บทที่ 5 โรลดี้ถูกจับ ราชสีห์ทองคำพิโรธ!

บทที่ 5 โรลดี้ถูกจับ ราชสีห์ทองคำพิโรธ!

สไตล์การต่อสู้ที่โหดเหี้ยมอำมหิตนั้นทำให้ โรลดี้ ตกตะลึงไปชั่วขณะ ลาวาเดือดพล่านเผาผลาญร่างโจรสลัดคนแล้วคนเล่าอย่างง่ายดาย เลือดที่พวกมันกระอักออกมาเดือดปุดๆ ด้วยความร้อน

เมื่อเครื่องเริ่มติด เขาชักมีดทหารออกมาอีกครั้ง สารสีดำเคลือบทับลงบนใบมีดซึ่งถูกลาวาเผาจนร้อนฉ่า ทุกการตวัดฟันพัดพาคลื่นความร้อนแผ่กระจาย

พลเรือตรี หนุ่มที่ดูอายุไม่เกิน 20 ปีคนนี้... แข็งแกร่งถึงขนาดนี้เชียวหรือ! โรลดี้ จ้องมองด้วยดวงตาเป็นประกาย เขาอิจฉาพลังอำนาจนั้นและปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะครอบครองมัน แต่สิ่งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ตัวคือ... เขากำลังตื่นเต้นกับฉากนองเลือดนี้

สายตาของเขาจับจ้องภาพการปาดคอด้วยใบมีด เสียงของมีดที่เสียบทะลุหน้าท้องช่างไพเราะจับใจ และกลิ่นคาวเลือดฉุนกึกในอากาศกลับหอมหวานราวกับน้ำผึ้ง

ทว่าลูกน้องของ ราชสีห์ทองคำ ก็ไม่ใช่พวกกระจอกงอกง่อย

ขณะที่ ซากาซึกิ กำลังเพลิดเพลินกับการสังหาร จู่ๆ ลมกรรโชกแปลกประหลาดก็พัดเข้ามา ทันใดนั้นชายรูปร่างประหลาด สูงไม่ถึง 1.6 เมตร แต่แขนยาวลากพื้น ก็พุ่งเข้าใส่ ซากาซึกิ

มือของเขาส่องประกายแวววาวดุจโลหะสีดำ เล็บแหลมคม ใบหน้าเต็มไปด้วยขนรุงรัง ดูเหมือนลิงแขนยาวไม่มีผิดเพี้ยน

แต่ความเร็วของเขามันเวอร์เกินจริง!

ซากาซึกิ ตอบสนองไม่ทัน แม้เขาในวัย 20 ปี จะเชี่ยวชาญ ฮาคิ สองรูปแบบและครอบครอง ผลมะงุ มะงุ (ผลแม็กม่า) สายโรเกียที่มีพลังทำลายล้างสูงสุด แต่เขาก็ยังเป็นเพียง พลเรือตรี แห่งศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ

เล็บแหลมคมจิกทะลุเนื้อที่แผ่นหลังของ ซากาซึกิ การทำให้ร่างกายเป็นสสารไร้ผลเมื่อต้องเผชิญกับ ฮาคิเกราะ

การเคลื่อนไหวของ ซากาซึกิ ชะงักกึก ประสบการณ์ผ่านความเป็นความตายนับไม่ถ้วนทำให้เขารีบดีดตัวถอยห่างออกมา

ความเจ็บปวดแล่นพล่านที่แผ่นหลัง สีหน้าของ ซากาซึกิ ยิ่งดำทะมึนลงกว่าเดิม

“หน่วยต่อสู้สังกัดหน่วยที่ 2 กลุ่มโจรสลัดร็อคส์ ค่าหัว 62 ล้านเบรี ‘ลิงแขนยาว’ เยรูเด้!”

ชัดเจนว่าหมอนี่คือโจรสลัดระดับสูงที่มีค่าหัว ด้วยฝีมือระดับนี้ หากอยู่ในทะเลทั้งสี่  คงถือเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้า

คู่ต่อสู้แบบนี้ถือเป็นเรื่องยุ่งยากมากสำหรับ ซากาซึกิ

“สัตว์ประหลาดแห่ง นอร์ธบลู พลเรือตรี วัย 20 ปี ซากาซึกิ... ขืนปล่อยให้แกฆ่าต่อไป กัปตันคงโกรธแย่!”

เยรูเด้หัวเราะคิกคักอย่างน่าขนลุก ขณะที่พูด เงาร่างอีกสามสายก็ปรากฏขึ้น

“‘มือปืนไว’ ฟาฮัว!”

“‘คนชำแหละผี’ เรลโน่!”

“‘นักสู้หมัดเหล็ก’ จาเร็น!”

สถานการณ์ของ ซากาซึกิ พลิกผันเป็นยากลำบากทันที ทั้งสี่คนตรงหน้าล้วนเป็นโจรสลัดชั้นยอดที่มีค่าหัวเกิน 50 ล้านเบรีทั้งสิ้น

“รุกกี้ดาวรุ่งของ กองทัพเรือ จะมาตายที่นี่วันนี้... แค่คิดก็น่าตื่นเต้นแล้ว!”

“หัวของเจ้านี่คงราคาดีน่าดู ถ้ามันตายที่นี่ พวก ทหารเรือ จอมปลอมคงปวดหัวไปอีกนานเลยมั้ง?”

“จะพล่ามอะไรกันนักหนา? ข้าลุยก่อนล่ะนะ!”

จาเร็นใจร้อน เขาพุ่งเข้าใส่เป็นคนแรก ง้างอาวุธที่ถนัดที่สุด... หมัดของเขา

ฮาคิเกราะ ที่เคลือบหมัดนั้นพิสูจน์ว่าการโจมตีนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นายทหารยศ นาวาเอก หลายคนเคยต้องจบชีวิตลงใต้หมัดนี้มาแล้ว

เขาพุ่งมาเร็วมาก... แต่กลับปลิวออกไปเร็วกว่า!

ร่างของเขากระเด็นกลับหลังราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ พุ่งชนเสากระโดงเรือด้านหลังอย่างจัง ตูม! เสาเรือหนาๆ สั่นสะเทือน รอยร้าวปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

“พวกแกลืมอะไรไปรึเปล่า?”

ในเวลานี้ ความเคร่งเครียดบนใบหน้าของ ซากาซึกิ หายไปไหนเสียแล้ว? ลาวาบนตัวเขาเดือดพล่านรุนแรงกว่าเดิม ความร้อนสูงอันน่าสะพรึงกลัวถึงกับหลอมละลายมีดทหารในมือจนหยดลงพื้น

ผลปีศาจ สายโรเกียถือเป็นหนึ่งในพลังที่ยุ่งยากที่สุดในท้องทะเล และในภารกิจที่ผ่านมา เขามักใช้พลังของ ผลแม็กม่า สยบศัตรู พลังอันแข็งแกร่งของ ผลปีศาจ ทำให้การรับมือศัตรูเป็นเรื่องง่ายดาย

แต่อย่าลืมสิ... ก่อนที่เขาจะได้กิน ผลปีศาจ เขาคืออัจฉริยะของ กองทัพเรือ อยู่แล้ว! แล้วทักษะการต่อสู้ระยะประชิดของเขาจะอ่อนด้อยได้ยังไง?

“บ้าเอ๊ย! ทุกคน ลุยพร้อมกัน!”

เยรูเด้คำรามลั่น ทุกคนพุ่งเข้าใส่พร้อมกัน!

แต่ความเร็วของเขาเทียบกับ ซากาซึกิ ไม่ติดเลย กระสุนของมือปืนไวถูก ซากาซึกิ หลบได้อย่างง่ายดาย เรลโน่ฟันมีดชำแหละลงมา แต่ก็ไม่สามารถเจาะทะลุการป้องกันด้วย ฮาคิเกราะ ของ ซากาซึกิ ได้เลย

“ความเร็ว พละกำลัง พลังโจมตี... พวกแกเสียเปรียบทุกประตู!”

เงื่อนไขที่ทำให้คนพวกนี้น่ารำคาญคือต้องมีความแข็งแกร่งมากพอ หากพวกมันสามัคคีกัน ซากาซึกิ คงลำบากแน่ แต่โจรสลัดพวกนี้ไม่มีวันสามัคคีกันได้หรอก

สำหรับคนอย่างพวกมัน ต่อให้บอกว่าแค่ยอมสละแขนสักข้างคนเดียว ก็จะทำให้ ซากาซึกิ บาดเจ็บสาหัสได้... ก็ไม่มีใครยอมทำหรอก

ล้อเล่นน่า? ถ้าแขนขาด พลังก็ลดฮวบ แล้วจะเอาชีวิตรอดบน เรือโจรสลัด ได้ยังไง?

“จาเร็น! ตายรึยังวะ? มาช่วยกันหน่อยสิเว้ย!”

...ทั้งสี่คนรุมเข้าใส่ แต่ ซากาซึกิ กลับดูรับมือได้อย่างสบายๆ

ราชสีห์ทองคำ และ เซ็นโงคุ ที่กำลังสู้กันอย่างดุเดือดในระยะไกลสังเกตเห็นสถานการณ์ทางนี้ สีหน้าของฝ่ายแรกเริ่มดูไม่ดี

นี่คือปัญหาใหญ่ที่สุดของหน่วยที่ 2: นอกจากเขาแล้ว ไม่มีเสาหลักที่พึ่งพาได้เลย

แค่ทหารเรือหนุ่มคนเดียวยังไล่ต้อนพวกมันจนดูน่าสมเพชขนาดนี้... จะมีอะไรน่าอับอายไปกว่านี้อีกไหม?

มีสิ... และมีมากกว่าหนึ่งอย่างด้วย!

เขาเห็นชัดๆ ว่า ซากาซึกิ รับหมัดของจาเร็นไว้ได้ง่ายๆ แล้วจับแขนเหวี่ยงจาเร็นไปกระแทกใส่เยรูเด้ ทั้งคู่กระเด็นไปกองรวมกันแล้วดูเหมือนจะเริ่มทะเลาะกันเอง

“ไอ้โง่! เวลาสู้ต้องมีสมาธิสิวะ!”

“ไอ้เวร! ถ้าไม่นับเรื่องนั้น แกไม่มีความผิดเลยรึไง?”

เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผากของ ราชสีห์ทองคำ แต่เมื่อสายตาเขากวาดไปเห็น โรลดี้ ที่ยืนดูอยู่ข้างๆ อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นมาทันตา

ไม่เป็นไร ตราบใดที่ไอ้หนูนี่ยังอยู่ สักวันเขาจะมีลูกน้องที่แข็งแกร่ง

แต่เขามองข้ามสิ่งหนึ่งไป

ในฐานะ พลเรือโท แห่งศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ เซ็นโงคุ มีฉายาว่า “จอมวางแผน”

การที่เด็กคนหนึ่งหลุดจากโซ่ตรวนและยืนอยู่บนเรือโดยไม่มีใครจับตามอง ก็เป็นเรื่องแปลกประหลาดมากพอแล้ว

ยิ่งสายตาของ ราชสีห์ทองคำ คอยชำเลืองมองเด็กคนนั้นเป็นระยะๆ... เซ็นโงคุ ก็จับสังเกตได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“ซากาซึกิ! ช่วยเด็กคนนั้นออกมา!”

มองดู ซากาซึกิ ที่รับมืออาชญากรค่าหัวสูงสี่คนด้วยท่าทีแข็งกร้าวสุดๆ เซ็นโงคุ ก็ตะโกนลั่น

เขารู้ดีว่าด้วยนิสัยของ ซากาซึกิ ถ้าเด็กนั่นเป็นโจรสลัด ป่านนี้คงโดนกำจัดไปนานแล้ว แต่อีกฝ่ายยังอยู่ดีมีสุข แสดงว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่โจรสลัด

และถ้าไม่ใช่โจรสลัดแต่ใส่ตรวน... ก็ต้องเป็นทาส

ทาสที่ไหนจะเดินไปเดินมาได้อย่างอิสระ?

สรุปคือ... มีบางอย่างผิดปกติสุดๆ!

ซากาซึกิ ปฏิบัติตามทันทีโดยไม่ลังเล ความแข็งแกร่งของเขาเหนือกว่า โรลดี้ ในตอนนี้หลายเท่า และความเร็วของเขาก็สูงมากจน โรลดี้ ยังไม่ทันตั้งตัวว่าเกิดอะไรขึ้น หรือทำไมคุณลุงสุดเท่คนนั้นถึงมองมาที่เขา... จู่ๆ เขาก็ถูกหิ้วคอเสื้อ ตามด้วยความรู้สึกไร้น้ำหนัก... ทหารเรือ หนุ่มสวมหมวกแก๊ปคนนั้นกำลังเดินบนอากาศ หิ้วเขาบินขึ้นไป!

บินได้... โคตรเท่เลย!

“ไอ้พวกเวร! กล้าดียังไง!”

ครั้งนี้ ความเสียหายทั้งหมดในปฏิบัติการเป็นเรื่องที่ยอมรับได้... ยกเว้นเรื่องเด็กคนนั้น!

ราชสีห์ทองคำ โกรธจัดราวกับมังกรที่ถูกกระตุกเกล็ด ดาบ “โอโตะ” และ “โคงาราชิ” แสดงอานุภาพเต็มที่ คลื่นดาบมหาศาลพุ่งกระจากไปทุกทิศทางอย่างบ้าคลั่ง

เรือโจรสลัด หนึ่งลำและเรือสินค้าสี่ลำโดนลูกหลงเละเทะ แม้แต่เรือรบ กองทัพเรือ ลำหนึ่งก็โดนทำลายจนจมลงสู่ก้นทะเล

“ราชสีห์พิโรธ: หุบเหวพันดาบ!”

เห็น ราชสีห์ทองคำ เอาจริง แรงกดดันที่ เซ็นโงคุ ต้องแบกรับก็เพิ่มขึ้นอีกระดับ แต่เขามั่นใจว่าการตัดสินใจของเขาถูกต้องที่สุด และอาจได้ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงด้วย!

ร่างพระพุทธรูปองค์ยักษ์ขยายใหญ่ขึ้นอีกรอบ แสงที่เปล่งออกมาเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม

เขารัวฝ่ามือต่อเนื่องจนเกิดภาพติดตาในอากาศ คลื่นกระแทกระลอกแล้วระลอกเล่าพุ่งเข้าหักล้างคลื่นดาบของ ราชสีห์ทองคำ

ในระหว่างนั้น ซากาซึกิ ได้พา โรลดี้ กลับมาถึงเรือรบที่ใกล้ที่สุดแล้วด้วยทักษะการต่อสู้และเคลื่อนที่อันยอดเยี่ยม

โรลดี้ ถูกโยนลงบนดาดฟ้าเรือโดย ซากาซึกิ เขาลูบก้นป้อยๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองภาพที่ราวกับวันสิ้นโลก

คลื่นดาบและคลื่นกระแทกปะทะกันระเบิดตูมตามกลางอากาศไม่หยุดหย่อน โจรสลัดและ ทหารเรือ ที่ติดอยู่ในสมรภูมิต่างหน้าซีดเผือก มีเพียงแก้มของเขาเท่านั้นที่แดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้นอย่างผิดปกติ

“สวยจัง...”

ซากาซึกิ มองเขาด้วยความประหลาดใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กนี่ถึงพูดแบบนั้น แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นตรวนบนตัว โรลดี้ ที่ยังหลุดไม่หมด เขาขมวดคิ้ว

จากนั้น ด้วยความเด็ดขาดและปราศจากคำถาม เขาใช้ ฮาคิ บดขยี้สิ่งที่พันธนาการ โรลดี้ จนแหลกละเอียด

“ไอ้พวกนั้น... สมควรตายให้หมด!”

เขาพูดเช่นนั้น... การปะทะของสองยอดฝีมือบนท้องฟ้าทวีความรุนแรงขึ้น เซ็นโงคุ เริ่มรู้สึกกดดัน ราชสีห์ทองคำ ปลดปล่อย ฮาคิ อย่างบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติ

“พวกแกห้ามเอาตัวเด็กนั่นไปเด็ดขาด! เขาเป็นคนของข้า!”

“ใครบอก? เด็กนั่นไม่ใช่โจรสลัด เขาเป็นแค่ทาสที่ถูกลักพาตัวมา แกไม่มีสิทธิ์ลากเขาลงนรก!”

“โลกนี้มันก็นรกอยู่แล้ว! ตอนที่มันถูกลักพาตัว พวกแก ทหารเรือ หายหัวไปไหนหมด? อย่ามาเทศนาด้วยคำพูดสวยหรูหน่อยเลย!”

ดูจากทรงแล้ว สองคนนี้คงสู้กันอีกยาว แต่นี่ไม่ใช่ โลกใหม่ และไม่ใช่สวรรค์ของโจรสลัด

เรือรบสามลำปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้า แล่นตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง

“กำลังเสริมมาแล้ว!”

ทหารเรือ นายหนึ่งพูดด้วยความโล่งใจและดีใจ

โรลดี้ มองออกไปไกลๆ... นั่นมันเรือรบขนาดใหญ่สามลำจริงๆ!

บนเรือรบนำขบวน มีตัวอักษร “Z” ขนาดใหญ่เพ้นท์อยู่

จากนั้น เขาก็เห็นเงาร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากเรือลำนั้น คนคนนั้นดูเหมือนกำลังวิ่งอยู่บนท้องฟ้า และแม้จะอยู่ไกลมาก แต่เสียงโซนิคบูมจากการแหวกอากาศก็ดังมาให้ได้ยิน

“เซ็นโงคุ แกแก่แล้วรึไง?”

เสียงหัวเราะห้าวหาญดังมาก่อนตัว ชายร่างกำยำในชุดสูทสีม่วงและเสื้อคลุม พลเรือโท แห่งศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ ปรากฏตัวขึ้น

วิธีการโจมตีของเขาเรียบง่ายและดุดัน ไม่มีพลังพิเศษพิสดาร เขาเพียงแค่กำหมัดแน่น แต่หมัดนั้นกลับให้ความรู้สึกแก่ โรลดี้ ว่ามัน “ไม่มีวันถูกทำลาย”

“เซเฟอร์!”

ราชสีห์ทองคำ รีบยกดาบขึ้นกัน แต่ก็ยังถูกหมัดนั้นซัดกระเด็นไปอย่างแรง

ฮาคิ ของเขาหมดเปลืองไปมากแล้ว และตอนนี้ต้องมาเจอกับสัตว์ประหลาดระดับเดียวกันที่ครอบครองสิ่งที่เรียกได้ว่าเป็น ฮาคิเกราะ ที่แข็งแกร่งที่สุด ถ้าเขายังรับมือได้สบายๆ ก็คงแปลกแล้ว

“ราชสีห์ทองคำ วันตายของแกมาถึงแล้ว!”

เซ็นโงคุ และ เซเฟอร์ ประสานงานกันโจมตีขนาบข้าง บีบให้ ราชสีห์ทองคำ จนมุม

ราชสีห์ทองคำ กัดฟันกรอดแทบแหลกละเอียด เขามองสัตว์ประหลาดสองตัวที่มีฝีมือไม่ด้อยไปกว่าเขาด้วยความระแวดระวัง และสุดท้าย... สายตาของเขาก็ตกไปอยู่ที่ โรลดี้ บนเรือรบ

โรลดี้ สบตาเขา และเห็นความไม่ยินยอมพร้อมใจและความเสียดายอย่างสุดซึ้งในดวงตาคู่นั้น

“ฮึ! คิดจะจับข้าเรอะ? พวกแกสองคนยังเร็วไปร้อยปี!”

จริงอยู่ที่การจะจับยอดฝีมือระดับ ราชสีห์ทองคำ นั้นยากมาก ยิ่ง ผลฟุวะ ฟุวะ ของเขามีความสามารถในการบินระยะไกล

แม้ เซเฟอร์ และ เซ็นโงคุ จะร่วมมือกัน ก็ทำได้แค่ปล่อยให้ ราชสีห์ทองคำ หนีไป

“หนี้นี้ข้าจะจำไว้!”

เขาถอยหนีอย่างรวดเร็ว และขณะที่จากไป เขาก็ใช้พลังยก เรือโจรสลัด ที่ยังสมบูรณ์เพียงลำเดียวหนีไปด้วย

เขาไม่สนพวกที่เหลือแล้ว พลังที่เสียไปมหาศาลบวกกับการสูญเสียอัจฉริยะไปทำให้เขาไม่มีอารมณ์จะสนใจอะไรอีก

ลมหวีดหวิวผ่านหู ราชสีห์ทองคำ หัวใจของเขาดิ่งวูบ สีหน้าเคร่งเครียดถึงขีดสุด

ไม่รู้ทำไม คำพูดของ โรลดี้ ที่ว่า “บุญคุณของคุณ ผมจะจารึกไว้ในใจ” จู่ๆ ก็ดังก้องขึ้นในหัว

“ไอ้หนู... หวังว่าแกจะจำบุญคุณนี้ได้จริงๆ นะ...”

...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═