บทที่ 34 ความโกรธของแกรนด์ดยุค

บทที่ 34 ความโกรธของแกรนด์ดยุค

.

ในช่วงเวลาเร่งด่วนของการเลิกงาน ลิฟต์เพียงสองตัวในอาคารสำนักงาน อาคาร B ซึ่งเป็นส่วนต่อขยายของอาคารพาณิชย์ ขึ้นลงบ่อยครั้งขนส่งผู้คนจำนวนมากกลับไปกลับมาอย่างไม่มีโอกาสพัก

ยกเว้นในวันหยุด ทุกครั้งในช่วงเวลานี้ อาคารสำนักงานจะนำพาชะตากรรมที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

แต่วันนี้ในช่วงเวลานี้ดูเหมือนจะแตกต่างไปจากเดิม

ทันทีที่คนส่วนใหญ่ที่ทำงานในอาคารสำนักงานนี้ออกจากลิฟต์ พวกเขาก็พบกับชายหนุ่มอายุ 25-26 ปี ยืนหลับตาพิงกำแพงผนังด้านซ้ายของลิฟต์ตัวซ้ายมือ

แม้ว่านี่จะไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ประการแรก ชายหนุ่มคนนี้ดูไม่คุ้นหน้าอย่างมาก ดูเหมือนจะไม่มีใครรู้จักเขาเลย ประการที่สอง เขายืนอยู่ด้านล่างของช่องระบายอากาศของเครื่องปรับอากาศส่วนกลาง ปล่อยให้ลมเย็นๆเป่าใส่ตัว ประการที่สาม มือซ้ายของชายหนุ่มดูเหมือนจะมีอาการสั่นกระตุกอย่างเลวร้ายจนมือของเขาสั่นอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อรวมสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกัน มันจึงดูแปลกเป็นพิเศษ

เขาเป็นอะไรไปหรือเปล่า?

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่คนเหล่านั้นจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาก็ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นหอมอันน่าพิศวง ซึ่งมาจากสถานที่ไม่ไกลจากประตูนัก พวกเขาได้ยินแม้กระทั่งเสียงฝีเท้าที่กำลังเคลื่อนที่ไปหาแหล่งที่มาของกลิ่นโดยไม่ตั้งใจด้วย แล้วพวกเขาจะมีเวลาไปคิดเรื่องอื่นได้อย่างไร? มีอะไรสำคัญไปกว่าท้องของพวกเขาอีกหรือ?

ถ้าคนเหล่านี้รู้ว่า คนที่ทำให้พวกเขาสบายท้องได้นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป คือชายคนที่ยืนพิงกำแพงให้แอร์เป่าคนนั้น สงสัยว่าพวกเขาจะคิดยังไง?

ตั้งแต่สิบนาทีที่แล้ว หลี่ซวนฝึกฝนมือซ้ายของเขาอย่างต่อเนื่อง เพื่อที่จะได้ขโมย ‘ผลจื่อซวน ระยะที่ 1’ สองผล ซึ่งมีมูลค่าถึง ผลละ 20,000 เหรียญทองฟาร์ม

ก่อนหน้านี้ เนื่องจากความชำนาญในการคลิกของมือซ้าย ทำให้หลี่ซวนต้องสูญเสียเหรียญทองไปเป็นจำนวนมาก และคราวนี้สิ่งที่เขาต้องการขโมยเป็นพืชผลที่มีมูลค่าสูง ดังนั้นเขาจะต้องไม่สูญเสียมันไปโดยเปล่าประโยชน์อีก

เดิมทีเขาวางแผนที่จะดำเนินการฝึกฝนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายขณะต้มซุปในตอนเที่ยง แต่ความคิดที่น่าแปลกใจเรื่องอาหารจานด่วนทำให้เขายุ่งตลอดทั้งบ่าย ดังนั้นตอนนี้ต่อให้เขาเหนื่อยจนต้องคลาน เขาก็หวังว่าจะทำได้สำเร็จ

เมื่อเหลือเวลาอีกสองนาทีก่อนที่ ‘ผลจื่อซวน ระยะที่ 1’ จะเติบโตเต็มที่ หลี่ซวนก็หยุดฝึกเพื่อให้มือซ้ายของเขาได้พัก เขาผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ เข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อม

การพักผ่อนระยะสั้นสองนาที ผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลี่ซวนคอยนับเวลา ห้าวินาทีก่อนที่ผลจื่อซวนจะสุก เขาก็พุ่งเข้าสู่แปลงปลูกของเพื่อนเพื่อรอเวลาขโมยพืชผลด้วยความเร็วสูง เมื่อเทียบกับตอนฝึกแล้วตอนนี้ยังเร็วกว่ากันมาก

ผลของการฝึกน่าทึ่งมาก หลี่ซวนรู้สึกว่าเขาใช้มือซ้ายได้ชำนาญขึ้นกว่าเมื่อคืนก่อนมาก แต่จะเร็วกว่าชายผู้ชื่อ ‘ท่านเจ้าผู้สง่างาม’ หรือไม่นั้นยังไม่รู้ได้

“5, 4, 3,…” หลี่ซวนนับถอยหลังในใจ ความเร็วในการสั่นของนิ้วโป้งซ้ายก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นเช่นกัน

……

วันนี้แกรนด์ดยุคบอสวอลล์ตื่นแต่เช้า ในฐานะขุนนางในดินแดนที่ผู้คนนับพันชื่นชม เขาไม่ได้มีนิสัยชอบตื่นเช้า แต่วันนี้แตกต่างไปมาก เหตุผลมาจากผู้ที่มอบสถานะและความแข็งแกร่งในปัจจุบันให้กับเขา และเป็นความลับของเขา - ‘เพลนฟาร์ม’

แกรนด์ดยุคบอสวอลล์ได้เริ่มเตรียมแผนการนี้ตั้งแต่เมื่อครึ่งปีก่อน ในเวลานั้นเขาใช้เงินมากกว่า 80 ล้านเหรียญทองฟาร์ม เพื่อซื้อเมล็ดพันธุ์ของพืชผลที่เขาใฝ่ฝันถึง – เมล็ดผลจื่อซวน จากร้านค้าฟาร์ม

สำหรับเมล็ดพันธุ์นี้ เขาได้ใช้เงินออมในช่วงหลายปีที่ผ่านมาจนหมด เพื่อให้ได้มาซึ่งเมล็ด ‘ผลจื่อซวน ระยะที่ 5’ จำนวน 20 เมล็ด

ประการแรก เนื่องจากราคาของ ‘ผลจื่อซวนระยะที่ 5’ นี้มีราคาแพงมาก แม้ว่าการจ่าย 80 ล้านเหรียญทองฟาร์มเพื่อให้ได้เมล็ดพันธุ์มาจะมีราคาแพง แต่ขอเพียงปลูกเมล็ด ‘ผลจื่อซวนระยะที่ 5’ จนเติบโตเต็มที่ในระยะที่ 3 เขาก็สามารถคืนทุนได้แล้ว นี่เป็นเหตุผลที่เมล็ด ‘ผลจื่อซวนระยะที่ 5’ มีราคาแพงมาก บวกกับคุณสมบัติที่ทรงพลังมากของผลไม้ชนิดนี้ ทั้งหมดจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เมล็ดพันธุ์ของผลจื่อซวนมีราคาแพง แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ ระยะเวลาการปลูกที่ยาวนานแบบอุกอาจมากของมัน

สำหรับเวลาของแต่ระยะการปลูกผลจื่อซวนนั้น ระยะแรก จะใช้ระยะเวลาครึ่งปี และระยะสุดท้ายจะใช้เวลาเกือบ 10 ปีจึงจะเติบโตเต็มที่ โดยรวมแล้วกว่าผลจื่อซวนจะเติบโตตั้งแต่ระยะที่ 1 ไปจนถึงระยะที่ 5 ได้นั้น จะต้องใช้ระยะเวลาประมาณ 20 ปีบวกลบ ดังนั้นจึงมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถยืนหยัดปลูกผลจื่อซวนได้จนถึงระยะที่ 5

แกรนด์ดยุคผู้นี้ต้องการปลูกพืชผลที่มีผลผลิตราคาแพง เพื่อให้ได้รับเหรียญทองฟาร์มมากขึ้น

อีกทั้งคุณสมบัติอันทรงพลังที่เพียงกินแค่ผลเดียวก็สามารถทำให้ผู้คนมีพลังจนสามารถทำลายล้างสวรรค์ได้เหมือนพระเจ้าของ ‘ผลจื่อซวนระยะที่ 5’ นี้ ก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้แกรนด์ดยุคต้องการมัน

แกรนด์ดยุคต้องการใช้ผลไม้ชนิดนี้เพื่อเพิ่มข้อต่อรองที่หนักแน่นมากให้กับอำนาจอันยิ่งใหญ่ของตัวเอง

ครึ่งปีผ่านไป ในที่สุด ผลจื่อซวนระยะที่ 1 ที่รอคอยก็จวนจะสุกเต็มที่แล้ว เพื่อจุดประสงค์นี้ เขาใช้เวลาของเมื่อวานเกือบทั้งวัน ล้างรายชื่อเพื่อนที่มีออกจนหมด เพื่อป้องกันไม่ให้เพื่อนที่มีมาขโมยก่อนที่มันจะกลายเป็นระยะที่ 2 เพราะเป็นที่รู้กันว่า ทุกครั้งที่พืชผลสุกเพื่อนที่มีอยู่จะเข้ามาขโมย ซึ่งจะทำให้ผลผลิตลดน้อยลง

เพื่อที่จะตื่นนอนแต่เช้าในวันนี้ แกรนด์ดยุคบอสวอลล์บังคับให้ตัวเองเข้านอนแต่หัววันด้วยการดื่มไวน์ชั้นดีตั้งแต่บ่ายเมื่อวานนี้ เขารู้ตัวว่า ถ้าไม่ทำแบบนี้ เขาคงนอนไม่หลับเพราะความตื่นเต้นอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ในการนอนหลับที่แสนวิเศษนี้เขาฝันประหลาด ดูเหมือนเขาจะฝันว่า เขาเข้าไปในเพลนฟาร์ม และส่งคำขอเพิ่มเพื่อน

แน่นอนว่า แกรนด์ดยุคบอสวอลล์ไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน เขาจึงไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้

“โอ้! มันเป็นแค่ความฝัน!” แกรนด์ดยุคยิ้มอย่างสบายๆ เมื่อนึกถึงรายชื่อเพื่อนที่ว่างเปล่า และเมื่อมองไปยังผลจื่อซวนระยะที่ 1 ที่กำลังจะสุกเต็มที่ในอีกไม่กี่วินาที เขาก็ทำในสิ่งที่คิดว่าสง่างามที่สุด

แกรนด์ดยุคบอสวอลล์จิบไวน์ชั้นดีจากแก้วที่ถืออยู่ในมือขวาอย่างสบายๆ มองดูผลจื่อซวนที่กำลังจะแปลงร่างเป็น ‘ระยะที่ 2’ โดยปราศจากความระแวงใดๆ

แต่ในไม่ช้า เมื่อแกรนด์ดยุคมองดูคุณสมบัติของผลจื่อซวนระยะที่ 2 สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป!

“เพล้ง!” แก้วไวน์ในมือของแกรนด์ดยุคตกลงสู่พื้น ไวน์แดงได้ทิ้งร่อยรอยน่าสยดสยองไว้บนพรมอันหรูหราที่อยู่ใต้เท้าของเขา

“ไอ้สารเลว! !” แกรนด์ดยุคบอสวอลล์ ผู้เอาใจใส่ภาพลักษณ์ของตัวเอง ได้เอ่ยปากสบถด่าอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “ไอ้ชาวโลก! ข้าจะฆ่าแก!! อ๊าก-! ผลไม้สองลูกของช้าน!”

เหล่าสาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างๆไม่เคยเห็นแกรนด์ดยุคมีอารมณ์รุนแรงเช่นนี้มาก่อนถึงกับกลัวจนร่างกายบอบบางของพวกเธอสั่นเทา และแทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ เพราะกลัวว่าแกรนด์ดยุคจะถ่ายทอดความโกรธมาลงที่พวกเธอ

“ไอ้โง่! ผลไม้นั่นมีมูลค่า 60 ล้านเหรียญทอง!” แกรนด์ดยุคบอสวอลล์คร่ำครวญต่อหน้าเหล่าสาวใช้อย่างไม่รักษาภาพลักษณ์ “ขโมยมันไปตอนนี้ มันจะมีค่าเหลือแค่ 40,000 เหรียญทอง! ผลไม้ของช้าน!!”

เหล่าสาวใช้รู้สึกอธิบายไม่ถูก เหรียญทอง 60 ล้านเหรียญเป็นจำนวนมหาศาลสำหรับพวกเธอ แต่สำหรับท่านดยุคผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งมั่งคั่งระดับประเทศ ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย! ทำไมท่านดยุคถึงได้ตื่นเต้นกับเงินจำนวนเล็กน้อยเช่นนี้?

แต่พวกเธอก็ได้แต่แอบนินทาในใจ แนวคิดนี้จะต้องไม่ให้แกรนด์ดยุคทราบโดยเด็ดขาด มิฉะนั้น ชีวิตน้อยๆของพวกเธอ เกรงว่า…

สิ่งที่สาวใช้เหล่านี้ไม่รู้ก็คือ ภาพลักษณ์ของท่านดยุคบอสวอลล์ที่ได้รับความเสียหายอย่างหนักในครั้งนี้ มันได้ถึงวาระที่พวกเธอจะไม่รอดจากชะตากรรมของวันนี้ไปได้

“ไอ้ชาวโลก! ข้าจะจัดการแก! ข้าต้อง…ข้าต้อง…” ท่านดยุคโกรธจนแทบหายใจไม่ออก และไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

ต้องอะไร?

หลังจากตะโกนระบายความโกรธ ในที่สุดแกรนด์ดยุคก็ฟื้นคืนสติ เพราะเขารู้ตัวแล้วว่าหากเขาต้องการล้างแค้นชาวโลกสำหรับผลไม้มูลค่า 60 ล้านเหรียญ เขาต้องซื้อทริปพิเศษที่ราคาแพงมหาศาลจากเพลนฟาร์ม เพื่อไปล้างแค้น ซึ่งนั่นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!

แต่ เขาไม่สามารถลืมความแค้นนี้ได้! ลืมไม่ได้อย่างแน่นอน!

แล้วเขาจะทำอะไรได้?

แกรนด์ดยุคบอสวอลล์ทรุดตัวลงบนโซฟาที่หรูหราและสะดวกสบาย ไม่พอใจตัวเองว่าทำไมถึงได้หยุดตรวจสอบรายชื่อเพื่อนในตอนนั้น และร้องไห้โดยปราศจากน้ำตา