จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 148

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 148: แบ่งปัน

ลูหลี่ไม่เคยดื่มในชีวิตจริง แต่การดื่มในเกมก็ไม่ได้มีข้อห้าม คุณอาจจะเมาในเกม แต่มันเป็นเพียงการกระตุ้นประสาทระยะสั้นเท่านั้น มันไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพและไม่ทำให้เกิดความเสียหายต่อเส้นประสาทใดๆ

หลังจากรอมา 10 นาทีฮาชิจังก็ยังไม่มาถึง

"ไปถามเพื่อนของเธอดูว่าเกิดอะไรขึ้น" ลูหลี่ได้เร่งเร้าความฝันที่เหลืออยู่ ถึงแม้ว่าการรอคอยสุภาพสตรีเป็นสิ่งที่สุภาพบุรุษจะทำก็ตาม แต่ก็ไม่มีสุภาพบุรุษแบบนั้นอยู่ในที่นี่

"เธออาจจะหลงทางก็ได้ เดียวฉันจะไปหาเธอดู "ความฝันที่เหลืออยู่กล่าวขณะที่เธอตบหน้าผากของตัวเองและวิ่งออกไปอย่างรีบร้อน เธอตะโกนหาฮาชิจังผ่านทางเครื่องมือสื่อสารถึงสถานที่ๆเธอกำลังอยู่

ลูหลี่ยังคงนิ่ง แต่การแสดงออกของคนอื่นก็มืดมัว พวกเขามีความรู้สึกที่แย่กับผู้เล่นใหม่คนนี้

"รับนี่ไป มันดีกว่าอุปกรณ์ที่เลวร้ายของคุณเสียอีก "อาเซอร์ซีบรีสกล่าวขณะที่เขาโยนอุปกรณ์สวมใส่พาลาดินให้พเนจรขณะเยาะเย้ยอุปกรณ์ของเขา

พเนจรไม่รังเกียจการดูถูกนี้และใส่อุปกรณ์อย่างมีความสุข เขาถูมือกันและพูดว่า "ค่าสถานะที่ดีและรูปลักษณ์แบบนี้ มันคู่ควรกับใบหน้าของฉันเสียจริงๆ "

จากกลุ่มสมาชิกทั้งหมด ใบหน้าของลูกชิ้นงามืดมัวที่สุด มันเหมือนกับว่าเขาถูกแปะเต็มไปด้วยงาดำ เขาเริ่มสงสัยว่ากลุ่มทหารรับจ้างซินซินมีคนปกติหรือไม่

ถ้าหากดูจากผู้เล่นหลักทั้งหมดของกลุ่มทหารรับจ้างแล้ว มีคนหนึ่งที่อยากจะทำให้กลุ่มทหารรับจ้างเป็นบ้าน ผู้นำกลุ่มที่โง่เล็กน้อยและนักล่าน้อยที่ไม่น่าเชื่อถือ และคนที่ถูกเรียกว่ามาสเรนดูเหมือนจะเป็นคนที่ปกติที่สุด แต่เพราะพี่ชายที่ยืนอยู่ข้างๆเธอนั้นทำให้พวกเขาเป็นเหมือนพี่น้องที่ผิดปกติ

แล้วพาลาดินใหม่ดูเหมือนจะเป็นคนสับสนทางเพศและยังเป็นคนหลงตัวเองอย่างหนัก

ผู้เล่นคนสุดท้ายที่กำลังจะมาถึงมีอุปกรณ์ระดับเงินสามชิ้น แต่ในเรื่องทิศทางนี้แย่มากและเธอก็กำลังหลงทางในเมืองแอสทาน่า

ถ้าพวกเขาเดินเข้าไปในป่าและกลับมาพบว่าพวกเขามีสมาชิกหายไป มันจะต้องเป็นเธอแน่นอน

ขณะที่เขากำลังคิดแบบนี้ ความฝันที่เหลืออยู่ก็เข้ามาพร้อมลากเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาข้างหลังเธอ นักล่าตัวน้อยที่ดูอ่อนแอก็เหมือนว่าเธอจะโตขึ้นอย่างฉับพลัน เธอกำลังเดินมาและดุเด็กผู้หญิงคนนั้น "ครั้งต่อไปอย่าเพิ่งเดินไปรอบๆในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยนะ ในเกมนี้มีคนเลวในเกมด้วย ... "

ในความเป็นจริงแล้วสาวน้อยที่เธอลากมานั้นสูงกว่าความฝันที่เหลืออยู่ อย่างไรก็ตามเธอดูสับสนและเดินเข้าไปในห้องอย่างเหม่อลอย

"ฮาจิจัง คุณเห็นด้วยไหมที่จะเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้าง?" ชื่อของเธอค่อนข้างอึดอัดที่จะพูด แต่ลูหลี่ไม่ได้คิดเรื่องนั้น เขายังคงสามารถรองทนเธอได้

ดวงตาของเด็กสาวกว้างขึ้น แต่ก็ไม่ได้โฟกัสไปที่ไหน "ถ้าฉันเข้าร่วม คุณช่วยฉันทำเควสได้ไหม?

ลูหลี่เหลือบไปที่คนอื่นๆ ก่อนที่จะพยักหน้าและตอบว่า "แน่นอน แต่คุณจะต้องรอเวลาที่เราไม่ได้เคลียร์ดันเจี้ยนก่อน"

"เอาล่ะฉันจะเข้าร่วม ขอบคุณที่ยอมรับฉัน."

อาเซอร์ซีบรีสได้เพิ่มสมาชิกใหม่ในขณะที่ความฝันที่เหลืออยู่ดึงฮาชิจังขึ้นบนที่นั่ง จากนั้นลูหลี่ก็เริ่มพูดถึงการเพิ่มระดับอาชีพ

ผู้เล่นระดับ 15 ตอนนี้เป็นเรื่องที่ธรรมดามากๆ คนจำนวนมากได้พยายามเพิ่มระดับอาชีพอย่างไรก็ตามพวกเขาก็ล้มเหลวทั้งหมด

มันไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ทำภารกิจสำเร็จ

ความล้มเหลวของภารกิจครั้งนี้มีราคาแพง มันไม่ง่ายเลยที่จะต้องทำใหม่อีกครั้ง หลังจากไม่สำเร็จเควสเรื่องราว EXP ปัจจุบันของผู้เล่นจะลดลงเป็นศูนย์และพวกเขาก็จะไม่สามารถทำเควสได้อีกสามวัน

เมื่อเห็นคนจำนวนมากล้มเหลว คนอื่นๆก็เริ่มระมัดระวังมากขึ้น พวกเขาไม่ได้สนใจในเรื่องของรางวัลการเพิ่มระดับอาชีพเป็นคนที่ 1-100 แรกจะได้รับรางวัล

"สิ่งแรกที่จะต้องคิดคืออุปกรณ์ ถ้าคุณไม่มีอุปกรณ์ระดับเหล็ก LV10 มากกว่าครึ่งหนึ่งคุณจะไม่มีโอกาสที่จะสำเร็จเควส ... "ลูหลี่อธิบายตามสิ่งที่เขาอ่านในฟอรัมและจากประสบการณ์ในอดีตของเขา

"แล้วนักบวชละ?" มาสเรนกังวลมากที่สุด เธอมีแค่พลังรักษาและไม่มีสกิลสร้างความเสียหาย และเธอก็ไม่ได้เสีย SP ให้กับสกิลในการสร้างความเสียหายเลย

"เกมรุ่งอรุณยังคงต้องการทดสอบอาชีพสายรักษา หลังจากที่คุณเข้าไปทดสอบแล้ว คุณจะต้องเลือกผู้ติดตามจากอาชีพใดๆก็ได้ ถ้าหากคุณเลือกดี มันจะเพิ่มโอกาสในการจบเควส "

"ฉันควรจะเลือกใคร?" มาสเรนเริ่มเป็นคนตาบอดเมื่อได้ยินคำพูดของลูหลี่

"สำหรับนักบวชทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการสร้างความเสียหายคือพาลาดิน ด้วยพลังรักษาของคุณ พาลาดินสามารถสร้างความเสียหายได้สูงสุดจากอาชีพอื่นๆ เมื่อคุณเลือกพาลาดินแล้วระบบจะสร้างทางเลือกให้กับคุณ ที่นี่คุณเพียงแค่ต้องเลือกคนที่มีพลังโจมตีสูงสุด ไม่ต้องกังวลกับ HP ของพวกเขา "

ในความเป็นจริงเธอก็สามารถเลือกนักรบได้ อย่างไรก็ตามอาชีพนักรบนั้นดุดันและไม่มีสกิลสำหรับการป้องกันผู้เล่นคนอื่นๆเพียงพอ อย่างนั้นแล้วผู้เล่นอาชีพรักษาจะถูกฆ่าโดยกลุ่มมอนสเตอร์ขนาดเล็กได้อย่างง่ายดาย

"ถ้านักบวชควรเลือกพาลาดิน แล้วพาลาดินควรเลือกนักบวชไหม?" ในครั้งแรกพเนจรไม่ค่อยสนใจในการวิเคราะห์ที่ลูหลี่ได้บอกมา แต่หลังจากได้ยินคำอธิบายของมาสเรน เขาเริ่มคิดว่าเควานี้มันอาจจะยุ่งยากเล็กน้อย

"ถ้าคุณทำอย่างนั้นก็ถูกต้องแล้ว แต่เนื่องจากคุณได้เน้นค่าสถานะเกือบทั้งใส่ค่าป้องกัน มันจะดีที่สุดสำหรับคุณที่จะเลือกนักบวชแห่งความมืด อาชีพนี้สามารถรักษาได้และสร้างความเสียหายได้ ถ้าพวกเขามีทักษะโล่มันจะดียิ่งขึ้น "ลูหลี่กล่าว

"ฉันได้ยินมาว่าการเพิ่มระดับอาชีพจะถูกพิจารณาหลังจากที่คุณทำแบบทดสอบเสร็จสมบูรณ์แล้ว คุณมีคำแนะนำอะไรบ้างในเรื่องนี้? " จริงๆแล้วพเนจรรู้วิธีที่จะชักนำคนอื่น

"ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของคุณเวลาทำเควส คุณจะได้รับสามตัวเลือก ถ้าหากคุณเลือกได้ คุณควรเลือก ผู้จู่โจมความตาย พาลาดินส่วนใหญ่จะเลือกเส้นทางนี้ มิเช่นนั้นคุณก็ควรเลือก ผู้ปกป้องสมบัติ จริงๆแล้ว ผู้จู่โจมความตาย ไม่ใช่ว่าดีกว่า ผู้ปกป้องสมบัติ เพียงแค่มันก็มีพลังโจมตีที่สูงกว่าเล็กน้อย "

ลูหลี่ไม่ใช่พระเจ้า เขาไม่รู้ว่าอาชีพแบบไหนที่ระบบจะให้เป็นตัวเลือก

ลูหลี่ได้ให้คำแนะนำสำหรับอาชีพของพวกเขาทีละคน - แม้แต่ลูกชิ้นงา ลูหลี่ก็บอกให้เขาเลือกชาแมนหรือดรูอิดเพื่อรักษาเขาในเควส

ท้ายที่สุดแล้วลูหลี่กล่าวว่า "ภารกิจนี้เป็นการทดสอบความอดทนดังนั้นอย่ารีบ ถ้ามีโอกาสพักคุณควรจะเก็บเวลานั้นไว้ และก็ไม่ต้องห่วงเรื่องผู้ติดตามของคุณมากนัก ถ้าพวกเขาตายคุณสามารถกลับไปที่เดิมและเลือกอีกครั้งได้ ถ้าคุณไม่พอใจกับผู้ติดตามของคุณ คุณก็สามารถปล่อยให้พวกเขาตายได้ ... "

คำแนะนำสุดท้ายของลูหลี่เป็นเรื่องผิดปกติ ผู้เล่นหลายคนล้มเหลวเพราะพวกเขาปฏิเสธที่จะทำให้พวกผู้ติดตามของพวกเขาตกอยู่ในอันตรายและจบลงด้วยความตาย

"เควสของทุกคนจะเป็นเควสเนื้อเรื่อง ตอนนี้ฉันจะโพสต์ผ่านฟอรัมและวิเคราะห์พวกมัน บางทีนั่นอาจจะเป็นประโยชน์ในอนาคต "

ลูหลี่ได้รับตัวอย่างมากมายจากฟอรัมและทำการวิเคราะห์ขึ้นมาทีละเควส เขากล่าวถึงสิ่งที่ควรทำหากพวกเขาพบสถานการณ์เช่นนั้น

เขาไม่สามารถรับประกันได้ว่าทุกคนจากกลุ่มทหารรับจ้างจะเสร็จสิ้นเควสของพวกเขา แต่มันก็อาจจะเพิ่มโอกาสในความสำเร็จของพวกเขา

ตราบใดที่พวกเขาเข้าใจคำอธิบายของลูหลี่ โอกาสของความสำเร็จเควสก็ค่อนข้างสูง ลูหลี่ก็ยังมั่นใจในความฝันที่เหลืออยู่เนื่องจากเธอมีสัตว์เลี้ยงของเธอ