บทที่ 14 คำทักทายจากต่างโลก

บทที่ 14 คำทักทายจากต่างโลก

.

ภายในห้องนั่งเล่นนอกครัว

เฉินเหว่ยปินกับเสี่ยวหลานมองดูหลี่ซวนที่ยืนนิ่งอยู่ในครัวแล้วกระซิบคุยกัน

“ภรรยา! อย่าขมวดคิ้วหลังจากชิมอาหารของซวนจื่อนะ!” เฉินเหว่ยปินมองดู หลี่ซวนที่อยู่ใน ‘ความงุนงง’ ด้วยความรู้สึกเห็นใจ “ผมรู้นิสัยพี่ชายคนนี้ดี ถ้าเขามีเรื่องอะไร เขามักชอบทำเรื่องตลกแปลกๆ กับเราเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ และเขาต้องการรับผลลัพธ์จากการกระทำนั้นด้วย มิฉะนั้นเขาจะไม่ยอมหยุด”

“รสชาติไม่ควรจะแย่มากใช่ไหม?” เสี่ยวหลานมองหลี่ซวนอย่างเห็นใจ “ฉันเตรียมของทั้งหมดไว้แล้ว และคุณก็เตือนเขาแล้วว่าต้องใช้เวลาสองชั่วโมงในการตุ๋น ดังนั้นไม่ว่ารสชาติจะแย่แค่ไหน ก็น่าจะมีขีดจำกัดใช่ไหม?”

“ฝีมือการทำอาหารของเขา พูดไม่ออกจริงๆ…” เฉินเหว่ยปินส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว “ในกรณีที่เขาสนใจ เขาอาจเทซีอิ๊วขาวครึ่งขวด หรือน้ำส้มสายชูหนึ่งขวดลงไป คุณกล้าพูดไหมว่ารสชาติไม่เลว? ผมเคยเห็นทักษะการทำอาหารของเขามาแล้ว!”

เสี่ยวหลานแลบลิ้นด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ

“อันที่จริง ผมเองก็แปลกใจเหมือนกัน ด้วยความเฉลียวฉลาดของซวนจื่อ ทำไมการปรุงอาหารถึงได้ยากสำหรับเขา?” เฉินเหว่ยปินยิ้มอย่างขมขื่น “ก่อนหน้านี้เขาเคยทำงานที่แตกต่างกันถึงสามงาน แต่ละงานก็ทำได้อย่างราบรื่นมาก มีถึงสองงานที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการในระยะเวลาเพียงสั้นๆ … แม้ว่าเงินเดือนจะไม่เพิ่มขึ้นมากนัก แต่นั่นก็ระบุความสามารถของเขาได้ บางทีผมเองก็สงสัยเหมือนคุณ ว่าทำไมคนเก่งขนาดนี้ถึงทำอาหารไม่ได้เรื่อง? ทำไมคนทำงานดีแบบนี้ถึงทำงานอยู่ที่เดียวนานๆไม่ได้? ถ้าเขาเป็นแบบผมที่ทำงานเป็นที่แรกแล้วยืนหยัดมาได้ถึงสองปี บางทีเขาอาจสร้างชื่อให้ตัวเองแล้วก็ได้”

เฉินเหว่ยปินหยิบหัวข้อนี้ออกมาพูดโดยไม่รู้ตัว

ส่วนหลี่ซวนที่อยู่ในครัวกำลังลืมตัว ลืมความตั้งใจเดิมที่จะเข้าเพลนฟาร์มเพียงเพื่อตรวจสอบและขโมยผัก ตอนนี้เขากำลังมองไปยังที่ดินแปลงหนึ่งในฟาร์มของเพื่อน ในรายชื่อเพื่อนอันดับแรกที่มีชื่อว่า ‘ฟีนิกส์แห่งการโต้กลับ’ ด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายถึงขีดสุด

“ท้อเซียน พืชผลระดับ 282 สามารถผลิตได้ 5 ฤดูกาล ผลผลิต 40 ลูก ท้อเซียนได้รับการยกย่องโดยผู้บำเพ็ญเซียนว่าเป็นผลไม้ยืดอายุขัยให้ยืนยาว เป็นวัตถุดิบชั้นเยี่ยมในการกลั่นยา แม้จะกินสดก็มีผลทำให้อายุยืนยาวขึ้นอีกด้วย หากคนทั่วไปที่ไม่มีพลังปราณแท้จริงในร่างกายกิน ท้อเซียนแต่ละลูกสามารถยืดอายุผู้กินได้อย่างน้อย 50 ปี /สถานะ: ต้นกล้า / ฤดูกาลที่ 1 / สุกหลังจาก 118 วัน ในเวลา 13.00 น. /”

คำแนะนำนี้หลี่ซวนอ่านไม่ต่ำกว่า 10 ครั้ง และทุกครั้งที่อ่าน มันจะทำให้เขาตกใจและเผยรอยยิ้มออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

“ถ้าเริ่มเร็วพอ ฉันสามารถขโมยได้อย่างน้อย 4 ลูกในหนึ่งฤดูกาล หนึ่งลูกยืดอายุขัยได้ 50 ปี ฮี่ฮี่…ให้พ่อกับแม่คนละลูก…เหลืออีกสอง… เอาไว้ขายในเพลนฟาร์ม อาจขายได้สัก 1-2 แสนเหรียญทองก็ได้? ส่วนตัวเองกับญาติๆและเพื่อนๆ โอกาสหน้ายังมีอีกเยอะ! ต้องหาเงินก่อน…ฮี่ฮี่”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลี่ซวนผู้ไม่ได้ขโมยผักในเพลนฟาร์มเลย ได้ออกจากฟาร์มชั่วคราวด้วยความพึงพอใจ เขามองดูน้ำซุปในหม้อที่แห้งลงอย่างครุ่นคิด

“ดูเหมือนว่าไฟจะแรงเกินไป…” หลี่ซวนเติมน้ำลงไปในหม้ออีกครั้ง และต่อต้านความอยากเติมเกลือเพิ่ม เขาหรี่ไฟลงสองสามระดับ แล้วกลับสู่เพลนฟาร์มอีกครั้ง

ยังไงก็ตาม ถ้าเค็มไม่พอก็ใส่เกลือเพิ่มได้ แต่ถ้าเค็มไปจะแก้ยาก!

หลี่ซวนคิดแบบนั้น

หลังจากนั้นอีกครึ่งชั่วโมง หลี่ซวนผู้สามารถขโมยเหรียญทองไปได้ประมาณร้อยเหรียญทองก็ถอนตัวออกจากฟาร์มด้วยความพึงพอใจอีกครั้ง แล้วเติมน้ำอีกสองชามลงไปในหม้ออีกครั้ง และกลับเข้าสู่ระบบเพลนฟาร์มอีกครั้ง

แต่คราวนี้เขาใช้เวลานานขึ้น เพราะหลังจากที่เขาลงมือ ก็มีคนอื่นเข้ามาทักทาย

เพื่อนที่ชื่อ ‘เฟลิกซ์’ ได้ส่งข้อความถึงหลี่ซวนอย่างสุภาพ

“สวัสดี! ชาวโลกที่รัก เป็นเกียรติที่ได้เป็นเพื่อนของคุณ! คุณก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้วว่าได้เพิ่มผมเป็นเพื่อน ผมมีเพื่อนน้อยมาก! ให้ผมบอกคุณถึงเหตุผลที่เป็นแบบนี้ มีสงครามระหว่างเชื้อชาติเกิดขึ้นบนดาวของเราเมื่อเร็วๆนี้ ยาที่ปรุงจาก ‘ถั่ววิเศษ’ บด เป็นวัตถุดิบหลักในการกำหนดค่าการเลื่อนระดับเวทมนตร์คาถาให้เป็นระดับสูงหรือระดับต้องห้าม และพืชชนิดนี้ยังหายากมากแม้แต่ในเพลนฟาร์มอื่น แม้แต่ในดาวของเราก็ยังหายากมาก! เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นขโมยมันไป ผมจำเป็นต้องทำความสะอาดเพื่อนเก่าทั้งหมดของผมออกไป และคุณเพิ่งเก็บ ‘ถั่ววิเศษ’ ของผมไปสองฝัก ทำให้ผมสูญเสียมาก! ดังนั้น ผมหวังว่าคุณจะมีน้ำใจและเห็นใจผม อย่าปล่อยให้รายชื่อเพื่อนของผมว่างเปล่าอีกครั้งเลย! ด้วยความรู้สึกขอบคุณ! เพื่อนของคุณ: เฟลิกซ์”

จะให้ง่ายกว่านี้ก็แค่พูดว่า : ถ้าคุณขโมยจากฉันอีกครั้ง ฉันจะไล่คุณออกจากรายชื่อเพื่อน!

แม้ว่าความหมายของ ‘เฟลิกซ์’ จะหยาบคายมาก แต่หลี่ซวนจะปฏิเสธข้อความที่สุภาพขนาดนี้ได้อย่างไร เขาจึงรีบตอบกลับไปว่า “สวัสดี! เฟลิกซ์ที่เคารพ ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เป็นเพื่อนคุณ! ผมยังใหม่สำหรับที่นี่ เพลนฟาร์มของผมเพิ่งเปิดในวันนี้เอง ยังมีกฏมากมายที่ยังอยู่ในระหว่างการสำรวจ โปรดยกโทษให้กับความก้าวร้าวของผมด้วย! เพื่อนของคุณ: ชาวโลก”

สำหรับเพื่อนๆในโลกมหัศจรรย์นี้ หลี่ซวนอยากรู้จักจริงๆ แม้จะเคยเห็นในนิยายหลายเล่ม แต่การติดต่อที่แท้จริง มันให้ความรู้สึกที่แตกต่างไป

อันที่จริงด้วยบุคลิกของหลี่ซวน เมื่อเผชิญกับสิ่งที่สนใจ แม้ว่าจะถูกข่มขู่ เขาก็จะไม่มีวันยอมใจอ่อน หากเขาถูกขับไล่ออกจากรายชื่อเพื่อน ก็เพียงแค่เพิ่มคนใหม่ แต่มันเสียเวลา และเสียตำแหน่งเพื่อนไปเปล่าๆ ทั้งยังทำให้ฟาร์มมีขโมยเพิ่มขึ้นอีกคน

แต่คราวนี้ เขาเพียงต้องการสนองความอยากรู้ของเขาจริงๆ

ไม่นาน เฟลิกซ์ก็ส่งข้อความกลับมาว่า “ชาวโลกที่รัก! คุณเป็นผู้มาใหม่ที่สุภาพที่สุดเท่าที่ผมเคยพบมา เชื่อผมเถอะ คุณจะได้รับการตั้งหลักอย่างมั่นคงในดาวของคุณ และก้าวไปจุดที่สูงที่สุด! ด้วยความปรารถนาดีจากเพื่อนของคุณ: เฟลิกซ์”

“เฟลิกซ์ที่รัก! ดาวที่ผมอยู่เป็นโลกที่สนับสนุนด้วยเงินตรา มีระบบกฎหมายที่ดี อำนาจส่วนบุคคลมีบทบาทน้อยมากในโลกของเรา การจะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก มันไม่ง่าย คุณช่วยเล่าเรื่องโลกของคุณให้ผมฟังหน่อยได้ไหม เพื่อนของคุณ: ชาวโลก”

ดังนั้นต้องไม่ตีกัน…ไม่สิ ไม่ควรขโมยของคนรู้จัก คนจากสองโลกที่แตกต่างกัน เริ่มคุยกัน เพราะการขโมยผัก

อาจเป็นเพราะพวกเขาอยู่ในโลกที่แตกต่างกัน ผลประโยชน์ไม่ขัดแย้งกัน ดังนั้นเฟลิกซ์ผู้รอบรู้ จึงพูดทุกอย่างและพูดอย่างไม่มีสิ้นสุด ความกระตือรือร้นในการพูดคุยแข็งแกร่งกว่าหลี่ซวนเสียอีก

ภายหลังเมื่อหลี่ซวนถามว่าทำไมเขาถึงกระตือรือร้นแบบนี้ เฟลิกซ์บอกเพียงว่า: เขาเหงา!

จากคนธรรมดาที่เงียบขรึม เติบโตขึ้นมาเป็นหนึ่งในผู้วิเศษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก กระบวนการระหว่างนั้นไม่สามารถพูดกับใครได้ เฟลิกซ์ต้องเก็บงำความลับไว้ในใจมาโดยตลอด เขาจึงต้องการคนที่อยู่ในตำแหน่งเดียวกับเขามาพูดคุยด้วย

ในสายตาของเฟลิกซ์ ชาวโลกเป็นเพื่อนในเพลนฟาร์ม แม้จะเป็นเพียงผู้มาใหม่ แต่ก็มีสถานะเท่าเทียมกับเขา

จากคำพูดตรงไปตรงมาของเฟลิกซ์ ทุกคนในโลกของเขาคงไม่มีใครกล้าเชื่อว่าจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ที่เพียงกระทืบเท้าก็สามารถสั่นสะเทือนได้ทั้งโลก จะไม่มีพลังเวทในร่างกายเลย การคุยกันแบบคนธรรมดาที่ไม่มีความโกรธเคืองกันมีความสุขรู้ไหม? รู้ไหมว่าจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ แม้แต่มังกรยักษ์ยังหาซื้อไม่ได้เลย ฉากนี้ถ้ามีคนอื่นรู้ เกรงว่าพวกเขาคงตกใจจนตาถลนแน่

“ฮ่าฮ่า! ส่วนโลกของผมบูชาคนดังที่สวยหล่อ และผู้ที่มีความสามารถในการร้องเพลงหรือการแสดง” ในตอนท้ายของการสนทนา ทั้งคู่เริ่มคุ้นเคยกัน จนไม่ได้ใช้คำพูดให้เกียรติที่ยุ่งยากเหล่านั้นอีกต่อไป

“ฮ่าฮ่า! น้องชาย โลกของนายช่างแปลกประหลาดนัก! ถ้าไม่ใช่เพราะพอร์ทัลเพลน (ประตูขนส่งข้ามมิติ) มีราคาแพงเกินไป ฉันก็อยากไปที่นั่นสัมผัสมันจริงๆ แต่ถ้าพูดถึงความสวย ในป่าเอลฟ์ของโลกฉันก็มีไม่ใช่น้อย แม้ว่าเอลฟ์เหล่านี้จะสูงส่ง แต่ถ้านายแข็งแกร่งพอก็สามารถจับตัวได้ เพียงแค่พวกเขาดื้อรั้น ไม่ค่อยเชื่อฟังเท่านั้น เหอ เหอ! ถ้าน้องชายต้องการ ฉันจะขายให้ พวกเขาสวยจริงๆนะ!” เฟลิกซ์พูดติดตลก

“เอ่อ…” หลี่ซวนตกตะลึงและรีบตอบ “พี่ชาย คุณล้อเล่นหรือเปล่า แม้แต่สิ่งมีชีวิตก็สามารถซื้อขายได้ด้วยเหรอ?”

“แน่นอน! ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาหรือมีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ก็ต้องเซ็นสัญญาทาส น่าเสียดายที่ธุรกรรมส่วนตัวต้องเป็นไปตามราคาประเมินของเพลนฟาร์ม การนำไปตั้งขายในร้านค้า หากตั้งราคาต่ำเกินไป เกรงว่าคงถูกปล้นไปทั้งหมดทันที ฉันจึงไม่สามารถให้นายไปเปล่าๆได้” เฟลิกซ์เสียใจ

“บ้าเอ๊ย!” หลี่ซวนในโลกความจริงอดสบถไม่ได้ แล้วตอบเฟลิกซ์ไปว่า “พี่ชาย! เอลฟ์ตนหนึ่งขายกี่เหรียญทอง?”

“ฮ่าฮ่า! ไม่มาก หากเป็นเอลฟ์สาวสวยที่ไม่ได้ปลุกพรสวรรค์ สามารถซื้อได้ด้วยเหรียญทองฟาร์มประมาณ 10 ล้านเหรียญ ถ้าปลุกพรสวรรค์แล้ว ไม่ว่าจะเป็นด้านเวทมนตร์หรือนักธนูเอลฟ์ พวกเขาจะมีราคาอย่างน้อย 50 ล้านเหรียญ!” เฟลิกซ์ตอบ

“แพงจัง…” หลี่ซวนในโลกความจริงคร่ำครวญแล้วกลอกตา จากนั้นก็ส่งข้อความกลับไปว่า

“อันที่จริงถ้าคุณตั้งใจจะส่งให้ผมจริงๆ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้! ตราบใดที่ผมใส่ผลิตภัณฑ์ราคา 1 เหรียญทอง แล้วทำเครื่องหมายว่าราคา 10 ล้านเหรียญทองเอาไปวางขายในร้านค้า จากนั้นคุณก็มาซื้อมันไป แบบนั้นเราก็สามารถแลกเปลี่ยนเอลฟ์สาวสวยกันได้เป็นการส่วนตัวแล้ว… อิอิ! ยังไงก็ตาม ราคาของที่วางขายในร้านค้า เราก็เป็นคนกำหนดเอง”

เฟลิกซ์เงียบไปนานก่อนจะตอบกลับมาว่า

“สมองของนายเร็วมาก! แต่นายคิดว่าจะเป็นไปได้เหรอ? ทิ้งคำถามเรื่องความไว้วางใจไปก่อน เพลนฟาร์มนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย! มันมีระบบตรวจสอบอัจฉริยะที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ที่ติดตามพฤติกรรมการซื้อขายของเราอยู่ตลอดเวลาและแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเกิดความผิดพลาด! การโกงแบบที่นายว่า ต่อให้สามารถซื้อขายได้สำเร็จ ก็มีโอกาสสูงมากที่จะถูกตัดสิทธิ์ออกจากเพลนฟาร์ม! นายกล้าเสี่ยงเหรอ?”

“เอ่อ…ผมไม่กล้า!” หลี่ซวนรู้สึกละอายใจ

“ดังนั้น ถ้านายอยากซื้อเอลฟ์สาวสวย ก็ควรปลูกผักและขโมยผักอย่างตรงไปตรงมา! เมื่อนายเก็บเงินได้มากพอ ฉันจะหาตนที่สวยที่สุดมาให้นายเอง! ฮ่า ฮ่า!”

“ไม่เป็นไร ผมไม่สนใจแล้ว… แค่เอลฟ์ตนเดียว ชีวิตของผมคงไม่ต้องทำอะไรอย่างอื่นนอกจากปลูกผัก เฮ้อ! อิจฉาพี่ชายจัง โลกของคุณ แค่หนึ่งหรือสองอย่างก็สามารถขายได้ในราคาสูง แต่โลกของผม…” สำหรับเรื่องนี้ หลี่ซวนพบกับปัญหามามากกว่าหนึ่งครั้ง

“ใจเย็นๆ ตอนแรกมันก็ยากสำหรับทุกคน! ฉันเองก็เหมือนกัน! เอาล่ะพี่ชายจะบอกทางลัดสั้นๆให้ฟัง นั่นคือมาที่ร้านค้าบ่อยๆ เรียกดูผลิตภัณฑ์ทั้งหมดในนั้นรวมถึงหาผลิตภัณฑ์ใหม่มาใส่ หลายๆครั้ง มันจะช่วยนายได้!” เฟลิกซ์ตอบ

หลี่ซวนตระหนักได้ทันทีและกล่าวขอบคุณอย่างรวดเร็ว “ขอบคุณมาก! ผมคิดว่าผมเข้าใจแล้ว!”

ความจริงการคิดเอาเองจะเป็นเรื่องยากที่จะคิดออกว่าผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมในการวางขายคืออะไร แต่ถ้าไปที่ร้านค้า เขาก็สามารถหาของที่มีอยู่บนโลกได้เสมอใช่ไหมล่ะ? หากเขามีของสิ่งนั้น และตราบใดที่คุ้มทุน อย่างเช่นทองที่ซื้อขายด้วยเหรียญทองฟาร์ม เขาก็สามารถซื้อทองด้วยเงินจริงเพื่อเอาไปขายในร้านค้าได้

แม้ว่าการทำแบบนี้จะดูเหมือนเป็นการสูญเสีย แต่นี่ก็เป็นทางลัดที่รวดเร็วและมั่นคงในการได้รับเหรียญทองฟาร์ม

“ฮ่า ฮ่า! ด้วยความยินดี! เอาล่ะ! ชาวโลกที่รัก ได้เวลาพักผ่อนแล้ว ไว้ค่อยคุยกันวันหลัง!” เฟลิกซ์ดูเหมือนจะสนุกกับตัวเอง เลยส่งข้อความออกมาแบบนั้น

“อืม เฟลิกซ์ที่รัก แล้วพบกันใหม่!” หลี่ซวนกล่าวลาด้วยรอยยิ้ม

แม้ว่าจะมีขโมยคนหนึ่งมาคว้าผักของเขาไป แต่หลังจากการพูดคุยครั้งนี้ หลี่ซวนค้นพบว่า บางครั้งการสละผลประโยชน์เล็กน้อย ก็อาจนำมาซึ่งสิ่งที่ไม่คาดฝัน อย่างเช่นครั้งนี้ เขายอมกล่าวขอโทษ แต่ก็แลกมาด้วยประสบการณ์อันล้ำค่า

“ดูเหมือนฉันต้องคุยกับเฟลิกซ์ให้มากกว่านี้ในอนาคต ทำความคุ้นเคยกันไว้ บางทีอาจได้รับบางอย่าง! บุคคลที่มีระดับฟาร์มเกือบ 200 เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีประสบการณ์! ต่อให้ไม่สามารถส่งเอลฟ์สาวสวยมาเป็นของขวัญได้ แต่ตำราเวทมนตร์หรืออะไรที่คล้ายกันก็น่าจะส่งมาให้ฉันได้ทางกล่องแชทนะ? ฮิฮิ!” รอยยิ้มของหลี่ซวนสดใสมาก

หลี่ซวนออกจากเพลนฟาร์มและตรวจสอบเวลา เหลืออีกไม่กี่นาทีก็จะครบสองชั่วโมง เขาจึงปิดเตาแม่เหล็กไฟฟ้า แล้วเดินไปยังห้องน้ำที่เชื่อมต่อกับห้องครัว เพื่ออาบน้ำชำระล้างเหงื่อและกลิ่นเหม็นอีกครั้ง

“เฮ้อ! โลกเซียน โลกเวทมนตร์ มันน่าตื่นเต้นมาก แต่พอร์ทัลเพลนราคาแพงกว่าดาวเคราะห์เสียอีก… เฮ้อ! ไม่มีแม้แต่ความหวัง…” หลี่ซวนผู้เคยคิดว่าการอาบน้ำจะทำให้จิตใจสงบ แต่คราวนี้เขาไม่สงบเลย

.

******

ผู้แปล – สรรพนามจะใช้ตามระดับความสัมพันธ์อย่างเช่น หลี่ซวนใช้คือคุณกับผมกับเฟลิกซ์ เนื่องจากถือว่าตัวเองอาวุโสน้อยกว่า ส่วนเฟลิกซ์ใช้ฉันกับนาย เพราะมีอาวุโสสูงกว่า …นับจากอายุการเข้าเพลนฟาร์ม ส่วนสรรพนามที่เฉินเหว่ยปินใช้กับเสี่ยวหลานคือคุณกับผม และเสี่ยวหลานจะเป็นฉันกับคุณ เนื่องจากเป็นความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงที่อยู่ด้วยกันได้ไม่นาน

.