มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 59 เหตุการณ์แหกคุกบานปลาย!

มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 59 เหตุการณ์แหกคุกบานปลาย!

ฝนหยุดตกและแดดออก แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านหน้าต่างกระจกเข้ามาในห้องนอน

เจสันนอนหลับอยู่บนเตียงคนเดียวด้วยสีหน้าสงบและเปี่ยมสุข ซึ่งเฉพาะในยามหลับที่ร่างกายและจิตใจผ่อนคลายเท่านั้น ที่เขาจะแสดงสีหน้าไร้เดียงสาเช่นนี้

แสงแดดค่อย ๆ เลื่อนจากปลายเตียงขึ้นมาจนกระทบใบหน้าเจสัน

เขาขมวดคิ้ว ยกมือบังแดดโดยสัญชาตญาณ และค่อย ๆ ลืมตาที่ง่วงงุน

เขาเหนื่อยมากจนหลับยาวถึงเที่ยงวัน และเมื่อมองไปข้าง ๆ สาวงามหายไปแล้ว

“ฮ้าว~~”

หาวอย่างพึงพอใจ เจสันลุกจากเตียงด้วยกางเกงในตัวเดียวและไปที่โซนออกกำลังกาย ปรับน้ำหนักเครื่องออกกำลังกายให้สูงสุดทันที

เช่นเดียวกับคิงพิน เจสันใช้วิธีออกกำลังกายอย่างหนักทุกเช้าเพื่อปลุกร่างกายให้ตื่น

เครื่องออกกำลังกายที่รับน้ำหนักได้สูงสุด ไม่คณามือกับความแข็งแกร่งระดับ 63 แต้ม

หลังจากออกกำลังกายอย่างบ้าคลั่งไปครึ่งชั่วโมง เหงื่อเม็ดโป้งก็ผุดขึ้นตามร่างกาย

เจสันถอดเสื้อผ้าและเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำร้อน

เมื่อออกมาจากห้องน้ำ เขาเห็นฮาร์ลีนสวมกระโปรงสั้นสวยงามเดินเข้ามาพร้อมถุงกระดาษหลายใบ

เจสันอึ้งไปครู่หนึ่ง และพูดด้วยความประหลาดใจ “เพิ่งผ่านไปไม่นาน คุณออกไปช้อปปิ้งมาแล้วเหรอ?”

ฮาร์ลีนอธิบาย “เมื่อคืนฉันเหนื่อยมาก เพิ่งตื่นไม่นานนี้เอง เสื้อผ้าพวกนี้คุณนายโรเบิร์ตซื้อมาให้ตอนออกไปข้างนอกเมื่อเช้าค่ะ”

พูดจบ เธอก็เสริมว่า “ไม่ต้องห่วงค่ะ! แฟรงคลินขับรถไปกับเธอด้วย”

เจสันพยักหน้า เดินเข้าไปเปิดถุง ซึ่งมีสูทสีดำราคาแพงบรรจุอยู่

เขารีบเปลี่ยนชุด ในขณะที่ฮาร์ลีนยืนดูอยู่ข้าง ๆ ชื่นชมรูปร่างของเขาอย่างสนใจ

“อะไรกัน? เมื่อคืนดูทั้งคืนยังไม่พออีกเหรอ”

ฮาร์ลีนพูดอย่างหลงใหล “คืนเดียวจะพอได้ไงคะ? ต้องดูทั้งชีวิตถึงจะพอค่ะ”

แต่งตัวเสร็จ นักเลงหนุ่มรูปหล่อในชุดสูทก็ปรากฏตัวตรงหน้า

ฮาร์ลีนก้าวเข้าไปช่วยจัดเนกไทให้เขา “รอบเอวยังไม่ค่อยพอดี ครั้งหน้าคงต้องหาคนตัดชุดให้คุณใหม่”

เจสันไม่ได้เรื่องมากเรื่องการแต่งกาย พูดอย่างไม่ใส่ใจ “ใส่ ๆ ไปเถอะน่า”

คนรวย ใส่เสื้อยืดสิบดอลลาร์ก็ยังดูรวย

คนจน ต่อให้ใส่สูทราคาหมื่นดอลลาร์ก็ยังดูจน

มันไม่เปลี่ยนไปเพราะเสื้อผ้าหรอก

ฮาร์ลีนไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเขา “ตอนนี้คุณเป็นหัวหน้าองค์กรโจ๊กเกอร์แล้ว ต้องใส่ใจภาพลักษณ์บ้างนะคะ”

“จริงสิ ฉันทิ้งตัวตนเก่าไปแล้ว และใช้ชื่อเดิมก็ไม่เหมาะ เมื่อคืนฉันคิดชื่อใหม่ให้ตัวเองแล้วค่ะ”

“ฮาร์ลีย์ ควินน์ คุณว่าชื่อนี้เพราะไหมคะ?”

มุมปากของเจสันโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม “เพราะดี! เหมาะกับคุณมาก”

“ขอบคุณค่ะ!” ฮาร์ลีย์หัวเราะ

ทั้งสองมาที่ห้องอาหารชั้นล่างของวิลล่า พอดีกับที่คุณนายโรเบิร์ตยกอาหารกลางวันมาเสิร์ฟ

“สวัสดีตอนเที่ยงค่ะ คุณวอลเตอร์ อาหารกลางวันสำหรับคุณและเพื่อนพร้อมแล้วค่ะ” คุณนายโรเบิร์ตหยุดและทักทายอย่างนอบน้อม

เจสันในอดีตเป็นคนอารมณ์แปรปรวน ตอนนี้เขาฆ่าคิงพินและขึ้นครองอำนาจแทน ไม่รู้ว่าจะโหดร้ายขึ้นแค่ไหน พวกโรเบิร์ตจึงต้องระวังตัวทุกฝีก้าว

“อืม!”

เจสันเดินตรงไปที่โต๊ะอาหาร และคุณนายโรเบิร์ตก็ออกจากวิลล่าไปอย่างรู้หน้าที่

เจาสันนั่งที่หัวโต๊ะและมองไปรอบ ๆ แฟรงคลิน จอห์น และฮาร์ลีย์ ถ้ารวมสแตนด้วย ก็ครบสี่คนในปาร์ตี้

ทั้งสี่คุยกันระหว่างกินข้าว

แฟรงคลินรายงานสถานการณ์ให้เขาฟัง “ลูกพี่ เมื่อเช้าผมไปซื้อของกับพวกโรเบิร์ต เธอระวังตัวมากและไม่มีพฤติกรรมน่าสงสัยครับ”

จอห์นวางมีดและส้อมลง แล้วพูดต่อ “พวกนักโทษก็เหมือนกัน พวกเขาขี่ม้า ยิงปืน และเล่นไพ่กันทั้งเช้า ดูเหมือนจะเห็นที่นี่เป็นรีสอร์ตพักร้อนไปแล้ว”

เจสันเอาสเต็กเข้าปาก “พวกเขาเพิ่งออกจากคุก ในระยะสั้นคงไม่ก่อเรื่อง แต่ระยะยาวไม่แน่”

“คุณเคยทำงานในองค์กรนักฆ่า และรู้กฎระเบียบการจัดการของพวกเขาดี บ่ายนี้หาเวลาเขียนออกมา ตอนเย็นเราจะมาช่วยกันปรับแก้”

“ไม่มีกฎระเบียบ ก็อยู่ร่วมกันไม่ได้ ในวงการเรา ไม่กลัวศัตรูที่เก่งเหมือนเทพ แต่กลัวเพื่อนร่วมทีมที่โง่เหมือนหมู ดังนั้นเราต้องสร้างกฎระเบียบที่เข้มงวดเพื่อคุมลูกน้องให้อยู่”

“เข้าใจแล้ว”

ฮาร์ลีย์ถาม “แล้วภารกิจของฉันล่ะคะ?”

“คุณ . . .” เจสันคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะไม่มีภารกิจสำคัญอะไร

“เราเพิ่งออกจากคุก ตำรวจข้างนอกต้องคลั่งตามล่าเราแน่ ช่วงนี้เราต้องเก็บตัวเงียบ ๆ พักผ่อนให้เต็มที่ และเสพสุขกับชีวิตไปก่อน”

. . .

วันนี้ตั้งแต่นิวยอร์ก ยันผู้ว่าการรัฐ ลงมาถึงตำรวจ ต่างหน้าเศร้า หาคนยิ้มไม่ได้เลยสักคน เพราะเหตุระเบิด พวกเขาลาดตระเวนตามถนนทั้งวันทั้งคืน และตรวจสอบคนเดินถนนอย่างเข้มงวด

แม้อัตราการเกิดอาชญากรรมในรัฐนิวยอร์กจะลดลงต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ แต่การกระทำดังกล่าวก็สร้างความไม่พอใจให้กับประชาชนจำนวนมากเช่นกัน

หลังจากทำงานหนักมาสิบวัน แม้จะจับผู้ต้องสงสัยไม่ได้ แต่ก็ไม่มีเหตุระเบิดเกิดขึ้นอีก ตำรวจทุกคนต่างโล่งใจ

แต่ขณะที่พวกเขากำลังจะยกเลิกด่านตรวจ ข่าวสะเทือนโลกก็หลุดออกมา

คุกลองไอแลนด์ในนิวยอร์กถูกกองกำลังติดอาวุธไม่ทราบฝ่ายบุกยึด ผู้คุมกว่า 700 คนที่เฝ้าคุกไม่มีใครรอดชีวิต ตายเรียบ

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ หลังจากตรวจสอบศพในที่เกิดเหตุข้ามคืน ตำรวจพบว่านักโทษหลายร้อยคน รวมถึงเจสัน วอลเตอร์ แหกคุกสำเร็จและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

เช้าตรู่ เหตุการณ์นี้ถูกสื่อแฉทันที และภายใต้การประโคมข่าวอย่างหนัก ความโกรธของชาวนิวยอร์กก็ระเบิดออกมาในที่สุด

ประชาชนนับแสนรวมตัวกันประท้วงหน้าศาลาว่าการนิวยอร์กและสำนักงานใหญ่ตำรวจ ซึ่งทำให้การจราจรติดขัดอย่างหนัก

เพราะความโง่เขลาของรัฐบาล อาชญากรร้ายแรงหลายร้อยคนแหกคุกหนีไปได้ หากคนเหล่านี้หนีเข้าไปในเมืองนิวยอร์ก จะเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อชีวิตและทรัพย์สินของพวกเขา

ในบรรดาผู้ประท้วง มีครอบครัวตำรวจจำนวนมาก

ผู้คุมกว่า 700 คนเสียชีวิตในชั่วข้ามคืนที่คุกลองไอแลนด์ ซึ่งเท่ากับว่ากว่า 700 ครอบครัวต้องแตกแยก เพื่อความอยู่รอด ครอบครัวของตำรวจเหล่านี้จึงต้องออกมาประท้วงรัฐบาลและเรียกร้องค่าชดเชย

ข่าวการยึดคุกลองไอแลนด์แพร่สะพัดไปถึงเบื้องบน สมาชิกรัฐสภาและประธานาธิบดีก็ตกใจเช่นกัน

ประธานาธิบดีจัดงานแถลงข่าวที่ทำเนียบขาวเป็นครั้งแรก ประกาศว่านี่คือการโจมตีก่อการร้ายที่มีการจัดตั้งและวางแผนล่วงหน้า

เขาสั่งให้สอบสวนเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด เอาผิดหัวหน้าหน่วยงานต่าง ๆ และตั้งค่าหัวผู้หลบหนีทุกคน

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา หน่วยงานรัฐบาลกว่าสิบแห่งที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้ รวมถึงกระทรวงยุติธรรม กรมตำรวจนิวยอร์ก และ FBI ออกมาขอโทษต่อหน้าสื่อมวลชน และผู้บริหารทุกระดับประกาศลาออก

เกิดการถ่ายเลือดครั้งใหญ่ในระดับสูงของวงการตำรวจอเมริกา!

ผู้ดูแลคนใหม่ประกาศต่อหน้าโซเชียลมีเดียทันทีว่าจะส่งกำลังตำรวจและเจ้าหน้าที่จำนวนมากไปนิวยอร์ก เพื่อพยายามจับกุมนักโทษหลายร้อยคนรวมถึงเจสันให้ได้ในเวลาอันสั้นที่สุด