บทที่ 17 ทักษะดาวคุณภาพทอง

บทที่ 17 ทักษะดาวคุณภาพทอง

หานเจียงเสวี่ยผู้ซึ่งควบคุมเซี่ยหยานและแม่มดผีขาว ได้สติขึ้นมาทันที เธอหันกลับมามองและเห็นว่าเจียงเสี่ยวผีกำลังนอนอยู่บนพื้น ดวงตาเย็นชาของเธอก็ค่อยๆ อ่อนลง

“อย่าชะล่าใจ ยังมีผีขาวมากมายอยู่รอบๆ” เจียงเสี่ยวผู้กำลังอาบแสงสีขาวรีบกล่าว เขากำลังเตรียมตัวให้พร้อม และพยายามอย่างหนักเพื่อให้มีสภาพร่างกายที่สมบูรณ์

เพราะใครจะคิดว่าผีขาวในตอนนี้ มีเพียงเด็กสาวในสายตา พวกมันไม่สนใจปลาเค็มอย่างเจียงเสี่ยวด้วยซ้ำ

“แม่มดผีขาวตายแล้ว ไม่ช้าพวกมันจะตอบสนองต่อเรื่องนี้ และจะหนีกลับเข้าป่าหิมะ โดยไม่โจมตีพวกเราอีกต่อไป” หายเจียงเสวี่ยมองเจียงเสี่ยวผีและพูดเบาๆ

“โอ้” เจียงเสี่ยวเกาหัว รู้สึกกังวลเล็กน้อย และไม่อยากปล่อยให้พวกมันหนีไป เพราะพวกมันทั้งหมดล้วนแต่เป็นลูกปัดดาว

แต่เจียงเสี่ยวไม่สามารถพูดอะไรได้ ถ้าเขามีกำลังมากกว่านี้ เขาก็อาจพาทีมไปฆ่าพวกมันได้ แต่เวลานี้เจียงเสี่ยวเป็นเพียงปลาเค็มตัวหนึ่งเท่านั้น ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย แล้วแบบนี้จะออกปากขอให้ทีมไปฆ่าพวกมันได้อีกหรือ?

วิธีนี้มันดูไร้ยางอายมาก

แล้วรูม่านตาของเจียงเสี่ยวก็หดลง ผีขาวตัวที่ถูกเจียงเสี่ยว ‘ชกไต’ ได้ทำให้ชายหนุ่มตกตะลึง เพราะมันไม่ได้หนีไป แต่กลับลุกขึ้นพุ่งเข้าหานเจียงเสวี่ยอีกครั้ง

“ข้างหลัง!” เจียงเสี่ยวร้องตะโกนอย่างเร่งรีบ

หานเจียงเสวี่ยไม่ได้หันกลับไปมองด้วยซ้ำ ช่องดาวสีทองช่องที่สี่สว่างขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่เธอโบกมือ ชั้นของพื้นที่มิติทับซ้อนก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเธอ พอผีขาวพุ่งเข้ามา ร่างของมันก็หายไปทันที!

ทักษะดาวคุณภาพทอง: ทลายท้องฟ้า

จากนั้นพื้นที่มิติทับซ้อนด้านหลังของหานเจียงเสวี่ยก็หายไปอย่างรวดเร็ว เธอเพียงมองไปยังเจียงเสี่ยวผีอย่างเงียบๆ

และพูดเบาๆว่า “นายช่วยฉันไว้”

เจียงเสี่ยวเกาหัว ไม่รู้ว่าจะตอบกลับไปว่าอย่างไรดี เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะพูดว่า “พี่จะสารภาพกับผมได้หรือยัง?”

หานเจียงเสวี่ย: ? ? ?

พอเห็นว่าใบหน้าของหานเจียงเสวี่ยมีแนวโน้มว่าจะถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งอีกครั้ง เขาก็รีบพูดต่ออย่างรวดเร็ว “ทักษะดาวพื้นที่มิติของพี่มีคุณภาพระดับทองใช่ไหม?”

“อืม” หานเจียงเสวี่ยหันกลับไปมองที่เซี่ยหยานที่ยังอยู่ในระยะไกล และร้องถามว่า “เป็นไงบ้าง? ยังมีเหลือพลังดาวอยู่ไหม?”

เซี่ยหยานถือดาบยักษ์ไปหยุดผีขาวที่กำลังวิ่งหนีอย่างรีบเร่ง และตอบว่า “ก็มีพอฆ่าพวกมัน กลับไปถึงฐานฉันค่อยพักผ่อนเอาก็ได้ เสี่ยวผี อย่าประมาท รีบไปเก็บเกี่ยวลูกปัดดาว แล้วก็มาให้พรฉันซะ ฉันจะได้ฆ่าได้นานขึ้นอีกหน่อย”

เจียงเสี่ยวรีบโยนพรให้เซี่ยหยาน แล้วรีบวิ่งไปที่ศพของผีขาวที่ถูกเซี่ยหยานผ่าครึ่ง ระหว่างนั้นก็พูดคุยกับหานเจียงเสวี่ย “ทักษะดาวพื้นที่มิตินี่มีประโยชน์จริงๆ ต่อให้เราจะถูกปิดล้อมสถานการณ์ก็ดูเหมือนจะไม่ได้แย่นัก”

“พื้นที่ไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น สี่ศพก็เป็นขีดจำกัดของมันแล้ว” หานเจียงเสวี่ยติดตามเจียงเสี่ยวมาด้วย ดูเหมือนจะจงใจมาเพื่อปกป้องเขา ระหว่างทางเธอยังใช้ทักษะดาว: สายลมป่าเถื่อน ไปสองครั้ง พัดผีขาวสองตัวที่วิ่งหนีไปไกลสุดให้กลับมา

“สี่ศพ? งั้นสิ่งมีชีวิตที่เข้าไปอยู่ในนั้นก็จะกลายเป็นศพ?” เจียงเสี่ยวเข้าใจความหมายของคำสำคัญนั้นอย่างลึกซึ้ง

“อืม ในนั้นไม่เหมาะสำหรับสิ่งมีชีวิต” หานเจียงเสวี่ยพยักหน้า

“โอ้มายก็อด ด้วยคุณสมบัตินี้ ก็เพียงพอที่จะฆ่าผีขาวที่บุกมาเมื่อกี้ได้แล้ว ทักษะดาวนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ พี่ไปได้ทักษะดาวคุณภาพสูงแบบนี้มาจากไหน? ทำยังไงผมจะได้มาบ้าง?” เจียงเสี่ยวกล่าวด้วยความชื่นชม ขณะระงับอาการคลื่นเหียน ในระหว่างเอามือล้วงเข้าไปในหัวที่แตกของผีขาว

พอได้ยินคำถามนี้หานเจียงเสวี่ยก็เงียบไปนาน จากนั้นก็พูดขึ้นเบาๆว่า “ลูกปัดดาวนี้เดิมทีพ่อแม่มอบให้นาย”

การเคลื่อนไหวของเจียงเสี่ยวช้าลงเล็กน้อย หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ลูกปัดดาวทองเหลืองก็ถูกดึงออกมาจากหัวของผีขาว เขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อา… เราทั้งคู่เป็นลูกของพวกเขา ใครใช้ก็เหมือนกัน”

หานเจียงเสวี่ยพูดซ้ำ อย่างแผ่าเบา “มันเป็นของนายจริงๆ”

เจียงเสี่ยววิ่งไปที่ศพผีขาวอีกตัวที่ถูกตัดเอว และย่อตัวลง ดึงหัวมันอย่างระมัดระวัง และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ให้พี่ใช้ย่อมดีกว่าผม ด้วยคุณสมบัติของผม ถึงผมใช้ก็อาจดูดซับมันไม่ได้”

หานเจียงเสวี่ยโบกมือพัดผีขาวให้เซี่ยหยานอีกครั้งและพูดเบาๆว่า “ไม่กี่วันก่อน นายก็ดูดซับลูกปัดดาวแม่มดผีขาวได้ วันนี้ก็ดูดซับลูกปัดดาวผีขาวได้ แถมยังเป็นหนึ่งช่องดาวสองทักษะ นายย่อมสามารถดูดซับทักษะดาวคุณภาพระดับทองนี้ได้”

เจียงเสี่ยวยืนขึ้นจ้องไปที่ดวงตาของหานเจียงเสวี่ย และพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ผมเคยเป็นพวกไร้สาระ การให้ผมใช้จะทำให้เสียเปล่า ให้พี่ใช้นั่นแหละถูกแล้ว”

หานเจียงเสวี่ยเปิดปากเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่มันเป็นความจริง เธอคิดแบบนั้นจริงๆ

เจียงเสี่ยวพูดอย่างติดตลก เพื่อทำลายบรรยากาศน่าอึดอัดว่า “นอกจากนี้ พี่เป็นลูกจริง ส่วนผมเป็นเด็กเก็บตก”

หานเจียงเสวี่ยมองดูรอยยิ้มง่ายๆสบายๆของเจียงเสี่ยวผี แล้วยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ไม่ว่าจะเป็นลูกจริงหรือเด็กเก็บมาเลี้ยง สำหรับพวกเขา เราต่างเป็นที่รัก”

“ไม่ใช่” เจียงเสี่ยวรีบปฏิเสธ “มันเกี่ยวกับเลือดที่พวกเราไม่เหมือนกัน”

รอยยิ้มของหานเจียงเสวี่ยลดลง เธอขมวดคิ้วและพูดว่า “นายหมายความว่ายังไง?”

“เกี่ยวกับเลือด ผมจะทำยังไงกับเลือดที่มือดี?” เจียงเสี่ยวดึงมือออกมาจากหัวผีขาว น่าเสียดายผีขาวตัวนี้ไม่มีลูกปัดดาว

ปากเล็กๆเปิดออก ดวงตาสวยงามเบิกกว้างเล็กน้อย ประโยคนี้อยู่เหนือจินตนาการของหานเจียงเสวี่ย

เจ้าเด็กนี่…

เจ้าเด็กคนนี้กล้าดียังไงมาแกล้งฉัน! ?

ก่อนที่เจียงเสี่ยวจะทันได้ตอบสนอง เขาก็ถูกไล่เตะ…

ผีขาวที่ออกมาโจมตีพวกเขาอย่างเป็นระเบียบ และหนีเข้าป่าหิมะไปอย่างตื่นตระหนก พวกมันทั้งหมดได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสองไปอย่างสมบูรณ์

กลุ่มผีขาวที่มีแม่มดผีขาวอยู่ด้วย มันจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ว่าทีมใดก็ต้องหวาดกลัว อย่างไรก็ตามมันก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย เพราะเมื่อแม่มดผีขาวตาย พวกมันก็จะเป็นแมลงวันไร้หัว ซึ่งไม่ว่าจะเป็นอารมณ์หรือทัศนคติของพวกมันจะเปลี่ยนไปอย่างมาก

อย่างไรก็ตามทีมสี่คนของเจียงเสี่ยวก็มีข้อได้เปรียบทางชัยภูมิเช่นกัน หากการต่อสู้นี้เกิดขึ้นในป่าหิมะที่พวกมันคุ้นเคยแล้วล่ะก็ แม้ว่าแม่มดผีขาวจะตาย พวกมันก็จะไม่หนีไปอย่างสิ้นหวังแบบนี้

ผีขาว 5 ใน 16 ตัวหนีเข้าป่าหิมะไปได้ แต่ทีมไม่ได้ไล่ตามพวกมันไป

ท้ายที่สุดทุกคนในทีมก็ใช้ทักษะดาวไปมาก และมีความจำเป็นต้องเติมพลังดาว การฝึกฝนเป็นการเติมเต็มพลังดาววิธีหนึ่ง แต่ถ้าใช้วิธีดูดซับลูกปัดดาวก็จะเป็นวิธีที่ดีกว่า

ผีขาว 11 ตัวได้มอบลูกปัดดาว 7 เม็ดให้กับทีม 4 คน บวกกับลูกปัดดาวแม่มดผีขาวอีกหนึ่งเม็ด คราวนี้บอกได้เลยว่าทุกคนทำเงินได้มากมาย

และเจียงเสี่ยวก็ได้รับอีก 1 คะแนนทักษะ และเสร็จสิ้นภารกิจที่เรียกว่า ‘สังหารสิบทองเหลือง’

ในเวลานี้แผนที่ดาวภายในของเขาได้แสดงให้เห็นว่าเขามีคะแนนทักษะ 3 แต้มแล้ว

หานเจียงเสวี่ยหยิบลูกปัดดาวผีขาวสามเม็ดมอบให้กับผีเข่อฉิว แต่นายทหารปฏิเสธอย่างเด็ดขาด แม้ว่าที่นี่จะไม่มีใครมาเฝ้าดูเขา แต่ด้วยความมีระเบียบวินัยอย่างเคร่งครัด ทำให้เขาไม่อนุญาตให้ตัวเองทำเช่นนี้

ทหารที่อยู่ที่นี่เป็นของรัฐบาล อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพวกเขาจะมาจากกองทัพ แต่ก็เป็นเหมือนกับทหารรับจ้าง ที่คอยคุ้มกัน มอบประสบการณ์ แนะนำเส้นทาง และมีบทบาทต่างๆในทีม ให้กับผู้ตื่นที่เข้ามาที่นี่ ตามความจำเป็นและความต้องการของนายจ้าง

ด้วยการฝึกฝนตนเองเป็นประจำ ไม่เพียงแต่จะทำให้แน่ใจว่าทหารที่อยู่ที่นี่จะอยู่ในสภาพพร้อมรบตลอดเวลาแล้ว ยังสามารถรับประกันอัตราการอยู่รอดของทีมผู้ตื่นได้อีกด้วย

แน่นอนว่าผู้ตื่นแบบหานเจียงเสวี่ยกับเซี่ยหยานนั้นหาได้ยาก แม้ว่าทั้งคู่จะเป็นเพียงนักเรียนชั้นมัธยมปลาย แต่พวกเธอก็ค่อนข้างจะมีชื่อเสียงในเมืองเจียงบิน และแม้กระทั่งในมณฑลเป่ยเจียง

ไม่เพียงเพราะที่มาของสองสาวเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะความแข็งแกร่งของคนทั้งคู่ด้วย

เช่นเดียวกับตอนนี้ ที่ทั้งคู่ใช้ทักษะดาวคุณภาพเงิน ราวกับสินค้าแผงลอยไร้ค่า

โดยที่เด็กมัธยมปลายส่วนใหญ่ หรือแม้แต่นายทหารอย่างผีเข่อฉิว มีเพียงทักษะดาวคุณภาพทองเหลืองเท่านั้น

สิ่งนี้ทำให้การต่อสู้และการเข้าร่วมทีมครั้งแรกของเจียวเสี่ยว อยู่ในจุดเริ่มต้นที่สูงมาก

หากไม่มีสิ่งที่เรียกว่า แผนที่ดาวภายใน ก็ไม่แน่นักว่าตอนนี้เจียงเสี่ยวจะสามารถมีทักษะดาวหรือไม่ และแม้ว่าจะมีทักษะดาว แต่ทักษะดาวของเจียงเสี่ยวจะยังเป็นทักษะดาวทองเหลืองอยู่หรือไม่?

ทักษะดาวคุณภาพเงิน พูดได้เลยว่า มันเป็นไปได้โดยที่เขาไม่ต้องออกปากขอ

ในทุ่งหิมะนี้ ไม่มีสิ่งมีชีวิตต่างมิติระดับเงิน ดังนั้นหากเจอเข้าสักตัว มันก็จะเหมือนกับถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง