บทที่ 97 - พลังแห่งธรรมชาติ

แผนการหน้ากากสัจธรรมเป็นแผนระยะยาวระดับชั่วชีวิตที่ติดตัวกริมม์ไปตลอด กริมม์ย่อมไม่เสียเวลามากมายไปวิจัยความรู้ด้านนี้ในช่วงเวลาสำคัญก่อนสงครามชิงสิทธิ์หอคอยศักดิ์สิทธิ์

แต่ความรู้เรื่องเนตรอนันต์เป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้

หลังจากเรียนรู้ความรู้พื้นฐานเรื่องโครงสร้างดวงตามนุษย์และวิธีการตรวจจับภายนอกแบบอื่นๆ ของมนุษย์เสร็จ ก็ผ่านไปกว่าสี่เดือนแล้ว ในช่วงนี้ ชีวิตประจำวันของกริมม์ก็เข้าสู่ระบบระเบียบ ตอนเช้าไปฟังเพลอานอสสอนที่ชั้น 79 หอคอยทมิฬ ตอนบ่ายและตอนเย็นวิจัยเวทมนตร์ระเบิดเพลิงที่กระท่อมตัวเอง นานๆ ทีจะไปรวมกลุ่มกับบินแฮนสัน ลาฟี เพื่อผ่อนคลายจิตใจอย่างฟุ่มเฟือยบ้าง

วันนี้ กริมม์มาห้องแล็บอาจารย์เพลอานอสเหมือนเคย แต่เห็นม้วนคัมภีร์ยักษ์นั้นถูกม้วนเก็บไว้แล้ว

เห็นสายตาสงสัยของกริมม์ เพลอานอสพูดเรียบๆ "เอาไปสิ ม้วนคัมภีร์เนตรอนันต์นี้ถือเป็นของขวัญสืบทอดจากฉันในฐานะอาจารย์ ในอนาคตเมื่อหน้ากากสัจธรรมของเธอถือกำเนิดขึ้น ก็จงเติมเต็มม้วนคัมภีร์นี้ให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น แล้วส่งต่อให้ลูกศิษย์ของเธอ ส่วนความรู้หลักการพื้นฐานของเนตรอนันต์ ฉันสอนเธอหมดแล้ว ต่อไปเธอต้องไปทดลองเจาะจงตามลักษณะโครงสร้างร่างกายของเธอเอง"

กริมม์สีหน้าเคร่งขรึม

สองมือรับม้วนคัมภีร์ที่รู้สึกหนักอึ้งในความรู้สึกอย่างนอบน้อม มือสั่นเทาเล็กน้อย ความรับผิดชอบที่เรียกว่าการสืบทอดความรู้ในโลกพ่อมดปรากฏขึ้นในตัวกริมม์เป็นครั้งแรก วินาทีนี้ราวกับกำลังทำพิธีที่เคร่งขรึม จริงจัง และศักดิ์สิทธิ์ กริมม์ไม่มีความคิดฟุ้งซ่านใดๆ

มีเพียงการสืบทอดความรู้จากรุ่นสู่รุ่นแบบนี้ โลกพ่อมดถึงจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ม้วนคัมภีร์โบราณเหล่านั้นก็คือการที่พ่อมดหลายรุ่นเติมเต็มความรู้ในสาขาหนึ่งจนสมบูรณ์แบบ เมื่อมาถึงมือคนรุ่นหลังจึงกลายเป็นพาหนะบรรจุความรู้อันล้ำค่า ที่จะสืบทอดไปชั่วนิรันดร์พร้อมกับกาลเวลาของโลกพ่อมด

เก็บม้วนคัมภีร์เสร็จ กริมม์ถาม "อาจารย์ครับ วันนี้จะเรียนเรื่องอะไรครับ?"

"สามวิธีในการเลื่อนขั้นจากผู้ฝึกหัดพ่อมดเป็นพ่อมดทางการ!" เพลอานอสพูดทีละคำอย่างจริงจัง

กริมม์หน้าตาตื่นเต้น การเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ เป็นความฝันของผู้ฝึกหัดพ่อมดทุกๆ คน แต่ในผู้ฝึกหัดพ่อมดหลายร้อยคนมักจะมีแค่ไม่กี่คนที่ทำความฝันนี้ได้สำเร็จ ส่วนใหญ่ต่างสลายกลายเป็นดินและฝุ่นธุลีไปตามกาลเวลา ดูเหมือนคอขวดที่เรียกว่าการเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการนั้นจะเป็นคำสาปที่ฆ่าคนไปมากมาย

หากไม่เลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ ผู้ฝึกหัดพ่อมดสายธาตุจะมีอายุขัยอย่างมากก็สามสี่ร้อยปี ก่อนจะต้องเผชิญกับความตายและการดับสูญ แต่หากเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการได้ ชีวิตจะเกิดการยกระดับและผลัดเปลี่ยน ชีวิตจะไม่ถูกจำกัดด้วยความเสื่อมถอยของร่างกายอีกต่อไป วิญญาณจะกลายเป็นรากฐานของพ่อมดธาตุ

กล่าวคือ ก่อนเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ ร่างกายเลี้ยงดูวิญญาณ หลังเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ วิญญาณจะเป็นอมตะ ร่างกายต่อให้เสื่อมถอยแค่ไหนก็จะรักษาการทำงานทางสรีรวิทยาให้อยู่ในระดับปกติ

กริมม์ถามอย่างตื่นเต้น "สามวิธีไหนครับ?"

"ความแข็งแกร่ง ปัญญา โชคชะตา!" พูดจบ เพลอานอสก็พูดต่ออย่างจริงจังและเคร่งขรึม "ในนั้น โอกาสสำเร็จมากที่สุดในการเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการคือความแข็งแกร่ง ขอแค่เธอเป็นผู้ฝึกหัดระดับท็อปของเขตใดเขตหนึ่งในสงครามชิงสิทธิ์หอคอยศักดิ์สิทธิ์ได้ เธอจะได้สัมผัสความลับของโลกพ่อมด และเธอจะมีโอกาสเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการร้อยเปอร์เซ็นต์

ส่วนวิธีที่มีโอกาสสำเร็จน้อยที่สุดคือโชคชะตา หรือจะเข้าใจว่าเป็นพรหมลิขิตก็ได้ แม้โลกพ่อมดจะปฏิเสธสิ่งนั้นมาตลอด แต่พ่อมดทุกคนรู้ดีว่ามันมีอยู่จริง โลกไร้ที่สิ้นสุดมักจะลำเอียงเข้าข้างคนบางคนที่เธออาจจะไม่ได้สนใจเลย"

กริมม์เงียบ

แม้ก่อนหน้านี้จะเคยรู้เรื่องความลับของยอดฝีมือในสงครามชิงสิทธิ์หอคอยศักดิ์สิทธิ์จากอาจารย์เพลอานอสมาบ้าง แต่พอรู้ว่ามันเป็นหนึ่งในสามวิธีเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ แถมยังถูกจัดอยู่ในหมวดความแข็งแกร่ง กริมม์ก็รู้สึกเศร้าใจนิดๆ และไม่ค่อยเข้าใจ

เพลอานอสกลับพูดอย่างไม่ใส่ใจ "แทนที่จะทิ้งให้เสียของ สู้ยกให้พวกเธอผู้ฝึกหัดพ่อมดไปดีกว่า นี่ก็นับเป็นกฎพิเศษและท่วงทำนองโลกของโลกพ่อมดแหละนะ"

ได้ยินคำนี้ ใบหน้ากริมม์ฉายแววเศร้าใจแวบหนึ่ง แม้จะรีบกลบเกลื่อนไปทันที

"อาจารย์ครับ ในเมื่อโชคชะตาคือการเลือกเชิงรับของพรหมลิขิต เป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ แล้วปัญญาล่ะครับ?" ในใจกริมม์ตัดความเป็นไปได้ที่จะพึ่งพาโชคชะตาในการเลื่อนขั้นทิ้งไปนานแล้ว ในฐานะพ่อมดสายเหตุผล กริมม์เหมือนพ่อมดส่วนใหญ่ที่ไม่เคยเชื่อในโชคชะตา และจะไม่ฝากเส้นทางการเลื่อนขั้นของตัวเองไว้กับสิ่งที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้ รอคอยการเลือกเชิงรับของพรหมลิขิต

"อยากพึ่งปัญญาเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ ก็ต้องเข้าใจความแตกต่างที่แท้จริงระหว่างผู้ฝึกหัดพ่อมดกับพ่อมดทางการก่อน" พูดจบ เพลอานอสมองกริมม์แวบหนึ่ง ทันใดนั้นกริมม์รู้สึกว่าพลังธรรมชาติรอบตัวเริ่มบีบอัดตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ตัวเองเหมือนตกอยู่ในคุกธรรมชาติ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่กริมม์เผชิญกับการกดดันด้วยพลังธรรมชาติของพ่อมดทางการ กริมม์ยังพอรักษาความเยือกเย็นพื้นฐานไว้ได้ เพราะกริมม์รู้ว่า ในเส้นทางพ่อมดธาตุ การกดดันด้วยพลังธรรมชาติของพ่อมดระดับสูงต่อระดับต่ำเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้

เพลอานอสหยิบลูกแก้วออกมา พูดเรียบๆ "ลองทดสอบระดับพลังโจมตีของเธอตอนนี้ดูซิ"

กริมม์พยักหน้า ปล่อยเวทค้างคาวไฟ ตูม! คลื่นไฟกระจาย

หลังสลายไฟอมตะ กริมม์มองไปที่ลูกแก้ว แล้วหน้าเสีย "แค่ 39 หน่วย? ถูกกดดันจนเหลือแค่ห้าเท่าของพลังโจมตีพื้นฐานเองเหรอ?" (กริมม์มีพลังจิต 40 จุด กระตุ้นพลังเวทได้ประมาณ 75-85 จุด สร้อยคอและแหวนเพิ่มพลังจิตไม่มีผลแล้ว ถือว่าเป็นผลจากยาเพิ่มสมาธิ)

อย่างไรก็ตาม พลังโจมตีที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้ ก็เป็นเพราะกริมม์ไม่ได้ใช้กายาอาบอัคคีด้วย ไม่งั้นพลังโจมตีของค้างคาวไฟคงจะเพิ่มขึ้นอีกหน่อย

เพลอานอสเก็บลูกแก้ว พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "นี่เป็นเรื่องปกติ ถ้าเป็นพ่อมดตราศักดิ์สิทธิ์กดดันเธอ เธอคงร่ายเวทไม่ออกเลยด้วยซ้ำ แต่ถ้าเป็นพ่อมดระดับต่ำ พลังโจมตีของเธออาจจะสูงกว่านี้หน่อย และความแตกต่างตรงนี้ ก็คือการควบคุมพลังธรรมชาติ การที่เธอยังถูกนับว่าเป็นผู้ฝึกหัดพ่อมดอยู่ ก็เพราะเธอไม่มีการควบคุมพลังธรรมชาติ จึงได้ถูกกดดันขนาดนี้"

กริมม์ขมวดคิ้ว "การควบคุมพลังธรรมชาติ? งั้นผู้ฝึกหัดพ่อมดสามารถร่ายเวทมนตร์ได้โดยพึ่งพาอะไรล่ะครับ?"

เพลอานอสส่ายหน้าก่อนจะตอบ "สิ่งที่เรียกว่าเวทมนตร์ของผู้ฝึกหัดพ่อมด ก็แค่แก่นแท้แห่งปัญญาที่พ่อมดโบราณสรุปมาจากการศึกษาพลังธรรมชาติของโลกพ่อเท่านั้น พูดง่ายๆ คือ ผู้ฝึกหัดพ่อมดใช้พลังเวทของตัวเองเป็นแหล่งพลังงาน ใช้วงเวท (แก่นแท้ปัญญาพ่อมดโบราณ) เป็นจุดหมุน สร้างคานงัดพลังธรรมชาติของโลกพ่อมด เพราะวงเวทเหล่านี้เป็นปัญญาที่พ่อมดโบราณสรุปมาจากพลังธรรมชาติของโลกพ่อมด ดังนั้นถ้าหากย้ายไปอยู่ในต่างโลกที่มีความแตกต่างจากโลกพ่อมดมาก พวกเธอผู้ฝึกหัดพ่อมดอาจจะร่ายเวทพื้นฐานที่สุดไม่ได้ด้วยซ้ำ"

กริมม์อึ้ง นึกย้อนไปตอนอยู่แดนลึกลับหอคอยทมิฬ กริมม์ก็รู้สึกว่าพลังเวทถูกกดดันไม่ไหลลื่นอยู่ลางๆ เหมือนกัน

บางที...

นี่คงเป็นเพราะแดนลึกลับหอคอยทมิฬเป็นแค่เศษซากโลกบริวารของโลกพ่อมด กริมม์จึงแค่รู้สึกกดดันเท่านั้น ถ้าเปลี่ยนเป็นโลกต่างมิติ กริมม์อาจจะร่ายเวทพื้นฐานที่สุดไม่ออกจริงๆ ก็ได้

เพลอานอสพูดต่อ "ส่วนพ่อมดทางการ คือคนที่ใช้พลังเวทชักนำพลังธรรมชาติมาเป็นแหล่งพลังงาน ใช้ตัวเองเป็นจุดหมุน งัดกฎเกณฑ์ของโลก ดังนั้น ต่อให้ผู้ฝึกหัดพ่อมดสายธาตุจะสร้างพลังโจมตีได้สูงแค่ไหน แต่พอเจอพ่อมดทางการใช้พลังธรรมชาติกดดัน ก็ทำได้แค่ยอมจำนน"

กริมม์ตาสว่าง เข้าใจแล้ว พร้อมกับเกิดความเข้าใจบางอย่าง

สิ่งที่เรียกว่าผู้ฝึกหัดพ่อมด ก็แค่ผลผลิตกึ่งกลางระหว่างมนุษย์ธรรมดากับพ่อมดทางการที่พ่อมดโบราณใช้ปัญญา "สร้าง" ขึ้นมา เป็นกลุ่มผลผลิตที่แสดงความสามารถได้จำกัดแค่ในถิ่นโลกพ่อมดเท่านั้น

วิธีการโจมตีของผู้ฝึกหัดพ่อมดคือการกระตุ้นพลังธรรมชาติของโลกพ่อมด แต่ความสามารถพื้นฐานที่สุดของพ่อมดทางการคือการควบคุมพลังธรรมชาติ แบบนี้ก็...

เพลอานอสเห็นกริมม์เข้าใจแล้ว ก็พูดต่อ "ดังนั้น ผู้ฝึกหัดพ่อมดที่อยากใช้ปัญญาเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ ก็ต้องสังเกตระดับปฏิกิริยาระหว่างพลังธรรมชาติกับวงเวทในวิญญาณของตัวเองอย่างยาวนาน เพื่อให้วิญญาณสัมผัสถึงธรรมชาติ ในจุดนี้ เป็นเส้นทางที่เหมาะกับพ่อมดขาว พ่อมดมืดน้อยคนนักจะทำสำเร็จ นี่เป็นสาเหตุที่จำนวนพ่อมดขาวมีมากกว่าพ่อมดมืดมาก แน่นอน โดยทั่วไปแล้ว ผู้ฝึกหัดพ่อมดที่มีปัญญาสูงมักจะทำสำเร็จได้ง่ายกว่า และปัญญาสูงก็หมายถึงความแข็งแกร่งที่มากขึ้น"

กริมม์นวดขมับ คิดว่าถ้าตัวเองต้องพึ่งปัญญาเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ จะสัมผัสพลังธรรมชาติยังไง

กริมม์คิดตั้งนาน สิ่งเดียวที่นึกออกคือ "คำเตือนของพ่อมด" ตอนที่เขาพยายามจะเข้าเขตแดนลับครั้งที่สองตอนเขตแดนลับครั้งแรกเปิดออกในการทดสอบเด็กใหม่ กริมม์นึกไม่ออกเลยว่าจะสัมผัสพลังธรรมชาติด้วยตัวเองได้ยังไง เขานึกออกแค่การสัมผัสพลังธรรมชาติจากตัวพ่อมดเท่านั้น

ถ้ากริมม์จะเดินเส้นทางเลื่อนขั้นด้วยปัญญา มันช่างยากเย็นแสนเข็ญจริงๆ

เพลอานอสไม่รู้ว่ากริมม์คิดอะไรอยู่ พูดเสียงหนัก "ความแข็งแกร่ง ปัญญา โชคชะตา สามเส้นทางเลื่อนขั้น นี่คือข้อจำกัดสูงสุดของอารยธรรมพ่อมดแห่งโลกพ่อมด! วิธีเลื่อนขั้นจากผู้ฝึกหัดเป็นพ่อมดทางการทั้งสามวิธี ต่างก็มีข้อบกพร่องและความไม่แน่นอน นี่เป็นพันธนาการของกฎเกณฑ์โลกไร้ที่สิ้นสุด เป็นข้อจำกัดที่จำเป็นต่ออารยธรรมพ่อมด"

กริมม์จัดรูปแบบการวิวัฒนาการของอารยธรรมพ่อมดนี้ว่าเป็นการวิวัฒนาการเชิงรุก ส่วนพ่อมดสายกายภาพและสิ่งมีชีวิตต่างโลกส่วนใหญ่จัดเป็นการวิวัฒนาการเชิงรับ

ดูเหมือนว่า ข้อเสียของการวิวัฒนาการเชิงรุกก็เหมือนกับสิ่งมีชีวิตต่างโลกที่เกิดมาแข็งแกร่งมหาศาล ความหมายคือยิ่งความแข็งแกร่งเฉพาะตัวมีมากเท่าไหร่ จำนวนประชากรก็จะลดน้อยลงไปตาม? (Salty : ยิ่งเก่งยิ่งมีลูกยาก ขยายจำนวนประชากรได้ยาก :D)

อย่างไรก็ตาม พ่อมดโบราณก็ใช้การสั่งสมปัญญาจากรุ่นสู่รุ่นเพื่อต่อต้านข้อจำกัดกฎเกณฑ์โลกไร้ที่สิ้นสุดนี้ และ "สิ่ง" ที่เรียกว่าผู้ฝึกหัดพ่อมด ก็คือผลผลิตทางปัญญาที่พ่อมดโบราณใช้ต่อต้านข้อจำกัดกฎเกณฑ์โลกไร้ที่สิ้นสุด (Salty : ใช้ความรู้สร้างความแข็งแกร่งแทนการส่งมอบความแข็งแกร่งให้โดยตรง :D)

เพลอานอสพูดขึ้นอีก "จริงสิ กริมม์ อนาคตถ้าเธอเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ หากยังคิดจะควบตำแหน่งพ่อมดสายกายภาพด้วย ก็อย่าเลือกวิธีลดทอนสมรรถภาพร่างกายเพื่อกระตุ้นพลังจิต วิธีนั้นแม้จะเพิ่มพลังจิตได้มากในเวลาสั้นๆ แต่จะจำกัดการพัฒนาของเวทมนตร์สายกายภาพในอนาคต

และยังทำให้สมรรถภาพร่างกายเสื่อมถอยเหมือนคนแก่ตลอดไป ถึงตอนนั้นเธอควรจะเลือกวิธีลดทอนพลังจิตเพื่อบำรุงเสริมสร้างร่างกายก่อน แล้วค่อยใช้เวลานั่งสมาธิฟื้นฟูพลังจิตกลับมาทดแทนในภายหลัง เธอก็จะสามารถพัฒนาไปถึงระดับสูงสุดของพ่อมดระดับหนึ่งได้"

ตอนที่ผู้ฝึกหัดพ่อมดเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ สมรรถภาพร่างกายและพลังจิตจะสื่อสารกันอย่างสมบูรณ์แบบในวินาทีที่วิญญาณยกระดับ เกิดเป็นเงื่อนไขการแปลงค่าซึ่งกันและกันที่สมบูรณ์แบบที่มีเพียงครั้งเดียวในชีวิต

กริมม์สูดหายใจลึก พยักหน้า "ทราบแล้วครับ"

มิน่าล่ะพ่อมดหลายคนถึงดูแก่เฒ่า คงเป็นเพราะตอนเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการ โลภอยากเพิ่มพลังจิตเร็วๆ เลยลดทอนสมรรถภาพร่างกายสินะ ยังไงซะ หลังจากเลื่อนขั้นเป็นพ่อมดทางการแล้ว สมรรถภาพร่างกายก็ไม่ได้เป็นปัจจัยหลักที่จำกัดอายุขัยพ่อมดอีกต่อไป พ่อมดธาตุหลายคนเลยละทิ้งสมรรถภาพร่างกายไปเลย...

ที่เพลอานอสเตือนกริมม์เรื่องนี้เป็นพิเศษ เป็นไปได้สูงว่าเขาเคยเดินพลาดในจุดนี้มาก่อน เลยจำฝังใจมาตลอด

(จบแล้ว)