บทที่ 35 เมื่อออกมาขโมยก็ต้องรู้ว่าจะถูกขโมยเช่นกัน

บทที่ 35 เมื่อออกมาขโมยก็ต้องรู้ว่าจะถูกขโมยเช่นกัน

.

“ได้มาแล้ว!” หลี่ซวนที่ยืนอยู่ใต้ช่องระบายอากาศของเครื่องปรับอากาศส่วนกลาง มีรอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า

10% ของผลผลิตผลจื่อซวน 20 ผล ก็คือ 2 ผล

หลังจากเก็บ ‘ผลจื่อซวนระยะที่ 1’ ขนาดเท่านิ้วก้อยทั้ง 2 ผลไว้ในโกดังแล้ว หลี่ซวนก็มองไปยังผลจื่อซวนในแปลงปลูกที่เปลี่ยนเป็น ‘ระยะที่ 2’ ได้สำเร็จ และแอบคิดว่าเขาโชคดีมาก

เพราะจากรายงานคุณสมบัติของผลจื่อซวนที่แสดงให้เห็น เขาพบว่ามันเหลืออยู่ 18 ผล แสดงว่ามีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ขโมยมันได้สำเร็จ

“ดูเหมือนว่าการฝึกจะได้ผลดีทีเดียว!” หลี่ซวนรู้สึกภูมิใจที่มีความสามารถโดดเด่นกว่าคู่แข่งคนอื่น

“อืม! ยังมีเวลา ได้เวลาไปช่วยอาปินกับเสี่ยวหลานแล้ว! ไม่รู้ว่าจะขายหมดแล้วหรือยัง!” หลี่ซวนพึมพำ ในขณะที่เตรียมจะออกจากเพลนฟาร์มนั้น เขาก็ได้รับข้อความจาก ‘ท่านเจ้าผู้สง่างาม’ มาหยุดไว้

เจ้าของทรัพย์มาหาถึงหน้าประตู? !

เป็นอีกครั้งที่หลี่ซวนถูกผู้เล่นคนอื่นทักมาหา เขาเปิดข้อความอ่านอย่างระมัดระวังด้วยความตื่นเต้น

แต่หลี่ซวนก็ต้องประหลาดใจ ในความคิดของเขาผู้เล่นเพลนฟาร์มคนนี้ควรมีบุคลิกที่สุภาพมาก แต่ตอนนี้คนผู้นี้กลับสบถด่าเขาอย่างรุนแรง

“แกไอ้หัวขโมยน่ารังเกียจไร้ยางอาย แกทำให้ข้าเสียเหรียญทอง 60 ล้านเหรียญไปโดยเปล่าประโยชน์ เพื่อให้แกได้ไปเพียง 40,000 เหรียญทองเท่านั้น! ไอ้ชาวโลกงี่เง่า! ไอ้วายร้าย! ไอ้คนไร้สมอง!”

“เอ่อ…” หลี่ซวนตกตะลึงไปชั่วครู่ ดูเหมือนพฤติกรรมการขโมยผักของเขาจะทำให้อีกฝ่ายขุ่นเคือง

หกสิบล้านเหรียญทอง? เป็นไปได้ไหมว่าชายคนนี้ต้องการปลูกผลจื่อซวนไปจนถึงระยะที่ 5? เวลาปลูกของมัน 20 ปีบวกลบเชียวนะ! ผู้ชายคนนี้บ้าหรือเปล่า? เขายึดมั่นกับการปลูกนี้จริงๆเหรอ?

“ถ้าแค่หนึ่งปีบางทีฉันอาจรอ แต่กว่า 20 ปี… ก็ลืมมันซะเถอะ! แค่ขโมยผลระยะที่ 1 ได้สองผลก็เพียงพอแล้ว!” หลี่ซวนเพิกเฉยต่อการดุด่าของอีกฝ่าย และถามตัวเองว่า จะยอมเลิกเก็บผลระยะที่ 1 เพื่อรอผลระยะที่ 5 ที่ต้องรอนานกว่า 20 ปีหรือไม่ ซึ่งคำตอบก็คือ ไม่

“ไอ้สารเลวน่ารังเกียจ! แกรนด์ดยุคผู้นี้เพิ่มแกเป็นเพื่อนตอนเมาหลับไปเมื่อวานนี้! และมันทำให้ข้าต้องสูญเสียผลจื่อซวนระดับ 5ไปอย่างเปล่าประโยชน์! แกขโมยมันไป! ถ้าข้ามีเงินมากพอซื้อทริปจากเพลนฟาร์มแล้วล่ะก็ แกตายแน่! ไอ้โง่!”

“เมาหลับ?” หลี่ซวนรู้สึกว่า ‘ท่านเจ้าผู้สง่างาม’ คนนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่เพียงเมาหลับเท่านั้น แต่ยังเข้าสู่ระบบฟาร์ม แล้วผ่านคำขอเพิ่มเพื่อนออกมาอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เพียงเพื่อผลจื่อซวนระยะที่ 5 ที่มีราคาเพียง 60 ล้านเหรียญทอง ชายคนนี้จะยอมเสียเหรียญทองหลายแสนล้านเหรียญ เพื่อซื้อทริปจากเพลนฟาร์มมาล้างแค้นเชียวหรือ?

“โมโหจนเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ!” หลี่ซวนส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยง และส่งข้อความกลับไปหาอีกฝ่าย

“ท่านเจ้าผู้สง่างาม สวัสดี! ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับคุณ! สำหรับพฤติกรรมการขโมยของผม ผมขอโทษด้วย! แต่เพลนฟาร์มก็เป็นเหมือนสนามรบ ไม่มีใครที่ไม่ถูกขโมย! ผมเองก็ถูกขโมยมาหลายครั้งแล้ว! มีคำกล่าวว่า ‘เมื่อออกมาขโมยก็ต้องรู้ว่าจะถูกขโมยเช่นกัน’ ดังนั้นอย่ากังวลมากเกินไป ผมยินดีให้คุณมาขโมยที่ฟาร์มของผมเสมอ! เพื่อนของคุณ: ชาวโลก”

สมควรที่จะปลอบโยนกันให้สบายใจ ท้ายที่สุดแล้วการสูญเสียครั้งนี้ก็ไม่เล็กจริงๆ

ไม่นานอีกฝ่ายก็ตอบกลับมาว่า

“ข้าไม่ยินดีที่เป็นเพื่อนกับแก! สำหรับการขโมยนี้การขอโทษของแกไม่มีประโยชน์! หยุดเสแสร้งทำเป็นเสียใจ! ไอ้ชาวโลก! ฟาร์มของแกเป็นแค่ระดับ2 แม้ว่าจะถูกขโมย อย่างดีก็แค่สูญเสียเหรียญทองไปแค่สิบกว่าเหรียญเท่านั้น! แต่แกรนด์ดยุคผู้นี้ต้องสูญเสียไปถึง 60 ล้านเหรียญ นั่นเป็นเพราะแกไอ้โจรไร้ยางอาย! เพื่อรายได้แค่ 40,000 เหรียญทอง! แกมันไร้ยางอายมาก น่ารังเกียจมาก หยาบคายมาก! ไอ้งี่เง่า!”

“โอ้! ท่านแกรนด์ดยุค! ดูเหมือนว่าเราคงไม่มีโอกาสเป็นเพื่อนกันอีกต่อไป! ผมขออวยพรล่วงหน้าให้คุณประสบความสำเร็จในการปลูกผลจื่อซวนระยะที่ 5! เพื่อนของคุณ: ชาวโลก!”

หลังจากตอบกลับไปอีกครั้ง หลี่ซวนก็ลบ ‘ท่านเจ้าผู้สง่างาม’ ออกจากรายชื่อเพื่อน ไม่มีทางเลือก ไม่ว่าอีกฝ่ายจะสูญเสียไปมากขนาดไหนก็ตาม แต่เขาไม่สามารถทนถูกคนอื่นเรียกว่า ‘ไอ้งี่เง่า’ ได้ อย่างไรก็ตาม ผลไม้ล้ำค่าของอีกฝ่ายก็ถูกเขาเก็บมาแล้ว และคงไม่สามารถไปขโมยได้อีก ดังนั้นเป็นการดีกว่าที่จะเปลี่ยนเพื่อน

หลี่ซวนไม่คิดว่าเขาทำอะไรผิด ต้องรู้ว่าพฤติกรรม ‘งี่เง่า’ ของเขาในวันนี้ ทำให้เขาทำเงินได้ถึง 40,000 เหรียญทอง! นี่เป็นจำนวนมากกว่าสิบเท่าของทรัพย์สินทั้งหมดในปัจจุบันของเขา!

แต่ในตอนนี้หลี่ซวนไม่มีแผนที่จะขายผลจื่อซวนระยะที่ 1 ทั้งสองผลนี้ แม้ว่าผลจื่อซวนจะมีเอฟเฟกต์เพียง 3 นาที แต่มันก็สามารถใช้เป็นเครื่องช่วยชีวิตในยามวิกฤติ! และการวางมันไว้ในโกดังฟาร์มก็ไม่ทำให้คุณสมบัติของมันลดลง อีกทั้งราคาของผลระยะที่ 1 ก็ไม่แพงมากนัก หากขายไปเหรียญทองฟาร์มที่ได้มาก็เพียงแค่ทำให้ดูดีขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น แต่เงินจำนวนนี้ก็ไม่สามารถซื้อสิ่งที่ต้องการได้เลย ดังนั้นการเก็บเอาไว้จึงไม่จำเป็นต้องวิตกกังวลมากนัก

หลังจากใช้เวลา 6-7 นาที ในการเพิ่มเพื่อนที่คัดเลือกอย่างดีอีกคน หลี่ซวนก็เตรียมตัวออกจากเพลนฟาร์ม เพื่อไปช่วยเพื่อนรักของเขาขายของ

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนวันนี้โชคของเฉินเหว่ยปินจะแย่มาก เพราะหลี่ซวนที่กำลังจะออกจากเพลนฟาร์มได้ถูกข้อความอื่นมาหยุดไว้อีกครั้ง มันมาจากดาวเคราะห์แห่งเวทย์มนตร์ - เฟลิกซ์ เพื่อนของเขา

“โอ้! น้องชายที่รักของฉัน ขอโทษที่ทำให้รอนาน! วันนี้ฉันออกไปเข้าร่วมสงครามกับอาณาจักรคนแคระ ฉันมีความสุขมาก! และเพิ่งกลับมาทานอาหารเย็น! - เฟลิกซ์”

พอเห็นข้อความนี้ หลี่ซวนก็ยุติการออกจากเพลนฟาร์มทันที เนื่องจากเขามีคำถามมากมายที่ต้องการให้เพื่อนระดับสูงคนนี้ช่วยตอบ

เนื่องจากเฟลิกซ์ยุ่งมากโดยไม่คาดคิด ข้อความที่หลี่ซวนส่งไปหาตั้งแต่เช้าจึงดูเหมือนสูญหายไปในทะเล แต่ในที่สุดเขาก็ได้รับการตอบกลับ ซึ่งเขาจะไม่ยอมพลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน

“พี่ชายเฟลิกซ์ที่รัก! คุณเป็นคนที่มีธุระยุ่งมากจริงๆ! แต่ก็ยังมีเวลาออกไปต่อสู้! ผมคิดว่าถั่ววิเศษในฟาร์มของคุณคงถูกขโมยไปหมดแล้ว!” หลี่ซวนตอบกลับไป

“ฮ่าฮ่า! น้องชาย ถั่ววิเศษพวกนั้นไม่นับว่าเป็นอะไรได้ แค่วันนี้ฉันมีความสุขก็พอแล้ว! นายรู้ไหมว่า ชายผู้ไร้เทียมทานที่ถูกเรียกกันว่า ราชาอมตะแห่งขุนเขาบนโลกของฉัน เพิ่งโดนฉันตบคว่ำ! หลังจากนี้เขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันอีกต่อไป! วันนี้ฉันจึงมีความสุขมาก แค่ถั่ววิเศษถูกขโมยมันจะไปมีปัญหาอะไร? ฮ่าฮ่า!”

“แม้ว่าผมจะไม่รู้รายละเอียด แต่เชื่อว่ามันคงเป็นฉากที่น่าตื่นเต้นมาก! สงสัยว่าพี่ชายคงต้องดังระเบิดอีกแล้วแน่ๆ!” หลี่ซวนกล่าวด้วยความอิจฉา เขาอยากไปอยู่บนดวงดาวที่ผู้คนเคารพในความแข็งแกร่งแบบนั้นด้วยจริงๆ จากนั้นก็ปรับปรุงความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างต่อเนื่อง เข้าสู่การต่อสู้ที่น่าตื่นเต้น และกลายเป็นผู้โดดเด่น เป็นชายผู้แข็งแกร่งที่ทุกคนชื่นชม มันคงน่าตื่นเต้นไปอีกแบบ

“ฮ่าฮ่า! นายพูดถูกแล้วน้องชาย ตอนนี้นักกวีได้เริ่มร้องเพลงไปทุกที่ ฉันเชื่อว่าอีกไม่นาน ทั่วทุกที่จะได้รู้เกี่ยวกับการต่อสู้ครั้งนี้! บางทีเรื่องนี้อาจทำให้ชื่อของฉันได้รับการจารึกไว้ในประวัติศาสตร์! แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!” มีเพียงหลี่ซวน เพื่อนจากเพลนฟาร์มที่ยืนอยู่บนจุดเริ่มต้นเดียวกับเขาเท่านั้น ที่สามารถรับฟัง พูดคุยและร่วมยินดีไปกับจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ที่มีชื่อเสียงอย่างเขาได้

หลี่ซวนยิ้มเล็กน้อย ปล่อยให้ตัวเองได้สัมผัสถึงความสุขในความสำเร็จของเพื่อน และความโหยหาต่อดาวเคราะห์อันไกลโพ้น ขณะที่กำลังจะตอบกลับไป เขาก็ได้รับข้อความที่ส่งมาจากเฟลิกซ์อีกครั้ง

“ความจริง! ฉันอิจฉาโลกของนายจริงๆ ไม่ว่าเรื่องราวจะใหญ่ขนาดไหน คนที่อยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ก็สามารถรับรู้ได้ในพริบตา! แต่ที่นี่เราทำไม่ได้ กว่าข้อความจะถูกเผยแพร่ออกไปทั่วทั้งทวีป อย่างเร็วที่สุดก็อาจใช้เวลาเป็นเดือน! แม้ว่าฉันจะต้องการซื้อของดีๆจากเพลนฟาร์มมาเร่งเวลาการเผยแพร่ข้อมูลบนโลกนี้ แต่น่าเสียดายที่บนโลกของฉันสิ่งเหล่านี้ไม่เป็นที่นิยมจริงๆ สำหรับคนของเราที่นี่ การแสวงหาความแข็งแกร่งอยู่เหนือสิ่งอื่นใด! พวกเขาไม่สนใจเรื่องอื่นเลย เว้นเสียแต่สิ่งนั้นจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้!”

หลังจากแสดงความรู้สึกอย่างท่วมท้น เฟลิกซ์ก็ถามกลับมา

“จริงสิ! น้องชาย ทำไมนายถึงรีบร้อนตามหาฉัน? มีเรื่องอะไรเหรอ?”

.