บทที่ 19 เพื่อนร่วมทีม

บทที่ 19 เพื่อนร่วมทีม

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในห้างสรรพสินค้า ลูกไฟขนาดมหึมาก็พุ่งตรงเข้ามาหาพวกเธอ

อวี้เหยาเพิ่มลั่วเหมยเข้าปาร์ตี้ทันที พร้อมกับเปิดใช้งานทักษะย่างก้าวเหินเมฆ

ในเวลาเดียวกัน ลั่วเหมยก็กางบาเรียพลังจิตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เพื่อปกป้องอวี้เหยาที่อยู่ตรงกลาง

เมื่อสังเกตเห็นว่าการใช้พลังพิเศษของเธอมีความผิดปกติเล็กน้อย

ลั่วเหมยเพิ่งจะอุทานเบาๆ ว่า “หืม?” อวี้เหยาก็ส่ายหน้าเบาๆ เป็นเชิงห้ามไม่ให้เธอพูดหรือแสดงท่าทีผิดปกติใดๆ ออกมา

ยังมีผู้รอดชีวิตอีกไม่น้อยซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ คอยลอบสังเกตการณ์อย่างเงียบๆ หากพวกเธอพูดอะไรออกไปโดยไม่ระวัง ก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะไม่มีใครแอบฟัง

ลั่วเหมยเข้าใจเจตนา จึงหุบปากฉับและปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

อวี้เหยาหันหน้าไปกระซิบกับเธอเล็กน้อย “เดี๋ยวฉันจัดการเจ้าตัวใหญ่สบึมนี่เอง ส่วนที่เหลือฝากเธอด้วยนะ”

โดยไม่รอคำตอบจากลั่วเหมย เธอพุ่งตัวออกจากขอบเขตของบาเรีย และเปิดฉากโจมตีไปยังทิศทางที่ลูกไฟถูกยิงมา

ก่อนหน้านี้เธอสังเกตเห็นจุดสีแดงขนาดใหญ่บนแผนที่ ซึ่งใหญ่กว่าจุดแสงอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด จึงเดาไว้แล้วว่าต้องมีซอมบี้ระดับสูงอยู่แน่ๆ

แต่เธอไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นซอมบี้พลังพิเศษระดับ 1 แถมยังเป็นสายเพลิงที่ทรงพลังเสียด้วย

ซอมบี้ลูกกระจ๊อกหลายตัวที่ถูกควบคุมโดยซอมบี้ระดับสูงต่างก็ส่งเสียงคำรามและตีวงล้อมเข้ามาหาพวกเธอ

แต่ด้วยฝีมือของลั่วเหมย เธอสามารถจัดการพวกมันได้อย่างสบายๆ อวี้เหยาจึงทุ่มเทสมาธิไปที่การรับมือกับซอมบี้พลังพิเศษตัวนั้นได้เต็มที่

ซอมบี้พลังพิเศษตัวนั้นมีขนาดใหญ่โตกว่าซอมบี้ทั่วไปมาก ทว่าการเคลื่อนไหวกลับปราดเปรียวว่องไว ดวงตาของมันทอประกายสีแดงฉานดูน่าขนลุก

เมื่อเห็นอวี้เหยาพุ่งเข้าโจมตี มันก็รัวยิงลูกไฟขนาดใหญ่ใส่หน้าเธออย่างรวดเร็ว พร้อมกับไม่ลืมที่จะเรียกซอมบี้ตัวอื่นๆ ให้เข้ามาล้อมกรอบอวี้เหยาเอาไว้

อวี้เหยาพลิ้วตัวหลบลูกไฟแต่ละลูกได้อย่างคล่องแคล่ว พลางตวัดดาบจัดการซอมบี้ที่อยู่รอบๆ ไปด้วยอย่างง่ายดาย

เธอไล่ต้อนซอมบี้พลังพิเศษที่เอาแต่ขว้างลูกไฟและถอยร่นอย่างไม่ลดละ ดาบในมือของเธอตวัดวูบวาบราวกับสายลม และเพียงชั่วพริบตา เธอก็ฟันกรงเล็บข้างหนึ่งของมันจนขาดสะบั้น

ซอมบี้พลังพิเศษคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว ก่อนจะปลดปล่อยตาข่ายเปลวเพลิงขนาดมหึมาเข้าใส่อวี้เหยา

อวี้เหยารู้ดีว่าเธอไม่สามารถหลบการโจมตีนี้พ้น จึงรีบถอยฉากออกไปอย่างรวดเร็ว

ลั่วเหมยที่เพิ่งจัดการซอมบี้รอบตัวเสร็จ หันมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี จึงรีบพุ่งตัวมายืนขวางหน้าอวี้เหยา พร้อมกับกางบาเรียพลังจิตขึ้นมาเป็นโล่กำบัง

ตาข่ายเปลวเพลิงแผดเผาปะทะเข้ากับบาเรียพลังจิต ก่อให้เกิดเสียงดังซู่ซ่าชวนขนลุก

เมื่อตาข่ายเปลวเพลิงสลายไป อวี้เหยาก็พบว่าซอมบี้พลังพิเศษตัวนั้นได้ฉวยโอกาสวิ่งหนีไปไกลแล้ว

เธอตวัดข้อมืออย่างรวดเร็ว ดาบคาตานะในมือหมุนคว้างลอยละลิ่วออกไป ไล่ตามซอมบี้ตัวนั้นทันในชั่วอึดใจ ก่อนจะฟันร่างของมันขาดสองท่อนตรงช่วงเอว

ซอมบี้พลังพิเศษกรีดร้องโหยหวน ร่างท่อนบนและท่อนล่างแยกออกจากกัน ร่วงหล่นกระแทกพื้น

แต่ด้วยสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดอันแรงกล้า มันยังคงใช้สองแขนตะเกียกตะกายคืบคลานไปข้างหน้า ทิ้งรอยเลือดเหม็นคาวลากเป็นทางยาว

อวี้เหยาเอื้อมมือไปรับดาบคาตานะที่ลอยกลับมา ก่อนจะก้าวเดินเข้าหาซอมบี้ครึ่งท่อนตัวนั้นอย่างช้าๆ ทีละก้าว

ซอมบี้พลังพิเศษสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของอวี้เหยา มันคำรามก้องและเรียกซอมบี้ระดับต่ำให้เข้ามาล้อมเธอไว้ หวังจะถ่วงเวลา

ในขณะเดียวกัน เปลวเพลิงอันร้อนระอุก็ปะทุขึ้นจากร่างของมัน ทำให้ไม่อาจเข้าใกล้ได้

แต่นั่นก็เป็นเพียงการดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของมัน เปลวเพลิงที่ดูน่าเกรงขามนี้ไม่อาจทำอันตรายใครได้ตราบใดที่ไม่เข้าไปใกล้จนเกินไป

ลั่วเหมยเมื่อเห็นว่าทางฝั่งอวี้เหยาหมดปัญหาแล้ว จึงไม่มัวเสียเวลาอยู่ตรงนั้น เธอหันไปจัดการซอมบี้ตัวอื่นๆ ที่กำลังแห่กันเข้ามาหาอวี้เหยาอย่างรวดเร็ว

อวี้เหยาหยุดยืนห่างจากซอมบี้สายเพลิงประมาณหนึ่งเมตร เธอจับดาบกลับหัวแล้วขว้างออกไปเบาๆ เปลวเพลิงนั้นก็ดับวูบลงในพริบตา

และดาบของอวี้เหยาก็ปักฉึกเข้าที่กลางหน้าผากของซอมบี้ ปลิดชีพมันอย่างสมบูรณ์

“สังหารซอมบี้กลายพันธุ์สายเพลิงระดับ 1 ได้รับค่าประสบการณ์ 300 แต้ม เหรียญทอง 600 เหรียญ คริสตัลคอร์สายเพลิงระดับ 1 × 1”

อวี้เหยาดึงดาบยาวของเธอคืนมาด้วยความพึงพอใจ โดยไม่แม้แต่จะปรายตามองซากศพซอมบี้ครึ่งท่อนบนพื้น

เธอหันหลังกลับและพุ่งทะยานเข้าใส่ฝูงซอมบี้ที่เหลืออยู่ จัดการพวกมันทีละตัวอย่างงดงามและดุดัน

หลังจากกวาดล้างซอมบี้ที่ชั้นหนึ่งจนหมดเกลี้ยง อวี้เหยาก็ช้อนตามองขึ้นไปด้านบนอย่างอ้อยอิ่ง และทันเห็นศีรษะหลายหัวผลุบหายกลับขึ้นไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว

ด้วยความขี้เกียจเกินกว่าจะใส่ใจ อวี้เหยาและลั่วเหมยจึงเดินตรงไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นใต้ดิน

ภายในซูเปอร์มาร์เก็ตยังมีซอมบี้เดินเตร็ดเตร่อยู่อีกประปราย แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ กลับกลายเป็นแหล่งเก็บเลเวลชั้นดีของอวี้เหยาเสียมากกว่า

ผลพวงจากแผ่นดินไหวทำให้ชั้นวางสินค้าส่วนใหญ่ในซูเปอร์มาร์เก็ตล้มระเนระนาด ข้าวของเครื่องใช้กระจัดกระจายเกลื่อนกลาดเต็มพื้น

แถมที่นี่ยังมีร่องรอยการถูกรื้อค้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะอาหารที่กินง่ายและเก็บไว้ได้นานส่วนใหญ่ถูกกวาดไปจนเกลี้ยง

ข้าวของหลายอย่างก็ถูกฝูงซอมบี้เดินย่ำจนเละเทะ ทำเอาลั่วเหมยถึงกับกัดฟันกรอดด้วยความเสียดาย

ตรงกันข้ามกับอวี้เหยาที่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เธอเพียงแค่ส่งกระเป๋าเป้ใบใหญ่ให้ลั่วเหมย เป็นสัญญาณให้แยกย้ายกันไปเก็บเสบียง

ลั่วเหมยเข้าใจความหมาย รับกระเป๋ามาแล้วเดินแยกออกไป

อวี้เหยาไม่ได้มุ่งเน้นไปที่การค้นหาเสบียงอย่างบ้าคลั่ง

เธอหยิบกระเป๋าเดินทางใบใหญ่มาหนึ่งใบ และเลือกเก็บเฉพาะอาหารที่สะอาดและเป็นของโปรดของเธอ

จากนั้น เธอก็ใช้พลังมิติเก็บผ้าอนามัยแบบแผ่น แบบสอด แบบกลางคืน กระดาษทิชชูเปียก ทิชชูเช็ดหน้า กางเกงในใช้แล้วทิ้ง ถุงเท้า ของใช้ในห้องน้ำ เครื่องนอน และอื่นๆ จากโกดังสินค้าไปกว่าครึ่ง

เธอยังเก็บอาหารที่ชอบมาอีกจำนวนหนึ่งด้วย

แม้ว่าเสบียงที่ท่าเรือจะมีมากมายมหาศาล และเธอก็กักตุนของไว้เยอะมากจากการตระเวนซื้อและกวาดซื้อฟรีๆ ก่อนวันสิ้นโลก

แต่เธอจำเป็นต้องมีของพวกนี้ไว้เยอะๆ เพื่อความอุ่นใจ

หลังจากนั้น เธอก็เดินไปที่ห้องเย็น และเก็บสินค้าแช่เย็นและแช่แข็งทั้งหมดที่กำลังจะเน่าเสียเพราะไฟดับ

เมื่อเก็บเสบียงเสร็จและเดินกลับมาที่ซูเปอร์มาร์เก็ต เธอก็หยิบโซดาขวดหนึ่งจากตู้แช่ที่ล้มคว่ำอยู่มาเปิดฝาดื่มอย่างสบายใจ

แล้วจึงเดินไปหาลั่วเหมยตามตำแหน่งที่ระบุบนแผนที่

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา อวี้เหยาได้เพิ่มลั่วเหมยเข้าไปในรายชื่อเพื่อน ทำให้เธอสามารถดูข้อมูลและระดับความรู้สึกดีๆ ที่ลั่วเหมยมีต่อเธอได้

สูงจนน่าตกใจ

ระดับความรู้สึกดีๆ ที่สูงกว่า 60 หมายถึงไม่เกลียดชัง สูงกว่า 70 หมายถึงมีความประทับใจที่ดี และสูงกว่า 80 หมายถึงอยู่ในระดับที่ไม่มีวันหักหลัง ซึ่งสามารถเพิ่มเข้าเป็นเพื่อนร่วมทีมได้

นี่คือเหตุผลว่าทำไมเธอถึงสามารถเพิ่มลั่วเหมยเป็นเพื่อนร่วมทีมได้ทันทีตอนที่ซอมบี้พลังพิเศษปรากฏตัว

ในเกม “พลิกชะตาฟ้า” มีระบบปาร์ตี้อยู่สองรูปแบบ

แบบแรกคือ ปาร์ตี้ระยะยาว ซึ่งคล้ายกับระบบกิลด์หรือแคลนในเกมอื่นๆ ไม่จำกัดจำนวนสมาชิก และสามารถแชร์ค่าประสบการณ์จากการต่อสู้ รวมถึงอุปกรณ์สวมใส่กันได้

ยิ่งไปกว่านั้น สมาชิกในปาร์ตี้ระยะยาวจะไม่แสดงเป็นจุดแสงบนแผนที่อีกต่อไป แต่จะแสดงเป็นรูปอวตารขนาดเล็กแทน

ซึ่งช่วยให้มองเห็นตำแหน่งของแต่ละคนได้อย่างชัดเจนในพริบตา

ไม่ว่าสมาชิกปาร์ตี้จะกระจัดกระจายไปอยู่ที่ไหนในโลก พวกเขาก็สามารถรู้ตำแหน่งของกันและกันได้อย่างแม่นยำ ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

ในตอนนี้ อวี้เหยายังไม่ได้มอบสิทธิ์นี้ให้กับลั่วเหมย เธอจึงยังไม่รู้เรื่องนี้

นอกจากนี้ สมาชิกในปาร์ตี้ระยะยาวยังสามารถมีบ้านพักร่วมกันได้อีกด้วย

เมื่อโลกเข้าสู่ยุควันสิ้นโลก ย่อมมีที่ดินรกร้างว่างเปล่ามากมาย

อวี้เหยาวางแผนไว้ว่า หากเธอลงหลักปักฐานได้เมื่อไหร่ เธอจะหาสถานที่ที่มีฮวงจุ้ยดีๆ สักแห่ง แล้วตั้งเป็นบ้านพักของพวกเธอ

เมื่ออวี้เหยาเลือกสถานที่ได้แล้ว บริเวณนั้นจะถูกปกคลุมด้วยบาเรียโปร่งใสที่ครอบคลุมทั้งแผ่นฟ้าและผืนดิน กลายเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของทีมอย่างสมบูรณ์

บาเรียนี้ไม่เพียงแต่จะป้องกันไม่ให้คน ซอมบี้ และสัตว์ภายนอกเข้ามาได้เท่านั้น แต่ยังสามารถป้องกันไวรัสซอมบี้และการโจมตีจากภายนอกได้อีกด้วย

มันจะมอบสถานที่พักพิงที่เธอและเพื่อนร่วมทีมสามารถพักผ่อนหย่อนใจได้อย่างเต็มที่

และตอนนี้ลั่วเหมยก็คือเพื่อนร่วมทีมระยะยาวเพียงคนเดียวของเธอ... รูปแบบที่สองคือ ปาร์ตี้ชั่วคราว

พูดง่ายๆ ก็คือ การหาคนมาร่วมทีมชั่วคราวเพื่อเล่นเกมด้วยกัน

ปาร์ตี้รูปแบบนี้จำกัดสมาชิกไม่เกินสิบคน และแชร์ได้เฉพาะค่าประสบการณ์เท่านั้น ไม่สามารถแชร์อุปกรณ์สวมใส่ได้

นอกจากนี้ สมาชิกในปาร์ตี้จะแสดงเป็นจุดแสงสีเขียวธรรมดาๆ บนแผนที่ เพื่อให้แยกแยะออกจากคนอื่นๆ ซอมบี้ และสัตว์/พืชกลายพันธุ์ได้เท่านั้น

ระบบปาร์ตี้ทั้งสองรูปแบบสามารถใช้งานควบคู่กันไปได้โดยไม่ส่งผลกระทบต่อกัน

ระหว่างทางที่รู้สึกเบื่อๆ เธอก็ใช้รายชื่อเพื่อนเพื่อเช็กระดับความรู้สึกดีๆ ของพวกเยี่ยจื่ออ๋างและคนอื่นๆ ด้วย

เยี่ยจื่ออ๋าง 76 จี้เหยียน 88 ฟางเหลียนเจียว 61 เจียวหยาง 65

ส่วนถานเฮ่อและจ้าวหานนั้น ระดับความรู้สึกดีๆ ของพวกเขาน้อยกว่า 60 จึงไม่สามารถเพิ่มเป็นเพื่อนได้

ถ้าหากต่ำกว่านี้ล่ะก็ อาจจะถูกจับยัดใส่แบล็กลิสต์คนที่มีความมุ่งร้ายต่อเธอได้เลยทีเดียว