนอง กับความชำนาญต่างๆ นั้นหมายถึงความสำเร็จทักษะที่สูงขึ้น ในขณะที่ความเร็วในการโจมตีของเขาก็ยังธรรมดา ซึ่งพนักงานเสิร์ฟสาวก็ทิ้งความประทับใจลึกลงไปในใจเขาเป็นอย่างมาก

"โอ้ ขอโทษที มันนานมากแล้วที่ข้าได้มอบภารกิจ นั้นจึงทำให้ข้าลืมบางสิ่งบางอย่างไปบ้าง "ชายชราพูดอย่างรวดเร็วขณะที่เขากล่าวขอโทษ ลูหลี่แทบจะกระอักเป็นเลือดออกมา ความจำของชายชราคนนี้แย่มาก มันเกือบจะทำให้เขาขาดทุน

ไม่นานนัก ลูหลี่ก็ได้รับคำแจ้งเตือนจากระบบว่า เขาได้รับค่าชื่อเสียง 50 จุด

สมาคมใหญ่ๆคงจะไม่ต้องการที่จะทำเควสที่ยากลำบากขนาดนี้ เพียงเพื่อค่าชื่อเสียง 50 จุดที่เป็นรางวัลเท่านั้น ซึ่งลูหลี่ก็ได้เข้าใจเลยว่า ทำไมในคำแนะนำของในอดีต ถึงบอกว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะได้รับชื่อเสียงจากองค์กรเล็กๆนี้

เมื่อเขามองไปที่หน้าต่างระบบ ซึ่งเป็นเงื่อนไขในการทำเควส พวกมันต้องการค่าชื่อเสียงอย่างต่ำ 10 จุดและบางอันยังมีแม้แต่ 1 ล้านจุด

ลูหลี่จ้องมองไปที่ดยุคแห่งเรเวนฮอล์ พร้อมกับเฝ้าคอยอย่างเงียบๆ

"โอ้ใช่แล้ว ค่าประสบการณ์ด้วยสินะ ... "

รางวัลเป็นค่าประสบการณ์ที่น้อยกว่า 10,000 จุด มันทำให้แถบค่าประสบการณ์ของลูหลี่เลื่อนขึ้นไปเพียงเล็กน้อย