จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 147

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 147: ภารกิจของคนบ้า

"บ้านงั้นเหรอ ฮะ ฮ่าฮ่า ... "โดยปกติพเนจรจะระเบิดอารมณ์ออกมาด้วยนิสัยประจำตัวของเขา แต่ตอนนี้เขาได้อดกลั้นอารมณ์ของเขา เขาได้ถูกกระตุ้นด้วยสิ่งที่ลูหลี่กล่าว

เขาไม่ได้มีความทะเยอทะยานมากนักซึ่งแตกต่างจากผู้เล่นที่กำลังเรียนมัธยมเช่นลูกชิ้นงา เขานั้นเป็นเช่นเดียวกับอาเซอร์ซีบรีสที่กำลังเผชิญหน้ากับการสำเร็จการศึกษา แต่เขาก็ไม่ได้มองหางาน

เขาแค่ต้องการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายที่เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องเงิน

"ไม่ใช่ว่าถ้าคุณเข้าร่วมกลุ่มของเราแล้วจะไม่ได้เงิน ฉันได้ทำเงินมากกว่า 100,000 ดอลลาร์ แล้ว คุณยังสามารถสร้างรายได้ได้มากกว่าที่คุณต้องไปทำงานตลอดชีวิตเสียอีก "

อาเซอร์ซีบรีสได้อยู่กับลูหลี่เป็นเวลานานแล้ว ตอนนั้นเขาได้ถือครอง 300-400 เหรียญทองและได้ทำตามคำแนะนำของลูหลี่เพื่อแลกเปลี่ยนเงินก่อนที่จะมีการอัปเดตระบบ นี่ทำให้เขามีเงินถึง 100,000 ดอลลาร์

ผู้ที่ทำงานฝึกงานนั้นสามารถหาเงินได้เพียง 2-3 พันเหรียญต่อเดือนเท่านั้น พวกเขายังต้องการเงินที่จะใช้จ่ายไปบางส่วน ที่เช่าและอาหารเพื่อที่จะอยู่รอดอีกด้วย

"ค่าเล่าเรียนของมหาวิทยาลัยของฉันก็สามารถจ่ายได้แล้ว" ความฝันที่เหลืออยู่กล่าวขณะที่เธอย่นจมูกด้วยความพึงพอใจ

เมื่อแม่ของเธอเห็นเงินจำนวนมากในบัญชีของเธอ แม่ของเธอเกือบจะเรียกตำรวจ เธอคิดว่าความฝันที่เหลืออยู่ได้ขายตัวเองเพื่อเงินนั้น

ความฝันที่เหลืออยู่ได้รับประโยชน์สูงสุดจากกลุ่มนี้ อุปกรณ์ของเธอได้รับการพิจารณาให้เป็นหนึ่งในอุปกรณ์เกมที่ดีที่สุด ระดับของเธอสูงกว่าบรรดานักธุรกิจส่วนใหญ่และเธอก็ทำเงินได้หลายหมื่นดอลลาร์

ลูหลี่ได้ดูแลสมาชิกปาร์ตี้หลักของเขาอย่างดี เขามักจะไม่มีกำไรจากกลุ่มทหารรับจ้างนี้เลย บางครั้งเขาก็จะซื้ออุปกรณ์หรือสูตรผสมที่ดีให้แก่พวกเขา

จริงๆแล้วจำนวนเงินที่พวกเขาได้มาทั้งหมดมันเป็นการชำระหนี้ของลูหลี่!

เขาได้ยืมเงินจากพวกเขาเพื่อชื้อหญ้าทัสสเนคในช่วงต้นปี ในขณะที่ทุกคนมีความสุขที่ได้ให้เงินเขาเป็นของขวัญ เขาไม่เพียงจ่ายเงินให้กับพวกเขา แต่ก็ยังคงให้ค่าชดเชยอีก

นอกเหนือจากความฝันที่เหลืออยู่และอาเซอร์ซีบรีส ดอกไม้อ้างว้างและน้องสาวของเขายังทำเงินเป็นจำนวนมาก

หัวของลูกชิ้นงาได้ก้มลงและความภาคภูมิใจของเขาถูกทำลาย

แม้แต่สาวน้อยคนนี้ก็ทำเงินได้มาก เขาเป็นถึงพ่อมดอันดับบนๆในสมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ด เพื่อที่จะจ้างเขาให้อยู่ในสมาคม พวกเขาได้ใช้เงินไปมากถึง1-2 หมื่นดอลลาร์ แม้กระนั้นก็ตามเขาก็ยังไม่สามารถมีรายได้พอประทังชีวิตเลย

"ลูหลี่ ฉันอยากจะรู้ว่าคุณได้รายได้มากแค่ไหน คุณไม่จำเป็นต้องบอกฉันก็ได้ถ้าคุณไม่ต้องบอก "

พเนจรได้รับผลกระทบอย่างหนักมากในวันนี้ แต่เขาก็ยากรู้อยากเห็นมากเกินไปที่จะไม่ถามไม่ได้

"1,000,000 ดอลลาร์!"

ลูหลี่ลังเล แต่เขาก็ตอบออกมา

"อะไรนะ?!" ไม่เพียงแค่ทำให้คนที่มาใหม่รู้สึกตกใจเท่านั้น แม้แต่สมาชิกเดิมก็ตกใจ เงิน 100,000 ดอลลาร์ของอาเซอร์ซีบรีสก็ทำให้หลายๆคนเบิกตากว้างได้ แต่เงินมูลค่า 1 ล้านเหรียญของลูหลี่ก็ได้มีการแสดงออกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

คนอื่นๆต่างก็ไม่รู้สึกอิจฉา พวกเขารู้ว่าอนาคตของพวกเขาจะได้เงินมากยิ่งขึ้น ลูหลี่ไม่ใช่คนที่จะหารายได้ทั้งหมดได้ด้วยตัวเอง

"เอาล่ะฉันจะไม่ขออะไรมากนัก ถ้าฉันสามารถทำรายได้ 20,000 ดอลลาร์ต่อเดือนฉันก็พอใจแล้ว "

พเนจรไม่ได้ขอมากกว่านี้เพราะกลัวว่าพวกเขาอาจไม่ต้องการรับเขาเข้ากลุ่ม

อาเซอร์ซีบรีสยอมรับลูกชิ้นงาดำเข้ากลุ่มเป็นคนแรก ก่อนที่จะต่อต้านการเข้ากลุ่มของพเนจรอย่างดุเดือด

"คุณกล้าพูดว่า คุณต้องการเงินเพียง 20,000 ดอลลาร์ต่อเดือนงั้นเหรอ ตอนนี้ชีวิตของคุณก็มีมูลค่าเพียง 20,000 ดอลลาร์เองนะ"

"ไปให้พ้น เราจะค่อยพูดถึงเรื่องนี้ในอนาคต ตอนนี้เรามีกัน 7 คนแล้ว แต่เราต้องการอีก 3 คนในการพยายามเคลียร์ถ้ำโหยหวน "พเนจรกล่าว

"คุณมีเพื่อนที่อยากจะเข้ามาไหม?" ลูหลี่ถาม

"รอเดียวนะ" ความฝันที่เหลืออยู่กล่าวขัดจังหวะและถามว่า "ฉันสามารถแนะนำคนเข้ามาได้หรือไม่"

"อืม...." ลูหลี่ไม่กล้าที่จะยอมรับง่ายๆ

การมีมือใหม่คนหนึ่งก็เพียงพอแล้ว ความฝันที่เหลืออยู่นั้นแข็งแกร่ง - เธอมีสกิลบัพปาร์ตี้และยังมีสัตว์เลี้ยงที่มีพลังโจมตีสูงพร้อมกับอุปกรณ์ที่ดี เธอสามารถสร้างความเสียหายต่อวินาทีได้สูงกว่าสมาชิกในปาร์ตี้หัวกระทิของสมาคมอื่นๆ

อย่างไรก็ตามถ้าพวกเขามีมือใหม่อีกคน การเคลียร์ดันเจี้ยนจะเป็นเรื่องยากมาก

ดันเจี้ยนนั้นต้องทำงานกันเป็นทีมซึ่งเป็นเรื่องยากที่ผู้เล่นใหม่ๆจะทำได้

"ความฝัน มันจะดีกว่านะที่เธอจะไม่ทำให้กลุ่มของเราอ่อนแอลง" อาเซอร์ซีบรีสกล่าวอย่างขมขื่นและพร้อมที่จะไล่ออกเธอ

"ไม่นะ ฮาชิจังเก่งกว่าฉันมาก เธอมีไอเท็มระดับเงินตั้งสามชิ้น "

ช่วงเวลาที่เธอพูดแบบนี้ ความฝันที่เหลืออยู่ก็ปิดปากปากของเธอไว้ เพื่อนที่ดีของเธอได้บอกเธอถึงล้านครั้งว่าไม่ให้เธอบอกใครถึงเรื่องนี้

"ไอเท็มระดับเงินสามชิ้น?!" ผู้เล่นคนอื่นไม่กล้าเชื่อ อาเซอร์ซีบรีสมีแค่หนึ่งชิ้น ดอกไม้อ้างว้างมีอยู่ 2 ชิ้น มาสเรนมี 1 ชิ้น ลูกชิ้นงามี 1 ชิ้นและ พเนจรไม่มีเลยสักชิ้น

"ฮาชิจัง ... " เมื่อลูหลี่ได้ยินชื่อ เขาก็ไม่แปลกใจเลยที่เธอมีอุปกรณ์ระดับเงินสามชิ้น

ในชีวิตก่อนหน้านี้ที่เขาชอบอ่านคู่มือการเล่นเกม จากคำแนะนำที่เขาเคยอ่านมา ฮาชิจังเคยเขียนคำแนะนำหลายบทความ

เธอเป็นสาวลึกลับที่มีความสุขในการตามหาเควสต่างๆ อย่างไรก็ตามเธอนั้นบ้าเล็กน้อย - เธอเคยเดินทางมาหลายวันเพื่อที่จะทำภารกิจเล็กๆ

สิ่งที่แปลกคือโชคของเธอ เธอสามารถได้รับเควสจำนวนมากภายในสองสามวัน แถมเธอยังได้รับเควสที่ซ่อนอยู่เป็นจำนวนมาก

ฮาชิจังยังได้รับความนิยมอย่างช้าๆในฟอรัม ขณะที่เธอสนุกกับการเขียนคู่มือแนะนะและยินดีที่จะแบ่งปันให้ทุกคน

สำหรับเธอการได้รับไอเท็มระดับเงินสามชิ้นนั้นทำไมจะเป็นไปไม่ได้ ลูหลี่เดาได้ว่าเธออาจจะจบเควสต่อเนื่องบ้างแล้ว เควสประเภทนี้น่าเบื่อต้องอดทนและต้องใช้โชคเพื่อที่จะให้มันสำเสร็จ

แต่เธอเห็นได้ชัดว่าเธอมีสองอย่างนี้

"เอาล่ะ เห็นได้ว่าเธอเป็นเพื่อนของคุณ คุณสามารถเชิญเธอเข้าร่วมกลุ่มของเราได้โดยตรง"

ลูหลี่พยักหน้าและสัญญาว่าจะเพิ่มเธอเข้ากลุ่ม

ฮาชิจังเป็นดรูอิด เธอสามารถรักษาฟื้นฟูมานาและยังมีความแข็งแกร่งที่ดี

มันไม่สำคัญหรอกนะถ้าปาร์ตี้นั้นน่าเบื่อ การมีความฝันที่เหลืออยู่ทำให้วุ่นวายเล็กน้อยดังนั้นการเพิ่มฮาชิจังเข้ากลุ่มอาจจะไม่เปลี่ยนแปลงกลุ่มนี้ไปมากนัก

"พี่ชายใหญ่ลูหลี่ คุณเยี่ยมมาก เพื่อนของฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง "

พเนจรและลูกชิ้นงาเพิ่งเข้าร่วมกลุ่มดังนั้นพวกเขาจึงไม่ค่อยพูด คนอื่นๆไม่ได้มีความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยไม่คำนึงอะไร ความฝันที่เหลืออยู่ได้บอกเพื่อนของเธอถึงคำอนุญาติที่ให้เธอสามารถเข้าร่วมกลุ่มได้แล้ว

"มีใครมีเพื่อนอีกไหม?" ลูหลี่ถาม

เขาไม่สามารถแสดงความลำเอียงได้ เขาไม่ต้องการรับสมัครเฉพาะผู้เชี่ยวชาญเท่านั้น ถ้ามีเพื่อนที่น่าเชื่อถือได้ พวกเขาก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมกลุ่มนี้เหมือนกัน

ทุกคนมองหน้ากันก่อนจะส่ายหัว แม้ว่าพวกเขาจะมีเพื่อนที่ดี แต่พวกเขาก็จะต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าเขาหรือเธอเหมาะสำหรับกลุ่มทหารรับจ้างซินซิน ความลับของลูหลี่ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครรู้ได้

อย่างไรก็ตามสติปัญญาของความฝันที่เหลืออยู่ค่อนข้างมีขีดจำกัดและเธอก็ไม่สามารถเข้าใจปัญหาที่ซับซ้อนได้

โชคดีที่คนที่เธอแนะนำเข้ากลุ่มนั้นดี ในความจริงข้อเสนอแนะของลูหลี่ที่ชักชวนคนอื่นๆมันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ

"เอาล่ะ เราสามารถหาสมาชิกของเราได้อย่างช้าๆ ตอนนี้เราเกือบทั้งหมดอยู่ในระดับเดียวกัน เมื่อฮาชิจังได้มาถึงที่นี่แล้ว เราจะเริ่มพูดถึงการเพิ่มระดับอาชีพของเรา"

ลูหลี่สั่งไวน์หนึ่งขวดและจิบมันอย่างช้าๆ