บทที่ 7: การแหกกฎ

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ชิราอิชิไม่เคยพูดพล่อยๆ เรื่องจะเลี้ยงข้าวอายาเนะอีกเลย

เพราะนั่นอาจหมายถึงการล้มละลายของเขาได้

เรื่องความกินจุนั้น ฉัน จิบะ ชิราอิชิ ขอประกาศให้เธอเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี!

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไป วันแล้ววันเล่าผ่านพ้น

เนื่องจากเหตุการณ์ราเม็งในครั้งนั้น ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสามคนจึงแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

เพราะถึงอย่างไร พวกเขาก็มีมิตรภาพอันลึกซึ้งจากการร่วมโต๊ะกินราเม็งด้วยกัน

ผลการเรียนของชิราอิชิในชั้นเรียนยังคงดูธรรมดาไม่โดดเด่นอะไร เมื่อเทียบกับเด็กสาวอัจฉริยะสองคนที่นั่งร่วมโต๊ะเดียวกันแล้ว เกรดของเขาก็เรียกได้ว่าอยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น

เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในช่วงเดือนนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างชิราอิชิและอายาเนะใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่ความสัมพันธ์ของเขากับรูรินั้นพัฒนาก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่า

แน่นอนว่ามันเป็นมิตรภาพที่บริสุทธิ์ใจอย่างยิ่ง

ท้ายที่สุดแล้ว รูริเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่าเขาซ่อนความแข็งแกร่งที่แท้จริงเอาไว้ หากเขาเปิดเผยความสามารถที่แท้จริงออกมา เขาจะต้องติดอันดับ 1 ใน 3 ของชั้นเรียนได้อย่างแน่นอน

เหตุผลที่ความสัมพันธ์ของเขากับรูริใกล้ชิดกันมากขึ้น เป็นเพราะรูริมักจะมาหาชิราอิชิเพื่อฝึกซ้อมกระบวนท่าการต่อสู้หลังเลิกเรียนในตอนบ่าย

และในการฝึกซ้อมกระบวนท่านี้ ทั้งชิราอิชิและรูริต่างก็พึงพอใจอย่างมากกับเทคนิคอันยอดเยี่ยมของกันและกัน

แม้ว่าชิราอิชิจะไม่มีประสบการณ์การต่อสู้มากนัก แต่เขาก็สามารถเรียนรู้จากรูริได้ รูริมีครูสอนพิเศษส่วนตัวในตระกูลอุจิวะคอยสอนเทคนิคการต่อสู้ให้ และเธอก็ได้ถ่ายทอดเทคนิคเหล่านี้ให้กับชิราอิชิ ทำให้ชิราอิชิสามารถพัฒนาฝีมือเข้าใกล้ระดับการต่อสู้ของเธอได้ทีละน้อย เป็นการแลกเปลี่ยนเพื่อพัฒนาซึ่งกันและกัน

ทว่า การพัฒนาของชิราอิชินั้นเหนือความคาดหมายของรูริไปมาก

เมื่อเธอได้ใช้เวลาร่วมกับชิราอิชิมากขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองเริ่มจะไม่สามารถกดข่มเขาได้อีกต่อไป เธอประเมินว่าอีกไม่นานเขาจะต้องแข็งข้อและก้าวข้ามเธอไปได้อย่างสมบูรณ์

เรื่องแบบนี้เป็นสิ่งที่อัจฉริยะอย่าง อุจิวะ รูริ ยอมรับไม่ได้

เธอผู้ซึ่งได้รับการฝึกสอนเทคนิคการต่อสู้จากโจนินระดับแนวหน้าของตระกูลทุกสัปดาห์ กลับถูกเด็กผู้ชายที่เธอเคยข่มมาตลอดไล่ตามทันได้ภายในเวลาเพียง 1 หรือ 2 เดือน นี่ถือเป็นรอยด่างพร้อยที่ไม่อาจลบเลือนต่อชื่อเสียงอัจฉริยะแห่งตระกูลอุจิวะของเธอ

ดังนั้น เธอต้องชิงความได้เปรียบกลับคืนมาและกดเขาให้จมลงไปอีกครั้ง

เพื่อกอบกู้เกียรติภูมิของตระกูลอุจิวะ

"ทำไมความแข็งแกร่งของนายถึงพัฒนาได้เร็วขนาดนี้?"

รูริเอ่ยถามข้อสงสัยในใจ

ในความคิดของเธอ ชิราอิชิต้องแอบซ่อนเคล็ดลับอะไรบางอย่างที่ทำให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วแน่ๆ

มิฉะนั้น เด็กสามัญชนที่ไม่มีใครคอยชี้แนะ จะสามารถรักษาระดับการพัฒนาความแข็งแกร่งได้เท่าเทียมกับเธอได้อย่างไร

หรือไม่ก็ ปัญหามันอยู่ที่ตัวชิราอิชิเองนั่นแหละ

"เอ๊ะ?" ชิราอิชิชะงักไปเล็กน้อยแล้วตอบว่า "ฉันก็แค่ฝึกฝนไปตามขั้นตอนเท่านั้นเอง"

"เป็นไปไม่ได้ ถ้าเป็นแค่นั้น นายไม่มีทางเก่งขึ้นเร็วขนาดนี้หรอก นายต้องปิดบังอะไรไว้แน่ๆ"

"ฉันไม่ได้ปิดบังอะไรจริงๆ นะ"

"งั้นเหรอ?"

รูริยังคงจ้องมองชิราอิชิด้วยสายตาจับผิด

"ใช่ ฉันฝึกตามวิธีของฉันมาตลอดเลยนะ"

ชิราอิชิพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เขาไม่ได้ปิดบังอะไรจริงๆ

รูริสอนเทคนิคการต่อสู้ให้เขามากมาย และเขาก็รู้สึกขอบคุณมาก หากไม่ใช่เพราะรูริ ความแข็งแกร่งของเขาคงไม่เพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้

"วิธีของนายงั้นเหรอ?"

รูริพบจุดบอดเข้าให้แล้ว

"ใช่ ฉันมีแผนการฝึกฝนร่างกายทางวิทยาศาสตร์ที่ออกแบบมาเพื่อตัวเองโดยเฉพาะ ซึ่งมันช่วยเพิ่มประสิทธิภาพวิสัยทัศน์การมองเห็นแบบพลวัตและความสามารถในการตอบสนองของระบบประสาทได้อย่างดีเยี่ยม"

ชิราอิชิตอบอย่างซื่อตรง

"ถ้างั้น ขอดูแผนวิทยาศาสตร์อะไรนั่นของนายหน่อยสิ"

เมื่อได้ยินคำขอของรูริ ชิราอิชิก็ไม่ปฏิเสธ หากเป็นคนอื่นเขาคงต้องคิดดูก่อน แต่การที่เขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วนั้น ก็แยกไม่ออกจากการช่วยเหลือของรูริที่มีต่อเขา

ปฏิบัติกับผู้อื่นด้วยความจริงใจ ชิราอิชิย่อมไม่หวงแหนความรู้

เขาหยิบสมุดเล่มเล็กออกจากกระเป๋าใส่อาวุธนินจาแล้ววางลงบนมือของรูริ

แผนการฝึกฝนร่างกายทางวิทยาศาสตร์ของเขาถูกบันทึกไว้ในสมุดเล่มนี้

รูริเปิดดูและอ่านอย่างละเอียด ยิ่งอ่านสีหน้าของเธอก็ยิ่งดูแปลกประหลาดมากขึ้นเรื่อยๆ

เพราะมันดูธรรมดาเกินไปน่ะสิ

วิธีการฝึกส่วนใหญ่ที่ชิราอิชิเขียนไว้นั้นไม่ใช่ความลับอะไร รูริรู้จักดีอยู่แล้วหลายวิธี ยกเว้นวิธีการฝึกแปลกๆ บางอย่างที่รูริไม่คุ้นเคย

ฝึกตามวิธีพวกนี้จะทำให้เก่งขึ้นได้จริงๆ น่ะเหรอ?

เครื่องหมายคำถามตัวเบ้อเร่อปรากฏขึ้นในหัวของรูริ

ชิราอิชิรู้ว่ารูริกำลังสงสัย เพราะแผนการฝึกร่างกายที่เขาออกแบบมาเพื่อตัวเองนั้น โดยรวมแล้วไม่ได้ยากอะไร มีเพียงบางส่วนเท่านั้นที่ทำได้ยาก แต่ส่วนใหญ่เป็นสิ่งที่เข้าใจได้ง่ายมาก

ทว่า ชิราอิชิรู้ดีว่านี่คือแผนการฝึกที่สมเหตุสมผลตามหลักวิทยาศาสตร์ที่สุดสำหรับร่างกายมนุษย์

แต่เมื่อเทียบกับการออกกำลังกายทางวิทยาศาสตร์เหล่านี้แล้ว ชิราอิชิกลับรู้สึกว่า 'จักระ' ของโลกนี้นั้นน่าเหลือเชื่ออย่างแท้จริง

ทำไมจักระถึงเปลี่ยนเป็นไฟ เป็นสายฟ้า เป็นพายุได้... นี่ล้วนเป็นแง่มุมที่น่าสนใจอย่างยิ่ง

เมื่อเทียบกับประโยชน์อันน่าอัศจรรย์ของจักระ ชิราอิชิรู้สึกว่าแผนการฝึกฝนทางวิทยาศาสตร์ของเขามันเป็นแค่เรื่องเด็กเล่น

วิธีการฝึกฝนทางวิทยาศาสตร์นี้เป็นเพียงการเสริมสร้างวิสัยทัศน์การมองเห็นแบบพลวัตและความสามารถในการตอบสนองของระบบประสาทของชิราอิชิ ตลอดจนรักษาความยืดหยุ่นของร่างกายและระดับความต้านทานต่อการถูกโจมตี

เมื่อเทียบกับพลังงานมหัศจรรย์อย่างจักระแล้ว มันก็ดูจืดชืดไปเลยจริงๆ

ชิราอิชิเข้าใจความสงสัยของรูริได้ดี

"ถ้าฉันฝึกตามแผนการฝึกทางวิทยาศาสตร์นี่ ฉันจะเก่งขึ้นเร็วเท่านายไหม?"

นี่คือสิ่งที่รูริใส่ใจ

"อืมมม เรื่องนั้นพูดยากแฮะ เพราะแผนนี้ฉันปรับเปลี่ยนตลอดเวลาตามการเจริญเติบโตของร่างกายฉัน และโดยพื้นฐานแล้ว ฉันต้องจัดทำแผนใหม่ทุกเดือน"

ชิราอิชิกล่าว

รูริพยักหน้าอย่างเข้าใจ

สิ่งที่เหมาะกับชิราอิชิอาจจะไม่เหมาะกับเธอ

ดังนั้น รูริจึงมองด้วยสายตาจริงจังและพูดว่า "ทำแผนการฝึกที่เหมาะกับฉันให้หน่อย"

เธอต้องการพิสูจน์ให้เห็นกับตาว่าวิธีของชิราอิชินั้นได้ผลจริงหรือไม่

"ก็ได้อยู่หรอก... เพียงแต่ว่า..."

ชิราอิชิเกาหัวอย่างเก้ๆ กังๆ รู้สึกกระดากอายที่จะพูด

"อะไร? นายไม่อยากทำเหรอ?"

ดวงตากลมโตสีดำขลับของรูริแปรเปลี่ยนเป็นอันตรายในทันที ประกายแสงแห่งความดุร้ายสว่างวาบขึ้น

"อ๊ะ ไม่ใช่แบบนั้น เพียงแต่ว่าการจะจัดทำแผนการฝึกทางวิทยาศาสตร์ให้เหมาะสมกับคนอื่นได้นั้น มันต้องเริ่มจากร่างกายของคนๆ นั้น... อะแฮ่ม พูดง่ายๆ ก็คือ ต้องพิจารณาจากความเป็นจริง ยึดหลักตามความเป็นจริง... ต้องเข้าใจสภาพร่างกายของอีกฝ่ายก่อน ถึงจะออกแบบให้เหมาะสมได้..."

สายตาของชิราอิชิดูไม่เป็นธรรมชาติขึ้นมาทันที เขากวาดสายตามองเรือนร่างเล็กๆ ของรูริอย่างจงใจหรือไม่ตั้งใจก็สุดรู้ ก่อนจะรีบเบือนหน้าหนีราวกับหวาดกลัว

จริงๆ นะ เขาไม่ใช่พวกโลลิคอน และไม่ได้รสนิยมชอบเด็กผู้หญิงด้วย

"..."

รอยแดงระเรื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มักจะเย็นชาของรูริอย่างกะทันหัน

เธอเข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของชิราอิชิเป็นอย่างดี

รูริสูดหายใจเข้าลึกๆ จ้องมองชิราอิชิด้วยสายตาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง ราวกับกำลังมองคนตาย

"เข้ามาจับสิ"

"ห๊ะ? ได้เลย! เอ๊ะ? ไม่ๆ เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ? จับ... จับอะไร?"

ชิราอิชิถึงกับอ้าปากค้าง

เขาคิดว่ารูริจะยอมถอย แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะพูดแบบนั้นออกมา

"รีบๆ เข้ามาจับฉันสิ! ถ้านายกล้าจับตรงอื่นมั่วซั่วล่ะก็ นายตายแน่!"

เธอข่มขู่ชิราอิชิอย่างดุเดือด

ชิราอิชิรู้สึกว่าเขาต้องถูกฆ่าตายแน่ๆ ถ้าเดินเข้าไป... แต่ในท้ายที่สุด ชิราอิชิก็นำข้อมูลมาจัดทำแผนการฝึกฝนร่างกายทางวิทยาศาสตร์ให้กับรูริจนได้

ก่อนรูริจะกลับไป เธอยังทิ้งท้ายไว้ว่า ถ้าแผนการฝึกนี้ไม่ได้ผล เธอจะทำให้เขาตายทางสรีรวิทยาของจริงแน่นอน!