บทที่ 6 ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ พ่อของโรลดี้?

บทที่ 6 ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ พ่อของโรลดี้?

ป้อมปราการสงครามขนาดมหึมาตั้งตระหง่านราวกับอสูรยักษ์อยู่บนผืนทะเล แม้จะต้องใช้เวลาเดินทางอีกกว่า 20 นาที แต่ตัวอักษร “ความยุติธรรม” ที่เขียนด้วยลายเส้นพู่กันอันห้าวหาญและงดงามบนป้อมปราการนั้นก็มองเห็นได้ชัดเจนแล้ว

ป้อมปืนที่หล่อจากเหล็กกล้าเรียงรายแน่นขนัดรอบด้านของป้อมปราการ ปากกระบอกปืนสีดำทมึนแผ่รังสีสังหารอันเงียบงัน ไม่มีสถานที่อื่นใดในโลกนี้อีกแล้วที่จะมอบความรู้สึกยิ่งใหญ่และกดดันได้ขนาดนี้ ฐานทัพขนาดมหึมาเช่นนี้ มีเพียงผู้ปกครองที่แท้จริงของท้องทะเลแห่งนี้เท่านั้นที่สร้างขึ้นได้... กองทัพเรือ

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้หนู เป็นไงบ้าง? นี่แหละศูนย์บัญชาการ กองทัพเรือ ของเรา ป้อมปราการแห่งความยุติธรรม! มารีนฟอร์ด! อลังการงานสร้างไหมล่ะ?”

เซเฟอร์ ในชุดสูทหัวเราะร่าพลางโอบไหล่ โรลดี้ ดวงตาของ โรลดี้ เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นป้อมปราการนั้น เขาพยักหน้า ความหวังเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวใจ

หลังจากความขัดแย้งกับ ราชสีห์ทองคำ จบลง ความสนใจของ เซ็นโงคุ และ เซเฟอร์ ก็พุ่งตรงมาที่เขา เพราะเด็กที่ ราชสีห์ทองคำ ให้ความสำคัญขนาดนั้นย่อมต้องมีคุณสมบัติไม่ธรรมดา และผลลัพธ์สุดท้ายก็ทำเอาอัจฉริยะทั้งสองคนถึงกับช็อกตาตั้ง

8 ขวบ? สูง 2.6 เมตร? มี ฮาคิเกราะ โดยกำเนิด แถมยังล้มโจรสลัดเก๋าเกมจาก โลกใหม่ ได้สองคน โดยหนึ่งในนั้นมีค่าหัวด้วย?

นี่มันคือเสาหลักแห่งอนาคตที่สวรรค์ประทานมาชัดๆ!

ขอเวลาให้เด็กคนนี้สักสิบปีเถอะ! เขาจะต้องเติบโตเป็นยอดฝีมือระดับ พลเรือโท แห่งศูนย์บัญชาการได้แน่นอน! และถ้าให้เวลามากพอ ตำแหน่ง พลเรือเอก ก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน

ด้วยเหตุผลต่างๆ นานา ทั้งสองจึงมีความคิดตรงกันโดยไม่ได้นัดหมายว่าจะดึง โรลดี้ เข้า กองทัพเรือ และที่น่ายินดีคือ โรลดี้ ได้ปฏิเสธคำชวนของ ราชสีห์ทองคำ ไปแล้ว การใช้ภาพลักษณ์อันยุติธรรมของ กองทัพเรือ มาเชิญชวนจึงเป็นเรื่องง่ายดายมาก

ต้องบอกว่า โรลดี้ เองก็มีความคิดนี้อยู่แล้ว เขาเป็นเด็กที่โตมากับชาวบ้านธรรมดา หัวใจย่อมโหยหาความยุติธรรมของ กองทัพเรือ ในทางกลับกัน โจรสลัดถูกผู้ใหญ่พร่ำบอกว่าเป็นพวกสวะสังคม เมื่อเปรียบเทียบกัน บวกกับสวัสดิการมากมายที่ มารีนฟอร์ด เสนอให้ เขาจึงตอบตกลงอย่างยินดี

นอกจากประกันภัยหกประเภทและกองทุนสองกองทุน ซึ่งอาจจะดูด้อยกว่าข้อเสนอของ ราชสีห์ทองคำ เล็กน้อย แต่ มารีนฟอร์ด ยังมีที่พักและอาหารฟรี อุปกรณ์มาตรฐานฟรี และเงินเดือนที่สมน้ำสมเนื้อ แต่สิ่งที่ โรลดี้ ให้ความสำคัญที่สุดคือโอกาสที่จะได้แข็งแกร่งขึ้น!

เขากระหายพลัง!

มารีนฟอร์ด มีโครงการค่ายฝึกทหารเกณฑ์ และหนึ่งที่นั่งถูกจองไว้ให้ โรลดี้ แล้ว นี่คือผลจากการรับรองของ พลเรือโท ชั้นยอดสองท่าน และเชื่อว่าท่าน จอมพลเรือ ก็คงไม่คัดค้าน จริงๆ แล้ว จอมพลเรือ คนปัจจุบันของ มารีนฟอร์ด ชรามากแล้วและเตรียมจะเกษียณ ภารกิจส่วนใหญ่ใน มารีนฟอร์ด ตอนนี้จึงดูแลโดย พลเรือเอก แห่งศูนย์บัญชาการ... คอง กระดูกเหล็ก และ เซ็นโงคุ ก็เป็นศิษย์เก่าของ คอง พอดี

เรือรบเทียบท่า ทหารเรือ จำนวนมากกรูกันเข้ามาจัดการงานหลังเรือจอด ส่วน เซ็นโงคุ และ เซเฟอร์ พา โรลดี้ ตรงไปที่ห้องทำงานของ คอง กระดูกเหล็ก

ทหารเรือ ทุกคนที่พบระหว่างทางต่างหยุดทำความเคารพ เซ็นโงคุ และ เซเฟอร์ อย่างนอบน้อม ทหารเหล่านี้มีระเบียบวินัยและบุคลิกภาพยอดเยี่ยม อย่างน้อยก็ดีกว่าพวกโจรสลัดปากหมาพวกนั้นราวฟ้ากับเหว

“ท่าน พลเรือเอก ครับ ผมเอง! เรากลับมาแล้ว!”

“อ่า เซ็นโงคุ เข้ามาสิ!”

เดินตามหลัง เซ็นโงคุ เข้าไป โรลดี้ ก้าวเท้าเข้าสู่ห้องทำงานของ พลเรือเอก แห่งศูนย์บัญชาการด้วยความระมัดระวัง บอกตามตรงว่าเขาตื่นเต้นนิดหน่อย เพราะกำลังจะได้เจอตัวละครที่เด็กๆ บนเกาะชอบเล่นสมมติกันมากที่สุด... พลเรือเอก!

แอบอยู่หลัง เซ็นโงคุ โรลดี้ ค่อยๆ มองเห็นสภาพภายในห้องทำงาน ห้องกว้างขวางสว่างไสวไม่มีของตกแต่งฟุ่มเฟือย มีเพียงโต๊ะทำงานขนาดมหึมา ด้านหลังโต๊ะนั้นมีชายร่างยักษ์ราวกับภูเขาเนื้อนั่งอยู่ เขาทำทรงผมโมฮอว์ก กล้ามแขนใหญ่กว่าหัวของเขาเสียอีก กล้ามเนื้อบ่าที่ปูดโปนและลำคอหนาแผ่กลิ่นอายแห่งความแข็งแกร่ง... นี่คือ พลเรือเอก แห่งศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ คอง กระดูกเหล็ก!

ด้านหลังเขา มีป้ายอักษรห้าตัวเขียนด้วยหมึกดำบนกระดาษขาวว่า “ความยุติธรรมอันมั่นคง”

“ท่าน พลเรือเอก คอง ครับ ต้องขอโทษด้วย ภารกิจครั้งนี้ล้มเหลวอีกแล้ว เรายังจับตัว ราชสีห์ทองคำ ไม่ได้ครับ!”

“ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า เราต่างรู้ฝีมือเจ้านั่นดี การจับมันไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่แล้ว ครั้งนี้พวกนายทำได้ดีมาก ป้องกันไม่ให้มันไปอาละวาดที่ นอร์ธบลู และยังกำจัดโจรสลัดไปหลายร้อยคน นี่คือชัยชนะของความยุติธรรมแล้ว”

คอง กระดูกเหล็ก ปลอบใจ เซ็นโงคุ หางตาเหลือบไปเห็น โรลดี้ ที่ยืนอยู่ข้างๆ

“เจ้าหนูนี่คือเด็กที่นายพูดถึงในรายงานใช่ไหม? ชื่ออะไรล่ะ?”

คอง กระดูกเหล็ก ที่มีรูปลักษณ์ภายนอกดุดันราวกับหัวหน้าแก๊งมาเฟีย กลับพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนจนน่าประหลาดใจ

“ท่าน พลเรือเอก สวัสดีครับ ผม โรลดี้... เฟท โรลดี้ ครับ!”

หน้าของ โรลดี้ แดงก่ำ ชัดเจนว่าเขากำลังตื่นเต้นสุดขีด

“ไม่ต้องเกร็งหรอกน่า!”

คอง กระดูกเหล็ก คิดว่า โรลดี้ ประหม่าเพราะได้เจอผู้บังคับบัญชาอย่างเขา ก็อดภูมิใจในบารมีของตัวเองไม่ได้ เขาหยิบกาแฟบนโต๊ะขึ้นมาจิบเล็กน้อย

“ครับ! ผมไม่ได้เกร็งครับ แค่เพิ่งเคยเห็น พลเรือเอก ตัวเป็นๆ ครั้งแรก!”

พรวด!

กาแฟร้อนๆ เต็มปากพุ่งกระฉูดออกมา ทุกหยดลงจอดบนใบหน้าของ เซ็นโงคุ อย่างแม่นยำ

“ท่าน พลเรือเอก...”

ปากของ เซ็นโงคุ กระตุกยิกๆ เขาหยิบผ้าเช็ดแว่นออกมาจากกระเป๋า

“อะแฮ่ม กาแฟมันร้อนไปหน่อย เจ้าหนูนี่น่าสนใจดีนะ เอาตามที่นายแนะนำเลยก็แล้วกัน ให้เขาเริ่มจากการเป็น ทหารเรือ ธรรมดาที่ มารีนฟอร์ด ก่อน เริ่มจากระดับล่างสุดเพื่อให้คุ้นเคยกับงาน พอโครงการค่ายฝึกทหารเกณฑ์เริ่มเมื่อไหร่ ก็โยนไอ้หนูนี่เข้าไปฝึกต่อได้เลย!”

พรสวรรค์ของ โรลดี้ นั้นน่าทึ่ง แต่ยังต้องการเวลาในการเติบโต ก่อนที่ศักยภาพของเขาจะถูกเปิดเผยเต็มที่ การให้เขาออกหน้าออกตามากเกินไปไม่ใช่เรื่องดี การกระทำของ คอง กระดูกเหล็ก ถือเป็นการปกป้องทางอ้อม เพราะเด็ก 8 ขวบจะมารับตำแหน่งนายทหารในศูนย์บัญชาการทันทีคงเป็นไปไม่ได้

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! งั้นฝากเจ้าหนูนี่ไว้กับชั้นเถอะ! ชั้นถูกชะตากับเด็กนี่จริงๆ!”

เซเฟอร์ ดึง โรลดี้ เข้ามาหาตัวอย่างไม่เกรงใจ ซึ่ง เซ็นโงคุ ที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่คัดค้าน เมื่อเทียบกับ เซเฟอร์ เขามีภาระหน้าที่มากกว่าเยอะ ตอนนี้ คอง กระดูกเหล็ก เกือบจะได้ขึ้นเป็น จอมพลเรือ คนต่อไปแน่นอนแล้ว ดังนั้น เซ็นโงคุ ที่มีทั้งปัญญาและฝีมือการต่อสู้ระดับท็อปจึงถูกวางตัวให้เป็นผู้สืบทอด

หลังจากทักทายกัน เซเฟอร์ ก็พา โรลดี้ ออกจากห้องทำงานของ พลเรือเอก เขาเป็นครูฝึกหัวหน้าของโครงการค่ายฝึกทหารเกณฑ์ การอยู่กับเขาจะช่วยให้ โรลดี้ พัฒนาได้สูงสุดในเวลาอันสั้น

อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องทำงานของ พลเรือเอก

“นั่งสิ!”

คอง กระดูกเหล็ก ยื่นกาแฟให้แก้วหนึ่ง เซ็นโงคุ นั่งลงตรงหน้าเขาอย่างไม่เกรงใจ

“ช่วงนี้พวก กลุ่มโจรสลัดร็อคส์ เริ่มเคลื่อนไหวแปลกๆ อีกแล้ว!”

คอง กระดูกเหล็ก มองกองเอกสารมหึมาที่วางอยู่ข้างโต๊ะแล้วรู้สึกปวดหัวตึ้บ จอมพลเรือ คนปัจจุบันชื่อ อังเดร อายุ 79 ปีแล้ว ท่านอดีต จอมพลเรือ ผู้เป็นที่เคารพรักคนนี้อุทิศตนเพื่อความยุติธรรมในตำแหน่งมาอย่างยาวนาน แต่สังขารไม่เอื้ออำนวยอีกต่อไป ท่านน่าจะเกษียณในปีหน้า และในสถานการณ์หัวเลี้ยวหัวต่อนี้ กลุ่มโจรสลัดร็อคส์ ที่ถูกขนานนามว่าเป็นกลุ่มโจรสลัดที่ดุร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ก็ผงาดขึ้นมา

กลุ่มโจรสลัดร็อคส์ เพิ่งก่อตั้งได้ไม่กี่ปี แต่ก็กลายเป็นผู้ปกครองที่ไร้ข้อกังขาของ โลกใหม่ ไปแล้ว! กัปตัน ร็อคส์ คือชายที่มีค่าหัวสูงสุดในทะเลนี้ และเขายังมี 6 กัปตันหน่วย ที่ทรงพลัง ซึ่งแต่ละคนมีค่าหัวเกิน 300 ล้านเบรี พร้อมกองกำลังรวมกว่า 10,000 คน สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์เช่นนี้มีคุณสมบัติพอที่จะงัดข้อกับ มารีนฟอร์ด ได้โดยตรง

“นั่นสินะ! จากข้อมูลในตลาดมืด ราชสีห์ทองคำ ไปที่ นอร์ธบลู ครั้งนี้เพื่อตามหา ผลปีศาจ ในตำนาน... ผลโมโมะ โมโมะ (ผลทวีคูณ)!”

เซ็นโงคุ จิบกาแฟ ความรู้สึกโล่งใจผุดขึ้นในอก

ผลโมโมะ โมโมะ สายพารามีเซีย เป็น ผลปีศาจ ที่อาจเรียกได้ว่าเป็นระดับเทพเจ้า! มันมีความสามารถในการ “ทวีคูณ” เรียบง่ายแต่ทรงพลัง เป็นความสามารถระดับภัยพิบัติที่ไม่ด้อยไปกว่าผลใดๆ

“พวก ร็อคส์ นั่น... 6 กัปตันหน่วย เป็นผู้ใช้พลังสายพารามีเซียทั้ง 6 คน ถ้าพวกมันได้ ผลปีศาจ นั้นไป โลกอาจจะกลับตาลปัตรก็ได้!”

“อ้อ จริงสิ ลองดูรายงานพวกนี้หน่อย!”

คอง กระดูกเหล็ก โยนรายงานข่าวกรองสองสามฉบับข้ามโต๊ะมาให้ เซ็นโงคุ อ่านผ่านๆ คิ้วของเขาขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ

‘ราชาหน้าใหม่! ผู้ปกครองคนใหม่แห่ง แกรนด์ไลน์!’

‘คมดาบที่แหลมคม! กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ ผู้ไร้พ่าย!’

รายงานพวกนี้ล้วนเกี่ยวกับกลุ่มโจรสลัดหน้าใหม่ ในอดีต เซ็นโงคุ คงไม่สนใจข่าวกรองระดับนี้ เพราะความสนใจของพวกเขาพุ่งเป้าไปที่ กลุ่มโจรสลัดร็อคส์ ใน โลกใหม่ แต่ตอนนี้มันต่างออกไป... กลุ่มโจรสลัดที่ยังไม่เข้าสู่ โลกใหม่ แต่กัปตันกลับมีค่าหัวพุ่งถึง 160 ล้านเบรี? นี่มันหมายความว่ายังไง?

“ยุคสมัยที่วุ่นวายจริงๆ!”

โจรสลัดอาละวาดหนักขึ้นเรื่อยๆ พลังของพวกมันแข็งแกร่งขึ้น แต่ภายใน กองทัพเรือ ปัจจุบันกลับขาดแคลนกำลังรบระดับกลางอย่างหนัก มีดาวรุ่งที่น่าจับตามองหลายคนก็จริง แต่พวกเขายังอ่อนประสบการณ์เกินกว่าจะยืนหยัดด้วยตัวเองได้

“เอ้อ จริงสิ ไอ้หนูที่ชื่อ โรลดี้ นั่น นายไม่คิดว่ามีอะไรแปลกๆ หน่อยเหรอ?”

จู่ๆ คอง กระดูกเหล็ก ก็ถามขึ้น เซ็นโงคุ ชะงัก เขาพยายามนึกย้อนเหตุการณ์ทั้งหมดหลังจากเจอ โรลดี้ ทั้งกิริยาท่าทาง การกระทำ และคำพูด ทุกอย่างก็ดูปกติดี

“ไม่เห็นมีอะไรผิดปกตินี่ครับ ถ้าจะมีก็คงเป็นเรื่องที่เจ้าหนูนั่นเกลียดพวก พ่อค้าทาส เข้าไส้ น่าจะเกี่ยวกับประสบการณ์ที่เจอมา ดูเหมือนเขาจะแค้นพวก พ่อค้าทาส ที่ถูกส่งไป อิมเพลดาวน์ มาก”

“งั้นเหรอ? นั่นถือเป็นข่าวดีนะ”

คอง กระดูกเหล็ก พูดพลางหยิบสมุดเล่มหนาออกมาจากตู้ เขาเริ่มพลิกหน้ากระดาษ มีเพียงเสียงพลิกกระดาษดังอยู่ในห้องทำงาน พลเรือเอก

‘“เบอร์เซิร์กเกอร์” ฟิเต้ ชิโมด... เผ่ามิงค์ สายพันธุ์วูล์ฟเวอรีน กัปตันกลุ่มโจรสลัดชิโมด ค่าหัว 105 ล้านเบรี!’

ใบประกาศจับเก่าคร่ำคร่าซ้อนทับกันอยู่ในสมุดเล่มนั้น สไตล์และวัสดุบอกชัดว่ามันเก่ามาก หลังจากค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง คอง กระดูกเหล็ก ก็เจอสิ่งที่ต้องการ เขาหยิบใบประกาศจับที่มีรอยฉีกขาดออกมาพิจารณาอย่างละเอียด แล้วยื่นให้ เซ็นโงคุ

ในใบประกาศจับเป็นภาพชายหน้าตาดุดัน มีแผลเป็นที่ริมฝีปากและหางตา บนร่างกายมีขนสีขาวแซมดำเป็นวง... เมื่อสังเกตดีๆ คิ้วของ โรลดี้ ช่างเหมือนกับชายคนนี้ราวกับแกะ

“นี่มัน...”

รูม่านตาของ เซ็นโงคุ หดเกร็ง

“ใช่แล้ว เขาคือหนึ่งในคู่ปรับตัวฉกาจของชั้นในสมัยนั้น และเป็นหนึ่งในโจรสลัดที่ชั้นจับตัวไม่ได้ แต่ดูจากอายุขัยของ เผ่ามิงค์ ป่านนี้คงตายไปนานแล้วล่ะ”

ในยุคที่ค่าเงินเบรียังไม่เฟ้อ ค่าหัวเกิน 100 ล้านถือว่าเป็นโจรสลัดระดับพระกาฬ ชายคนนี้มาจากยุคก่อนหน้านั้นอีก ในวัยชราเขาได้ปะทะกับ คอง กระดูกเหล็ก และยังถูกยอมรับว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่ตึงมือ

ค่าหัว 100 ล้านเบรีในสมัยนั้น?!

นั่นมันสัตว์ประหลาดระดับไหนกัน?

แต่สิ่งที่ทำให้ เซ็นโงคุ ตกใจไม่ใช่แค่เรื่องนี้

“เจ้านั่น... ครอบครอง ฮาคิราชันย์...”

“อะไรนะ?!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═